Η διφορούμενη στάση της Γαλλίας στον πόλεμο της Ουκρανίας – Συνέντευξη του Λεό Περιά-Πεϊνέ στην ΕΡΤ

Ο Λεό Περιά-Πεϊνέ, Ερευνητής σε θέματα εξοπλισμών & Άμυνας, IFRI-Γαλλικό Ινστιτούτο Διεθνών Σχέσεων, μίλησε στην ΕΡΤ και την Θωμαΐδα Παπαϊωάννου.

Μετά από δύο χρόνια πολέμου, σε ποιο σημείο βρισκόμαστε; Για τη Γαλλία, κυρίως σε ό,τι αφορά στον εξοπλισμό και γιατί μόλις υπόγραψε νέα συμφωνία με την Ουκρανία για να αντισταθμίσει την καθυστέρηση της ένταξής της στο ΝΑΤΟ, εξηγήστε μας τί έγινε;

«Στους πρώτους έξι μήνες του πολέμου, η Γαλλία κρατούσε θέση πολύ διφορούμενη. Θυμόμαστε ότι ο πρόεδρος Μακρόν είπε ότι δεν πρέπει να ταπεινώνουμε τη Ρωσία. Ότι οποιαδήποτε διπλωματική λύση θα πρέπει να παρέχει εγγυήσεις ασφαλείας στη Ρωσία.

Όλα αυτά τα εξέλαβαν πολύ αρνητικά οι σύμμαχοι μας όπως και η Ουκρανία η οποία διαπίστωσε ότι η Γαλλία, που πριν από τον πόλεμο μιλούσε συνέχεια για ευρωπαϊκή κυριαρχία, για ευρωπαϊκή άμυνα, αλλά τώρα που παρουσιάστηκε τεράστια ανάγκη, επείγουσα για μια ευρωπαϊκή κυριαρχία, για να βοηθήσει την Ουκρανία να αμυνθεί λόγω επίθεσης, η Γαλλία πήρε θέση που ήταν αρκετά χλιαρή, αρκετά δύσκολο να αιτιολογηθεί.

Επειδή ο Πρόεδρος (Μακρόν) ήθελε η Γαλλία να ενσαρκώσει έναν τρίτο δρόμο μεταξύ Ρωσίας και Ουκρανίας ως διαμεσολαβητής. Μόνο που η Ρωσία ποτέ δεν θεωρούσε έτσι τη Γαλλία. Η Τουρκία ήταν, για παράδειγμα, η χώρα που διατηρεί πραγματικά πολύ καλές σχέσεις με τα δύο στρατόπεδα, αλλά όχι η Γαλλία.

Οι εταίροι μας μας ρωτούσαν “ποια είναι στην πραγματικότητα η στρατηγική σας; Τί θέλετε να κάνετε; Γιατί αλλάζετε γνώμη κάθε έξι μήνες; “Τώρα, εντάξει, φαίνεται ότι είναι λίγο πιο ομαλή η κατάσταση. Έλαβε χώρα η υπογραφή της συνθήκης μεταξύ Γαλλίας και Ουκρανίας, τις τελευταίες ημέρες».

Απέναντι στη Ρωσία και την ευάλωτη Ουκρανία και τις αποκλίσεις στην εξοπλιστική στρατηγική των χωρών της ΕΕ, πώς ενεργούμε; Βρίσκουμε κοινή γραμμή για ενιαία ευρωπαϊκή στρατηγική ή θα επαναλάβουμε το ίδιο δηλαδή οι Αμερικανοί έρχονται, επιβάλλονται και πωλούν τον δικό τους εξοπλισμό;

«Υπάρχουν οι αποκαλούμενοι “συνασπισμοί”. Έτσι, η Γερμανία βρίσκεται επικεφαλής, μαζί με τις Ηνωμένες Πολιτείες, του συνασπισμού για τον αντιαεροπορικό εξοπλισμό. Η Γαλλία μαζί με τις Ηνωμένες Πολιτείες επικεφαλής της συμμαχίας πυροβολικού. Αλλά στην πραγματικότητα αν κοιτάξετε τι παραδόθηκε…

Είναι λίγο περίεργο, γιατί η Γαλλία δεν παρέδωσε περισσότερα κανόνια από άλλους. Η Γαλλία δεν παρέδωσε τα πιο σύγχρονα κανόνια, η Γαλλία δεν παρέδωσε περισσότερες οβίδες ή πυρομαχικά από τους άλλους. Άρα είναι ήδη λίγο περίεργο.

Υπήρξε η ανακοίνωση που έγινε από την κυβέρνηση και τώρα ανακοινώσαμε η Γαλλία είναι ο ηγέτης του «συνασπισμού πυροβολικού» και η Γαλλία πρόκειται να δώσει 12 Cesar. Η Γερμανία σχεδιάζει φέτος να δωρίσει 18 συστήματα πυροβολικού κάπως παρόμοια αλλά γερμανικά. Τότε γιατί η Γαλλία ηγείται του συνασπισμού πυροβολικού; Δεν καταλαβαίνω καλά και ακόμα δυσκολεύομαι προς το παρόν να καταλάβω σε τι χρησιμεύουν αυτοί οι συνασπισμοί. Εξήγησαν ότι αυτό γίνεται ώστε αν η Ουκρανία χρειάζεται τέτοιου τύπου συστήματων, απευθύνεται σε αυτόν ή τον άλλον συνομιλητή, τον τάδε συνασπισμό. Γιατί όχι. Αλλά στην πραγματικότητα, η Ουκρανία χρειάζεται τα πάντα, ό,τι μπορούμε να της δώσουμε και ιδιαίτερα πυροβολικό και οβίδες. Και τώρα αυτό είναι το πρόβλημα στο πεδίο της μάχης».

Λοιπόν, μπορούμε να συνοψίσουμε το ρόλο της Γαλλίας ως “πολλή διαφήμιση, λίγη ουσία”;

«Η Γαλλία μίλησε πολύ, πολύ, πολύ. Επίσης, κατά καιρούς επέκρινε πολύ τους εταίρους της. Αλλά στην πραγματικότητα, όταν δούμε τι έπραξε, υπήρξε σημαντική οικονομική προσπάθεια. Η Γαλλία, μέσω ευρωπαϊκών οργανισμών, πρόσφερε πολλά χρήματα. Η Γαλλία κατατάσσεται δεύτερη σε αυτήν την προσπάθεια. (Αλλά) είναι αλήθεια ότι όσον αφορά την αποστολή οπλισμού, η Γαλλία πράττει σχετικά λίγα.

Όταν υπενθυμίζουν στον Μακρόν ότι ο καγκελάριος Όλαφ Σολτς επισημαίνει στη Γαλλία ότι τελικά πράττει λιγότερα από άλλες χώρες, τότε αυτό είναι σκανδαλώδες.

Σήμερα όλοι, η Γαλλία όπως και οι άλλοι, πρέπει να αναρωτηθούν «είμαστε ικανοί να διεξάγουμε πόλεμο», «είμαστε σε θέση να αποδεχτούμε απώλειες», «έχουμε αρκετά πυρομαχικά για να αντέξουμε», «είναι η δομή μας αρκετά ισχυρή για να αντέξει ένα τόσο σοβαρό σοκ που είναι πιθανό να συμβεί»;

Οι συνεντεύξεις του Βλαντιμίρ Πούτιν τις τελευταίες εβδομάδες δείχνουν ότι γι’ αυτόν η Ουκρανία είναι ίσως μόνο η αρχή. Όπως είπε ο ίδιος τα κράτη της Βαλτικής ίσως προορίζονται στο να επιστρέψουν στη Ρωσική Αυτοκρατορία. Απέναντι σε αυτό, όλοι οι στρατοί σήμερα, όπως και η Γαλλία, θέτουν στον εαυτό τους το ερώτημα πώς προετοιμαζόμαστε και τι πρέπει να κάνουμε».

Τί προτείνει η Γαλλία σε σύγκριση με το γερμανικό μοντέλο (διαχείρισης εξοπλισμών);

«(Η Ευρώπη) εξελίσσεται. Απέχουμε παρασάγγας από έναν ευρωπαϊκό στρατό, από μια ευρωπαϊκή αμυντική βιομηχανία. Είναι ακόμα πολύ μακριά. Όμως η Ένωση είναι μια μεγάλη μάζα που προχωράει αργά. Είμαστε ίσως πιο κοντά σήμερα από ό,τι πριν από δύο χρόνια.

Η Γερμανία μιλάει λιγότερο για ευρωπαϊκή κυριαρχία από τη Γαλλία και όμως στην πραγματικότητα ίσως
κάνει περισσότερα.

Η Γαλλία μπορεί να προτείνει ως βάση το πυρηνικό της οπλοστάσιο, να μοιραστεί με τους Ευρωπαίους
την γαλλική αποτροπή, τα πυρηνικά της. Είναι δυνατόν;

«Μου φαίνεται δύσκολο (η Γαλλία να μοιραστεί την πυρηνική της δύναμη). Μου φαίνεται πολύ δύσκολο
γιατί αυτό είναι πολύ βαθιά εδραιωμένο στη γαλλική στρατηγική φιλοσοφία.

Ας είμαστε ρεαλιστές. Είτε η Ουκρανία κερδίσει είτε χάσει, ακόμα κι αν η Ρωσία καταλάβει ολόκληρη την Ουκρανία και αυτό εν είναι επιθυμητό, νομίζω ότι το ΝΑΤΟ αλλά και η Ευρωπαϊκή Ένωση σήμερα είναι πιο προετοιμασμένοι για έναν πιθανό πόλεμο από ό,τι πριν από δύο χρόνια. Ό,τι δεν μπορέσαμε, δεν θέλαμε να κάνουμε για την Ουκρανία, θα το κάναμε για την Εσθονία; Αυτό είναι το ερώτημα που θα πρέπει να απαντηθεί».

Όλες οι Ειδήσεις από την Ελλάδα και τον Κόσμο,  στο ertnews.gr
Διάβασε όλες τις ειδήσεις μας στο Google
Κάνε like στη σελίδα μας στο Facebook
Ακολούθησε μας στο Twitter
Κάνε εγγραφή στο κανάλι μας στο Youtube
Προσοχή! Επιτρέπεται η αναδημοσίευση των πληροφοριών του παραπάνω άρθρου (όχι αυτολεξεί) ή μέρους αυτών μόνο αν:
– Αναφέρεται ως πηγή το ertnews.gr στο σημείο όπου γίνεται η αναφορά.
– Στο τέλος του άρθρου ως Πηγή
– Σε ένα από τα δύο σημεία να υπάρχει ενεργός σύνδεσμος