Πολλά μετάλλια για την ελληνική ομάδα στην διεθνή ολυμπιάδα ρομποτικής 

Την 3^η θέση στην Διεθνή Ολυμπιάδα Ρομποτικής που πραγματοποιήθηκε στην Αυστραλία από τις 17  έως τις 21 Ιανουαρίου, κατέλαβε η Εθνική ομάδα.

Η δημοσιογράφος της ΕΡΤ Λένια Ιωαννίδου παρουσιάζει τους πέντε από τους έντεκα συμμετέχοντες στον αγώνα, οι οποίοι κατάγονται από τις Σέρρες.

Από την πόλη των Σερρών ξεκίνησε η ρομποτική πριν από επτά χρόνια και ανέβασε τις προοπτικές της χώρας σε άλλο επίπεδο. Σε αυτό των πρωταθλητών της τεχνολογίας και της ευρηματικότητος. 

Τρία χρυσά, τρία χάλκινα μετάλλια και έντεκα τεχνικά βραβεία για την ελληνική Robotic Sports στην 27^η Διεθνή Ολυμπιάδα Ρομποτικής είναι περισσότερα από πολλά σε μια διεθνή διοργάνωση, τέτοιου ανταγωνιστικού επιπέδου.

Τα αδέρφια Ιφιγένεια και Ορφέας Τσελέπης, μαθητές του 3ου Δημοτικού Σχολείου Σερρών, η Αικατερίνη Όρλιακλη, ο Απόλλωνας Τσελέπης  και ο Αναστάσιος Ξανθούλης, απόφοιτος του 4ου Λυκείου Σερρών και νυν φοιτητής του Δημοκριτείου Πανεπιστημίου, άπαντες/σες είναι μέλη του τμήματος Αθλητικής Ρομποτικής του Μουσικο-Γυμναστικού Συλλόγου Πανσερραϊκός.

Η ρομποτική για τον Ορφέα είναι ένας τομέας που «σου μαθαίνει πως να κτίζεις το μέλλον με τα ρομπότ».

«Ευτυχώς κερδίσαμε κάτι» λέει η Ιφιγένεια, η οποία βλέπει το ισοζύγιο κόστους οφέλους να τους δικαιώνει για τις πολλές ώρες εργασίας.

Ο Απόλλων εξηγεί πως κατασκεύασαν ένα είδος δορυφόρου, ο οποίος μπορεί να επισκευαστεί πιο εύκολα και πιο φθηνά, αλλά μπορεί και να αναβαθμιστεί με ευκολία. «Μετά το πρώτο άγχος όλα ξεπερνιούνται».

Για την Αικατερίνη η εξήγηση για το ενδιαφέρον της στην ρομποτική είναι απλή. «Σκέφτεσαι μια ιδέα, την κατασκευάζει και πραγματοποιείς ένα όνειρο που έχεις».

Τα μετάλλια είναι η επιβράβευση των κόπων των παιδιών, τα οποία πραγματοποιούν ένα πολύ μεγάλο και δύσκολο ταξίδι, σύμφωνα με την προπονήτρια της ομάδος, «Όποιος αγαπά την τεχνολογία μπορεί να ασχοληθεί ανεξαρτήτως ηλικίας. Η ρομποτική είναι ο πρόδρομος για να κατακτήσουν το αύριο».

Κάποιοι θεωρούν ότι τα πολλά ερεθίσματα που δέχονται τα παιδιά στα δυο μεγάλα αστικά κέντρα αποτελούν κίνητρο ή μέσο για να εξελιχθούν καλύτερα. Η πραγματικότητα τους διαψεύδει. Όσοι ασχολούνται λιγότερο με την λεγόμενη κοινωνική ζωή και τα κοινωνικά δίκτυα διαθέτουν τον ωφέλιμο χρόνο τους για να σκεφτούν, να δημιουργήσουν, να γίνουν οι πυλώνες του μέλλοντος.

Το τρένο της ζωής περνά μία φορά και όποιος προνοήσει να εξασφαλίσει θέση ταξιδεύει στο αύριο. Οι λοιποί, οι οποίοι επιμένουν σε παρωχημένες πρακτικές, μένουν στον σταθμό να μεμψιμοιρούν για όσα χάνονται στην πορεία εξέλιξης της ανθρωπότητος.