Αιωνόβια έγινε η Προποντίδα Χαλκίδας, ένας σύλλογος που ιδρύθηκε από το Μικρασιατικό στοιχείο που εγκαταστάθηκε στην πόλη της Χαλκίδας και ειδικά στη συνοικία της Νεάπολης. Από τα στοιχεία της Εθνικής Στατιστικής Υπηρεσίας, φαίνεται ότι η Χαλκίδα του 1920 με πληθυσμό 14.398 ατόμων, φτάνει το 1928 τα 18.747. Το όνομα της Προποντίδας δείχνει και τις περιοχές προέλευσης των προσφύγων.
Τέσσερα χρόνια μετά τη Μικρασιατική καταστροφή του 1922 και τρία από την ανταλλαγή πληθυσμών, οι συνθήκες διαβίωσης των προσφύγων, όπως περιγράφει ο Τύπος της εποχής, ήταν το λιγότερο τραγικές. Και όμως μέσα στο δύσκολο περιβάλλον, η αθλητική σπίθα ξεπήδησε το 1926 και είναι ακόμα αναμμένη, αφού η Προποντίδα συνεχίζει ανελλιπώς τη δράση της.
Στη Χαλκίδα υπάρχει και λειτουργεί δραστήριος σύλλογος Μικρασιατών που κρατάει με τις εκδηλώσεις του τη συνέχεια της ιστορικής μνήμης, απόδειξη του ισχυρού αποτυπώματος της μικρασιατικής παρουσίας στην ιστορία της περιοχής.
Όπως είχαμε γράψει στο παρελθόν σε προηγούμενη αναφορά στο σύλλογο, με αφορμή τότε τα 100 χρόνια από τη Μικρασιατική καταστροφή, που πλησίαζε η επέτειός της: «Ίσως η χρονιά να μην είναι τυχαία. Εκτός της δρομολόγησης της εγκατάστασης – στέγασης, το 1926, στα πλαίσια της συνεχώς αυξανόμενης ζήτησης τσιμέντου στην Ελλάδα, ιδρύεται η εταιρία «ΤΣΙΜΕΝΤΑ ΧΑΛΚΙΔΟΣ Α.Ε.», συνεπώς εξασφαλίζονται και μεροκάματα για τον κόσμο της δουλειάς, που θέλει όμως “ψωμί και τριαντάφυλλα”, άρα μαζί με την εργασία, πολιτισμό και αθλητισμό».
Η Προποντίδα έχει χρώματα μπλέ-κόκκινο και σήμα το τριφύλλι και είναι μία από τις τέσσερις πρώτες ομάδες του χαλκιδέϊκου ποδοσφαίρου, μαζί με την επίσης προσφυγική ΑΕΚ Χαλκίδας και τους Ολυμπιακό Χαλκίδας και Ένωση Χαλκίδας.
Των τεσσάρων είχε προηγηθεί το 1919 ο βραχύβιος Άρης. Oι αθλητικοί χώροι της εποχής ήταν το γυμναστήριο του Γλαύκου, όπου το 1939 αγοράστηκε επιπλέον έκταση και έγινε και το τάγμα πεζοναυτών και ήταν αθλητικός χώρος για όλες της ομάδες της εποχής.
Στα χρόνια που ακολούθησαν ανάλογα και με τις εργασίες ου γίνονταν στα γήπεδα που στη συνέχεια φτιάχτηκαν στη Χαλκίδα, η Προποντίδα έχει αγωνιστεί στο γήπεδο που βρίσκεται στο «Πάρκο του Λαού» και ακολούθως επέστρεψε στο γήπεδο του «Βούρκου».
Η Προποντίδα είχε στις τάξεις της τον τερματοφύλακα Βερνέζο και τον ποδοσφαιριστή Μπουρνόβαλη, που συνελήφθησαν στην κατοχή με την κατηγορία για συνεργασία με ΕΑΜ και ΕΠΟΝ. Είχε καταδοθεί η δράση τους και εκτελέστηκαν στις 6 Αυγούστου 1944 μαζί με άλλους 26, σύνολο 30.
Επίσης η ομάδα είχε δραστηριότητα επί κατοχής καθώς έδωσε αγώνες μαζί με άλλες χαλκιδέικες ομάδες, ενώ είχε προηγηθεί η απόπειρα των Ιταλών να καταργήσουν τις ελληνικές ομάδες και να δημιουργήσουν άλλες. Τότε Ολυμπιακός Χαλκίδας και Προποντίδα σχημάτισαν την άτυπη ομάδα ΝΙΚΗ και η ΑΕΚ Χαλκίδας με την Ένωση έφτιαξαν τον επίσης άτυπο ΕΘΝΙΚΟ.
Οι Ιταλοί πονήρεψαν ότι με τα ονόματα αυτά θα περνούσαν μηνύματα αντίστασης στους θεατές και πήραν πίσω την απαγόρευση, οπότε οι ομάδες επανήλθαν με τα αρχικά τους ονόματα. Έτσι το 1943 ξαναξεκίνησε η αθλητική δράση, με τοπικό πρωτάθλημα, βαθμολογία, κλπ.
Σεπτέμβριος 1944 Προποντίδα-Ολυμπιακός Χαλκίδας, ο Δ. Δεμερτζής με το βελάκι
Τις πληροφορίες αυτές και πολλά άλλα στοιχεία μας είχε δώσει πριν από μερικά χρόνια όπου είχαμε την ευκαιρία να μιλήσουμε, ο αείμνηστος Δημήτρης Δεμερτζής στη Χαλκίδα (παίκτης, παράγοντας του Ολυμπιακού Χαλκίδας και εκδότης της εφημερίδας Προοδευτική Εύβοια).
Ο ίδιος μας έδωσε και τη φωτο από αγώνα Προποντίδας-Ολυμπιακού Χαλκίδας το 1944, όπου συμμετείχε ως παίκτης του Ολυμπιακού.
Η πλήρης συνέντευξη του Δ. Δεμερτζή βρίσκεται στο βιβλίο “Σπορ και Κοινωνικές Αντιστάσεις” (εκδόσεις Νότιος Άνεμος, ISBN : 9789609511704).
Mεταπολεμικά η Προποντίδα τη σεζόν (1947-48) παίζει με τον Άρη Θήβας στους τελικούς μεταξύ Εύβοιας-Βοιωτίας στο πρωταθλημα της ΕΠΣΕΒ. Στον πρώτο αγώνα εκτός έδρας στις 25 Ιουλίου 1948, που έγινε με καύσωνα κέρδισαν οι Θηβαίοι με 2-1. Ο δεύτερος έγινε στη Χαλκίδα την 1η Αυγούστου, κι έληξε με το ίδιο σκορ αλλά υπέρ της Προποντίδας.
Τα τρία γκολ των Χαλκιδέων είχαν σημειώσει οι Τσώκος, Σαμαντούρας, Παπαγεωργίου.
Λόγω ισοβαθμίας θα γινόταν και τρίτος τελικός. Η ΕΠΣΕΒ όρισε να διεξαχθεί στη Χαλκίδα στις 12 Σεπτεμβρίου, πιθανότατα για να κάνει και την ετήσια συνέλευση της στη Χαλκίδα όπου έδρευε και είχε οριστεί την ίδια ημερομηνία. Ο Άρης θεώρησε μεροληπτική την απόφαση του ορισμού και δεν κατέβηκε ν’ αγωνιστεί.
Η Προποντίδα παρουσιάστηκε κανονικά, όπως και ο διαιτητής που κατακύρωσε με 2-0 το ματς υπέρ των Χαλκιδέων και έτσι η ομάδα της Προποντίδας ανακηρύχθηκε πρωταθλήτρια Εύβοιας-Βοιωτίας.
Στη συνέχεια αγωνίζεται σταθερά στην Α’ ΕΠΣΕΒ και το 1955 θα εκπροσωπήσει την ΕΠΣΕΒ στο πρώτο Περιφερειακό Πρωτάθλημα (το οποίο οδηγούσε στην τελική φάση του Πανελληνίου Πρωταθλήματος/Α’ Εθνική) με αντιπάλους τον Παναιτωλικό (1ος) και τον Αχιλλέα Κορίνθου (2ος). Η Προποντίδα τερμάτισε τρίτη.
Τα τοπικά πρωταθλήματα δεν είχαν ολοκληρωθεί όταν η ΕΠΟ ήθελε τις πρωταθλήτριες των κατά τόπους Ενώσεων κι έκανε κλήρωση αρχικά ανάμεσα στην Προποντίδα και τον Ολυμπιακό, που προπορεύονταν στη βαθμολογία του ομίλου της Εύβοιας, με νικήτρια την πρώτη. Με τον ίδιο τρόπο κληρώθηκε από τη Βοιωτία ο Ορχομενός, που μπήκε στην κληρωτίδα με την Προποντίδα. Η ομάδα της Χαλκίδας ήταν η «τυχερή» και έπαιξε στη στα προκριματικά του Πανελλήνιου πρωταθλήματος.
Το 1962 η Ένωση Χαλκίδας, η ΑΕΚ Χαλκίδας και η Προποντίδα δημιουργούν τον Εύριπο, ο οποίος απορροφά την Ενωση και αγωνίζεται (ο Εύριπος) στη Β’ Εθνική. Προποντίδα και ΑΕΚ συνεχίζουν ν’ αγωνίζονται στο τοπικό πρωτάθλημα.
Εξακολουθεί να δίνει το «παρών» στο πρωτάθλημα της ΕΠΣΕΒ και μετέπειτα της ΕΠΣΕ (διαχωρισμός της Ενωσης σε Εύβοιας ΕΠΣΕ-Βοιωτίας ΕΠΣΒ). Το 1979 και το 1980 αναδεικνύεται δεύτερη στον όμιλό της στην Α’ κατηγορία της Εύβοιας και η σταθερή ανοδική της πορεία επιβραβεύεται το 1981, που αναδεικνύεται πρωταθλήτρια Εύβοιας με πρόεδρο τον Γιάννη Πολυκαρπίδη και προπονητή τον Ανέστη Δαμασκηνό.
Στη Γ’ Εθνική Ερασιτεχνική τερμάτισε 10η και αγωνίστηκε στη συνέχεια στη Δ’ Εθνική μετά τη δημιουργία της Γ’ Εθνικής, την περίοδο 1982-1983. Τερμάτισε 13η και υποβιβάστηκε.
Στο τοπικό είχε ξανά μια σταθερή πορεία και 6 χρόνια αργότερα, το 1990 με πρόεδρο ένα πρώην παίκτη της, τον Μπάμπη Κουσκούτη και προπονητή-παίκτη τον Παναγιώτη Σκόνδρα κερδίζει για 2η φορά το πρωτάθλημα της Εύβοιας.
Στη Δ’ Εθνική αγωνίστηκε για 4 περιόδους από το 1989 έως το 1993, που επέστρεψε στο τοπικό πρωτάθλημα. Στην ομάδα, με πρόεδρο έναν παλιό παίκτη τον Μπάμπη Ζαζάτη, άρχισαν να παίζουν νεαροί ταλαντούχοι και το 1992 κατακτά για πρώτη φορά το Κύπελλο της Εύβοιας κερδίζοντας στα πέναλτι (5-3) τον Ολυμπιακό Χαλκιδας (2-2 η κ.δ.). Προπονητής παρέμενε ο Παναγιώτης Σκόνδρας με συνεργάτη τον Τάκη Ανδρέοπουλο.
Τα επόμενα χρόνια όλες οι διοικήσεις έμειναν πιστές στην έννοια των Ακαδημιών. Η ομάδα πάντα στηριζόταν σε πολύ μεγάλο ποσοστό στα δικά της παιδιά και πορεύτηκε με αυτά για τις επόμενες 10ετίες. Υποβιβάστηκε στη Β’ κατηγορία τρεις φορές με μεγαλύτερη διάρκεια τη 10ετία 2013-2023, που έμεινε άστεγη με το κλείσιμο του γηπέδου Βούρκου, αλλά επανήλθε.
Όπως μας ενημέρωσε ο πρόεδρος της ομάδας κ. Χριστοδούλου, ο σύλλογος εκτός από την ανδρική ομάδα έχει Κ8 με 22 παιδιά, Κ10 με 24, Κ12 με 21, Κ14 με 26 και Κ16 με 20 που αγωνίζεται στην Γ’ κατηγορία της ΕΠΣ Εύβοιας.
Την αγωνιστική περίοδο που μόλις τελείωσε, η Προποντίδα αγωνίστηκε στην Α’ κατηγορία της ΕΠΣ Ευβοίας και πήρε μέρος στον τελικό κυπέλλου με αντίπαλο τον χρονικά μεταγενέστερο, αλλά επίσης μικρασιατικής προέλευσης, Ελλήσποντο Νέας Λαμψάκου, με τελικό αποτέλεσμα 3-1 υπέρ της και είναι πλέον κυπελλούχος Ευβοίας.
Η εκδήλωση για τον ένα αιώνα ζωής της Προποντίδας θα γίνει την Τετάρτη 24 Ιουνίου 2026 στη Χαλκίδα.
Έρευνα: Νάσος Μπράτσος
Υ.Γ. ευχαριστούμε για την παροχή στοιχείων τους Πέτρο Χριστοδούλου (πρόεδρο) και Mιχάλη Κόκορη
Κάνε like στη σελίδα μας στο Facebook
Ακολούθησε μας στο Twitter
Κάνε εγγραφή στο κανάλι μας στο Youtube
Γίνε μέλος στο κανάλι μας στο Viber
– Αναφέρεται ως πηγή το ertnews.gr στο σημείο όπου γίνεται η αναφορά.
– Στο τέλος του άρθρου ως Πηγή
– Σε ένα από τα δύο σημεία να υπάρχει ενεργός σύνδεσμος
