Κάθε λίγους μήνες, η βιομηχανία των σχέσεων φαίνεται να ανακαλύπτει έναν νέο όρο. Ψίχουλα προσοχής (breadcrumbing), εξαφάνιση χωρίς εξήγηση (ghosting), σύντροφοι σε αναμονή (benching). Οι λέξεις αλλάζουν, τα άρθρα πολλαπλασιάζονται και τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης γεμίζουν με νέες ετικέτες που υπόσχονται να εξηγήσουν όσα συμβαίνουν στις σύγχρονες ερωτικές σχέσεις.
Η αλήθεια, όμως, είναι ότι οι περισσότερες από αυτές τις συμπεριφορές μόνο καινούριες δεν είναι. Υπήρχαν πολύ πριν αποκτήσουν όνομα. Υπήρχαν όταν οι άνθρωποι περίμεναν ένα τηλεφώνημα που δεν ερχόταν ποτέ, όταν κάποιος πλησίαζε και απομακρυνόταν χωρίς λόγο, όταν η προσοχή και το ενδιαφέρον δίνονταν με το σταγονόμετρο.
Η λεγόμενη «μέθοδος του κέρματος» (penny method) είναι απλώς η πιο πρόσφατη ονομασία για ένα παλιό φαινόμενο. Περιγράφει την τακτική κατά την οποία κάποιος επενδύει έντονα στην αρχή μιας σχέσης και στη συνέχεια μειώνει σταδιακά τον χρόνο, την προσοχή και τη συναισθηματική διαθεσιμότητά του, προσφέροντας μόνο όσα χρειάζονται για να κρατήσει τον άλλον κοντά.
Εάν όλα αυτά σας φαίνονται γνώριμα, ίσως δεν είναι τυχαίο. Πολύ πριν εμφανιστούν οι σύγχρονοι όροι των εφαρμογών γνωριμιών, η τηλεόραση είχε ήδη δημιουργήσει έναν από τους πιο χαρακτηριστικούς εκπροσώπους αυτής της συμπεριφοράς. Ο Μίστερ Μπιγκ (Mr. Big) από το “Sex and the City”. Ένας άνδρας o οποίος πλησίαζε, απομακρυνόταν και επέστρεφε ξανά, αφήνοντας την Κάρι να αναρωτιέται κάθε φορά αν αυτή τη φορά τα πράγματα θα ήταν διαφορετικά.
Τι είναι η «μέθοδος του κέρματος»;
Στην αρχή μπορεί να δείχνει έντονο ενδιαφέρον. Να στέλνει συχνά μηνύματα, να αναζητάει συνεχώς επαφή και να δίνει την αίσθηση ότι η σχέση προχωράει. Σταδιακά, όμως, η προσπάθεια μειώνεται. Τα μηνύματα αραιώνουν, οι πρωτοβουλίες λιγοστεύουν.
Το ιδιαίτερο χαρακτηριστικό αυτής της συμπεριφοράς είναι ότι η απομάκρυνση δεν είναι ποτέ οριστική. Κάθε φορά που ο άλλος δείχνει έτοιμος να απογοητευτεί ή να φύγει, εμφανίζεται ξανά ένα μικρό δείγμα ενδιαφέροντος. Ένα μήνυμα, ένα τηλεφώνημα, μια τρυφερή στιγμή. Όσο χρειάζεται για να αναζωπυρωθεί η ελπίδα.
Κάπως έτσι η σχέση αρχίζει να κάνει ένα βήμα μπροστά και ένα βήμα πίσω. Ο ένας περιμένει διαρκώς να επιστρέψει η ζεστασιά των πρώτων ημερών και ο άλλος προσφέρει μόνο όσα χρειάζονται για να διατηρηθεί η σύνδεση.
Πώς θα το καταλάβετε;
Εάν διαπιστώνετε ότι περνάτε περισσότερο χρόνο προσπαθώντας να καταλάβετε τι συμβαίνει παρά απολαμβάνοντας τη σχέση, ίσως αξίζει να εξετάσετε εάν βρίσκεστε μέσα σε αυτόν τον κύκλο.
Η σχέση ξεκινά με μεγάλη ένταση
Στην αρχή όλα μοιάζουν ιδανικά. Ο άλλος δείχνει έντονο ενδιαφέρον, επικοινωνεί συνεχώς και μιλά για το μέλλον της σχέσης πολύ νωρίς. Φράσεις όπως «είσαι ακριβώς αυτό που έψαχνα», «δεν έχω νιώσει ποτέ έτσι για κανέναν» ή «νομίζω ότι αυτό είναι έρωτας» μπορεί να ακούγονται κολακευτικές, αλλά όταν εμφανίζονται από τις πρώτες κιόλας ημέρες χρειάζεται να τις αντιμετωπίζουμε με επιφύλαξη.
Η προσπάθεια αρχίζει να μειώνεται
Μετά την αρχική περίοδο ενθουσιασμού, κάτι αλλάζει. Τα μηνύματα γίνονται λιγότερα, οι πρωτοβουλίες αραιώνουν και οι συναντήσεις δεν έχουν πλέον την ίδια προτεραιότητα. Δεν υπάρχει απαραίτητα κάποια εξήγηση. Υπάρχει μόνο η αίσθηση ότι ο άνθρωπος που γνωρίσατε στην αρχή δεν είναι ακριβώς ο ίδιος με εκείνον που έχετε απέναντί σας σήμερα.
«Είμαι και δεν είμαι μαζί σου»
Ίσως αυτό να είναι το πιο χαρακτηριστικό στοιχείο. Για ένα διάστημα ο άλλος δείχνει κοντά σας, διαθέσιμος και συναισθηματικά παρών. Ύστερα απομακρύνεται ή εξαφανίζεται χωρίς προφανή λόγο. Και όταν αρχίζετε να απογοητεύεστε ή να σκέφτεστε ότι η σχέση τελείωσε, επιστρέφει ξανά σαν να μην συνέβη τίποτα.
Αυτή η συνεχής εναλλαγή δημιουργεί σύγχυση. Δεν ξέρετε εάν πρέπει να μείνετε ή να φύγετε, να ελπίζετε ή να παραιτηθείτε. Και κάπως έτσι μπορεί να βρεθείτε να περιμένετε διαρκώς να ξαναγίνει ο άνθρωπος που γνωρίσατε στην αρχή.
Γιατί κάποιοι συμπεριφέρονται με αυτόν τον τρόπο;
Δεν είναι εύκολο να γνωρίζει κανείς τι κρύβεται πίσω από τη συμπεριφορά ενός άλλου ανθρώπου. Σε ορισμένες περιπτώσεις, μπορεί να πρόκειται απλώς για κάποιον που απολαμβάνει τον ενθουσιασμό της διεκδίκησης, αλλά χάνει το ενδιαφέρον του όταν η σχέση αρχίζει να αποκτά σταθερότητα και βάθος.
Άλλες φορές, η εξήγηση μπορεί να είναι πιο σύνθετη. Ορισμένοι άνθρωποι δυσκολεύονται να διαχειριστούν τη συναισθηματική σύνδεση. Θέλουν να έρθουν κοντά αλλά ταυτόχρονα φοβούνται την απόρριψη, την απογοήτευση ή τη δέσμευση. Αυτό συναντάται συχνότερα σε ανθρώπους με αποφευκτικό τύπο προσκόλλησης ή αγχώδη τύπο προσκόλλησης. Οι πρώτοι συχνά δυσκολεύονται με τη σύνδεση ενώ οι δεύτεροι μπορεί να φοβούνται έντονα την απόρριψη και την εγκατάλειψη. Έτσι πλησιάζουν όταν αισθάνονται ασφαλείς και απομακρύνονται όταν η σχέση αρχίζει να γίνεται πιο ουσιαστική.
Υπάρχουν, βέβαια, και περιπτώσεις όπου η συμπεριφορά αυτή λειτουργεί ως τρόπος διατήρησης του ελέγχου. Η προσοχή και το ενδιαφέρον προσφέρονται επιλεκτικά, ώστε ο άλλος να παραμένει συναισθηματικά διαθέσιμος χωρίς να υπάρχουν οι αντίστοιχες δεσμεύσεις.
Όποιος κι αν είναι ο λόγος, το αποτέλεσμα συχνά είναι το ίδιο. Ο ένας άνθρωπος μένει να προσπαθεί να καταλάβει τι συμβαίνει, ενώ ο άλλος καθορίζει πότε θα πλησιάσει και πότε θα απομακρυνθεί.
Όταν κάποιος δεν μένει, αλλά ούτε φεύγει
Όταν κάποιος απομακρύνεται οριστικά, όσο επώδυνο κι αν είναι, ξέρετε τουλάχιστον πού βρίσκεστε. Στη μέθοδο του κέρματος, όμως, το μήνυμα δεν είναι ποτέ ξεκάθαρο. Ο άλλος δεν μένει πραγματικά, αλλά ούτε και φεύγει. Αυτή η συνεχής εναλλαγή μπορεί να δημιουργήσει σύγχυση και ανασφάλεια. Παράλληλα, η προσοχή στρέφεται όλο και περισσότερο στον άλλον. Τι σκέφτεται, τι νιώθει, γιατί απομακρύνθηκε, πότε θα επιστρέψει.
Και κάπως έτσι χάνεται ένα πιο σημαντικό ερώτημα: Πώς νιώθετε εσείς μέσα σε αυτή τη σχέση;
Η δυσκολία είναι ότι οι περιστασιακές στιγμές τρυφερότητας και ενδιαφέροντος διατηρούν ζωντανή την ελπίδα. Το άτομο δεν μένει επειδή είναι ευτυχισμένο. Συχνά μένει επειδή θυμάται πώς ήταν τα πράγματα στην αρχή και ελπίζει ότι εκείνη η εκδοχή της σχέσης θα επιστρέψει.
Όσο περισσότερο διαρκεί αυτός ο κύκλος, τόσο πιο εύκολο γίνεται να δικαιολογούμε συμπεριφορές που υπό άλλες συνθήκες δεν θα αποδεχόμασταν. Και τόσο περισσότερο χρόνο αφιερώνουμε περιμένοντας να αλλάξει ο άλλος.
Πώς να σταματήσετε να αρκείστε στα ψίχουλα
Μια υγιής σχέση δεν βασίζεται στην αβεβαιότητα, ούτε σε δοκιμασίες και παιχνίδια εξουσίας. Βασίζεται στην εμπιστοσύνη, τον αμοιβαίο σεβασμό και την ανοιχτή επικοινωνία. Εάν διαπιστώσετε ότι δεν θέλετε να συνεχίσετε μια σχέση, είναι πιο έντιμο να το πείτε ξεκάθαρα παρά να κρατάτε τον άλλον σε αναμονή. Και εάν βρίσκεστε στη θέση εκείνου που περιμένει διαρκώς ένα μήνυμα, μια εξήγηση ή την επιστροφή του ενδιαφέροντος που υπήρχε στην αρχή, ίσως αξίζει να σταματήσετε για λίγο και να στρέψετε την προσοχή στον εαυτό σας.
Αναρωτηθείτε:
- γιατί παραμένω σε αυτή τη συνθήκη,
- τι με κάνει να ελπίζω ότι τα πράγματα θα αλλάξουν,
- τι πραγματικά αναζητώ από μια σχέση,
- οι ανάγκες μου ακούγονται και γίνονται σεβαστές;
Οι απαντήσεις δεν έρχονται πάντα εύκολα. Όμως η αναγνώριση είναι συχνά το πρώτο βήμα για να βγει κανείς από αυτό.
Γιατί, στο τέλος, το ζητούμενο δεν είναι να καταλάβουμε γιατί ο άλλος πλησιάζει και απομακρύνεται. Είναι να αναρωτηθούμε εάν αξίζει να μένουμε σε μια σχέση που μας προσφέρει μόνο ψίχουλα προσοχής, ελπίδας και τρυφερότητας, ενώ αξίζουμε κάτι πολύ περισσότερο.
Κάνε like στη σελίδα μας στο Facebook
Ακολούθησε μας στο Twitter
Κάνε εγγραφή στο κανάλι μας στο Youtube
Γίνε μέλος στο κανάλι μας στο Viber
– Αναφέρεται ως πηγή το ertnews.gr στο σημείο όπου γίνεται η αναφορά.
– Στο τέλος του άρθρου ως Πηγή
– Σε ένα από τα δύο σημεία να υπάρχει ενεργός σύνδεσμος
