Γιατί ορισμένοι άνθρωποι παραμένουν ανύπαντροι; Mελέτη αποκαλύπτει 

Το να παραμείνεις ανύπαντρος συχνά εξηγείται από την έλλειψη ευκαιριών, γνωριμιών ή «καλών ανθρώπων». Αναφέρονται η ντροπαλότητα, οι εφαρμογές γνωριμιών, τα τραύματα του παρελθόντος ή ακόμα και ο φόβος της δέσμευσης. Ωστόσο, μια πρόσφατη μελέτη που δημοσιεύθηκε στο Evolutionary Psychology υποδηλώνει έναν άλλο παράγοντα, πολύ πιο διακριτικό, αλλά καθοριστικό. Φαίνεται ότι η δυσκολία να διατηρηθεί μια στενή σχέση μακροπρόθεσμα παίζει ρόλο σε αυτό, επισημαίνει σε άρθρο της στο Psychologies.com, η Lauréna Valette.

Αυτή η έρευνα, στην οποία συμμετείχαν πάνω από χίλιοι άνθρωποι, δείχνει ότι ορισμένοι δεν είναι ανύπαντροι επειδή δεν μπορούν να βρουν σύντροφο, αλλά επειδή δυσκολεύονται να διατηρήσουν μια σχέση στο χρόνο. Μια πραγματικότητα λιγότερο ορατή, μερικές φορές πιο δυσάρεστη να αναγνωριστεί, αλλά απαραίτητη για να κατανοήσουμε ορισμένες ερωτικές πορείες.

Όταν η εργένικη ζωή δεν οφείλεται στην έλλειψη γνωριμιών

Οι ερευνητές υπενθυμίζουν ότι η εργένικη ζωή δεν είναι μια ομοιογενής εμπειρία. Διακρίνουμε κυρίως τους εργένηδες «μεταξύ δύο σχέσεων», εκείνους που επιλέγουν να μείνουν μόνοι και εκείνους που θα ήθελαν να έχουν σύντροφο αλλά δεν το καταφέρνουν. Ωστόσο, η μελέτη αυτή δείχνει ότι οι δυσκολίες στη διατήρηση μιας σχέσης συνδέονται ιδιαίτερα με τις δύο πρώτες κατηγορίες.

Ως εκ τούτου, ορισμένα άτομα γνωρίζουν, δεσμεύονται, ζουν ιστορίες… αλλά αυτές διακόπτονται τακτικά. Βρίσκονται έτσι σε μια σειρά από πολλά υποσχόμενες αρχές που ακολουθούνται από χωρισμούς, οι οποίοι μερικές φορές δεν γίνονται κατανοητοί. Η μελέτη αποκαλύπτει ότι όσο περισσότερο ένα άτομο αναφέρει δυσκολίες στις σχέσεις του – συχνές συγκρούσεις, έλλειψη επένδυσης, κακή διαχείριση των εντάσεων – τόσο περισσότερες πιθανότητες έχει να είναι ανύπαντρο σε μια δεδομένη στιγμή. «Οι δυσκολίες στη διατήρηση μιας στενής σχέσης αποτελούν έναν ξεχωριστό και μέχρι τώρα υποτιμημένο παράγοντα της εργένικης ζωής», εξηγούν οι συγγραφείς της μελέτης.

Γιατί ορισμένες σχέσεις δεν διαρκούν;

Σύμφωνα με τους ερευνητές, αυτές οι δυσκολίες δεν οφείλονται απαραίτητα σε έλλειψη αγάπης ή επιθυμίας, αλλά σε αδύναμες διαπροσωπικές δεξιότητες. Μεταξύ των πιο συχνά αναφερόμενων εμποδίων είναι η δυσκολία να ληφθούν υπόψη οι ανάγκες του άλλου, η κακή συναισθηματική επικοινωνία ή η αδέξια διαχείριση των συγκρούσεων.

Στις σύγχρονες κοινωνίες, όπου είναι πιο εύκολο να φύγεις παρά να μείνεις, αυτές οι αδυναμίες γίνονται πιο ορατές. Στο παρελθόν, οι κοινωνικές, οικονομικές ή οικογενειακές πιέσεις ενθάρρυναν περισσότερο τη διατήρηση μιας σχέσης με κάθε κόστος. Σήμερα, όταν ο δεσμός γίνεται πηγή απογοήτευσης ή ανασφάλειας, ο χωρισμός φαίνεται ως μια πιο προσιτή επιλογή – μερικές φορές πιο υγιής, αλλά μερικές φορές επαναλαμβανόμενη χωρίς να γίνεται πραγματικά κατανοητή. Ως αποτέλεσμα, ορισμένα άτομα συσσωρεύουν εμπειρίες από σχέσεις χωρίς να καταφέρνουν να χτίσουν ένα αίσθημα διαρκούς συναισθηματικής σταθερότητας.

Κατανοώντας αυτή τη δυναμική για να ξεφύγουμε από το μοτίβο

Η μελέτη προτρέπει να μην θεωρούμε πλέον την εργένικη ζωή μόνο ως «αποτυχία στην αναζήτηση συντρόφου», αλλά και ως πιθανό σημάδι δυσκολιών στις σχέσεις που πρέπει να διερευνηθούν.  Αυτό δεν σημαίνει ότι υπάρχει κάτι «ελαττωματικό» στα άτομα που το βιώνουν. Αλλά μάλλον ότι η εργασία πάνω στην επικοινωνία, τη διαχείριση των συναισθημάτων ή την ικανότητα να ξεπερνάνε τις εντάσεις θα μπορούσε να μεταμορφώσει βαθιά την ερωτική τους πορεία. Όπως τονίζουν οι συγγραφείς, «τα άτομα που αντιμετωπίζουν δυσκολίες στη διατήρηση μιας σχέσης είναι πολύ πιο πιθανό να παραμείνουν ανύπαντρα». Η αναγνώριση αυτών των εμποδίων, η κατανόησή τους και, μερικές φορές, η αναζήτηση υποστήριξης, μπορεί να ανοίξει το δρόμο για πιο σταθερές σχέσεις – αν αυτό είναι το επιθυμητό.

Πηγή: Psychologies.com, Cette raison longtemps ignorée qui explique le célibat

Μετάφραση – Επιμέλεια: Νικόλ Παπαδοπούλου