Θεσσαλονίκη: Fete galante cycle- Έκθεση στη Chalkos Gallery

Στις 5 Μαΐου 2026 η Chalkos Gallery παρουσιάζει τον Lee Wells με μια συμπαγή ενότητα έργων: FÊTE GALANTE CYCLE, ένας κύκλος μιας ευφάνταστης γιορτής σε τρία βήματα. Ο Lee Wells παρουσιάζει έργα που βρίθουν με στοιχεία ρεαλισμού έως έργα άμορφα που αγγίζουν το βλέμμα του θεατή με λίγες χρωματικές επιλογές, μικρή επιφάνεια και έντονες πινελιές, σχεδόν βίαιες. Είναι καλλιτέχνης μεγάλου διαμετρήματος που χρησιμοποιεί με την ίδια δεξιοτεχνία πλήθος τεχνικών και εργαλείων: Από τον καμβά μέχρι νέες τεχνολογίες με εφαρμογές τεχνητής νοημοσύνης. Ισορροπεί επιδέξια ανάμεσα σε έργα με εννοιολογικό χαρακτήρα, στοιχεία ρεαλισμού, φαντασιακές διηγήσεις, σπαράγματα μυθολογίας σε ένα συνεχές παρόν, αισθητικές και συναισθηματικές εντάσεις. Όλα έχουν μια συνεπή συνέχεια και συνδέονται κάτω από τις εγκεφαλικές οδηγίες ενός καλλιτέχνη με σαφή πολιτική στάση απέναντι σε όλα όσα συμβαίνουν γύρω μας. Ο κύκλος της FÊTE GALANTE, ένας κόσμος ολόκληρος, η μυθολογία και η φιλοσοφία του Lee Wells!

Στη Chalkos Gallery από 5 έως 16 Μαϊου, Δευτέρα – Παρασκευή 18.00-21.00, Ιουστινιανού 21. Εγκαίνια την Τρίτη 5 Μαΐου, 18.00-21.00.

Ο Lee Wells ανατρέπει τη Fête galante. Μετατρέπει την αριστοκρατική ειδυλλιακή απόλαυση του Watteau σε μια ωμή διερεύνηση της σύγχρονης ψυχολογικής και σωματικής εμπλοκής. Δουλεύοντας σε οικεία κλίμακα με λάδι, κάρβουνο, ακουαρέλα και εκτυπώσεις από το στούντιο του στην Αθήνα, ο Wells απογυμνώνει το ιστορικό αυτό είδος ζωγραφικής από το κοστούμι του και απελευθερώνει αυτό που πάντα περιείχε: Σώματα που πιέζονται μεταξύ τους με μια δύναμη που αποκαλύπτει τα όρια ανάμεσα στην έκσταση και την ακρότητα, τον έρωτα και τον πόλεμο, το άτομο και το πλήθος, όπως άλλωστε ήταν πάντα και η ίδια η μυθοπλασία. Οι επιφάνειες γίνονται κατεχόμενο έδαφος και η αυτόματη χειρονομία το επιχείρημα.

Ο κύκλος ξεκινά με αυτοπροσωπογραφία: Σχέδια με κάρβουνο που δημιουργούνται αυτόματα, όπου το χέρι κινείται ταχύτερα από τον εσωτερικό λογοκριτή και δεν αποδίδει ένα μοναδικό πρόσωπο αλλά το ανεπεξέργαστο αισθητηριακό αποτύπωμα κάθε πλήθους που το έχει οικειοποιηθεί και κάθε ορίου που χάθηκε. Ένα ερώτημα διατρέχει όλα τα έργα: Πού τελειώνει το ατομικό σώμα και πού αρχίζει το συλλογικό;

Από αυτά τα σχέδια, το έργο του Lee Wells περνά στη ζωγραφική μέσα από δύο αλληλένδετες φάσεις. Ο κύκλος Reverie εγκαθιδρύει την εσωτερικευμένη κατάσταση: Κορεσμένα χρωματικά πεδία φωτεινού οξύ κίτρινου, κόκκινου καδμίου, ultramarine και viridian καταλαμβάνονται από βιομορφικές μορφές κάρβουνου σε μόνιμη αιώρηση με την επιθυμία να κυκλοφορούν χωρίς αφηγηματικό πλαίσιο ή τελική έκβαση. Η σειρά Fête αποδίδει το εξωτερικής προέλευσης πλήγμα. Το σαρκώδες impasto συμπιέζει τα σώματα μέχρι να διπλωθούν το ένα μέσα στο άλλο, το δέρμα παύει να περιέχει και γίνεται το ίδιο τόπος διάλυσης. Το κάρβουνο τέμνει το λάδι χωρίς σεβασμό σχίζοντας και συνδέοντας αρνούμενο την ανατομική ιεραρχία — ένα νευρικό σύστημα που έχει χάσει τον κεντρικό του έλεγχο. Έρωτας και βία συλλαμβάνονται τη στιγμή που γίνονται μορφικά ταυτόσημα.

Η τρίτη φάση εισάγει τη μηχανή. Έχει γίνει η επεξεργασία ζωγραφικών έργων και πορτραίτων μέσω μιας συγκεκριμένης εργαστηριακής διαδικασίας που προσομοιώνει τη λιθογραφία με στόχο τη δημιουργία συνδυαστικών παραλλαγών: Επίπεδες στρώσεις μελάνης, κοκκώδης υφή που θυμίζει την πέτρα της λιθογραφικής εκτύπωσης. Αυτό που διατηρεί η διαδικασία είναι το δισδιάστατο ίχνος του σώματος, η ουσιαστική χορογραφία των μορφών που φέρουν τη μνήμη της προέλευσής τους, ενώ ταυτόχρονα παράγουν νέα νοήματα που το χέρι, ως πρωταρχικός συντελεστής δεν είχε σκοπό και δεν μπορεί να διεκδικήσει. Οι εκτυπώσεις λειτουργούν ως μετα-εικόνες με την αυστηρή έννοια: Είναι εκείνη η οριακή στιγμή όπου το πρωτότυπο έχει σχεδόν, αλλά όχι πλήρως, εξαφανιστεί.

Η παρέμβαση της ακουαρέλας επιστρέφει το χέρι στην τυπωμένη επιφάνεια επαναδιεκδικώντας το ίχνος και καθιστώντας κάθε φύλλο μοναδικό, ανεπανάληπτο, αδιαπραγμάτευτο. Οι πέντε φάσεις μαζί συγκροτούν έναν κύκλο με την τελετουργική έννοια: Κάθοδος, δοκιμασία και επιστροφή.

Το 2026, καθώς η fête, η γιορτή συνεχίζεται στις οθόνες και ενώ η καταστροφή εκτυλίσσεται σε πραγματικό χρόνο, ο Wells αρνείται κάθε διαθέσιμη απάντηση που προσφέρεται διατηρώντας την ένταση ανοιχτή. Η μη ολοκλήρωση είναι η ηθική στάση της δουλειάς του. Post verb, verberra.

Όταν εξαντληθούν οι λέξεις και οι μηχανές, αυτό που παραμένει είναι το στίγμα ως φυσική ένδειξη και κρότος, ως αδιαμφισβήτητη, ανεξίτηλη απόδειξη ενός ζωντανού υποκειμένου. Όνειρο. Ενσάρκωση. Διασπορά. Επανεγγραφή. Το τόξο ολοκληρώνει την πορεία του.Η fête, η γιορτή συνεχίζεται.

Ο Lee Wells (γεν. 1971, Νέα Υόρκη) ζει και εργάζεται μεταξύ Νέας Υόρκης και Αθήνας). Είναι εννοιολογικός καλλιτέχνης και επιμελητής εκθέσεων. Από τις αρχές της δεκαετίας του 1990 βρίσκεται στην αιχμή της ψηφιακής και παραδοσιακής τέχνης. Με κλασική εκπαίδευση στη ζωγραφική, ο Wells συνδυάζει παραδοσιακά μέσα με βίντεο, φωτογραφία, performance, επιμέλεια εκθέσεων και τεχνητή νοημοσύνη με στόχο τη χάραξη μιας νέας οπτικής γλώσσας. Στο επίκεντρο της δουλειάς του που μετρά τρεις δεκαετίες παραμένει η ζωγραφική.

Τα εννοιολογικά φορτισμένα έργα του εναλλάσσονται συνεχώς μεταξύ παράδοσης και καινοτομίας επιδιώκοντας την καλύτερη κατανόηση του εαυτού στο πλαίσιο της ευρύτερης ανθρώπινης κατάστασης. Το έργο του έχει παρουσιαστεί σε διεθνές επίπεδο συμπεριλαμβανομένων εκθέσεων στην 51η Μπιενάλε της Βενετίας, στο Μουσείο Γκουγκενάιμ, στο PS1/MoMA, στο Φεστιβάλ Μουσικής Coachella, στο Lincoln Center και στο Εθνικό Κέντρο Σύγχρονης Τέχνης της Μόσχας. Έχει επίσης παρουσιαστεί από τις Χρυσές Σφαίρες και την Εθνική Λέσχη Τεχνών και επιπλέον σε πολυάριθμα πανεπιστήμια, εκθέσεις τέχνης και γκαλερί σε όλο τον κόσμο.