ΗΠΑ: Η εκλογική πανωλεθρία των Ρεπουμπλικανών αναδιαμορφώνει την κούρσα για το 2028 – Τα νέα φαβορί για τον Λευκό Οίκο

Η σαρωτική ήττα των Ρεπουμπλικανών στις ενδιάμεσες εκλογές των ΗΠΑ δεν επηρεάζει μόνο την πολιτική παρακαταθήκη του Ντόναλντ Τραμπ, αλλά αλλάζει ήδη τις ισορροπίες στη μάχη για το προεδρικό χρίσμα του 2028.

Ο μεγάλος χαμένος της νέας πραγματικότητας θεωρείται ο αντιπρόεδρος Τζέι Ντι Βανς, ο οποίος είχε ταυτίσει πλήρως την πολιτική του πορεία με τον Τραμπ και εμφανιζόταν μέχρι πρόσφατα ως το αδιαμφισβήτητο φαβορί για τη διαδοχή του. Μετά την εκλογική πανωλεθρία των Ρεπουμπλικανών, καλείται πλέον να πείσει ότι δεν φέρει το πολιτικό βάρος μιας κυβέρνησης που φαίνεται να χάνει τη λαϊκή στήριξη.

Στο στρατόπεδο των Ρεπουμπλικανών, η αποδυνάμωση του Βανς ανοίγει χώρο για άλλους διεκδικητές. Ο κυβερνήτης της Φλόριντα Ρον ΝτεΣάντις επιχειρεί να επανέλθει στο προσκήνιο, προβάλλοντας τη Φλόριντα ως μία από τις λίγες πολιτείες όπου οι Ρεπουμπλικανοί περιόρισαν τις απώλειές τους. Παράλληλα, ο υπουργός Εξωτερικών Μάρκο Ρούμπιο και ο γερουσιαστής του Τέξας Τεντ Κρουζ παραμένουν μεταξύ των ονομάτων που ακούγονται για το χρίσμα, αν και και οι δύο αντιμετωπίζουν πολιτικά εμπόδια μετά το εκλογικό αποτέλεσμα.

Στους Δημοκρατικούς, οι ενδιάμεσες εκλογές ενίσχυσαν μια νέα γενιά στελεχών. Ο 39χρονος γερουσιαστής της Τζόρτζια Τζον Όσοφ θεωρείται από τους βασικούς κερδισμένους, καθώς η επανεκλογή του αναζωπύρωσε τα σενάρια περί προεδρικής υποψηφιότητας. Στο ίδιο κάδρο βρίσκονται ο κυβερνήτης της Πενσιλβάνια Τζος Σαπίρο, ο κυβερνήτης του Ιλινόι Τζέι Μπι Πρίτζκερ, ο κυβερνήτης του Κεντάκι Άντι Μπεσίρ και ο γερουσιαστής της Αριζόνα Μαρκ Κέλι.

Την ίδια ώρα, η πρώην αντιπρόεδρος Κάμαλα Χάρις και ο κυβερνήτης της Καλιφόρνια Γκάβιν Νιούσομ εξακολουθούν να διαθέτουν ισχυρή επιρροή στο κόμμα, όμως αρκετοί Δημοκρατικοί αναζητούν πλέον νέα πρόσωπα που δεν συνδέονται με προηγούμενες εκλογικές ήττες ή με την παλαιότερη κομματική ηγεσία.

Η εικόνα που διαμορφώνεται μετά τις κάλπες δείχνει ότι η μάχη για τον Λευκό Οίκο το 2028 έχει ξεκινήσει νωρίτερα από το αναμενόμενο, με τους Ρεπουμπλικανούς να αναζητούν διάδοχο για την εποχή Τραμπ και τους Δημοκρατικούς να προσπαθούν να κεφαλαιοποιήσουν τη δυναμική της εκλογικής τους νίκης. Έπειτα από το αποτέλεσμα των ενδιάμεσων εκλογών, οι εσωκομματικές ισορροπίες και στα δύο κόμματα φαίνεται να εισέρχονται σε νέα φάση.

Όπως και η Χάρις όμως ενδέχεται να θεωρηθεί μέλος της παλιάς φρουράς του κόμματος, το οποίο επιδιώκει να προωθήσει νέα πρόσωπα.

Η αριστερή βουλευτής της Νέας Υόρκης Αλεξάντρια Οκάσιο-Κορτέζ θα μπορούσε να είναι μια ακόμη υποψήφια, ωστόσο η προσωπικότητά της διχάζει. Τον Σεπτέμβριο είχε δηλώσει ότι εξετάζει το ενδεχόμενο, εκφράζοντας ωστόσο αμφιβολίες για τις πιθανότητες να νικήσει σε μια χώρα που έχει απορρίψει γυναίκες υποψήφιες για την προεδρία δύο φορές, το 2016 και το 2024.

Μεταξύ των άλλων πιθανών διεκδικητών του χρίσματος των Δημοκρατικών είναι ο κυβερνήτης του Ιλινόι Τζέι Μπι Πρίτζκερ, ο οποίος επανεξελέγη την Τρίτη για τρίτη θητεία, ο κυβερνήτης του Κεντάκι Άντι Μπεσίρ και ο γερουσιαστής της Αριζόνα και πρώην αστροναύτης Μαρκ Κέλι.

Η ακρίβεια ο μεγαλύτερος αντίπαλος του Τραμπ

Οι ενδιάμεσες εκλογές στις ΗΠΑ εξελίχθηκαν σε ηχηρή αποδοκιμασία για τον πρόεδρο Ντόναλντ Τραμπ, καθώς η ακρίβεια και το αυξημένο κόστος ζωής κυριάρχησαν στην ατζέντα των ψηφοφόρων.

Σύμφωνα με τα ευρήματα του AP VoteCast, περίπου δύο στους τρεις Αμερικανούς θεωρούν ότι οι οικονομικές πολιτικές του Τραμπ συνέβαλαν στην άνοδο των τιμών, ενώ πολλοί αποδίδουν στις αυξήσεις των δασμών και στον πόλεμο με το Ιράν την περαιτέρω επιβάρυνση της οικονομίας.

Παρότι η αμερικανική οικονομία εξακολουθεί να εμφανίζει θετικούς δείκτες, όπως χαμηλή ανεργία και ισχυρή χρηματιστηριακή πορεία, η καθημερινή πίεση στα νοικοκυριά από τον πληθωρισμό, το αυξημένο κόστος υγειονομικής περίθαλψης και οι ανισότητες στην κατανομή του πλούτου διαμόρφωσαν το εκλογικό αποτέλεσμα. Πολλοί ψηφοφόροι εξέφρασαν την άποψη ότι τα οφέλη της ανάπτυξης κατευθύνονται κυρίως προς τους εύπορους και τις μεγάλες εταιρείες τεχνολογίας, χωρίς να βελτιώνεται ουσιαστικά η οικονομική κατάσταση της μεσαίας και εργατικής τάξης.

Η δυσαρέσκεια αυτή μεταφράστηκε σε σημαντικά εκλογικά κέρδη για τους Δημοκρατικούς σε Βουλή, Γερουσία και κυβερνεία πολιτειών, ενώ παράλληλα ανέδειξε μια ευρύτερη αμφισβήτηση των προτεραιοτήτων του Λευκού Οίκου. Η πλειοψηφία των ψηφοφόρων δήλωσε ότι ο Τραμπ δεν έδωσε προτεραιότητα στα προβλήματα των απλών Αμερικανών και δεν αγωνίστηκε για ανθρώπους σαν τους ίδιους, γεγονός που μετέτρεψε την οικονομία από ισχυρό χαρτί της προεδρίας του σε βασικό παράγοντα εκλογικής φθοράς.

Πηγές: Associated Press, ΑΠΕ ΜΠΕ