Ο Βουλευτής Ροδόπης της Νέας Δημοκρατίας, πρώην Υπουργός, και Καθηγητής Συνταγματικού Δικαίου στη Νομική Σχολή του Ευρωπαϊκού Πανεπιστημίου Κύπρου, Δρ Ευριπίδης Στ. Στυλιανίδης, ήταν ο κεντρικός ομιλητής της εκδήλωσης που διοργάνωσε ο Πολιτιστικός Εξωραϊστικός Σύλλογος Μακεδόνων-Θρακιωτών του Βορειοανατολικού Τομέα του Δήμου Βριλησσίων, τιμώντας την Ημέρα Μνήμης του Θρακικού Ελληνισμού και το «μαύρο Πάσχα των Θρακών», και αποτίοντας φόρο τιμής στις άγνωστες θυσίες και στους μεγάλους αγώνες του Θρακικού Ελληνισμού.
Κατά τη διάρκεια της εκδήλωσης ο γνωστός ηθοποιός με καταγωγή από τον Έβρο, Γιάννης Στάνκογλου, ανέγνωσε κείμενα από το βιβλίο του Κωνσταντίνου Τριανταφυλλάκη «Η Έξοδος των Θρακών», η παραδοσιακή χορωδία Γλυκών Νερών ερμήνευσε θρακιώτικα παραδοσιακά τραγούδια υπό τη διεύθυνση του μαέστρου Κωνσταντίνου Παπαχριστοδούλου, το χορευτικό τμήμα του πολιτιστικού συλλόγου παρουσίασε παραδοσιακούς θρακιώτικους χορούς, και η γνωστή τραγουδίστρια Νάντια Καραγιάννη ερμήνευσε a cappella γνωστά θρακικά τραγούδια.
Στην εκδήλωση παρευρέθηκαν εκπρόσωποι θρακικών συλλόγων της νότιας Ελλάδας, μεταξύ των οποίων και ο Πρόεδρος του Συλλόγου Κομοτηναίων, Δημήτριος Παπανικολάου.
Η ομιλία του κ. Στυλιανίδη ανέδειξε άγνωστες πτυχές από τα ιστορικά αρχεία της Ελλάδος και της Τουρκίας σχετικά με τις μεγάλες θυσίες του Θρακικού Ελληνισμού, τόσο της βόρειας όσο και της ανατολικής Θράκης. Παράλληλα, ανέδειξε τη διαχρονική συμβολή των Θρακών στη διάσωση του ελληνικού πολιτισμού και στους αγώνες του ελληνικού έθνους από την αρχαιότητα έως σήμερα.
Η ομιλία του κ. Στυλιανίδη:
«Ο ΗΡΟΔΟΤΟΣ ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΘΡΑΚΕΣ:
«Των Θρακών τό έθνος εινε τό μέγιστόν, μετά τους ’Ινδούς βέβαια, έξ
όλων των ανθρώπων. Έάν δε έκυβερνώντο υπό ενός άρχοντος όλοι οι Θράκες,
ή ήσαν όλοι σύμφωνοι, θά ήσαν αήττητοι καί άριστοι πάντων των εθνών,
κατά τήν ΐδικήν μου (δηλ. του Ηροδότου) γνώμην. ’Αλλά τοϋτο εινε αδύνατον
δι’ αυτούς καί άκατόρθωτον καί ουδέποτε θά γίνη (δηλαδή ή συνέ-
νωσις τών Θρακών), καί διά τοΰτο εινε ανίσχυροι…..»
Η λέξη ΘΡΑΚΗ κατά πολλούς πηγάζει από τη λέξη «ΘΩΡΑΚΑΣ» που είναι συμβολικά το αντιπροσωπευτικό σύμβολο της άμυνας και της ασφάλειας. Κατά άλλους προέρχεται από τη λέξη «ΘΡΑΚΑ» που είναι η φλόγα που σιγοκαίει κάτω από τη στάχτη και είναι έτοιμη να αναζωπυρωθεί, όταν βρει οξυγόνο, οδηγώντας στην κάθαρση και στη δικαίωση. Ακριβώς αυτούς τους δύο σημαντικούς ρόλους κλήθηκε να διαδραματίσει ιστορικά ο Θρακικός Ελληνισμός ως μπροστάρης των αγώνων του Ελληνικού έθνους και ως πρωτομάρτυρας της πατρίδας μας και του πολιτισμού που αυτή κουβαλάει στην πλάτη της 3000 χρόνια.
Η ΘΡΑΚΗ είναι η Μεγάλη Γη που ιστορικά εκτείνεται από το Δούναβη ως το Αιγαίο και από τον Εύξεινο Πόντο έως τη Μακεδονία. Αδελφή της Ευρώπης κατά τη μυθολογία, προστατευόμενη του θεού Άρη. Γενέτειρα του Ορφέα που πρώτος μίλησε για τη σημασία του Νόμου στους Ύμνους του. Αναφέρεται ως η κρασοπαραγωγός χώρα των Κικόνων, των Βιστόνων, των Σαππαίων που τροφοδότησε τον Οδυσσέα κρασί για να μεθύσει τον Πολύφημο κατά τον Όμηρο και η πολυπληθέστερη περιοχή της Ελλάδας κατά τον Ηρόδοτο. Οι Θράκες ιππείς πλαισιώνουν τα εκστρατευτικά σώματα του Μεγάλου Αλεξάνδρου. Στη Σαμοθράκη μυείται ο Φίλιππος Β´ στα Καβείρια και τα Ορφικά Μυστήρια και γνωρίζει την ιέρεια Ολυμπιάδα με την οποία αποκτά τον Μ. Αλέξανδρο, τον μόνο στον κόσμο αήττητο στρατηγό. Η Θράκη είναι η γενέτειρα του Δημόκριτου και του Λεύκιππου που ανοίγουν το δρόμο στις θετικές επιστήμες και την φιλοσοφία. Είναι η Πατρίδα του Πατέρα της Ιστορίας Θουκυδίδη. Η Θρακική πόλη-κράτος της Μαρώνειας είναι η πρώτη πολιτεία που υπογράφει διμερή διεθνή συμφωνία με την κραταιά Ρώμη, την έδρα της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας που θέλει με αυτόν τον τρόπο να δείξει ότι σέβεται τα ευνομούμενα οργανωμένα κράτη ανεξάρτητα από το μέγεθος τους. Η Πλάκα της Μαρώνειας είναι το πρώτο υβριδικό διεθνές δίκαιο στην ιστορία του κόσμου.
Στη Βυζαντινή περίοδο η Θράκη θα δημιουργήσει την πρώτη Μοναστική Πολιτεία στο Παπίκιον Όρος πολύ πριν το Άγιον Όρος στον Άθω και θα αναδείξει σημαντικούς Αυτοκράτορες. Κατά την Οθωμανική περίοδο διακεκριμένοι Θράκες θα αναλάβουν σημαντικούς ρόλους στη διοίκηση, την εκπαίδευση και την εξωτερική πολιτική πιστεύοντας ότι θα μπορέσουν να ανακαταλάβουν την Οθωμανική Αυτοκρατορία δια του πνεύματος, όπως έκαναν και με τη Ρωμαϊκή. Ξεχωρίζουν οι Καραθεοδωρήδες που έδωσαν Υπουργό Εξωτερικών της Υψηλής Πύλης πρόγονο του παγκοσμίου φήμης Μαθηματικού Κωνσταντίνου Καραθεοδωρή, ιδρυτή του Πανεπιστημίου Σμύρνης (Φώς εξ Ανατολών) και «δασκάλου» του Αϊνστάιν.
Στα χρόνια του εθνικοαπελευθερωτικού αγώνα οι Θράκες πρωτοστατούν με την αιματηρή επανάσταση στην Μολδοβλαχία συμμετέχοντας στον Ιερό Λόχο του Υψηλάντη που έδωσε χώρο για τον μεγάλο Εθνικό Ξεσηκωμό στην Πελοπόννησο το 1821 και στη συνέχεια με τη συμμετοχή τους στην επανάσταση (Φιλικοί, καπεταναίοι κα). Μέχρι τις μέρες μας οι Θράκες συμμετείχαν πρωταγωνιστικά σε όλους τους Εθνικούς και Πνευματικούς Αγώνες για τον Ελληνισμό. Ενδεικτικά αναφέρω τον Κομοτηναίο Αρχιεπίσκοπο Χρύσανθο που πρωταγωνίστησε στην αποτροτροπή της πρώτης Γενοκτονίας των Ποντίων ως Μητροπολίτης – Κυβερνήτης Τραπεζούντος, στην αποκατάσταση των προσφύγων μετά το 1922, στο Ελληνο-Αλβανικό Έπος ως υποστηρικτής και τροφοδότης του Ελληνικού Στρατού και αρνήθηκε το 1941 ως Αρχιεπίσκοπος να ορκίσει την πρώτη κατοχική κυβέρνηση των Ναζί με αποτέλεσμα να παυθεί από Αρχιεπίσκοπος και να μην αποκατασταθεί, παρά μόνο λίγους μήνες πριν πεθάνει φτωχός σε ένα δυάρι στην Κυψέλη, παρότι θα μπορούσε με μια προσφυγή στο ΣτΕ να επανέλθει ως Αρχιεπίσκοπος και Αντιβασιλέας μετά την απελευθέρωση. Δε θέλησε όμως ως γνήσιος Θρακιώτης, ούτε να διχάσει την Εκκλησία, ούτε να αναστατώσει την Πολιτεία. Με την ταπεινότητα του προτίμησε να μιλήσει με την ιστορία. Τη βουβή ιστορία που επιβεβαιώνει με εκατοντάδες παραδείγματα ότι ΘΡΑΚΗ σημαίνει διαχρονικά και ΘΩΡΑΚΑΣ και ΘΡΑΚΑ.
Η προσφορά αίματος του Ελληνισμού ξεκίνησε με τη Γενοκτονία των Θρακών και κράτησε αιώνες. Χαρακτηριστικές φάσεις είναι το παιδομάζωμα από το 1327 μέχρι το 1638 και από το 1906 έως το 1922. Επί αιώνες η Θράκη δέχθηκε απανωτές επιδρομές από Βούλγαρους, Σλάβους, Ούννους, Αβάρους, Γότθους, Οστρογότθους, Σταυροφόρους, Καταλανούς, Ρώσους, Τούρκους και άλλους. Λειτούργησε ως σταυροδρόμι Ασίας-Ευρώπης αλλά και ως ΘΩΡΑΚΑΣ και προμαχώνας της Βασιλεύουσας Πόλης των Πόλεων, της Κωνσταντινούπολης. Οι Θρακιώτες σφαγιάστηκαν, ατιμάστηκαν, εξισλαμίστηκαν, ληστεύτηκαν, εξαναγκάσθηκαν να αλλάξουν γλώσσα, έχασαν τα παιδιά τους στο παιδομάζωμα, εξορίστηκαν ως πρόσφυγες από τις εστίες τους και ανταλλάχθηκαν απάνθρωπα το 1922-1923.
13 φορές καταλήφθηκε η Αδριανούπολη (6 από Βουλγάρους, 1 από Φράγκους, 4 από Τούρκους και 2 από Ρώσους) και 14 φορές η Φιλιππούπολη. Υπολογίζεται ότι μόνο από τη Θράκη στρατολογήθηκαν περίπου 250.000-300.000 παιδιά στο παιδομάζωμα.
Η συμμετοχή των Θρακών στον εθνικοαπελευθερωτικό αγώνα του 1821 εξόργισε τους Τούρκους που κάθε φορά ξεσπούσαν στα πλησιέστερα εγκλωβισμένα θύματα τους, τους άμαχους Θράκες. Ανδριανούπολη, Διδυμότειχο, 40 Εκκλησιές, Αίνος, Μεσημβρία, Σωζόπολη, Φιλιππούπολη, Αγχίαλος, Βάρνα, Ραιδεστός, Καλλίπολη, Σηλυβρία, Μυριόφυτο και άλλες περιοχές βίωσαν μαζικές σφαγές και απαγχονισμούς. Οι Οικουμενικοί Πατριάρχες Γρηγόριος ο Έ, Κύριλλος ο ΣΤ´, πολλοί Επίσκοποι και ιερείς τα εμβληματικά θύματα τους.
Η γενοκτονική συμπεριφορά των Νεοτούρκων, όπως προκύπτει από τα ιστορικά αρχεία συμπεριλάμβανε και άλλες μεθόδους εξόντωσης όπως εμπορικούς αποκλεισμούς, βαριά φορολόγηση, λεηλασίες περιουσιών, τρομοκρατικές και δολοφονικές επιθέσεις, υποχρεωτική στράτευση, ατιμώσεις, ομαδικές σφαγές, εκτοπισμούς, καταναγκαστική εργασία στα τάγματα. Όλα αυτά ανάγκασαν 232.000 Θρακιώτες να εγκαταλείψουν τις πατρογονικές εστίες τους την περίοδο 1913-1917 και να φύγουν προς την ελεύθερη Ελλάδα ή το εξωτερικό. Επίσης 96.000 οδηγήθηκαν σε καταναγκαστικά έργα στη Μ. Ασία και από αυτούς επέστρεψαν ζωντανοί μόνο οι 50.000, ενώ οι 46.000 άφησαν την τελευταία τους πνοή. Η Ανατολική Θράκη που το 2010 αριθμούσε 360.000-370.000 Έλληνες παρέμεινε μόνο με 40.000 οι περισσότεροι ανήμποροι. Πολλοί Θρακιώτες που το 1909-1914 έφυγαν διωγμένοι δεν ξαναγύρισαν, αλλά παρέμειναν στην Ελλάδα και υπηρέτησαν στον Ελληνικό στρατό πολεμώντας στον Ά Παγκόσμιο Πόλεμο και στη Μικρασιατική εκστρατεία. Όσοι επέστρεψαν ξανά διώχθηκαν οριστικά την περίοδο 1920-1925 μετά τη Συνθήκη της Λοζάνης και την ανταλλαγή πληθυσμών.
Το 1920 ο Ελληνικός στρατός απελευθερώνει μετά από 563 χρόνια σκλαβιάς την Αν. Θράκη βάση της Συνθήκης των Σεβρών, αλλά δυστυχώς μόνο για 2 χρόνια. Η Μικρασιατική καταστροφή το 1922 και η Συνθήκη της Λοζάνης παραδίδουν αμαχητί την Ανατολική Θράκη και υποχρεώνουν 250.000 Θρακιώτες να εγκαταλείψουν οριστικά την πατρίδα τους εντός 30 ημερών και να μετακινηθούν δυτικά του Έβρου.
Το έγκλημα της Γενοκτονίας του Ελληνισμού της Ανατολής (Πόντος, Μ. Ασία, Θράκη) αποκαλύπτουν και ομολογούν ακόμα και σύγχρονοι Τούρκοι ιστορικοί, όπως ο Φονάτ Ντουντάρ («εκσκαφέας των αρχείων»)που μελετώντας τα αποχαρακτηρισμένα τουρκικά αρχεία, μιλά για 1.500.000 θύματα Ρωμίων που επιβεβαιώνει και ο Τανέρ Ακσάμ με την εμπλοκή και Γερμανών Στρατηγών που παρε τεχνογνωσία εθνοκάθαρσης.
Κορύφωση των διωγμών του Θρακικού Ελληνισμού υπήρξε το Μαύρο Πάσχα των Θρακών στις 6 Απριλίου 1914. Το Οικουμενικό Πατριαρχείο έκλεισε σχολεία και εκκλησίες για να κηρύξει γενικό πένθος και να διαμαρτυρηθεί προς την Υψηλή Πύλη και τις Πρεσβευτικές Αρχές των Μεγάλων Δυνάμεων και εξέδωσε τη Μαύρη Βίβλο το 1919 καταγράφοντας βάση εκθέσεων των Μητροπολιτών τη Γενοκτονία των Θρακών.
Συγκεκριμένα τη Μεγάλη Εβδομάδα και ανήμερα Κυριακής του Πάσχα του 1914 οι Θρακιώτες αναγκάστηκαν να εγκαταλείψουν την Πατρίδα τους. Ο διωγμός των Ελλήνων της Βόρειας Θράκης ή Ανατολικής Ρωμυλίας ξεκίνησε από το 1906 να προγραμματίζεται από τους Βούλγαρους. Σφαγές, καταστροφές 73 Εκκλησιών, 80 Ελληνικών Σχολείων, ολοσχερής καταστροφή της Αγχιάλου και συνεχείς εμπρησμοί στην Ελληνική Ανατ. Ρωμυλία, όπου κατοικούσαν 300.000 Θρακιώτες που έφυγαν κατ´αρχήν προς την Ανατολική και Δυτική Θράκη.
Η 6η Απριλίου καθιερώθηκε ως «Ημέρα Μνήμης της Γενοκτονίας του Θρακικού Ελληνισμού» με απόφαση του 7ου Παγκοσμίου Συνεδρίου Θρακών που έγινε στο Διδυμότειχο τον Ιούνιο 2006.
Η ημέρα αυτή καθιερώθηκε σε ανάμνηση της έναρξης της Γενοκτονίας των Ελλήνων της Θράκης από τους Νεότουρκους, που ξεκίνησε ανήμερα της Κυριακής του Πάσχα στις 6 Απριλίου 1914, το οποίο έμεινε γνωστό ως το «Μαύρο Πάσχα των Θρακών».
Το Πάσχα του 1914 ξεκίνησε η πρώτη για τον 20ο αιώνα, εκτεταμένη ενέργεια αφανισμού και γενοκτονίας του Ελληνικού στοιχείου από το τουρκικό κράτος.Ακολούθησαν, το ίδιο συντονισμένες και φρικαλέες ενέργειες κατά των Ελλήνων του Πόντου (1919) και της Μικράς Ασίας (1922), των οποίων προηγήθηκε η συστηματική εξόντωση των Ελλήνων της Θράκης, της Ανατολικής Ρωμυλίας και της Ανατολικής Θράκης.
Η Γενοκτονία που διαπράχθηκε στη Θράκη προετοίμασε τις πρακτικές και πολιτικές, που υιοθετήθηκαν και εφαρμόστηκαν στη συνέχεια κατά του Ποντιακού και Μικρασιατικού Ελληνισμού.
Με τους Ν. 2193/1994 (Α’ 32) και 2645/1998 (Α’ 234) η Βουλή των Ελλήνων είχε αναγνωρίσει αντιστοίχως τη Γενοκτονία των Ελλήνων του Πόντου και της Μικράς Ασίας από το τουρκικό κράτος, ενώ η Γενοκτονία των Ελλήνων της Θράκης που ιστορικά είχε προηγηθεί, αναγνωρίστηκε τελικά επίσημα και από τη Βουλή των Ελλήνων τον Ιούλιο 2022. Η απόφαση της Βουλής αναγνώρισε την «6η Απριλίου» ως «Ημέρα Μνήμης του Θρακικού Ελληνισμού» με το άρθρο 48 του νόμου 4954/22 (ΦΕΚ 136 της 9ης Ιουλίου 2022).
Η αναγνώριση αυτή αποτελεί ιστορική ηθική δικαίωση των Θρακών που συχνά αμφισβητήθηκε η προσφορά τους στους αγώνες του έθνους, διότι η ταπεινοφροσύνη τους και ο ανιδιοτελής πατριωτισμός, τους έκανε να μην την προβάλουν, όπως άλλοι Έλληνες, στην εθνική και τη σχολική ιστορία. Συχνά δε οι πρόσφυγες της Θράκης αντιμετωπίστηκαν ως παρίες, τουρκόσποροι και περιττά βάρη του εθνικού προϋπολογισμού κι ας είχαν διαχρονικά σηκώσει στην πλάτη τους όλους τους εθνικούς αγώνες για την προστασία της Ελλάδας και τη συντήρηση του Ελληνικού πολιτισμού.
Ο Θρακικός προσφυγικός Ελληνισμός δεν υπονόμευσε ποτέ από πικρία το εθνικό κέντρο, αλλά το σεβάστηκε, παρότι αυτό συχνά τον περιφρόνησε και τον αδίκησε. Δεν εκδικήθηκε την μουσουλμανική μειονότητα στη Δ. Θράκη για αυτά που ο ίδιος πέρασε, αντίθετα την αγκάλιασε, δημιουργώντας μια ανοιχτή κοινωνία, πρότυπο σεβασμού των ανθρωπίνων και μειονοτικών δικαιωμάτων και διεθνές σχολείο δημοκρατίας. Πάλεψε κόντρα στις αντιξοότητες, ρίζωσε στην νέα πατρίδα και συνεχίζει να προσφέρει αδιάκοπα στον Ελληνισμό μεταλαμπαδεύοντας στη νέα γενιά Θρακών μόνο αγάπη για την Ελλάδα και πίστη στις αξίες του ανθρωποκεντρικού της πολιτισμού.
Η Ημέρα Μνήμης του Θρακικού Ελληνισμού δεν αποσκοπεί στη διέγερση αισθημάτων αντεκδίκησης. Λειτουργεί ως σάλπισμα αφύπνισης ενός λαού που οφείλει να γνωρίζει από που έρχεται, για να φτάσει γρηγορότερα εκεί που θέλει να πάει.
Το εθνικό κέντρο ήλθε επιτέλους ο καιρός να συνειδητοποιήσει τη δύναμη της Θράκης. Έστω και λίγο η πολιτεία να την προσέξει, αποκαθιστώντας τις αδικίες που ένοιωσαν τόσα χρόνια οι Θρακιώτες με νέες ευκαιρίες, είναι βέβαιο ότι η ΘΡΑΚΗ θα επιστρέψει πολλαπλάσια τα οφέλη για την Ελλάδα, για την εξωστρέφεια της εθνικής οικονομίας, την θωράκιση της άμυνας και της ασφάλειας της, την συντήρηση και τη συνέχεια του πολιτισμού και της παιδείας της, την επιστροφή της Ελλάδας σε νέους διεθνείς πρωταγωνιστικούς ρόλους…
Οι ίσες ευκαιρίες για τη Θράκη και τους Θρακιώτες είναι το ΟΞΥΓΟΝΟ που θα μετατρέψει ξανά τη Θράκα σε νέα Φλόγα για τον απανταχού Ελληνισμό».
Κάνε like στη σελίδα μας στο Facebook
Ακολούθησε μας στο Twitter
Κάνε εγγραφή στο κανάλι μας στο Youtube
Γίνε μέλος στο κανάλι μας στο Viber
– Αναφέρεται ως πηγή το ertnews.gr στο σημείο όπου γίνεται η αναφορά.
– Στο τέλος του άρθρου ως Πηγή
– Σε ένα από τα δύο σημεία να υπάρχει ενεργός σύνδεσμος
