Τα αγάλματα αποκτούν «φωνή» και «συνομιλούν» με τους μαθητές

Δώδεκα χρόνια στο σχολείο και όμως οι πλειονότητα των μαθητών αγνοεί στοιχειωδώς τα της ιστορίας ακόμη και της πόλεως όπου μεγαλώνουν.

Το πως οι εκπαιδευτικοί του Α΄ Λυκείου Καλαμάτας ανέλαβαν μία πρωτοβουλία και υιοθέτησαν νέα εργαλεία στην μάθηση παρουσιάζει ο δημοσιογράφος της ΕΡΤ Κώστας Γαζούλης.

Οι καθηγητές του σχολείου έβγαλαν τα παιδιά στους δρόμους και στις πλατείες της πόλεως, να ερευνήσουν, να μάθουν και να δημιουργήσουν ένα βίντεο με τα αγάλματα και τις προτομές, προκειμένου να ενημερώσουν τους πολίτες της Καλαμάτας για τους ενδόξους και άγνωστους συντοπίτες τους.

Μαθητές όπως ο Γιάννης δείχνουν βαθιά επηρεασμένοι από τις ιστορίες των σύγχρονων ηρώων, οι προτομές των οποίων κοσμούν το πάρκο. «Ήταν δυο ήρωες που πολέμησαν το 1974 όταν οι τούρκοι εισέβαλαν στην Κύπρο».

Όπως λέει η βασιλική «Περνούσαμε μπροστά από αγάλματα χωρίς να γνωρίζουμε την ιστορία τους. Πέρα από τις προσωπικές ιστορίες τα παιδιά έμαθαν τα γεγονότα που σημάδεψαν κάθε εποχή, έξω από τις αίθουσες του σχολείου.

Οι μαθητές έπειτα από αυτήν την εμπειρία συγκέντρωσαν τις προτάσεις τους προκειμένου να αναδειχθούν τα μνημεία. Όπως λέει ο Άκης πρότειναν στον δήμαρχο Καλαμάτας να καθαρίζονται σε τακτικά διαστήματα, να καλλωπιστεί ο πέριξ χώρος με λουλούδια, να φωτιστούν τα αγάλματα και να τοποθετηθούν ενημερωτικές πινακίδες. Ίσως, το επόμενο βήμα θα μπορούσε να είναι μια νέα εφαρμογή με ένα σήμα αναγνωρίσεως κωδικού QR στα κινητά τηλέφωνα, για να μπορεί ο επισκέπτης ή περαστικός να ακούει μέσω της ΑΙ τον κάθε ήρωα/ηρωίδα, παλαίμαχο, φιλόσοφο να αφηγείται την ζωή και το τέλος του, ακόμη και αν αυτό συνέβη πρίν από πολλούς αιώνες. Και όχι μόνον στην Καλαμάτα.   

Ο  Γιάννης Ανδρουλιδάκης, καθηγητής εξηγεί ότι ήταν μια πρωτοβουλία με το σκεπτικό ότι η οδός Αριστομένους είναι ένα ανοικτό μουσείο με πολλά γλυπτά, με ιστορική και καλλιτεχνική αξία, προκειμένου «τα αγάλματα να σπάσουν την σιωπή τους και να πάρουν φωνή να μας πούν την ιστορία τους».

Για τους φιλίστορες υπενθυμίζεται ότι ο γνωστός ως «Λεωνίδας της Κερύνειας», ο Διοικητής του 31ου Λόχου της 33ης Μοίρας Καταδρομών, περιλαμβάνεται στον μακρύ κατάλογο των ηρωικώς πεσόντων το 1974. Ο αντισυνταγματάρχης πεζικού, Νικόλαος Κατούντας, πολέμησε μόνος εναντίων εκατοντάδων τούρκων, τραυματίστηκε και συνελήφθη στις 22 Ιουλίου 1974. Έκτοτε αγνοείται. Ομοίως, ο ανθυπασπιστής Σωτήριος Σταύρου επικεφαλής της 2ης διμοιρίας Α΄ Λόχου 361 Τάγματος Πεζικού βρέθηκε στην πρώτη γραμμή της άμυνας κατά την τουρκική εισβολή και έπεσε ηρωικά μαχόμενος κατά των τούρκων εισβολέων στην Κύπρο. Τόσο λίγοι άνθρωποι πολέμησαν ενάντια σε τόσους πολλούς με ελάχιστα όπλα σε ένα τόσο ευρύ μέτωπο.

Η σύγχρονη ιστορία είναι γεμάτη με ήρωες που επιμελώς αγνοούνται και παραδίδονται στην λήθη “μέσω αγαλμάτων”. Οι Καλαματιανοί προσπερνούν καθημερινά τις προτομές των ηρώων. Δεν υπήρξε νεότερος Θουκυδίδης για να υμνήσει σε κάποιο Επιτάφιο τα κατορθώματά τους. Πλην όμως, ματαιοπονούν όσοι αναζητούν την “αθανασία”, χωρίς ένδοξο θάνατο. Υπάρχει μόνον για όσους έπεσαν υπερασπιζόμενοι την πατρίδα τους και κατοικούν αιώνια στα Ηλύσια Πεδία.