Λάρισα – Δ. Παπαδόπουλος: “Οι ανοιχτές δομές έγιναν κλειστές”

Από την πρώτη στιγμή που εμφανίστηκαν πρόσφυγες στην περιοχή μας μια ομάδα ανθρώπων έσπευσε να βοηθήσει όλους αυτούς που βρίσκονται εδώ και επιθυμούν να φύγουν για άλλες χώρες της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

Μεταξύ αυτών και ο πρώην πρόεδρος της ΕΛΜΕ Λάρισας κ. Δημήτρης Παπαδόπουλος ο οποίος καθημερινά μαζί με άλλους αλληλέγγυους προσφέρουν βοήθεια. Αναφερόμενος στην χθεσινή κατάσταση που δημιουργήθηκε στο Κουτσόχερο είπε: «Υπήρξε ένα πρόβλημα και η διοίκηση του στρατοπέδου, η αστυνομία και ο στρατός δήλωσαν ότι δεν μπορούσαν να δεχτούν κόσμο στο στρατόπεδο γιατί έκαναν κάποια απογραφή των προσφύγων και δεν κατέστη δυνατό να μοιράσουν τα τρόφιμα αλληλέγγυοι από τα Τρίκαλα και την Καρδίτσα που είχαν μαζί τους. Δυστυχώς χθες οι ανοιχτές δομές έγιναν κλειστές». Αναφορικά με την παρουσία τους στο κέντρο φιλοξενίας Κουτσοχέρου ο κ. Παπαδόπουλος υποστήριξε ότι «η δική μας επιτροπή είναι κάθε μέρα εκεί, με συναδέλφους και συνταξιούχους πηγαίνουμε κάθε μέρα εκεί, καταγράφουμε ανάγκες και προσπαθούμε να τις καλύψουμε και συζητάμε με τους ανθρώπους του στρατοπέδου.

Προσπαθούμε να τους βοηθήσουμε, οι άνθρωποι αυτοί δεν θέλουν να μείνουν στην Ελλάδα, καταλαβαίνουν τις οικονομικές δυσκολίες της χώρας μας. Έρχονται εδώ γιατί από εδώ είναι ο πιο ασφαλείς δρόμος για να περάσουν στην Ευρώπη. Δυστυχώς εμείς δεν έχουμε να αντιμετωπίσουμε μόνο την επιθυμία τους να φύγουν από την χώρα μας με κλειστά σύνορα, αλλά θα πρέπει να αντιμετωπίσουμε και το πώς θα μείνουν εδώ για όσο καιρό χρειάζεται να παραμείνουν εδώ. Οφείλουμε από πλευράς ανθρωπισμού αλλά και αυτοσυντήρησής μας, αλλά και για να μην υπάρξουν ληστείες, αναταραχές και άλλα, για να υπάρξει μια ομαλή εξέλιξη στην παραμονή των προσφύγων, πρέπει να ήμαστε προσεκτικοί, πρέπει να φροντίσουμε να έχουν ανθρώπινες συνθήκες διαμονής και όχι στοιβαγμένους, να υπάρχουν φίδια, σκορπιοί και να έχουν τα παιδιά τους πολλά τσιμπήματα την ημέρα. Εμείς έχουμε καταγράψει περιστατικά σε συγκεκριμένες σκηνές όπου υπήρξαν προβλήματα με τσιμπήματα, έχουμε δει παιδιά πρησμένα στο πρόσωπο ή στα πόδια.

Οι ευθύνες είναι μεγάλες σε αυτό το επίπεδο του ανθρωπιστικού. Θα μπορούσαν να μείνουν αυτοί οι άνθρωποι σε καλύτερες συνθήκες. Δεν μπορεί ένα κράτος 10 εκατομμυρίων ανθρώπων σε όποια οικονομική κατάσταση και αν βρίσκεται να μην μπορεί να περιθάλψει και να δώσει στέγη και φαγητό σε 50.000 ανθρώπους. Η κυβέρνηση δεν θέλει όμως να το κάνει γιατί προσπαθεί να τους απογοητέψει με αποτέλεσμα να αποτρέψει να μην έρθουν άλλοι».
Αυτή τη στιγμή στον καταυλισμό υπάρχουν και Σύριοι και Αφγανοί. Υπάρχουν διαφορές μεταξύ τους αλλά εμάς δεν μας συμφέρουν οι συγκρούσεις και αναταραχές μεταξύ τους. Είναι εργαζόμενοι όπως εμείς που τους ξερίζωσε ο πόλεμος, πρέπει να σταματήσει ο πόλεμος, τους χτυπάμε και τους βομβαρδίζουν αυτοί που σε εμάς περνά μνημόνια. Είμαστε στο ίδιο στρατόπεδο με αυτούς τους ανθρώπους, αυτά πρέπει να καταλάβει ο κόσμος και να ταχθεί αλληλέγγυος μαζί τους.
Εμείς σαν επιτροπή αλληλεγγύης εκπαιδευτικών καλέσαμε την ΕΛΜΕ και άλλους φορείς να βοηθήσουν στην εκπαίδευση των παιδιών των προσφύγων, καλούμε και την κυβέρνηση να ενταχθούν τα παιδιά αυτά στα ελληνικά σχολεία. Όχι αν δημιουργήσουμε εκεί μέσα σχολεία και να διαμορφώσουμε γκέτο, το έχουμε δει να συμβαίνει, αλλά να βρούμε έναν τρόπο ενσωμάτωσης αυτών των ανθρώπων στα δικά μας σχολεία. Και όπως ενσωματώσαμε πριν λίγα χρόνια ένα εκατομμύριο Αλβανούς δεν θα είναι δύσκολο να ενσωματώσουμε σήμερα 50.000 Αφγανούς και Σύριους.