Έκθεση-χρονικό 20 χρόνων αγώνα για το νερό στο Κοινοτικό Κέντρο Σταγιατών

Στο Κοινοτικό Κέντρο Παράδοσης και Πολιτισμού στις Σταγιάτες, μια αναδρομική έκθεση συμπυκνώνει δύο δεκαετίες συλλογικής δράσης για το νερό, φωτίζοντας έναν αγώνα που –όπως λένε οι ίδιοι οι κάτοικοι– ταυτίζεται με την ίδια τη ζωή τους. Το φωτογραφικό και αρχειακό υλικό καλύπτει την περίοδο 2005–2026 και αποτυπώνει την πορεία μιας κοινότητας που υπερασπίζεται τις πηγές και τη διαχείριση του νερού.

Η Μαρία Τεχνοπούλου, κάτοικος Σταγιατών, περιγράφει την έκθεση ως «ένα χρονικό συλλογικής δράσης», βασισμένο σε αποφάσεις της συνέλευσης των κατοίκων. Όπως εξηγεί, το υλικό περιλαμβάνει φωτογραφίες και κείμενα που καταγράφουν τις παρεμβάσεις της κοινότητας για την ποιότητα του νερού, τη συντήρηση του δικτύου και τη λειτουργία των υδραυλάκων άρδευσης.

Κεντρικό στοιχείο του αγώνα αποτελεί η αντίθεση στην ιδιωτικοποίηση των υδάτινων πόρων. «Το νερό είναι η ζωή μας», σημειώνει χαρακτηριστικά, τονίζοντας ότι η πηγή του χωριού –η «κρύα βρύση» στην πλατεία– έχει για τους κατοίκους συμβολική και ουσιαστική αξία, ακόμη κι αν σήμερα δεν υδροδοτεί άμεσα τα σπίτια.

Η έκθεση είναι αφιερωμένη σε αυτή την πηγή, την οποία οι κάτοικοι χαρακτηρίζουν «μάνα» του χωριού, υπογραμμίζοντας τη βαθιά σύνδεση της τοπικής κοινωνίας με το νερό ως φυσικό και πολιτισμικό αγαθό.

Παράλληλα, ο τοπικός αγώνας εντάσσεται σε ένα ευρύτερο πλαίσιο κινητοποιήσεων σε πανελλαδικό επίπεδο ενάντια στην εμπορευματοποίηση του νερού. Όπως επισημαίνεται, αντίστοιχες ανησυχίες εκφράζονται και σε άλλες περιοχές του Πηλίου, όπως στον Άγιο Βλάση, όπου καταγγέλλονται κινήσεις για αξιοποίηση πηγών από τη δημοτική αρχή Βόλου.

Οι κάτοικοι των Σταγιατών τονίζουν ότι το ζήτημα της διαχείρισης του νερού αποτελεί πολιτική επιλογή με άμεσες συνέπειες για τα χωριά του Πηλίου, επισημαίνοντας ότι χωρίς αλλαγή προσέγγισης, οι τοπικές κοινότητες κινδυνεύουν να μείνουν χωρίς υδάτινους πόρους.

Σε αυτό το πλαίσιο, η έκθεση λειτουργεί όχι μόνο ως αποτύπωση της ιστορίας, αλλά και ως κάλεσμα συνέχισης ενός αγώνα που παραμένει ενεργός, με τη συνεργασία κατοίκων από διαφορετικές κοινότητες για τη διατήρηση των πηγών του Πηλίου.