Βατικανό: «Πράξη σχισματικής φύσης» η χειροτονία επισκόπων χωρίς παπική έγκριση

Εκνευρισμός αλλά και απογοήτευση επικρατεί αυτές τις ώρες στο Βατικανό, πολλώ δε μάλλον αφού έπεσε στο κενό η έκτακτη έκκληση του Πάπα Λέοντα ΙΔ’ προς τους λεφεβριανούς να μην προχωρήσουν στη χειροτονία τεσσάρων επισκόπων στο χωριό Εκόν της Ελβετίας, όπως και τελικά έγινε το πρωί της Τετάρτης 1 Ιουλίου.

Ανταπόκριση – Ιταλία

Με αυτή την αντικανονική για την Καθολική Εκκλησία κίνηση από τους λεφεβριανούς, η Καθολική Εκκλησία οδεύει προς το αναπόφευκτο ή ipso facto σχίσμα, γνωστό και ως latae sentantiae.

Το πρωί της Πέμπτης 2 Ιουλίου ο καρδινάλιος Βίκτορ Μάνουελ Φερνάντεθ, Επικεφαλής του Δικαστηρίου για το Δόγμα της Πίστης, υπέγραψε διάταγμα που κάνει λόγο για «μια πράξη σχισματικής φύσης», η «επισκοπική χειροτονία τεσσάρων πρεσβυτέρων, χωρίς παπική εντολή και ενάντια στη βούληση του Πάπα». Ο αφορισμός αφορά τους δύο ιερείς που τέλεσαν την χειροτονία, και τους τέσσερεις νέους επισκόπους του κινήματος.

Οι λεφεβριανοί αποτελούν ένα συντηρητικό κίνημα της Ιερατικής Αδελφότητας του Αγίου Πίου X που μετρά περίπου μισό εκατομμύριο πιστούς σε όλο τον κόσμο. Το κίνημα ιδρύθηκε το 1970 κατόπιν πρωτοβουλίας του Μαρσέλ Λεφέβρ, και οι λεφεβριανοί απορρίπτουν οτιδήποτε έχει αποφασιστεί από τη Β’ Σύνοδο του Βατικανού του 1963 και πέρα, επομένως τελούν τη λειτουργία στα Λατινικά και αντιτίθενται στο άνοιγμα προς τις άλλες θρησκείες αλλά και τον σύγχρονο κόσμο.

Σημειωτέον, η σημερινή εξέλιξη έχει ένα προηγούμενο. Πριν από ακριβώς 38 χρόνια, δηλαδή στις 30 Ιουνίου του 1988, ο ίδιος ο Marcel Lefebvre (Μαρσέλ Λεφέβρ) χειροτόνησε τέσσερις επισκόπους χωρίς την άδεια του τότε ποντίφικα, Ιωάννη Παύλου Β. Μετά από λίγες μέρες, η Αγία Έδρα αφόρισε τον Λεφέβρ, έναν συν-επίσκοπο που συμμετείχε στην χειροτονία, και τους 4 επισκόπους, με τον τότε Πάπα να μιλά για «πράξη ανυπακοής» και «σχισματική πράξη». Όμως η Αδελφότητα συνέχισε τις δραστηριότητές της, και μάλιστα υπήρξε και προσπάθεια συμφιλίωσης από τον Πάπα Βενέδικτος XVI το 2007, με την άρση του αφορισμού των τεσσάρων επισκόπων, αλλά και την να απελευθέρωση της Παραδοσιακή Λατινική Λειτουργία, μέχρι τις πρόσφατες εξελίξεις.

Ο αφορισμός latae sententiae δεν θεωρείται τιμωριτικός αλλά ποιμαντικός, δεν έρχεται δια χειρός του Πάπα (σε αντίθεση με τον αφορισό ferendae sentantiae) και δεν συνεπάγεται αποβολή από την Καθολική Εκκλησία. Όπως διευκρινίζει η Ιταλική εφημερίδα Open, πρόκειται για ένα προσωρινό μέτρο σχεδιασμένο “για να ευνοήσει τη μετάνοια του ατόμου και την επιστροφή του στην πλήρη κοινωνία με την κοινότητα των πιστών” – όπως και έγινε το 1988. Παρόλα αυτά, η απόφαση περιορίζει διάφορες δραστηριότητες του αφορισμένου, όπως το να ασκεί διακονίες ή να λαμβάνει μυστήρια. Ο αφορισμένος εξακολουθεί μεν “να είναι βαπτισμένος και μέλος της Εκκλησίας”, χάνει όμως “προσωρινά ορισμένα θεμελιώδη δικαιώματα της εκκλησιαστικής ζωής”.