Γκαλιμπάφ: Το Ιράν δεν έχει κανέναν λόγο να τηρεί το μνημόνιο κατανόησης αν δεν επωφελείται από αυτό

Ο επικεφαλής της διαπραγματευτικής ομάδας του Ιράν και πρόεδρος του κοινοβουλίου της χώρας, Μοχαμάντ Μπαγκέρ Γαλιμπάφ, δήλωσε σήμερα, Τετάρτη (15/7) ότι αν η Τεχεράνη δεν επωφελείται από το «Μνημόνιο Κατανόησης» με τις ΗΠΑ «δεν έχει κανέναν λόγο να εμμένει σε μια τέτοια συμφωνία».

«Ένα μνημόνιο κατανόησης έχει νόημα μόνο όταν οι διατάξεις του είναι έγκυρες και εφαρμόζονται. Εάν το Ιράν δεν πρόκειται να επωφεληθεί από αυτό, δεν έχουμε κανένα λόγο να τηρήσουμε μια τέτοια συμφωνία. Οι ένοπλες δυνάμεις μας, όπως πάντα, διαθέτουν πλήρη ελευθερία δράσης για να αντιμετωπίσουν οποιαδήποτε εχθρική επιθετικότητα», ανέφερε χαρακτηριστικά.

Ακόμα σε μία μακροσκελή ανάρτησή του στην πλατφόρμα Telegram και απευθυνόμενος στον ιρανικό λαό ανέφερε πως η «εθνική ασφάλεια» του Ιράν εξαρτάται από τη διατήρηση των «ιρανικών διευθετήσεων» στα Στενά του Ορμούζ.

«Οι ΗΠΑ, χωρίς καμία νομική ή διπλωματική βάση, επιδιώκουν να υπονομεύσουν τις ιρανικές ρυθμίσεις με τη βία. Ωστόσο, πρέπει να παραμείνουμε σταθεροί με βάση το επίτευγμα που εξασφαλίσαμε στο μνημόνιο, ώστε να διασφαλίσουμε την υλοποίηση των δικαιωμάτων του έθνους. Ο εχθρός ασκεί πίεση για να αντισταθμίσει την ήττα του, αλλά το Ιράν, στηριζόμενο στη δική του δύναμη, δεν θα επιτρέψει να επιβληθεί η βούληση του εχθρού», ανέφερε ακόμα.

Κατηγόρησε επίσης τις ΗΠΑ ότι «διατηρούν πάντα μια αλαζονική νοοτροπία και δεν θα δεχτούν ποτέ ένα ισχυρό Ιράν».

«Ως εκ τούτου, η προσέγγισή μας όσον αφορά τον πόλεμο ή τις διαπραγματεύσεις πρέπει επίσης να είναι ρεαλιστική και μακροπρόθεσμη, με βάση τα εθνικά μας συμφέροντα και την ασφάλειά μας. Επομένως, δεν έχουμε άλλη επιλογή από το να βασιστούμε στις δικές μας δυνατότητες και να γίνουμε ισχυρότεροι», συμπλήρωσε.

Ταυτόχρονα ωστόσο, ο Γαλιμπάφ δεν απέκλεισε το ενδεχόμενο διαπραγματεύσεων με τις ΗΠΑ. «Η διαπραγμάτευση σε αυτό το στάδιο δεν ισοδυναμεί με συμβιβασμό αλλά, μαζί με τον πόλεμο, είναι μέρος της στρατηγικής της αντίστασης και της προστασίας των εθνικών συμφερόντων», ανέφερε. «Ο διαχωρισμός και η επιλογή είτε της διαπραγμάτευσης είτε του πολέμου ως μοναδικής λύσης είναι στρατηγικό λάθος», πρόσθεσε.

Αναλυτικά η ανάρτηση

«Αυτές τις μέρες, καθώς αναζωπυρώνονται οι φλόγες του πολέμου, ο λαός και διάφορες ομάδες θέτουν ερωτήματα, και ο καθένας απαντά σύμφωνα με τη δική του οπτική γωνία. Επιδιώκουμε τον πόλεμο; Θα τερματιστούν ο πόλεμος και η απειλή του πολέμου; Μπορούμε να επιτύχουμε τους στόχους μας μέσω διαπραγματεύσεων; Όταν έχουμε να κάνουμε με μια Αμερική που δεν τηρεί τις υποσχέσεις της, ποιο είναι άλλωστε το νόημα των διαπραγματεύσεων; Και τελικά, το κρίσιμο ερώτημα είναι πώς θα διασφαλίσουμε τα δικαιώματά μας και θα βγούμε νικητές από αυτόν τον πόλεμο.

Αν εξετάσουμε το θέμα αυτό υπό το πρίσμα των εθνικών συμφερόντων και της εθνικής ασφάλειας, και απαλλαγμένοι από κομματικές σκοπιμότητες, μπορούμε να καταλήξουμε σε σαφείς, ρητές και ακριβείς απαντήσεις. Πρώτον, πρέπει να αναγνωρίσουμε ότι βρισκόμαστε σε έναν θεμελιώδη και υπαρξιακό πόλεμο με τις Ηνωμένες Πολιτείες, ο στόχος του οποίου, πέρα από την ανατροπή της ιερής Ισλαμικής Δημοκρατίας του Ιράν ως κύριου θεσμού του μετώπου της αλήθειας, είναι η διάσπαση της αγαπημένης μας χώρας, του Ιράν. Αυτή η στρατηγική του εχθρού δεν έχει αλλάξει.

Δεύτερον, όπως έχω πει πολλές φορές στο παρελθόν, οι ΗΠΑ επιδιώκουν να επιτεθούν στο Ιράν και να προωθήσουν τα δικά τους συμφέροντα όποτε μπορούν και αυτό δεν περιορίζεται στον πόλεμο, στις διαπραγματεύσεις ή μόνο στον σημερινό Αμερικανό πρόεδρο. Ως εκ τούτου, η προσέγγισή μας όσον αφορά τον πόλεμο ή τις διαπραγματεύσεις πρέπει επίσης να είναι ρεαλιστική και μακροπρόθεσμη, με βάση τα εθνικά μας συμφέροντα και την ασφάλειά μας. Επομένως, δεν έχουμε άλλη επιλογή από το να βασιστούμε στις δικές μας δυνατότητες και να γίνουμε ισχυρότεροι. Τρίτον, η ενωμένη αντίσταση του ιρανικού έθνους και των ενόπλων δυνάμεών μας ανέτρεψε το διαβολικό σχέδιο του εχθρού στον πόλεμο των 40 ημερών και τον ανάγκασε να ζητήσει κατάπαυση του πυρός και να εισέλθει σε διαπραγματεύσεις, αλλά σίγουρα δεν έχει αλλάξει την λανθασμένη στρατηγική του. Οι Ηνωμένες Πολιτείες διατηρούν πάντα μια αλαζονική νοοτροπία και δεν θα δεχτούν ποτέ ένα ισχυρό Ιράν.

Με βάση αυτές τις διαπιστώσεις, πρέπει να απαντήσουμε στα παραπάνω ερωτήματα. Ποτέ δεν υποστηρίξαμε τον πόλεμο, ούτε θα το κάνουμε ποτέ, αλλά πρέπει πάντα να είμαστε έτοιμοι για μάχη και να αντισταθούμε μέχρι τέλους για να διαφυλάξουμε την εθνική μας ασφάλεια και τα συμφέροντά μας. Παράλληλα, πρέπει επίσης να αξιοποιούμε τη διπλωματία και τις διαπραγματεύσεις για να προωθήσουμε και να εδραιώσουμε τα εθνικά μας συμφέροντα.

Ένα μνημόνιο κατανόησης έχει νόημα μόνο όταν οι διατάξεις του είναι έγκυρες και εφαρμόζονται. Εάν το Ιράν δεν πρόκειται να επωφεληθεί από αυτό, δεν έχουμε κανένα λόγο να τηρήσουμε μια τέτοια συμφωνία. Οι ένοπλες δυνάμεις μας, όπως πάντα, διαθέτουν πλήρη ελευθερία δράσης για να αντιμετωπίσουν οποιαδήποτε εχθρική επιθετικότητα.

Ένα μνημόνιο κατανόησης έχει νόημα μόνο όταν οι ρήτρες του είναι έγκυρες και εφαρμόζονται· διαφορετικά, αν η Ισλαμική Δημοκρατία του Ιράν δεν πρόκειται να ωφεληθεί από το κείμενο αυτό, τότε, σύμφωνα με την πολιτική του «οφθαλμόν αντί οφθαλμού» που ανέφερα προηγουμένως, δεν έχουμε κανένα λόγο να τηρήσουμε μια τέτοια συμφωνία. Και, όπως βλέπουμε αυτές τις μέρες, οι ένοπλες δυνάμεις μας, όπως πάντα, έχουν πλήρη ελευθερία δράσης για να αντιμετωπίσουν οποιαδήποτε εχθρική επιθετικότητα.

Σε αντίθεση με τον πόλεμο των 12 ημερών, στον πόλεμο των 40 ημερών κλείσαμε, και δικαίως, τα Στενά του Ορμούζ, καθώς είχαν καταστεί επικίνδυνα και έθεταν σε κίνδυνο την εθνική μας ασφάλεια. Σήμερα, η εθνική μας ασφάλεια εξαρτάται επίσης από τη διατήρηση των “ιρανικών ρυθμίσεων” για τα Στενά του Ορμούζ και από τη διασφάλιση της μέγιστης δυνατής ασφαλούς και ακίνδυνης διέλευσης εμπορικών πλοίων μέσω αυτής της θαλάσσιας οδού, έτσι ώστε να αποτελεί πηγή ασφάλειας για το Ιράν.

Λοιπόν, ποια διαδικασία ακολουθήσαμε για να επιτύχουμε αυτή τη θέση; Με την έναρξη του τρίτου επιβεβλημένου πολέμου τον Φεβρουάριο, οι ένοπλες δυνάμεις μας ανέλαβαν τον έλεγχο των Στενών. Κατά τη διάρκεια των διαπραγματεύσεων, εδραιώσαμε επίσης τις ιρανικές ρυθμίσεις για τα Στενά του Ορμούζ στην παράγραφο 5 του μνημονίου κατανόησης, χρησιμοποιώντας το ως μοχλό πίεσης για να εξασφαλίσουμε την εφαρμογή των άλλων τεσσάρων παραγράφων των αιτημάτων μας. Τώρα που έχουμε φτάσει στη φάση εφαρμογής του μνημονίου κατανόησης, οι ΗΠΑ, χωρίς καμία νομική ή διπλωματική βάση, επιδιώκουν να υπονομεύσουν τις ιρανικές ρυθμίσεις με τη βία. Ωστόσο, πρέπει να παραμείνουμε σταθεροί με βάση το επίτευγμα που εξασφαλίσαμε στο μνημόνιο, ώστε να διασφαλίσουμε την υλοποίηση των δικαιωμάτων του έθνους. Ο εχθρός ασκεί πίεση για να αντισταθμίσει την ήττα του, αλλά το Ιράν, στηριζόμενο στη δική του δύναμη, δεν θα επιτρέψει να επιβληθεί η βούληση του εχθρού.

Πρέπει να είμαστε σε θέση να δημιουργήσουμε συνεργασία μεταξύ των στρατιωτικών και των διπλωματικών μεθόδων και δεν πρέπει να φοβόμαστε ούτε τον πόλεμο ούτε τις διαπραγματεύσεις. Ο πόλεμος και οι διαπραγματεύσεις είναι δύο μέθοδοι για τη διαφύλαξη των εθνικών συμφερόντων. Οι διαπραγματεύσεις σε αυτό το στάδιο, όπως έχω επανειλημμένα δηλώσει, δεν ισοδυναμούν με συμβιβασμό, αντίθετα, παράλληλα με τον πόλεμο, αποτελούν μέρος της στρατηγικής της αντίστασης και της διαφύλαξης των εθνικών συμφερόντων. Αυτός ο συντονισμός και η ολοκληρωμένη χρήση διπλωματικών και αμυντικών μέσων για τη διαφύλαξη του αγαπημένου μας Ιράν δεν είναι μόνο καθήκον, αλλά και αναπόφευκτη αναγκαιότητα. Το να διαχωρίζουμε και να επιλέγουμε μία από αυτές τις δύο μεθόδους ως τη μοναδική λύση αποτελεί στρατηγικό λάθος. Βρισκόμαστε σε έναν πολύπλοκο πόλεμο με τη μεγαλύτερη δύναμη από άποψη υλικών πόρων του κόσμου και σε αυτόν τον πόλεμο έχουμε αποσπάσει μεγάλες διακρίσεις. Γι’ αυτό, η σκέψη και η δράση μας πρέπει να είναι εξίσου μεγαλοπρεπείς, πολύπλοκες και ανθεκτικές.

Αυτό το παράδειγμα μπορεί επίσης να εφαρμοστεί στον Λίβανο, στην άρση των κυρώσεων, στο μέλλον των αμερικανικών βάσεων στην περιοχή, καθώς και στην εκδίκηση και την ανταπόδοση για τον ηγέτη της επανάστασης που έγινε μάρτυρας και τους άλλους μάρτυρες αυτών των δύο επιβεβλημένων πολέμων.

Ο δρόμος προς τη νίκη και την αποκατάσταση των δικαιωμάτων του έθνους σε αυτόν τον πόλεμο και υπό αυτές τις ευαίσθητες συνθήκες συνίσταται στο να ακολουθήσουμε τις οδηγίες της ηγεσίας και να ενεργήσουμε σύμφωνα με έναν σαφή οδικό χάρτη που βασίζεται στην αντίσταση, τη λογική και την έξυπνη αξιοποίηση όλων των αμυντικών και διπλωματικών δυνατοτήτων, προκειμένου να επιβάλουμε τη θέλησή μας στον εχθρό και να μετριάσουμε τις οικονομικές συνέπειες του πολέμου για τον λαό.

Το όριο μεταξύ πολέμου και διαπραγματεύσεων με τον εχθρό καθορίζεται από την εθνική ασφάλεια και τα εθνικά συμφέροντα. Η απόφαση σχετικά με το ποιο από αυτά τα μέσα θα χρησιμοποιηθεί, ανάλογα με τις απαιτήσεις της εποχής και των περιστάσεων, εναπόκειται στον Φύλακα της Πίστης και Αρχιστράτηγο των Ενόπλων Δυνάμεων. Όλοι έχουμε το καθήκον να αγωνιζόμαστε, σύμφωνα με τα καθήκοντα που ορίζει ο Αντιπρόσωπος του Ιμάμη της Εποχής (είθε ο Θεός να επισπεύσει την επανεμφάνισή του), είτε για τον πόλεμο, είτε για τη διπλωματία, είτε και για τα δύο.

Με βάση τα παραπάνω, καλώ ολόκληρο τον ιρανικό λαό, ανεξάρτητα από τις απόψεις ή τις προτιμήσεις του, να διατηρήσει την ενότητά του υπακούοντας στις διαταγές του Ανώτατου Ηγέτη, να παραμείνει στο πεδίο της μάχης και να επιδείξει αυτή την παρουσία και την ενότητα μπροστά στους εχθρούς μας. Όλοι γνωρίζουμε ότι μας περιμένει ένας δύσκολος δρόμος. Μας έχουν απειλήσει στο παρελθόν με πολεμικά πλοία, αεροπορικές και χερσαίες επιθέσεις κ.λπ. και έχουν δει το αποτέλεσμα, οπότε δεν πρέπει να φοβόμαστε τις απειλές του εχθρού.

Επίσης, δεν πρέπει να δίνετε σημασία στις ειδήσεις που διαδίδουν ορισμένοι και που αποσκοπούν να σας κάνουν να μετανιώσετε για τον δρόμο που ακολουθήσατε, να απελπιστείτε για το μέλλον ή να μην εμπιστεύεστε τους λειτουργούς του κράτους. Ο εχθρός επιδιώκει την απελπισία, τον φόβο, τη διχόνοια και την αμοιβαία δυσπιστία. Η υποστήριξη και η εμπιστοσύνη σας στους στρατιώτες της άμυνας, της διπλωματίας και των υπηρεσιών θα τους δώσει αναμφίβολα το πλεονέκτημα έναντι του εχθρού. Να είστε βέβαιοι ότι έχουν αφιερώσει τη ζωή τους για την ασφάλειά σας και τα εθνικά συμφέροντα του Ιράν και με τα μέτρα που έχει λάβει ο Ανώτατος Ηγέτης και την πορεία που έχει χαραχθεί, με τη χάρη του Θεού θα δείτε τους καρπούς αυτής της εμπιστοσύνης και υποστήριξης.

Το γεγονός ότι σήμερα μιλάμε από θέση ισχύος στα Στενά του Ορμούζ είναι αποτέλεσμα της δύναμης που μας έχει προσφέρει ο λαός και είμαστε βέβαιοι ότι θα εκδικηθούμε και το αίμα του μαρτυρικού ηγέτη μας. Ο εχθρός πρέπει να γνωρίζει ότι δεν θα υποχωρήσουμε καθόλου στην ικανοποίηση των αιτημάτων μας.

Εγώ, από την πλευρά μου, έλαβα μέρος στον Τρίτο Επιβαλλόμενο Πόλεμο, τόσο στο αμυντικό μέτωπο όσο και στην αντιμετώπιση του πολέμου ενημέρωσης του εχθρού. Στη συνέχεια, μπήκα στον διπλωματικό χώρο, έχοντας πλήρη επίγνωση όλων των προβλημάτων και των ζημιών και ποτέ δεν απέφυγα τις ευθύνες μου.

Στόχος μου είναι να ανυψώσω το αγαπημένο μου Ιράν, που είναι πιο πολύτιμο από την ίδια μου τη ζωή, υπό την καθοδήγηση του Ανώτατου Ηγέτη της Επανάστασης. Έχω αφιερώσει τη ζωή μου στον αγώνα ενάντια στον εχθρό και δεν φοβάμαι ούτε τον πόλεμο, ούτε τη συκοφαντία, ούτε τις απειλές, ούτε τη δυσφήμιση. Λαχταρώ να ενωθώ με τους συντρόφους μου και τον μαρτυρικό ηγέτη μου σε αυτό το μονοπάτι.

Τέλος, στους ανθρώπους του νότου της χώρας μου, που βρίσκονται αυτές τις μέρες στην πρώτη γραμμή, λέω ότι από τα νεανικά μου χρόνια έχω σηκώσει το όπλο μου δίπλα σας, αγαπητοί μου αδελφοί και αδελφές και έχω πολεμήσει. Είστε οι αγαπημένοι του Ιράν, οι ζωές μας, σας ανήκουν χίλιες φορές. Κατά τη διάρκεια των πιο σημαντικών χρόνων της νεότητάς μου, η οικογένειά μου και εγώ ήμασταν φιλοξενούμενοι στα τραπέζια σας στις νότιες ζώνες επιχειρήσεων, και σας είμαστε για πάντα ευγνώμονες. Δεν θα ξεχάσω ποτέ τη ζεστασιά της αγάπης και της στοργής σας για τους συμπατριώτες σας και για το Ιράν.

Να ξέρετε ότι είμαστε έτοιμοι να θυσιάσουμε τη ζωή μας. Τηρούμε τον λόγο μας και έχουμε δεσμεύσει τις ίδιες μας τις ζωές για την υπεράσπιση αυτού του έθνους. Με τη χάρη του Θεού, να ξέρετε ότι η νίκη του αγαπημένου Ιράν πλησιάζει και ότι η ιστορική αντίστασή σας θα διαρκέσει.

Αγαπητέ λαέ του Ιράν! Να έχεις πίστη ότι τα συσσωρευμένα παράπονά σου και η απαράμιλλη ενότητα κάθε Ιρανού στους δρόμους θα εξασφαλίσουν τη νίκη μας. Όχι μόνο δεν φοβόμαστε ούτε τις απειλές ούτε τον πόλεμο από τον εχθρό, αλλά, υπό την καθοδήγηση του Ανώτατου Ηγέτη μας, θα δώσουμε μια αποφασιστική απάντηση στον εγκληματικό εχθρό για αυτές τις φρικαλεότητες».