Θεσσαλονίκη: Η κινηματογραφική όπερα- παστίτσιο «À Paris tous les deux» στην αίθουσα τελετών του ΑΠΘ

Ένα νέο μεικτό θέαμα που φέρνει σε διάλογο την όπερα με τον κινηματογράφο παρουσιάζει η Εθνική Λυρική Σκηνή, ταξιδεύοντας σε διάφορες σκηνές της Ελλάδας. Η κινηματογραφική όπερα παστίτσιο με τίτλο À Paris tous les deux είναι μια πρόσκληση γνωριμίας με τη λυρική τέχνη και ένας φόρος τιμής σε δημοφιλείς όπερες που διαδραματίζονται στο Παρίσι.

Τι είναι το À Paris tous les deux;

• Ένα μουσικό ταξίδι στο Παρίσι μέσα από τις ωραιότερες όπερες που γράφτηκαν για την «Πόλη του Φωτός».
• Μια γνωριμία με την τέχνη της όπερας, μέσα από τη φόρμα του σινεμά.
• Μια ανοιχτή πρόσκληση για όλους στον μαγικό κόσμο της όπερας, μέσα από τις εμβληματικές συνθέσεις των μεγάλων Ιταλών και Γάλλων συνθετών, σε ένα υβριδικό έργο που επαναπροσδιορίζει τους όρους του θεάματος και του ακροάματος.

Αντλώντας έμπνευση από το παστίτσιο –μια καλλιτεχνική έκφραση που συναντάται στη μουσική ήδη από τον 18ο αιώνα και αναφέρεται στη δημιουργία ενός νέου μουσικού έργου με τη σύνθεση αποσπασμάτων διαφορετικών έργων, ενός ή και περισσότερων συνθετών– ο Βασίλης Λούρας δημιουργεί ένα νέο έργο αποτελούμενο από ιστορίες έρωτα και θανάτου που διαδραματίζονται στο Παρίσι. Αποσπάσματα από την Μποέμ και τον Μανδύα του Πουτσίνι, την Τραβιάτα του Βέρντι, τη Μανόν του Μασνέ, τη Λουίζ του Σαρπαντιέ, καθώς και την Παριζιάνικη ζωή του Όφενμπαχ, συνθέτουν μια βωβή σπονδυλωτή ταινία, σε σκηνοθεσία Μιχάλη Ασθενίδη και Βασίλη Λούρα και παραγωγή Στέλλας Αγγελέτου, η οποία θα παρουσιάζεται πάντα συνοδεία πιάνου και τριών λυρικών τραγουδιστών που θα ερμηνεύουν ζωντανά άριες και ντουέτα από τις όπερες αυτές.

Το À Paris tous les deux αναζητά τις οπερατικές ιστορίες έρωτα και θανάτου που κάνουν αέναους κύκλους κάτω από τα στρώματα του χρόνου στους δρόμους του Παρισιού. Οι ήρωες των έργων που γράφτηκαν πριν από αιώνες ζουν τις ιστορίες τους στο Παρίσι τού σήμερα. Πάνω σε μια βάρκα στον Σηκουάνα, η Τζωρτζέττα με τον παράνομο εραστή της Λουίτζι αναπολούν την παλιά τους ζωή στην Μπελβίλ. Η Μανόν με τον Ντε Γκριέ αφήνουν τη γαλλική επαρχία και ονειρεύονται τη νέα τους ζωή στο Παρίσι. Ένας μεγάλος έρωτας ξεκινά σε μια παγωμένη σοφίτα στο Καρτιέ Λατέν, όταν η Μιμή χτυπάει την πόρτα του Ροντόλφο. Η Βιολέττα τρομάζει με τον έρωτά της για τον Αλφρέντο, προβλέποντας ίσως τη δραματική κατάληξη της ζωής της. Ο Ζουλιάν λέει στη Λουίζ: «Το Παρίσι χωρίς εσένα δεν θα ήταν το Παρίσι». Η νυχτερινή διαδρομή της Μουζέττας στο Ιλ Σαιν-Λουί οδηγεί στο πάρτι της Παριζιάνικης ζωής στο Café Anglais.

Η Fanny Ardant, η κορυφαία Γαλλίδα ηθοποιός η οποία έχει συνδεθεί τόσο με το κινηματογραφικό Παρίσι όσο και με την όπερα –ως σκηνοθέτρια, αλλά και ως η ηθοποιός που ερμήνευσε τη Μαρία Κάλλας στην ταινία Callas Forever του Τζεφιρέλλι και στο θεατρικό έργο Master Class του Terrence McNally–, συμμετέχει αφιλοκερδώς στην ταινία με έναν ρόλο έκπληξη. Πρωταγωνιστούν νέοι Έλληνες και Γάλλοι ηθοποιοί και χορευτές: Κωνσταντίνα Μεσσήνη, Louis Raymundie, Lio Long, Luca Manin, Πάτρα Χριστοδούλου, Γιώργος Δερέσκος, Catalina Puebla Coenen, Gaudéric Maléjac, Léna Allibert-My, Séléna Bijlenga-Kelmachter και Julien Spitéri.

Για την κινηματογραφική όπερα παστίτσιο, η οποία προβάλλεται με ελεύθερη είσοδο στη Θεσσαλονίκη στις 6 Οκτωβρίου στις 21:00, στην Αίθουσα Τελετών ΑΠΘ μίλησαν στην εκπομπή «Μέρα Με Χρώμα» οι υψίφωνοι Χρύσα Μαλιαμάνη και Άννα Στυλιανάκη στο πλαίσιο του 61ου Φεστιβάλ Δημητρίων.

Πέντε ιστορίες έρωτα και θανάτου από την Τραβιάτα, την Μποέμ, τη Μανόν, τη Λουίζ και τον Μανδύα συνθέτουν μια βωβή σπονδυλωτή ταινία, η οποία παρουσιάζεται συνοδεία ζωντανής μουσικής. Τα αποσπάσματα από τις όπερες των Βέρντι, Πουτσίνι, Μασνέ, Σαρπαντιέ και Όφενμπαχ ερμηνεύουν οι υψίφωνοι Χρύσα Μαλιαμάνη και Άννα Στυλιανάκη και ο τενόρος Μάνος Κοκκώνης. Στο πιάνο η Μαριλένα Σουρή.

Η σοπράνο Χρύσα Μαλιαμάνη τόνισε ότι «είναι η ιδανική συνθήκη για κάποιον, που δεν έχει ιδέα να έρθει να παρακολουθήσει όπερα και να χαρεί και την εμπειρία του κινηματογράφου στην αίθουσα τελετών του ΑΠΘ». Η σοπράνο Άννα Στυλιανάκη ανέφερε ότι «η μεγαλύτερη ανταμοιβή για εμάς είναι ότι πηγαίνουμε σε χώρους που ο κόσμος δεν έχει τη δυνατότητα να παρακολουθήσει κάτι τέτοιο».