Η ανθρωπιστική κρίση στη Βενεζουέλα λαμβάνει δραματικές διαστάσεις, καθώς όσο περνούν οι ώρες αυξάνεται ο αριθμός των θυμάτων, ενώ οι ελπίδες για τον εντοπισμό επιζώντων λιγοστεύουν.
Εκατοντάδες σοροί έχουν μεταφερθεί σε αυτοσχέδια νεκροτομεία, αποθήκες και στην αποβάθρα του ισοπεδωμένου λιμανιού της Λα Γκουάιρα, την ώρα που διασώστες και εθελοντές συνεχίζουν αδιάκοπα τις έρευνες, ακόμη και περισσότερες από 120 ώρες μετά τους φονικούς σεισμούς.
Ένα νήπιο ανασύρεται ζωντανό έξι ημέρες μετά
Μέσα στο σκοτάδι της καταστροφής, κάθε διάσωση αποτελεί μια πολύτιμη αχτίδα ελπίδας. Συγκλονιστικές είναι οι εικόνες από το Καράκας, όπου ομάδα διασωστών από την Ιορδανία κατάφερε να εντοπίσει ζωντανό ένα νήπιο θαμμένο κάτω από τα συντρίμμια για έξι ολόκληρες ημέρες. Οι διασώστες δεν μπορούν να συγκρατήσουν τη συγκίνησή τους, καθώς περιθάλπουν το παιδί που κατάφερε να νικήσει τον χρόνο.
Λίγες ώρες νωρίτερα, ένας νεαρός που παρέμεινε εγκλωβισμένος επί πέντε ημέρες κάτω από τα ερείπια της πολυκατοικίας του ευχαρίστησε τους ανθρώπους που τον έσωσαν.
«Ο Θεός να σας ευλογεί. Δεν είμαι κανείς σημαντικός. Είμαι απλώς ένας νέος που πέρασε πέντε ημέρες κάτω από μία πολυκατοικία», είπε συγκινημένος. Ήταν ο μοναδικός επιζών του κτιρίου.
Ο χρόνος τελειώνει, η αγωνία μεγαλώνει
Σε πολλές περιοχές, οι συγγενείς εξακολουθούν να περιμένουν ένα σημάδι ζωής. «Ο άνδρας μου έφυγε να ψάξει τα κορίτσια μας και δεν έχει επιστρέψει. Ελπίζω να μην ήταν μέσα στο κτίριο. Ελπίζω… αλλά φοβάμαι», λέει με δάκρυα στα μάτια μία μητέρα δύο αγνοούμενων παιδιών.
Στη Λα Γκουάιρα, το επίκεντρο της καταστροφής, εκατοντάδες κτίρια έχουν μετατραπεί σε σωρούς από τσιμέντο και σίδερα. Οι διασώστες εξακολουθούν να ερευνούν τα χαλάσματα, ενώ κάθε πληροφορία για πιθανό επιζώντα κινητοποιεί δεκάδες ανθρώπους.
Σε μία πολυκατοικία, από όπου τις προηγούμενες ημέρες ανασύρθηκαν μόνο νεκροί, εθελοντές υποστηρίζουν πως άκουσαν μια βαριά ανδρική φωνή να καλεί σε βοήθεια, αναζωπυρώνοντας προσωρινά την ελπίδα.
Επιμέλεια βίντεο: Κάλλη Λέκκα
«Σκάβουμε με γυμνά χέρια»
Σε αρκετές πληγείσες περιοχές, η απουσία βαρέων μηχανημάτων προκαλεί οργή. Κάτοικοι και συγγενείς αγνοουμένων συνεχίζουν μόνοι τους να σκάβουν μέσα στα χαλάσματα, χρησιμοποιώντας τα χέρια τους ή αυτοσχέδια εργαλεία.
«Δεν έχουμε βαριά μηχανήματα. Οι διασώστες κάνουν ό,τι μπορούν, αλλά χρειαζόμαστε εξοπλισμό», λέει συγγενής αγνοουμένων.
«Δουλεύουμε σαν να είμαστε ζώα. Είμαστε άνθρωποι και χρειαζόμαστε βοήθεια», καταγγέλλει κάτοικος της περιοχής.
Άλλοι ξεσπούν δείχνοντας τα φθηνά οικοδομικά υλικά των κτιρίων που κατέρρευσαν. «Εκεί μέσα είναι η αδελφή μου, ο κουνιάδος μου και ο ανιψιός μου. Έχω τη δύναμη να βοηθήσω, αλλά δεν έχω τα μηχανήματα για να σπάσω το τσιμέντο», λέει ένας άνδρας.
Παρόμοια είναι η εικόνα και στις πόλεις Καραμπαλέντα και Ελ Χουνκίτο, όπου οι κάτοικοι δηλώνουν ότι ακόμη περιμένουν ουσιαστική κρατική βοήθεια.
Η αποβάθρα μετατράπηκε σε αυτοσχέδιο νεκροτομείο
Καθώς μειώνονται οι πιθανότητες εντοπισμού επιζώντων, ο θρήνος κυριαρχεί. Η αποβάθρα του λιμανιού της Λα Γκουάιρα έχει μετατραπεί σε ένα τεράστιο αυτοσχέδιο νεκροτομείο, όπου δεκάδες σοροί παραμένουν παραταγμένες μέχρι να καταγραφούν και να μεταφερθούν για ταφή.
Την ίδια ώρα, τα νοσοκομεία λειτουργούν στα όριά τους. Στη μεγαλύτερη παιδιατρική κλινική της χώρας περισσότεροι από 100 ανήλικοι νοσηλεύονται σε σοβαρή κατάσταση.
«Κανένα νοσοκομείο στη Βενεζουέλα δεν ήταν προετοιμασμένο για μια τέτοια καταστροφή. Δεν έχουμε αρκετό προσωπικό, φάρμακα ούτε εξοπλισμό», δηλώνει η παιδίατρος Ουνιάδες Ουρμπίνα Μεδίνα.
Χιλιάδες άνθρωποι που έχασαν τα σπίτια τους δίνουν πλέον καθημερινή μάχη για νερό, τροφή και τα στοιχειώδη μέσα επιβίωσης.
Οι ιστορίες που συγκλονίζουν
Πίσω από τους αριθμούς κρύβονται ανθρώπινες ιστορίες που αποτυπώνουν το μέγεθος της τραγωδίας.
Ο Σεράνο κατάφερε να επιζήσει για δεύτερη φορά από μεγάλη φυσική καταστροφή. Είχε σωθεί από τις φονικές κατολισθήσεις του 1999 και τώρα βγήκε ζωντανός από τα ερείπια σκάβοντας με γυμνά χέρια. Στη συνέχεια έσωσε τη μητέρα του και τον οκτάχρονο γιο του με τη βοήθεια περαστικών. Παρότι επέζησε, έχασε τα πάντα και δηλώνει πως δεν θα επιστρέψει ποτέ ξανά στη γενέτειρά του.
Σε άλλη γειτονιά, η οικογένεια Ρέγιες συνεχίζει να αναζητά τους δικούς της ανθρώπους. Ο παππούς της οικογένειας κατάφερε να απεγκλωβίσει τον εγγονό του, όμως εξακολουθεί να ψάχνει τη σύζυγό του κάτω από τα χαλάσματα.
Ιδιαίτερα συγκλονιστική είναι και η ιστορία της μικρής Βαλέρια. Δύο εθελοντές, ο Κάρλος και ο Ντιέγκο, παραμένουν επί τρεις ημέρες στα συντρίμμια ενός κατεστραμμένου κτιρίου, προσπαθώντας να ανοίξουν δίοδο προς το σημείο όπου άκουσαν τη φωνή της.
Οι Γερμανοί πυροσβέστες που συμμετείχαν στις επιχειρήσεις αναγκάστηκαν να αποχωρήσουν, εκτιμώντας ότι οι πιθανότητες επιβίωσης ήταν πλέον ελάχιστες. Οι δύο εθελοντές, όμως, αρνούνται να εγκαταλείψουν την προσπάθεια.
Η τραγική ειρωνεία είναι πως κανείς από την οικογένεια του παιδιού δεν βρίσκεται πλέον εκεί για να την αναζητήσει, καθώς υπάρχουν φόβοι ότι όλοι οι συγγενείς της έχουν επίσης θαφτεί κάτω από τα ερείπια.
Καθώς οι ώρες περνούν, η Βενεζουέλα εξακολουθεί να ισορροπεί ανάμεσα στην ελπίδα κάθε νέας διάσωσης και στον αβάσταχτο πόνο μιας καταστροφής που αφήνει πίσω της χιλιάδες ανθρώπους χωρίς οικογένεια, σπίτι και μέλλον.
Ρεπορτάζ: Λήδα Παπαδοπούλου
Κάνε like στη σελίδα μας στο Facebook
Ακολούθησε μας στο Twitter
Κάνε εγγραφή στο κανάλι μας στο Youtube
Γίνε μέλος στο κανάλι μας στο Viber
– Αναφέρεται ως πηγή το ertnews.gr στο σημείο όπου γίνεται η αναφορά.
– Στο τέλος του άρθρου ως Πηγή
– Σε ένα από τα δύο σημεία να υπάρχει ενεργός σύνδεσμος
