Σαντορίνη – Το νησί με τις 480 πολύτεκνες οικογένειες

Ενώ η δεκαετής απογραφή του πληθυσμού γράφει αρνητικό πρόσημο σε χωριά της περιφέρειας, εκεί όπου οι τοπικές αρχές μετρούν μόνον εναπομείναντες ηλικιωμένους, μία εικόνα θλίψης, υπάρχουν φωτεινές εξαιρέσεις.

Στην Σαντορίνη  η απεσταλμένη δημοσιογράφος της ΕΡΤ3 Κλέλια Κλουτζού, μετρά 480 οικογένειες πολυτέκνων και ζητά να μάθει που οφείλεται η πληθυσμιακή έκρηξη.

Το 3,2% του συνολικού αριθμού των 15.231 κατοίκων, όπως κατεγράφησαν στην απογραφή του 2021, είναι πολύτεκνοι. Διόλου ευκαταφρόνητο ποσοστό για ένα τόσο μικρό τόπο και μάλιστα νησί.  

Στην οικία της οικογενείας Δαρζέντα, οι γονείς πέντε τέκνων αποκαλύπτουν τα μυστικά τους. Έπειτα από την γέννηση των δυο πρώτων παιδιών στην Αθήνα, όπου διέμεναν, το ζεύγος πήρε την μεγάλη απόφαση να επιστρέψει στον τόπο του.

Ο ρουχισμός πέντε γυναικών και τριών ανδρών έχει καταλάβει ένα δωμάτιο το οποίο μετετράπη σε ντουλάπα. Οι καθημερινές προμήθειες σε τρόφιμα είναι τεράστιες και το φαγητό είναι μία επιχείρηση συντονισμού για το τάισμα των μικρότερων. Εκείνο που ζητά η Δώρα Τσαμανδιώτη είναι «να δοθεί μεγαλύτερη προσοχή στις πολύτεκνες μητέρες, προκειμένου να καθίσουν στο σπίτι και να μεγαλώσουν τα παιδιά τους».

Η υπομονή της πολύτεκνης μητέρας είναι ένα από τα μυστικά της ομαλής λειτουργίας του σπιτιού. Όπως εξηγεί «ο μεγάλος αριθμός των πολυτέκνων στο νησί οφείλεται στον ερωτισμό των κατοίκων, που είναι εμφανής ακόμη και στα πανηγύρια, όπου άνδρες ογδόντα ετών χορεύουν σαν παιδαρέλια». Υπάρχουν όμως και τα μικρά  “life tips”, όπως θα λέγαμε σε άψογα σαντορινιά. Οι συμβουλές ζωής δεν επιτρέπουν την τηλεόραση στο υπνοδωμάτιο και έτσι έπειτα από μία κουραστική ημέρα το ζευγάρι δεν κοιμάται αγκαλιά με το μαξιλάρι. Ο Νικόλας Δαρζέντας επιβεβαιώνει τα ανωτέρω και επικροτεί την απόφαση της συζύγου του για αποχή από την τηλεόραση στην κρεβατοκάμαρα.

Η Καλλίστη ως η ομορφότερη των Κυκλάδων, εξελίχθηκε σε έναν ελκυστικό μέρος. «Κάθε χρόνο προστίθενται τέσσερις με έξι οικογένειες στον αριθμό των πολυτέκνων». Όπως λέει ο κ. Δαρζέντας η εύρεση εργασίας είναι μία εύκολη υπόθεση. Επίσης, τώρα πλέον άλλαξε η κατάσταση και βρίσκονται ακίνητα για να στεγάσουν τις οικογένειες και οι συνθήκες για τα παιδιά είναι περισσότερο από καλές. Επίσης, τα τελευταία χρόνια καλύφθηκε το κενό που υπήρχε σε γιατρούς και οι κάτοικοι στο νησί αισθάνονται ασφάλεια. Σε περίπτωση που παρέμεναν στην Αθήνα δηλώνουν ότι δεν επρόκειτο να αποκτήσουν περισσότερα από δυο παιδιά.   

Τα όνειρα των μεγαλυτέρων κοριτσιών της οικογένειας δεν περιορίζονται από την νησιωτικότητα. Η Αλεξάνδρα σήμερα μαθήτρια στην Α΄ γυμνασίου στοχεύει σε μία εισαγγελική θέση, μέσω σπουδών στην νομική, ενώ η Λουίζα  στην Β΄ γυμνασίου βλέπει το μέλλον της στο ναυτικό και την θάλασσα ως πρόκληση. Όνειρα απολύτως εφικτά, τα οποία χρειάζονται στήριξη, επιμονή και υπομονή. Αυτό είναι ένα δείγμα της ελληνικής οικογένειας σήμερα, η οποία μεγαλώνει και διαπαιδαγωγείται για τον στίβο του μέλλοντος σε έναν κόσμο γεμάτο αβεβαιότητες.     

Εάν το πρόβλημα της δημογραφικής αιμορραγίας στην περιφέρεια μπορούσε να αναστραφεί, θα επέλυε πλήθος προβλημάτων τα οποία ταλαιπωρούν την κοινωνία και την οικονομία. Από την ανάπτυξη του πρωτογενούς τομέα, την αυτάρκεια τροφίμων, την ανατροφή των παιδιών σε ένα υγειές περιβάλλον, όπου η βία είναι μηδενική, έως το μέγιστο πρόβλημα της στέγης που είναι κυρίαρχο στις μεγαλουπόλεις, και το οποίο δεν πρόκειται να επιλυθεί όσο συνεχίζεται η εσωτερική μετανάστευση.

Ίσως το σημαντικότερο θέμα που απασχολεί τους γονείς σε απομακρυσμένες περιοχές είναι το μέλλον των παιδιών τους. Ανάλογα προβλήματα είχαν οι κάτοικοι σε απομακρυσμένες περιοχές της Αλάσκας στον Αρκτικό Κύκλο, βιώνοντας τον ήλιο του μεσονυχτίου το καλοκαίρι και την πολική νύχτα τον χειμώνα. Αμερικανικό  ντοκιμαντέρ προ δεκαπενταετίας παρουσίασε το θέμα της εκπαιδεύσεως. Οι ελάχιστοι μαθητές αδυνατούσαν να έχουν έναν/μία εκπαιδευτικό ντόπιο/α. Οι λιγοστοί κάτοικοι που ζούσαν εκεί έστελναν τα λίγα παιδιά στο σχολείο, όπου όμως η καθηγήτρια παρέδιδε τα μαθήματα στην τάξη εξ αποστάσεως, από την πόλη, ενώ μπορούσαν να συνδεθούν δυο- τρία σχολεία ταυτόχρονα. Η τεχνολογία είχε λύσει το πρόβλημα της διδασκαλίας και της προσπάθειας των κατοίκων να μην φύγουν από τον τόπο τους.