«Άσπρο-μαύρο» με τον Αντώνη Καφετζόπουλο και τον Ζερόμ Καλούτα στο θέατρο Φαργκάνη

Μετά από ένα πετυχημένο κύκλο παραστάσεων στην Αθήνα, όπου κέρδισε κοινό και απέσπασε διθυραμβικές κριτικές η παράσταση “Άσπρο Μαύρο” του Κόρμακ ΜακΚάρθι σε σκηνοθεσία Αντώνη Καφετζόπουλου, ξεκινά περιοδεία σε πόλεις της Ελλάδας. Από σήμερα (17/4) η παράσταση ανεβαίνει στο Θέατρο Artbox Fargani, στη Θεσσαλονίκη.

Τη μετάφραση και τη σκηνοθεσία του έργου του σπουδαίου Αμερικανού συγγραφέα Κόρμακ ΜακΚάρθι υπογράφει ο Αντώνης Καφετζόπουλος, ο οποίος συμπρωταγωνιστεί με τον Ζερόμ Καλούτα σε μια σπαρακτική σύγκρουση δύο αντιδιαμετρικών κόσμων — πίστης και απόγνωσης, φωτός και σκότους. Ένα έργο λόγου και εσωτερικής έντασης, μια υπαρξιακή μονομαχία για το τι αξίζει να κρατήσει έναν άνθρωπο στη ζωή.

Με επίκεντρο την φορτισμένη συνομιλία ανάμεσα σε δύο άνδρες – έναν βαθιά πιστό πρώην κατάδικο και έναν καθηγητή πανεπιστημίου που βρίσκεται στο χείλος της αυτοκτονίας- το «Άσπρο-Μαύρο» είναι ένα έργο-πρόκληση για τον ηθοποιό και τον θεατή. Με χαρακτηριστικό υποδόριο χιούμορ, πυκνό λόγο και διανοητική ένταση, το έργο ξεδιπλώνει τον υπαρξιακό διάλογο δύο σχολών σκέψης που αναμετρώνται με το απόλυτο.

Οι δύο πρωταγωνιστές της παράστασης, Αντώνης Καφετζόπουλος και Ζερόμ Καλούτα μίλησαν στην εκπομπή «Μέρα με Χρώμα» της ΕΡΤ3 για την παράσταση και τους ρόλους που υποδύονται.

«Είναι ένας άνθρωπος ο οποίος λογικά έχει καταλήξει στο συμπέρασμα ότι η ανθρωπότητα δεν έχει λόγο ύπαρξης, δεν έχει μέλλον. Κι αυτός ως άτομο, μέσα σε αυτό το πλαίσιο έχει αποφασίσει να τελειώνει με τη ζωή. Νομίζω ότι θεωρεί ότι όποιος έχει λίγο μυαλό στο κεφάλι του θα πρέπει να αυτοκτονήσει το ταχύτερο δυνατό. Αυτή είναι η άποψή του. Το ενδιαφέρον είναι με τον συγγραφέα, ο οποίος υπερασπίζεται και τις δύο απόψεις με πολύ μεγάλη τέχνη. Δηλαδή είναι πολύ πειστικοί και οι δύο όταν μιλάνε. Και το άλλο είναι ότι στην πορεία αυτό που δημιουργείται μεταξύ τους ενώ ξεκινάει από ένα τυπικό -σε έχω κλειδώσει εδώ και δεν σε αφήνω να φύγεις γιατί φοβάμαι ότι θα αυτοκτονήσεις-αυτό που εξελίσσεται μέχρι το τέλος είναι μία αγάπη. Μία φιλία που περνάει μέσα από έναν δρόμο πλάκας, χλευασμού. Δεν λοιδωρεί ο ένας τις απόψεις του άλλου, αλλά λοιδορεί τον άλλον, τον πειράζει, τον κοροϊδεύει και αυτό δημιουργεί ένα δεσμό», ανέφερε μεταξύ άλλων ο Αντώνης Καφτεζόπουλος.

«Θεωρώ ότι είναι σε μια γυάλα από την οποία πρέπει να βγει και να καταλάβει ότι η ζωή είναι ένα δώρο. Ο χαρακτήρας αυτός απλά έχει δει τα χειρότερα, έχει δει τον πάτο, έχει φτάσει στο χειρότερο σημείο που μπορεί να φτάσει. Έχει ζήσει μια ζωή πολύ δύσκολη και τώρα ο μόνος τρόπος είναι απλά να πας πάνω. Δηλαδή ακόμα και ένας άνθρωπος που είναι σε κώμα στο νοσοκομείο είναι σε κατάσταση δύσκολη. Πάντα όμως ελπίζουμε ότι θα ξυπνήσει και ότι θα συνεχίσει τη ζωή του. Αυτό είναι που μας κάνει ανθρώπους», ανέφερε ο Ζερόμ Καλούτα.