Η. Αναγνωστόπουλος στο Πρώτο: Πάνω από τον ευρωπαϊκό μ.ο. η Ελλάδα στα χρόνια της έκτισης των ισοβίων (audio)

Τον διαχωρισμό μεταξύ προμελετημένου εγκλήματος και της ανθρωποκτονίας εν βρασμώ ψυχής, περιγράφει μιλώντας στο Πρώτο Πρόγραμμα 91,6 και 105,8 και την εκπομπή «Καθρέφτης» με τον Χρήστο Μιχαηλίδη ο καθηγητής Ποινικού Δικαίου του Πανεπιστημίου Αθηνών και Πρόεδρος της Ένωσης Ελλήνων Ποινικολόγων, Ηλίας Αναγνωστόπουλος, με αφορμή το έγκλημα στα Γλυκά Νερά.

Ο νόμος, όπως εξηγεί ο καθηγητής, προβλέπει δύο βασικές μορφές ανθρωποκτονίας εκ προθέσεως, η μία γίνεται σε ήρεμη ψυχική κατάσταση, η προμελέτη, όπως λέγεται και η δεύτερη γίνεται σε βρασμό ψυχικής ορμής, όταν δηλαδή υπάρχει μια αιφνίδια υπερένταση κάποιου συναισθήματος ή πάθους, όπως οργή, ζήλεια, αγανάκτηση κ.ο.κ.  με αποτέλεσμα ο δράστης να μην μπορεί να σταθμίσει τα υπέρ και τα κατά της πράξης στην οποία προβαίνει και χωρίς να χάνει τον καταλογισμό του, εντούτοις σε αυτή την κατάσταση τελεί την ανθρωποκτονία. Αυτή τιμωρείται επιεικέστερα από αυτή που γίνεται σε ήρεμη ψυχική κατάσταση.

Την τελική κρίση την έχει το δικαστήριο, επισημαίνει, ο κ. Αναγνωστόπουλος. «Ως γενική παρατήρηση, ο σχεδιασμός μιας ανθρωποκτονίας είναι εξ ορισμού αντίθετος προς τον βρασμό. Αυτός που βράζει, εννοείται ότι δεν έχει προμελετήσει, δεν έχει προσχεδιάσει δεν έχει βάλει καν μπρος να τελέσει ένα τέτοιο έγκλημα και αυτό γίνεται απρόβλεπτα», σημειώνει ο καθηγητής.

Όσο αφορά στις διαδικασίες  όπως περιγράφει ο κ. Αναγνωστόπουλος, την προανάκριση συλλέγεται από την αστυνομία το αποδεικτικό υλικό, εξετάζονται μάρτυρες και ο ύποπτος εν προκειμένω και η δικογραφία διαβιβάζεται στην εισαγγελία και ακολούθως στον ανακριτή όπου θα διερευνηθεί πλέον με λεπτομέρεια και εις βάθος κάθε πτυχή της υπόθεσης. Στο πλαίσιο αυτό μπορεί ο ανακριτής να διατάξει πραγματογνωμοσύνη , να αξιολογήσει τα ευρήματα, να διενεργήσει άλλες ανακριτικές πράξεις που χρειάζονται και να αξιοποιήσει όλο το υλικό που θα συλλεγεί.


Σε σχέση με τον συζήτηση για την γυναικοκτονία, ο καθηγητής Ποινικού Δικαίου, τονίζει ότι «ο όρος αυτός αδικεί τις γυναίκες, γιατί είναι σαν να λέει ότι οι γυναίκες δεν είναι άνθρωποι. Ο ποινικός μας κώδικας ο οποίος είναι φιλελεύθερος και δημοκρατικός λέει πως όποιος σκοτώνει άλλον άνθρωπο τιμωρείται με την ποινή που προβλέπεται, γιατί πρέπει να φτιάξουμε άλλα αδικήματα, όπως γυναικοκτονία, γεροντοκτονία; Δεν έχει νόημα αυτή η συζήτηση».

Ερωτηθείς, σχετικά με την σκηνοθεσία με την οποία ο καθ’ ομολογίαν δράστης του εγκλήματος στα Γλυκά Νερά, επιχείρησε να αποπροσανατολίσει τις αρχές, ο κ. Αναγνωστόπουλος  λέει πως γενικά η προσπάθεια του δράστη μιας ανθρωποκτονίας να κρύψει τα ίχνη του και να γλιτώσει την σύλληψη είναι κάτι που συμβαίνει συχνά. Αυτό που εδώ είναι διαφορετικό είναι το σκηνοθετικό μέρος, γιατί η όλη η υπόθεση λόγω και του ενδιαφέροντος των ΜΜΕ έλαβε ένα κινηματογραφικό χαρακτήρα.

Σε σχέση με όσα ακούγονται και λέγονται για τα πραγματικά χρόνια που ο δράστης θα εκτίσει στην φυλακή, εφόσον το κρίνει το δικαστήριο ο καθηγητής εξηγεί πως σύμφωνα με τον νόμο, εάν κάποιος καταδικαστεί σε ισόβια κάθειρξη, πρέπει να παραμείνει τουλάχιστον 16 ημερολογιακά έτη στην φυλακή. Από κει και πέρα δεν απολύεται αυτόματα, απλώς του παρέχεται η δυνατότητα, εφόσον, αφού εκτιμηθεί η συμπεριφορά του, τα 16 αυτά χρόνια στην φυλακή και τα λοιπά στοιχεία της προσωπικότητάς του, να απολυθεί υπό όρων. Και ακολούθως θα πρέπει να τεθεί υπό επιτήρηση.

Μάλιστα, ο Ηλίας Αναγνωστόπουλος, αναφέρει ότι σε όλες τις ευρωπαϊκές χώρες ο μέσος όρος χρόνου που παραμένει κανείς στην φυλακή, όταν καταδικάζεται σε ισόβια είναι 15 έτη και λιγότερο, ενώ η Ελλάδα είναι πάνω από τον μέσο όρο. Αν μαζί με τα ισόβια συντρέχει και άλλη ποινή προστίθεται στο ελάχιστο των 16 ετών και το ελάχιστο εν τρίτο της άλλης ποινής.

 

Προσοχή! Επιτρέπεται η αναδημοσίευση του παραπάνω άρθρου ή μέρους του μόνο αν αναφέρεται ως πηγή το ertnews.gr με ενεργό σύνδεσμο στην εν λόγω καταχώρηση.

ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΝΕΑ

ΔΕΙΤΕ ΕΠΙΣΗΣ