Λάβδας, Καθ. Ευρ. και Συγκριτικής Πολιτικής στο ΕΡΤnews Radio 105,8 για Τραμπ-Σι: Αν επιβεβαιωθεί ότι η Κίνα σταματά να βοηθά το Ιράν, αυτό είναι είδηση

«Ο Σι χαρακτήρισε τη συνάντηση που ολοκληρώθηκε ιστορική και εμβληματική, και ο Τραμπ είπε ότι είναι πάρα πολύ πετυχημένη και θα μείνει αξέχαστη. Στην πραγματικότητα δεν ξέρουμε πολλά πράγματα βεβαίως για το τι συμφωνήθηκε κατ’ ιδίαν. Ξέρουμε δύο, τρία μόνο πράγματα» επισήμανε ο καθηγητής Ευρωπαϊκής και Συγκριτικής Πολιτικής του Παντείου Πανεπιστημίου Κώστας Λάβδας, μιλώνταςστο ΕΡΤnews Radio 105,8 και στην εκπομπή «Σεμνά και Ταπεινά» με τον Δημήτρη Πετρόπουλο, για την επίσκεψη Τραμπ στο Πεκίνο.

«Υποτίθεται, σύμφωνα με διαρροές, ότι η Κίνα θα σταματήσει να βοηθά με όπλα και άλλα εφόδια το Ιράν. Αν αυτό επιβεβαιωθεί, είναι μια πραγματική είδηση. Επίσης, η Κίνα υποτίθεται ότι θέλει να αρχίσει να αγοράζει και από τις Ηνωμένες Πολιτείες ενεργειακούς πόρους. Ως γνωστόν, η Κίνα έχει πρόβλημα ενεργειακό. Εξαρτάται σε μεγάλο βαθμό από τα κράτη του Περσικού Κόλπου. Αν ισχύει ότι δεσμεύτηκε για να βοηθήσει και το ισοζύγιο να προμηθεύεται περισσότερη ενέργεια από τις Ηνωμένες Πολιτείες, είναι κάτι σημαντικό.

Φαίνεται από την άλλη μεριά όμως, ότι ο Τραμπ υπήρξε εξαιρετικά προσεκτικός και ήπιος σε σχέση με την Ταϊβάν. Ίσως υπάρχει ένα giveandtake, μια τέτοιου είδους αντίληψη, ότι ο Τραμπ σε σχέση με τον Μπάιντεν ήταν και ίσως γίνεται, ακόμα περισσότερο πιο προσεκτικός αναφορικά με το τι θα κάνει η Κίνα στον περίγυρό της και η Κίνα υπόσχεται ότι θα βοηθήσει για το ξεπέρασμα της κρίσης που την ενδιαφέρει άλλωστε λόγω των Στενών του Ορμούζ. Νομίζω ότι διαφαίνεται κάτι τέτοιο» ανέφερε χαρακτηριστικά.

«Υπάρχει διεθνώς μια συζήτηση, ξεκίνησε από χθες, ότι ενδεχομένως ο Τραμπ έκανε πίσω ενώ ο Μπάιντεν ήταν πιο σκληρός κτλ. Δεν ξέρουμε σε τι πακέτο συμφωνιών έκανε πίσω αν έκανε. Και επίσης μην ξεχνάτε ότι πολλές χώρες της Ευρώπης και η Ελλάδα, για να το θυμηθούμε, έχουμε την περίφημη πολιτική της μίας Κίνας, ότι δηλαδή μακροπρόθεσμα αποδεχόμαστε την αντίληψη ότι η Κίνα θα ενοποιηθεί πάλι. Το θέμα είναι πώς θα ενοποιηθεί βεβαίως.

Άρα θέλω να πω ότι εκεί υπάρχει το ας το πούμε αγκάθι. Το ενεργειακό έχει στριμώξει την Κίνα, δεν υπάρχει καμία αμφιβολία. Η Βενεζουέλα ήταν μια επιτυχία του Τραμπ, το Ιράν αρχίζει και γίνεται αδιέξοδο για τον Τραμπ και εκεί θα διαμορφωθεί ένα πάρε δώσε, όπως φαίνεται. Γι’ αυτό ίσως και αυτές οι πληθωρικές εκφράσεις των δύο για την ιστορική συνάντηση είπε ο Σι, αξέχαστη είπε ο Τραμπ’ συνέχισε.

«Δεν θα ήμουν έτοιμος να χαρακτηρίσω ως soft τον Τραμπ» σημείωσε ο κ. Λάβδας. «Νομίζω ότι ο Τραμπ αντιλαμβάνεται και ως προς το συγκεκριμένο θέμα έχει δίκιο ότι η Κίνα είναι μια τεράστια δύναμη. Δεν έχει λόγο να την ανταγωνιστεί ευθέως. Έκανε μια προσπάθεια, το περίφημο, όπως έλεγαν πολλοί Αμερικανοί, αντεστραμμένο Νίξον, να αποσπάσει τη Ρωσία από την Κίνα, βρίσκοντας μια λύση στο ρωσο ουκρανικό. Δεν τα κατάφερε μέχρι στιγμής, αλλά δεν θέλει να ανταγωνιστεί ευθέως την Κίνα και επομένως καλά κάνει θα έλεγα» συμπλήρωσε.

Ως προς το ότι οι δύο ηγέτες είχαν πολλές ιδιωτικές συνομιλίες χωρίς συμβούλους και δεδομένου του διαφορετικού υπόβαθρου που έχει ο καθένας, ο κ. Λάβδας έκανε το εξής σχόλιο.

«Νομίζω ότι υπάρχουν δύο σχολές ως προς αυτό. Η πρώτη σχολή, σωστά κατά τη γνώμη μου, έχει επιφυλάξεις για τις συναντήσεις κορυφής, εάν δεν έχει προηγηθεί εξαιρετικά λεπτομερής προεργασία και αν μάλιστα δεν έχει γίνει και ένα πολύ συστηματικό φροντιστηριακo τύπου μάθημα στους ηγέτες, πόσο μάλλον όταν πρόκειται για τις μεγαλύτερες ισχυρότερες δυνάμεις του κόσμου εν προκειμένω. Υπάρχει και η σχολή που λέει ότι υπάρχουν ζητήματα τα οποία σιγά σιγά συσσωρεύονται και χρειάζεται κάθε τόσο, ακόμα και αν δεν είναι μπροστά από μια ιστορική στιγμή, μια συνάντηση κορυφής ενδεχομένως για να ξεφύγουμε από παρανοήσεις, από παρεξηγήσεις κλπ.

Θα σας έλεγα ότι στην περίπτωση αυτή έχουν και οι δύο κοινά στοιχεία σε σχέση με αυτό που ρωτήσατε, ότι είναι από διαφορετικό background. Είναι από διαφορετικό background, αλλά συγκριτικά με άλλους Κινέζους ηγέτες, ο Σι ο οποίος είναι ένας σκληρός ηγέτης ενός αυταρχικού καθεστώτος, δεν υπάρχει αμφιβολία, έχει ένα τεχνοκρατικό background. Ξέρουμε ότι έχει περάσει από το κορυφαίο ίσως και παρεμπιπτόντως αγγλόφωνο κινεζικό δημόσιο πανεπιστήμιο με παγκόσμια αίγλη. Άρα είναι ένας ηγέτης ο οποίος έχει καταστήσει την Κίνα κάπως πιο αυταρχική στην πραγματικότητα από ό, τι ο προκάτοχός του, αλλά θέλει να πιστεύει και σε μεγάλο βαθμό δείχνει ότι, έχει ένα τεχνοκρατικό και καινοφανές προφίλ σε σχέση με παλαιότερους που ήταν απλά εμβαπτισμένοι στα κομματικά. Τώρα, ο Τραμπ είναι ο Τραμπ».

Ως προς το πώς η χώρα μας τοποθετείται σε σχέση με τις δύο υπερδυνάμεις, ο κ. Λάβδας τόνισε «εμείς έχουμε κάθε λόγο να υπερασπιστούμε τις επιλογές μας και την Cosco. Οφείλουμε να υπερασπιστούμε. Η Κίνα έκανε μια σημαντική επένδυση τότε. Ας έκαναν άλλοι, ας έκαναν οι φίλοι μας, οι Αμερικάνοι, οι Γάλλοι, οι Βρετανοί, οι Γερμανοί. Άρα έγινε μια επένδυση που ήταν κρίσιμη τότε για την Ελλάδα γιατί η Ελλάδα χρειαζόταν άμεσες ξένες επενδύσεις. Δεν χρειαζόταν απλά μια στήριξη στα χρηματιστήρια ή μια στήριξη σαν αυτή που της ήρθε και καλά έκανε και της ήρθε σε τελική ανάλυση από κει που ήρθε από τη Δύση.

Άρα πρέπει να το στηρίξουμε αυτό και πρέπει στο μέτρο του δυνατού να διαρκέσει αυτή η σχέση. Βεβαίως, οι Ηνωμένες Πολιτείες θέλουν σταδιακά να ξηλώσουν την Κίνα από τα λιμάνια τα οποία έχει και στην Ελλάδα και στην Ιταλία και στην Πορτογαλία, αλλά αυτό είναι κάτι που δεν μας αφορά ευθέως. Είμαστε μέλη του ΝΑΤΟ, είμαστε πολύ αξιόπιστοι. Αυτό το έχουμε αποδείξει πάρα πολλές φορές, σε αντίθεση με τη γείτονα Τουρκία, η οποία στο παρελθόν μπορούσε να κερδίζει ούσα μη αξιόπιστη. Άρα η αξιοπιστία είναι δεδομένη.

Με την Κίνα δεν έχουμε τίποτα να χωρίσουμε αυτή τη στιγμή και πρέπει να είναι σαφές σε όλους. Έχουμε μια καλή σχέση και νομίζω πρέπει να εξακολουθήσουμε να έχουμε παράλληλα και με την Ινδία βεβαίως, με την οποία η Κίνα έχει μια ανταγωνιστική σχέση. Αυτή είναι η δυσκολία και αν θέλετε και η γοητεία της νέας περιόδου στην οποία έχουμε εισέλθει».