Με αφορμή τη συμπλήρωση 60 χρόνων από την πρώτη εκπομπή της ΕΡΤ (23 Φεβρουαρίου 1966), ο Αλέξης Κωστάλας βρέθηκε στο στούντιο της δημόσιας τηλεόρασης και μίλησε για τη διαδρομή του, τους ανθρώπους που τον διαμόρφωσαν και τις στιγμές που τον σημάδεψαν, τονίζοντας πως η ΕΡΤ «ήταν και είναι ένα πολύ μεγάλο σχολείο».
Ο ίδιος αποκάλυψε ότι ξεκίνησε στις 15 Ιουνίου 1965, στο ραδιόφωνο, λίγους μήνες πριν από την επίσημη έναρξη λειτουργίας της τηλεόρασης, χωρίς – όπως είπε – να έχει ρομαντικές προσδοκίες. «Είχα τελειώσει το πανεπιστήμιο, είχα πάει φαντάρος και έπρεπε να βρω δουλειά. Έκανα μια αίτηση και με κάλεσαν. Δεν είχα καμία σχέση με τηλεόραση και ραδιόφωνο. Αν μου λέγατε ότι θα μιλούσα μπροστά σε κόσμο, θα σας έλεγα είστε τρελός».
Οι δάσκαλοι και το μάθημα της ακρόασης
Ο Αλέξης Κωστάλας στάθηκε ιδιαίτερα στους ανθρώπους που τον καθοδήγησαν στα πρώτα του βήματα. Θυμήθηκε τις συμβουλές του της Βίκυς Καρέλη ή του Γιώργου Αναστόπουλου για την ορθοφωνία: «Μου είχε πει “Αλέξη, πρόσεχε, δεν μιλάς στο κενό. Μιλάς σε ανθρώπους. Να θυμάσαι τα κόμματα και τις τελείες. Όταν έχεις μεγάλη πρόταση η φωνή σου πέφτει. Πρέπει να είναι σε ένα επίπεδο από την αρχή μέχρι το τέλος”».
«Ένα μεγάλο μυστικό στη δουλειά μας είναι να ξέρεις να ακούς», σημείωσε, προσθέτοντας: «Όταν άνθρωποι όπως ο Αναστόπουλος ή ο Παπαστεφάνου σου χαρίζουν τον χρόνο τους για να σου πουν μερικά πράγματα, πρέπει να είσαι ηλίθιος για να μην ακούσεις προσεκτικά».
Από το άγχος στα μεγάλα γεγονότα
Ο ίδιος περιέγραψε την αμηχανία των πρώτων εμφανίσεων μπροστά στην κάμερα, θυμούμενος μάλιστα το σχόλιο της μητέρας του για την πρώτη του τηλεοπτική παρουσία: «Είχα ένα μουστάκι και ο φωτισμός δεν ήταν καλός. Βγήκε ένα μαύρο μουστάκι να κρέμεται. Και μου λέει η μητέρα μου: “Σαν μανάβης που μίλαγε για μπαλέτο ήσουνα”».
Στη μακρά του πορεία συνδέθηκε με μεγάλες διοργανώσεις, όπως η Eurovision και οι Ολυμπιακοί Αγώνες. Αναφερόμενος στις μεταδόσεις της Eurovision, αποκάλυψε ότι σε μία περίπτωση βγήκε στον αέρα χωρίς να έχουν φτάσει ακόμη τα αποτελέσματα: «Μιλούσα στη γλώσσα της χώρας που φιλοξενούσε τον διαγωνισμό. Όταν δεν ήξερα τη γλώσσα, τα μάθαινα απ’ έξω και τα έλεγα αργά για να κερδίσω χρόνο. Και ξαφνικά μου πασάρουν ένα χαρτί τελευταία στιγμή. Πρέπει να ελπίζουμε πάντα ότι θα πάνε όλα καλά».
Οι 25 ώρες Μότσαρτ και η συμπαράσταση
Ως κορυφαία στιγμή της διαδρομής του χαρακτήρισε τη 25ωρη συνεχόμενη μετάδοση έργων του Μότσαρτ το 2006, στο πλαίσιο παγκόσμιου εορτασμού. «Μπήκα στο στούντιο Παρασκευή στις 8 το πρωί, με 60 ώρες χωρίς ύπνο. Κατά τα μεσάνυχτα είδα ότι ο σκηνοθέτης και η διευθύντρια παραγωγής δεν είχαν φύγει. Ήταν όλοι εκεί. Μείνανε από συμπαράσταση. Δεν θα έπαιρναν υπερωρίες. Ήταν για μένα το μεγαλύτερο δώρο».
«Δεν πάω πίσω – Πάντα μπροστά»
Μιλώντας για το σήμερα, τόνισε ότι δεν τον ενδιαφέρει η νοσταλγία αλλά η συνέχεια. «Δεν πάω πίσω. Μου αρέσει να βλέπω μπροστά. Οι νέοι άνθρωποι δεν ενδιαφέρονται για το τι έκανες, αλλά για το τι κάνεις τώρα και τι θα κάνεις μετά. Σε βοηθούν να προχωράς».
Κλείνοντας, εξέφρασε την ευγνωμοσύνη του: «Γιατί να πω όχι στην ΕΡΤ; Η ΕΡΤ είναι το σπίτι μου. Εκεί έμαθα ό,τι ξέρω για την τηλεόραση και το ραδιόφωνο. Θέλω να πω ένα μεγάλο ευχαριστώ για το υπέροχο ταξίδι που άρχισε το ’65».
Κλείνοντας και ιδιαίτερα φορτισμένος συναισθηματικά ο Αλέξης Κωστάλας επανέλαβε ότι η δημόσια ραδιοτηλεόραση «ήταν και είναι παρούσα στα μεγάλα γεγονότα» και παραμένει, όπως είπε, «ένα μεγάλο σχολείο για όλους».
Κάνε like στη σελίδα μας στο Facebook
Ακολούθησε μας στο Twitter
Κάνε εγγραφή στο κανάλι μας στο Youtube
Γίνε μέλος στο κανάλι μας στο Viber
– Αναφέρεται ως πηγή το ertnews.gr στο σημείο όπου γίνεται η αναφορά.
– Στο τέλος του άρθρου ως Πηγή
– Σε ένα από τα δύο σημεία να υπάρχει ενεργός σύνδεσμος
