Η Κυβέρνηση Μελόνι γιορτάζει τις 1.413 ημέρες συνεχόμενης κυβέρνησης, κάνοντάς την επίσημα τη μακροβιότερη της Ιταλίας μετά το Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο. Το βράδυ της Παρασκευής 4 Σεπτεμβρίου, μεγάλο μέρος της κυβέρνησης θα βρεθεί στο λιμάνι του Μπάρι για να γιορτάσει το γεγονός, διεκδικώντας τα κατορθώματα και τους καρπούς των τελευταίων τεσσάρων ετών.
Ανταπόκριση από Ιταλία: Κρίστιαν Μαυρής
Η λέξη-κλειδί που πλέον κυκλοφορεί στους κυβερνητικούς διαδρόμους στη Ρώμη είναι «σταθερότητα». Όπως η ίδια η Τζόρτζια Μελόνι δημοσίευσε στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης «η σταθερότητα δεν είναι ένα ρεκόρ που πρέπει να επιδεικνύεται, αλλά η προϋπόθεση που επιτρέπει σε ένα έθνος να σχεδιάζει, να αποφασίζει, να τηρεί τις δεσμεύσεις του και να κερδίζει τον σεβασμό των άλλων».
Μέσα σε αυτό το πλαίσιο, το κόμμα της Ιταλίδας πρωθυπουργού, Αδέλφια της Ιταλίας, δημοσίευσε ένα 28σέλιδο «έγγραφο των ρεκόρ» της κυβέρνησης. Αναφορικά, και μεταξύ πολλών δεδομένων, από την αύξηση στην απασχόληση (+1 εκ. νέες θέσεις εργασίας) έως και τη μείωση του spread με το Γερμανικό ομόλογο, περνώντας από τη μείωση των μεταναστευτικών ροών (κατά 80%) και την πρωτιά της Ιταλίας στη νομοθετική ρύθμιση της τεχνητής νοημοσύνης, το έγγραφο απεικονίζει μια Ιταλία η οποία οδεύει πρόσω ολοταχώς προς την επιτυχία, με μια σταθερή επένδυση ειδικότερα στην παραδοσιακά φτωχότερη Νότιο Ιταλία.
Με τις τελευταίες δημοσκοπήσεις να δείχνουν πως το κόμμα της Τζόρτζια Μελόνι μέσα σε τέσσερα χρόνια όχι μόνο παρέμεινε σταθερά πρώτο στις προθέσεις ψήφου των Ιταλών, πόσο μάλλον αύξησε τα ποσοστά της – μια σπάνια περίπτωση στο Ιταλικό πολιτικό προσκήνιο – σήμερα υπάρχουν και εφημερίδες που αρχίζουν να μιλούν για ενδεχόμενες ημερομηνίες των επερχόμενων εκλογών, κατά πάσα πιθανότητα την άνοιξη ή και νωρίς το καλοκαίρι του 2027.
Εάν πολλά είναι τα επιτεύγματα της τωρινής κυβέρνησης, υπάρχει και μια άλλη όψη του νομίσματος. Στον απολογισμό του μέχρι στιγμής έργου της Τζόρτζια Μελόνι, δεν είναι λίγοι οι αναλυτές που μιλούν περί αδράνειας ή καθυστέρησης σχετικά με διάφορα θέματα. Η στάση της Μελόνι κατά του Ντόναλντ Τραμπ ξεκίνησε να γίνεται σκληρή όταν η ίδια υπερασπίστηκε τον Πάπα Λέοντα ΙΔ’ κατόπιν επιθέσεων του Αμερικανού προέδρου, και η σύγκρουση έγινε σχεδόν μετωπική αφού η Ιταλία αρνήθηκε τη χρήση των Αμερικανικών στρατιωτικών βάσεων για τις επιθέσεις κατά του Ιράν με – στη συνέχεια – απευθείας προσβλητικά πυρά κατά της Μελόνι. Αν και σε γενικό βαθμό οι Ιταλοί υπερασπίστηκαν την Μελόνι, από την άλλη διάφοροι τονίζουν πως η αντίδρασή της κατά του Τραμπ έφτασε πολύ αργότερα σε σχέση με άλλους παγκόσμιους ηγέτες, και μόνο όταν ο κόμπος είχε φτάσει «στο χτένι».
Άλλη μια αξιοσημείωτη «αχίλλειος πτέρνα» της Κυβέρνησης Μελόνι αποτελείται από το οικονομικό, και ειδικότερα στην φορολογική πίεση, μια προεκλογική υπόσχεση που φαίνεται πως ακόμα δεν εκπληρώθηκε.
Όταν το 2011 ο Σίλβιο Μπερλουσκόνι – του οποίου το ρεκόρ μακροβιότερης κυβέρνησης μόλις προσπεράστηκε από την Μελόνι – υπέκυψε στις πιέσεις της ΕΚΤ και αναγκάστηκε να «βάλει τα χέρια στις τσέπες των Ιταλών» κάνοντας περικοπές και αυξάνοντας φόρους, και ουσιαστικά προδίδοντας αυτό που ήταν ένας άγραφος νόμος της Ιταλικής Κεντροδεξιάς.
Σύμφωνα με την Il Sole 24 Ore, το Ιταλικό δημόσιο χρέος πλέον ξεπέρασε τα 2,2 χιλιάδες δισεκατομμύρια ευρώ, δεδομένα από τα υψηλότερα από τον Οκτώβριο του 2011, με τη διαφορά πως το spread με το Γερμανικό ομόλογο είναι σήμερα κατά πολύ χαμηλότερο. Η αίσθηση λοιπόν είναι πως η Μελόνι δεν έπραξε μια αυστηρή οικονομική πολιτική με γενναίους δημοσιονομικούς ελιγμούς παρόλο που θα έπρεπε, κρατώντας έτσι τους ψηφοφόρους με το μέρος της. Μια αναγκαία αδράνεια ή η απουσία μιας μακροπρόθεσμης στρατηγικής;
Ένα άλλο πρόβλημα που αντιμετωπίζει η Τζόρτζια Μελόνι είναι ο κίνδυνος μιας νέας ακροδεξιάς δύναμης που παραμονεύει πίσω από τη γωνία: το ακροδεξιό κόμμα Εθνικό Μέλλον του πρώην στρατηγού Ρομπέρτο Βανάτσι. Πρόκειται για μια νέα δύναμη η οποία ξεκίνησε από τη διάσπαση του Βανάτσι από τη Λέγκα του Ματέο Σαλβίνι, και συγκεντρώνει διάφορες ακραίες ιδεολογίες και προτάσεις, όπως (αναφορικά): αναστολή του δικαιώματος στην άμβλωση, «στοπ» σε σκηνές και ομοφυλοφιλικό περιεχόμενο στην τηλεόραση, κατάργηση του συμφώνου συμβίωσης και αναγνώριση της οικογένειας μόνο ως ένωση ανδρός και γυναίκας, εισήγηση στρατιωτικής εκπαίδευσης στα σχολεία, απαγόρευση των χειρουργικών επεμβάσεων αλλαγής φύλου και ορμονοθεραπεία για τους ανήλικες (το οποίο ζητείται από το κόμμα να καταστεί «παγκόσμιο αδίκημα»…) και, για τους ενήλικες, η όποια επέμβαση να μην αποτελεί δημόσια δαπάνη.
Σήμερα 4 Σεπτεμβρίου, ημέρα των εορτασμών του ρεκόρ μακροβιότερης κυβέρνησης, η Τζόρτζια Μελόνι θα πρέπει να αντιμετωπίσει τη ραγδαία αύξηση της δημοτικότητας του κόμματος του Ρομπέρτο Βανάτσι, το οποίο προσπέρασε στις δημοσκοπήσεις και το Φόρτσα Ιτάλια του Αντόνιο Ταγιάνι και πλέον τοποθετείται ως 4ο κόμμα στις προτιμήσεις ψήφου των Ιταλών. Ένας πονοκέφαλος για την Μελόνι και την Κεντροδεξιά ολόκληρη, εφόσον μια πρόσφατη έρευνα έδειξε πως εάν το Εθνικό Μέλλον δεν κατέβει σε συνασπισμό με την υφιστάμενη Ιταλική Κεντροδεξιά, τις επόμενες εκλογές θα μπορούσε να τις κερδίσει η Κεντροαριστερά.
Κάνε like στη σελίδα μας στο Facebook
Ακολούθησε μας στο Twitter
Κάνε εγγραφή στο κανάλι μας στο Youtube
Γίνε μέλος στο κανάλι μας στο Viber
– Αναφέρεται ως πηγή το ertnews.gr στο σημείο όπου γίνεται η αναφορά.
– Στο τέλος του άρθρου ως Πηγή
– Σε ένα από τα δύο σημεία να υπάρχει ενεργός σύνδεσμος
