Αρνούμενοι να δεχθούν τον τουρκικό ζυγό, οι Μανιάτες ουδέποτε σταμάτησαν να πολεμούν εναντίον των κατακτητών.
Η δημοσιογράφος της ΕΡΤ Πέγκυ Μπρούσαλη μεταφέρει νοερά το κοινό στον χρόνο της επιτυχούς εξεγέρσεως, όταν οι μανιάτες πρώτοι έδωσαν πρώτοι βροντερό παρόν στον εθνικοαπελευθερωτικό αγώνα.
Το πρωί, ενώπιον του προέδρου της Δημοκρατίας Κωνσταντίνου Τασούλα οι σύγχρονοι Μανιάτες έδωσαν ξανά τον ίδιο όρκο: «Ορκίζομαι, Ταν ή επί Τας και Νίκη ή Θάνατος υπέρ Πίστεως και Πατρίδος».
Η Δήμητρα Κούβαρη, πρόεδρος των Μανιατών εκφράζει την συγκίνηση σύμπασας της κοινότητος των απογόνων εκείνων οι οποίοι στις 17 Μαρτίου 1821 συγκεντρώθηκαν στην Αρεόπολη, έτοιμοι να θυσιάσουν το ελάχιστο που διέθεταν. Την ζωή τους. Οι πρόκριτοι της Μάνης και όλοι, άνδρες και γυναίκες ένοπλοι, με αρχηγό τον Πετρόμπεη Μαυρομιχάλη, ύψωσαν το λάβαρο του Αγώνα, την Μανιάτικη Σημαία.
Οι Μανιάτισσες είναι ένα ξεχωριστό κράμα γυναικών. Οπλοφορούν, πολεμούν μέχρι θανάτου, δεν λιποψυχούν, δεν υποχωρούν. Όπως λέει η κ. Κούβαρη, 200 χρόνια από την μάχη του Δυρού, η οποία διεξήχθη στις 24 – 25 Ιουνίου του 1826, ήταν οι γυναίκες της Μάνης οπλισμένες με πέτρες, ξύλα και δρεπάνια, οι οποίες κατέσφαξαν τους Αιγύπτιους του Ιμπραήμ, όταν εκείνος αποβιβάστηκε στην Πελοπόννησο για να καταπνίξει την επανάσταση. «Η θάλασσα είχε γίνει κόκκινη από το αίμα των Τούρκων».
Μεγάλο το κόστος σε ζωές για τον Ιμπραήμ, ο οποίος έχασε περίπου 1.000 άνδρες και υποχώρησε με τον στόλο του. Ένα χρήσιμο συμπέρασμα από εκείνη την περίοδο για την κ. Κούβαρη είναι η ομόνοια μεταξύ των Ελλήνων. Σε μια κρίσιμη καμπή του αγώνα όταν οι οπλαρχηγοί επιδίδονταν σε εμφύλιες διαμάχες για αρχηγιλίκια και εξουσία, φάνηκε ότι μόνον ομονοώντας μπορούσαν να κερδίσουν.
Κάνε like στη σελίδα μας στο Facebook
Ακολούθησε μας στο Twitter
Κάνε εγγραφή στο κανάλι μας στο Youtube
Γίνε μέλος στο κανάλι μας στο Viber
– Αναφέρεται ως πηγή το ertnews.gr στο σημείο όπου γίνεται η αναφορά.
– Στο τέλος του άρθρου ως Πηγή
– Σε ένα από τα δύο σημεία να υπάρχει ενεργός σύνδεσμος
