Σε κλίμα συγκίνησης η ενθρόνιση του νέου Μητροπολίτη Κυδωνίας και Αποκορώνου κ. Τίτου

Σε κλίμα συγκίνησης πραγματοποιήθηκε νωρίς το μεσημέρι του Σαββάτου η ενθρόνιση του νέου Μητροπολίτη Κυδωνίας και Αποκορώνου κ. Τίτου.

Παρά τον βροχερό καιρό, πλήθος εκπροσώπων των τοπικών αρχών, των ενόπλων δυνάμεων και του κλήρου αλλά και πιστοί, υποδέχθηκαν το νέο Μητροπολίτη.

Είχαν προηγηθεί δύο στάσεις,  στο ίδρυμα Αγία Σοφία του δήμου Αποκορώνου και στη συνέχεια στην αρχή της οδού Χάληδων ο Μητροπολίτης περπάτησε μέχρι  τον μητροπολιτικό ναό των Εισοδίων της Θεοτόκου για την τελετή ενθρόνισής του.

Τον Σεβασμιότατο υποδέχθηκε ο Δήμαρχος Χανίων Παναγιώτης Σημανδηράκης,  ο οποίος ανέφερε μεταξύ άλλων: «Σήμερα, ο τόπος μας ζει μια μέρα ορόσημο. Οι καμπάνες των ενοριών μας, από τις κορυφές των Λευκών Ορέων μέχρι τα στενά της παλιάς πόλης, ηχούν χαρμόσυνα, διαγγέλλοντας μια νέα αρχή. Είναι ακριβώς εκείνη η στιγμή που η «νύμφη», η πόλη και η κοινωνία των Χανίων, βγαίνει στους δρόμους και τις πλατείες της, στολισμένη με περηφάνια και ελπίδα, για να προϋπαντήσει τον πνευματικό της νυμφίο. Όπως μας διδάσκει η εκκλησιαστική μας παράδοση, μέσα από τα λόγια του Αγίου Ιγνατίου του Θεοφόρου, ο Επίσκοπος στέκεται ανάμεσά μας «εις τύπον και τόπον Χριστού». Και όπως ο ίδιος ο Χριστός είναι ο Νυμφίος της Εκκλησίας, έτσι ακριβώς και εσείς, Σεβασμιώτατε, γίνεστε από σήμερα ο πνευματικός νυμφίος αυτής της ιστορικής Μητρόπολης».

Η ομιλία του νέου Μητροπολίτης Κυδωνίας και Αποκορώνου

«Σεβασμιότατε Μητροπολίτα Αυστρίας, κύριε Αρσένιε, εκπρόσωπε της Αυτού Θειοτάτης Παναγιότητος του Οικουμενικού Πατριάρχου κυρίου κυρίου Βαρθολομαίου, Σεβασμιότατε Αρχιεπίσκοπε Κρήτης και Πρόεδρε της Ιεράς Επαρχιακής Συνόδου της Εκκλησίας Κρήτης, κύριε Ευγένιε, Σεβασμιότατε Μητροπολίτα Κισάμου και Σελίνου, κύριε Αμφιλόχιε, τοποτηρητά της Ιεράς ταύτης Μητροπόλεως, Σεβασμιώτατοι και Θεοφιλέστατοι άγιοι Αρχιερείς, Εξοχωτάτη κυρία Υπουργέ Παιδείας, Θρησκευμάτων και Αθλητισμού και εκπρόσωπε της Ελληνικής Κυβερνήσεως, Κυρίες και κύριοι Υπουργοί και Βουλευτές, Εντιμότατε κύριε Γενικέ Γραμματέα Θρησκευμάτων, Κύριε Περιφερειάρχα Κρήτης,

Κύριοι Δήμαρχοι, Κύριοι εκπρόσωποι των πολιτικών, στρατιωτικών, δικαστικών και εκπαιδευτικών αρχών, Εντιμολογιώτατοι Άρχοντες Οφικιάλοι της Μητρός Εκκλησίας, Ελλογιμότατοι κύριοι Καθηγητές και Καθηγήτριες των Ανωτάτων Εκπαιδευτικών Ιδρυμάτων, Αγαπητοί μου πατέρες και αδελφοί, Οσιότατοι μοναχοί και μοναχές,Ευλογημένε και περιούσιε λαέ της Ιεράς Μητροπόλεως Κυδωνίας και Αποκορώνου, με αισθήματα ολοκαρδίου ευγνωμοσύνης υμνώ και προσκυνώ τον θείο της Εκκλησίας δομήτορα, Κύριον ημών Ιησούν Χριστόν, την αγία της ζωής μου χαρά και την αγία της ζωής μου αγάπη. Για τα γενόμενα εις εμέ ημέρες ταύτες, ύμνον ευχαριστίας αναμέλπω προς την Κυρία Θεοτόκο, στο πάνσεπτο ναό της οποίας τη στιγμή αυτή δοκιμάζω μία από τις μεγαλύτερες συγκινήσεις της ζωής μου.

Η σημερινή ημέρα σηματοδοτεί την από μέρους μου ανάληψη των καθηκόντων μου ως ποιμενάρχου της Θεοσώστου Ιεράς Μητροπόλεως Κυδωνίας και Αποκορώνου. Ελέω και χάριτι Θεού επελέγην μεταξύ αξίων αδελφών μου με τη σύνεση και σοφία της Ιεράς Επαρχιακής Συνόδου της Εκκλησίας Κρήτης, που έχει το μέγα προνόμιο της κανονικής της αναφοράς στο Οικουμενικό Πατριαρχείο.

Ευχαριστώ τον Σεβασμιότατο Αρχιεπίσκοπο και Πρόεδρο αυτής, κύριο Ευγένιο, τα μέλη της Εξαρχίας του Οικουμενικού Θρόνου και τα μέλη της Ιεράς Συνόδου για την επιλογή του προσώπου μου.

Σας διαβεβαιώ ότι θα εργαστώ με όλες μου τις δυνάμεις ώστε να μην διαψεύσω τις χρηστές ελπίδες που τρέφετε όλοι προς την ελαχιστότητά μου. Αντιλαμβάνομαι την κρισιμότητα των καιρών. Αφουγκράζομαι το αίτημα του χανιώτικου λαού, ο οποίος επιζητεί από τον νέο Επίσκοπό του πνευματική καθοδήγηση, στήριξη, παρηγοριά και ελπίδα.

Εύχεσθε, Σεβασμιώτατοι Άγιοι Αρχιερείς, να φανώ αντάξιος της εμπιστοσύνης σας και των προσδοκιών του ποιμνίου μου.

Αυτή την ιερή στιγμή για εμένα δεν μπορώ να μην αναφερθώ με ευγνωμοσύνη και αγάπη στον ποιμενάρχη και γέροντά μου, Μητροπολίτη Πέτρας και Χερρονήσου κύριο Γεράσιμο. Δέκα χρόνια στο πλευρό του υπήρξαν για εμένα σχολείο ζωής και διακονίας.

Η Εκκλησία των Χανίων δεν είναι μόνο ιστορία. Δεν υπηρετεί μόνο το χθες, τα ήθη και τα έθιμα, αλλά και το παρόν και το μέλλον, το σήμερα και το αύριο. Η τοπική μας Εκκλησία παραμένει φορέας μακράς, αλλά πάντοτε ζωντανής παραδόσεως. Το παρελθόν παραμένει δάσκαλος σεβαστός, αλλά δεν μπορεί να είναι και δεσμοφύλακας. Τιμούμε την ιστορία μας με την πρόοδο και τη δημιουργία. Τιμούμε την παράδοσή μας με την αύξησή της, όχι με τη στείρα απομίμηση μορφών και προτύπων του παρελθόντος.

Έτσι λοιπόν, στον τόπο αυτό που γέννησε μεγάλες μορφές της πολιτικής, εθνικής, εκκλησιαστικής και πολιτιστικής ιστορίας του γένους, καλούμαστε όλοι εμείς — ο Επίσκοπος, οι κληρικοί και οι μοναστικές αδελφότητες της Μητροπόλεως — να πορευθούμε όπως χαρακτηριστικά μας προτρέπει ο Οικουμενικός μας Πατριάρχης.

Η Εκκλησία δίνει και σήμερα την καλή μαρτυρία απέναντι σε όλες τις εξελίξεις, οι οποίες απειλούν την ιερότητα του ανθρωπίνου προσώπου και την ακεραιότητα της δημιουργίας. Η Εκκλησία βιώνει και κηρύσσει την αλήθεια της γνήσιας πνευματικής ζωής και τον πολιτισμό της αγάπης και της αλληλεγγύης. Δίνει λόγο περί της εν ημίν ελπίδος. Δεν καταδικάζει εκ προοιμίου τους σύγχρονους πολιτισμούς, αλλά αγωνίζεται για την εν Χριστώ μεταμόρφωσή τους.

Άρα, απαιτείται στην εποχή μας ποιμαντική φαντασία, διάλογος και όχι αντίλογος, μετοχή και όχι αποχή, συγκεκριμένη πράξη και όχι απόκοσμη θεωρία, δημιουργική πρόσληψη και όχι γενική απόρριψη.

Όλα αυτά δεν λειτουργούν εις βάρος της πνευματικότητας και της λατρευτικής ζωής, αλλά αναδεικνύουν την αδιάσπαστη ενότητα της λεγόμενης καθέτου και οριζοντίου διαστάσεως της εκκλησιαστικής παρουσίας και μαρτυρίας.

Πιστότητα στην παράδοση της Εκκλησίας δεν είναι εγκλωβισμός στο παρελθόν, αλλά αξιοποίηση της πείρας του παρελθόντος προς όφελος του παρόντος.

Η Εκκλησία λαμπρύνεται όταν ανοίγεται, όταν διαλέγεται, όταν προσλαμβάνει τα αγωνιώδη ερωτήματα της εποχής και δίνει — αντί στερεοτύπων απαντήσεων — απαντήσεις ζωής και αληθινής ελευθερίας.

Η Εκκλησία αυξάνεται όταν οι ποιμένες γίνονται διάκονοι χαράς και συνοδοιπόροι στον πόνο, μακριά από διαχείριση φόβου και ενοχών.

Η Ορθοδοξία καλείται να είναι προφητική φωνή που διακηρύσσει την ιερότητα του προσώπου, την προστασία της κτίσεως και την ενότητα του ανθρωπίνου γένους. Καλείται να γίνει η ζύμη που θα ζυμώσει όλο το φύραμα του κόσμου δια της χάριτος της Αναστάσεως.

Η Ιερά Μητρόπολη Κυδωνίας και Αποκορώνου, με τις ενορίες και τα μοναστήρια της, θα συνεχίσει αυτή την ιστορική αποστολή: να είναι οίκος πίστεως για κάθε άνθρωπο, να φωτίζει την καθημερινότητα με την παρουσία του Χριστού, να εκφράζει την ενότητα μέσα στη διαφορετικότητα και να συνδέει την παράδοση με το παρόν και το μέλλον.

Αυτό σημαίνει ότι η Μητρόπολή μας πρέπει να είναι κύτταρο ζωής — όχι με την έννοια του ακτιβισμού ή της πολυπραγμοσύνης, αλλά της σχέσεως.

Να ζήσουμε την ενορία ως οικογένεια. Να ξαναβρούμε τη θέση του καθενός, όχι ως θεατή, αλλά ως μέλους. Να καταλάβουμε ότι η Εκκλησία δεν είναι υπηρεσία που προσφέρει θρησκευτικές πράξεις, αλλά κοινωνία προσώπων.

Να ξαναμάθουμε ότι η Θεία Λειτουργία δεν τελειώνει στο «δι’ ευχών», αλλά συνεχίζεται στη συγχώρεση, στη συμφιλίωση, στην έμπρακτη αγάπη και στην καθημερινή συνέπεια.

Η καλή μαρτυρία των διακονούντων την Εκκλησία είναι «πίστις δι’ αγάπης ενεργουμένη». Δεν έχει απήχηση μία ιεροσύνη που επιδιώκει να φαίνεται αντί να είναι, να επιδεικνύεται αντί να θυσιάζεται.

Η θυσιαστική ιεροσύνη είναι πάντοτε προσωποκεντρική, σχέση με ζωντανά πρόσωπα, με κατανόηση και ενσυναίσθηση.

Ο Χριστός της Ορθοδοξίας καταλύει τα τείχη και οικοδομεί γέφυρες. Είναι ο Θεός της συγγνώμης, της ευσπλαχνίας και της αγάπης.

Ξεχωριστή θέση στην Εκκλησία έχουν οι νέοι. Οι νέοι δεν έχουν απομακρυνθεί από την πίστη — αναζητούν αυθεντικότητα. Ζητούν αλήθεια και συνέπεια.

Θέλω οι νέοι να αισθανθούν ότι ανήκουν σε μία Εκκλησία που τους γνωρίζει, τους καταλαβαίνει και τους εμπιστεύεται.

Με αυτό το πνεύμα θα σταθώ δίπλα σε όλους: κληρικούς, οικογένειες, νέους, εκπαιδευτικούς, ηλικιωμένους και κάθε άνθρωπο που έχει ανάγκη.

Αδελφοί και τέκνα εν Κυρίω αγαπημένα, Η καρδιά μου είναι ανοιχτή προς όλους σας. Ζητώ τη συνεργασία σας για το κοινό καλό. Σας ζητώ συγγνώμη αν σας κούρασα. Η ομιλία αυτή ήταν μία προσωπική εξομολόγηση. Δεν σας υπόσχομαι θαύματα. Σας λέω μόνο ότι ήρθα για εσάς και θα μείνω για εσάς. Εσείς είστε η χαρά μου και ο στέφανός μου. Σας ασπάζομαι και σας ευλογώ. Στέλνω μήνυμα αγάπης σε όλους τους Χανιώτες όπου γης. Ευχαριστώ όλους όσοι ήρθαν από μακριά, τα Μέσα Μαζικής Ενημέρωσης και όλους όσοι συνέβαλαν. Ζητώ τις πρεσβείες των Αγίων της Κρήτης. Το λοιπόν, αδελφοί, τα της ειρήνης διώκωμεν και τα της οικοδομής της εις αλλήλους. Κύριος ο Θεός ευλογητός. Κύριος ημέραν καθ’ ημέραν κατευοδώσει ημίν. Πρεσβείες της Παναχράντου Μητρός Αυτού και πάντων των Κρητών Αγίων”.