Η τέχνη που “πατούσε” ο Βόλος ζωντανεύει σε ένα βιβλίο για το εργοστάσιο πλακιδίων Μεφσούτ

Τα περίτεχνα τσιμεντοπλακίδια που στόλισαν σπίτια, δημόσια κτίρια, εκκλησίες και μοναστήρια του Βόλου γίνονται η αφετηρία για ένα ταξίδι στη βιομηχανική μνήμη της πόλης. Το βιβλίο της Θάλειας Μακρή – Σκοτινιώτη, με τίτλο «Η Τέχνη που Πατούσαμε / Μεφσούτ εν Βόλω», κυκλοφόρησε από τις βολιώτικες εκδόσεις «ΗΒΗ» και φωτίζει την ιστορία του εμβληματικού εργοστασίου μωσαϊκών πλακών και τεχνητών μωσαϊκών μαρμάρων.

Η αρχιτέκτων και τοπογράφος μηχανικός Θάλεια Μακρή – Σκοτινιώτη καταγράφει την πορεία ενός εργοστασίου που συνδέθηκε με την παραγωγική, αισθητική και κοινωνική ταυτότητα του Βόλου.

Με συστηματική έρευνα, σπάνιο φωτογραφικό υλικό και ψηφιακή αναπαράσταση μεγάλου μέρους των σχεδίων των δαπέδων, η συγγραφέας αναδεικνύει όχι μόνο την ιστορία της επιχείρησης, αλλά και την τεχνογνωσία, την καλαισθησία και την ανθρώπινη μνήμη που αποτυπώθηκαν στα φημισμένα πλακίδια Μεφσούτ.

Το εργοστάσιο λειτούργησε από το 1914 έως το 1974, σε μια περίοδο κατά την οποία ο Βόλος μετατρεπόταν από μικρό λιμάνι σε δυναμικό εμποροβιομηχανικό κέντρο. Μέσα από πολέμους, κοινωνικές αλλαγές, προσφυγιά, ανοδικές και πτωτικές διαδρομές, η Μεφσούτ αποτέλεσε ζωντανό κύτταρο παραγωγής και καινοτομίας. Ιδιαίτερη σημασία έχει και η ερευνητική διαδρομή της συγγραφέως, η οποία αναζήτησε καλλιτεχνικές επιρροές ακόμη και στο Βιετνάμ, ενώ επιμελήθηκε η ίδια τη σελιδοποίηση και τον σχεδιασμό του εξωφύλλου, δίνοντας στο βιβλίο ενιαία αισθητική ταυτότητα. Σημαντικό ερέθισμα για την έρευνα αποτέλεσε το κείμενο του καθηγητή Κώστα Μανωλίδη, «Η παραλία που θυμάται τον σεισμό», που γράφτηκε το 2010 και συνέδεσε εικόνες, μνήμες και λέξεις με την «τέχνη που πατούσαμε».

Το βιβλίο απευθύνεται σε όσους ενδιαφέρονται για την βιομηχανική κληρονομιά, την ιστορία και τα τεκμήρια του Βόλου. Κυκλοφορεί από τις εκδόσεις ΗΒΗ – βιβλιοπωλείο ΗΛΙΟΣ, στον Βόλο.