Ο πολιτικός μηχανικός – συγκοινωνιολόγος και συγγραφέας, Σταύρος Κωνσταντινίδης μίλησε στο στούντιο της εκπομπής «Πρωινές Διαδρομές» με τους Βασίλη Αδαμόπουλο και Μαρία Γεωργίου για τις 100 προτάσεις του νέου βιβλίου του, την κατάσταση στον Κηφισό, την εξάρτηση από το Ι.Χ. και την ανάγκη για μια διαφορετική πολιτική αντιμετώπιση της αστικής κινητικότητας.
«Το μυστικό σε μια μεγαλούπολη είναι ο εργαζόμενος» – «Η Αθήνα χρειάζεται 3.000 λεωφορεία»
«Το μυστικό σε μια μεγαλούπολη είναι ο εργαζόμενος. Όποιος εργαζόμενος να μπορεί με μέσο μαζικής μεταφοράς να πηγαίνει στην εργασία του. Εμείς εδώ το κυκλοφοριακό πρόβλημά μας είναι γιατί συμβαίνει το ανάποδο: Ότι όλοι παίρνουν το αυτοκίνητο τους για να πάει στην εργασία τους» είπε χαρακτηριστικά στην αρχή της συνομιλίας του με τους δημοσιογράφους. Και πρόσθεσε «Πρέπει να δώσουμε μεγάλη έμφαση στα λεωφορεία, που είναι το μόνο εργαλείο που έχουμε. Άρα λοιπόν, όχι 1.000 που έχουμε σήμερα, 3.000 λεωφορεία χρειάζεται η Αθήνα. Να κάνουμε λεωφορειόδρομους, να χρησιμοποιήσουμε και όλες τις άλλες πρακτικές που έχει ο συγκοινωνιακός σχεδιασμός (…). Να ανασχεδιάσουμε διασταυρώσεις, να κάνουμε σήμανση μες την πόλη, να δώσουμε υποδομή και να χρησιμοποιήσουμε και μοντέρνα εργαλεία (…)» .
«Το αυτοκίνητο εις βάρος της βιώσιμης κινητικότητας»
Στη συνέχεια, συμπλήρωσε «το όραμα και το όνειρο του Έλληνα είναι να του δώσουν αυτοκίνητο, άρα να του δώσουμε δρόμο. Άρα η δημόσια συγκοινωνία, θα το πω με άλλα λόγια, δεν ήταν σέξι να προσφερθεί κάπου, αλλά ήταν πολύ σέξι να προσφερθεί νέος δρόμος, διαπλάτυνση των δρόμων εις βάρος των πεζών, εις βάρος της βιώσιμης κινητικότητας, της ποιότητας περιβαλλοντικής συνοχής και εις βάρος τελικά αυτού που ονομάζουμε πολιτισμό της καθημερινότητας των οποίων κινδυνεύουμε να χάσουμε αν συνεχίσουμε έτσι».
«Η τόλμη φοβίζει την πολιτική τάξη»
Τέλος, ως προς το για ποιο λόγο πιστεύει ότι τόσα χρόνια δεν λαμβάνονται τολμηρές πρωτοβουλίες για την αντιμετώπιση αυτού του ζητήματος σημείωσε «Την τόλμη την φοβάται η πολιτική τάξη. Με άλλα λόγια, δεν μπαίνει εύκολα σε μια μεταρρύθμιση. Και επίσης, πιστεύω ότι ισχύει αυτό που ισχύει πολλές φορές με τις σχέσεις ενός γονέα και ενός παιδιού, όπου ουσιαστικά κάνουμε τα χατίρια στο παιδί, δεν του βάζουμε περιορισμούς, κανένα κτλ προκειμένου να μας αφήνει ελεύθερο χρόνο να βλέπουμε άλλα θέματα. Δηλαδή, αφήνουν τον κόσμο να βολεύεται ο καθένας όπως θέλει και όπως μπορεί, αρκεί να μην του δημιουργήσει περιορισμούς που θεωρεί ότι θα του θα είναι απώλεια ψήφων και πολιτικού κόστους».
Κάνε like στη σελίδα μας στο Facebook
Ακολούθησε μας στο Twitter
Κάνε εγγραφή στο κανάλι μας στο Youtube
Γίνε μέλος στο κανάλι μας στο Viber
– Αναφέρεται ως πηγή το ertnews.gr στο σημείο όπου γίνεται η αναφορά.
– Στο τέλος του άρθρου ως Πηγή
– Σε ένα από τα δύο σημεία να υπάρχει ενεργός σύνδεσμος
