Σε μια ζεστή και συγκινητική βραδιά, ο Νίκος Γραμματικός παρέλαβε τη Δευτέρα 9 Νοεμβρίου τον τιμητικό Χρυσό Αλέξανδρο στο πλαίσιο του 67ου Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης, ως αναγνώριση της συνολικής προσφοράς του στον κινηματογράφο και τον ελληνικό πολιτισμό. Ο σκηνοθέτης, ο οποίος άφησε ανεξίτηλο το αποτύπωμά του στο ελληνικό σινεμά, αφιέρωσε το βραβείο στους δικούς του «Απόντες», σημειώνοντας πως πρόκειται για το σημαντικότερο της ζωής του.
Ο Καλλιτεχνικός Διευθυντής του Φεστιβάλ, Ορέστης Ανδρεαδάκης, κάλεσε στη σκηνή τον Πρόεδρο του Διοικητικού Συμβουλίου, Άκη Σακελλαρίου, ο οποίος ανέφερε χαρακτηριστικά: «Αποτίουμε φόρο τιμής, καταρχάς, σε έναν φίλο και, κατά γενική ομολογία, σε έναν άνθρωπο που σημάδεψε αρκετούς από εμάς που βρισκόμαστε σήμερα σε αυτή την αίθουσα. Η αποψινή βραδιά μοιάζει με ένα reunion, 30 χρόνια μετά».
«Το 1991, θυμάμαι, εδώ, στο Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης, είδαμε μια ταινία μετά την προβολή της οποίας όσοι ήμασταν στην αίθουσα σκεφτήκαμε πως κάτι αλλάζει», ανέφερε ο Ορέστης Ανδρεαδάκης. «Ήμουν κι εγώ στο κοινό», συμπλήρωσε ο Άκης Σακελλαρίου. «Καθόμουν, θυμάμαι, στον εξώστη και, βλέποντας αυτή την ταινία, την Κλειστή Στροφή, ένιωσα ότι γυρίζει μια σελίδα. Σκέφτηκα αφενός πως επιτέλους υπάρχει ένας σκηνοθέτης με τον οποίο θα ήθελα να συνεργαστώ και αφετέρου πως επιτέλους κάτι καινούργιο συμβαίνει».
Ο Ορέστης Ανδρεαδάκης υπενθύμισε πως με την Κλειστή Στροφή ο Νίκος Γραμματικός έφυγε από τη Θεσσαλονίκη με το βραβείο πρωτοεμφανιζόμενου σκηνοθέτη, εδραιώνοντας την παρουσία του στον ελληνικό κινηματογράφο. Ο Άκης Σακελλαρίου θυμήθηκε την πρώτη τους συνάντηση και τη συνεργασία που ακολούθησε στην Εποχή των Δολοφόνων. «Μετά από πολύμηνες πρόβες, πολλή ζέστη και πολύ κρύο, το 1993 ολοκληρώσαμε την ταινία», είπε, ανακαλώντας τον ρόλο που του χάρισε τελικά το βραβείο Α΄ Ανδρικού Ρόλου.
«Τα επόμενα χρόνια, ο Νίκος Γραμματικός δημιούργησε μέσα από τις ταινίες του ένα ολόκληρο κινηματογραφικό σύμπαν. Με τον Βασιλιά, το 2002, άρχισε να διαμορφώνεται η καλτ διάσταση του έργου του, κάτι που έγινε ιδιαίτερα εμφανές περίπου μια δεκαετία αργότερα, όταν οι νεότερες γενιές αγκάλιασαν την ταινία με σχεδόν θρησκευτική προσήλωση. Είναι πραγματικά σπάνιο να βλέπεις μια γενιά νεότερη από τη δική σου να αντιμετωπίζει έτσι το έργο σου», σημείωσε ο Ορέστης Ανδρεαδάκης. Ο Άκης Σακελλαρίου πρόσθεσε πως το ίδιο συνέβη και με τους Απόντες, μια ταινία που αγαπήθηκε ιδιαίτερα από τους νεότερους και παραμένει, όπως είπε, μία από τις αγαπημένες των σημερινών τριαντάρηδων.
«Ο Νίκος Γραμματικός εξέφρασε μια γενιά και μια χώρα, τα υπόγεια ρεύματά της και τη σκοτεινή, ροκ όψη της. Μετέτρεψε την ιστορία του ενός σε ιστορία του καθενός και ανανέωσε το ελληνικό σινεμά από τη ρίζα του», υπογράμμισε ο Καλλιτεχνικός Διευθυντής του Φεστιβάλ, πριν από την προβολή ενός σύντομου βίντεο αφιερώματος σε επιμέλεια του Νίκου Πάστρα, με χαρακτηριστικά αποσπάσματα από το έργο του σκηνοθέτη.
Με θερμό χειροκρότημα υποδέχτηκε το κοινό του κατάμεστου Ολύμπιον τον Νίκο Γραμματικό, όταν ανέβηκε στη σκηνή για να παραλάβει τον τιμητικό Χρυσό Αλέξανδρο. «Μερικές φορές τα λόγια είναι δύσκολα. Είναι πολύ μεγάλη τιμή για μένα. Είναι το μεγαλύτερο βραβείο που έχω πάρει. Θέλω να ευχαριστήσω τον Άκη, τον Ορέστη και την Ελένη Ανδρουτσοπούλου, που ήταν ο καλός μου άγγελος», είπε συγκινημένος. «Μόνο ευχαριστώ μπορώ να πω».
«Είχα την τύχη να συνεργαστώ με ανθρώπους όπως ο Μηνάς Χατζησάββας, η Γιούλα Ζωιοπούλου και ο Κωνσταντίνος Σταρίδας. Τα ονόματα που επέλεξα είναι τυχαία, απλώς οι άνθρωποι αυτοί έχουν φύγει και ο κατάλογος των “Απόντων” μεγαλώνει. Κι επειδή έκανα τον απουσιολόγο όταν ήμουν μικρός, δεν έχω πια σελίδες… Πολλοί στενοί μου άνθρωποι έφυγαν και θα ήθελα να τους αφιερώσω αυτό το βραβείο», σημείωσε ο σκηνοθέτης.
Ο Ορέστης Ανδρεαδάκης στάθηκε σε έναν ακόμη συμβολισμό της βραδιάς, καθώς οι Απόντες συμπληρώνουν φέτος 30 χρόνια από την πρώτη τους προβολή. Ο Νίκος Γραμματικός θυμήθηκε την υποδοχή που επιφύλασσε το κοινό της Θεσσαλονίκης στις ταινίες του, σε αντίθεση με τη μάλλον χλιαρή αντιμετώπιση από μερίδα της κριτικής. «Θυμάμαι, στον Βασιλιά, το κοινό εδώ στη Θεσσαλονίκη είχε μείνει απολύτως σιωπηλό. Με φώναξε ο Γιάννης Σακαρίδης, ο μοντέρ, και μου είπε πως στην αίθουσα επικρατούσε βουβαμάρα. Στο φουαγιέ έρχονταν άνθρωποι, με πλησίαζαν, μου έλεγαν “μπράβο” και έκλαιγαν. Την επόμενη μέρα οι περισσότεροι κριτικοί με αντιμετώπισαν σαν αποδιοπομπαίο τράγο. Για τους Απόντες, μάλιστα, μια μεγάλη εφημερίδα είχε γράψει τότε: “Άλλη μια ταινία για τους φίλους του”», ανέφερε.
Ο Νίκος Γραμματικός ευχαρίστησε θερμά τους Θεσσαλονικείς για τη διαχρονική στήριξή τους στο έργο του και τη σχέση που χτίστηκε όλα αυτά τα χρόνια. «Ο ψίθυρος για όλες μου τις ταινίες, από την πρώτη μικρού μήκους μέχρι την τελευταία, ξεκίνησε από αυτήν εδώ την πόλη και απλώθηκε αστραπιαία. Ακόμα και σήμερα με σταματούν άγνωστοι στον δρόμο και με ευχαριστούν. Σας το χρωστάω», είπε.
Κάνε like στη σελίδα μας στο Facebook
Ακολούθησε μας στο Twitter
Κάνε εγγραφή στο κανάλι μας στο Youtube
Γίνε μέλος στο κανάλι μας στο Viber
– Αναφέρεται ως πηγή το ertnews.gr στο σημείο όπου γίνεται η αναφορά.
– Στο τέλος του άρθρου ως Πηγή
– Σε ένα από τα δύο σημεία να υπάρχει ενεργός σύνδεσμος
