Υπάρχουν παραστάσεις που δεν αφηγούνται μια ιστορία· την αφήνουν να διαλυθεί μπροστά σου. Τα «Πρόσωπα στην Άμμο» του Γιάννης Τσαμαντάκης κινούνται ακριβώς σε αυτό το όριο — εκεί όπου ο χρόνος δεν είναι γραμμικός και η μνήμη δεν υπακούει σε σειρά.
Η σκηνοθεσία του Δημήτρη Κομνηνού δεν επιχειρεί να βάλει τάξη. Αντίθετα, αφήνει
