Οινούσσες – Η επόμενη γενιά πλοιάρχων της ελληνικής ναυτιλίας

Όταν στα Αιγαιοπελαγίτικα νησιά το βλέμμα χάνεται στον ορίζοντα, τα όνειρα αυτών που βρίσκονται στις ακτές απλώνονται σαν κύματα για να κατακτήσουν το άγνωστο. Αυτή είναι η πεμπτουσία του ελληνικού πνεύματος, το ταξίδι, η αναζήτηση, η δημιουργία. 

Ακολουθώντας τον Ηρόδοτο και τον Θουκυδίδη αποβιβαζόμαστε στην Αιγνούσα, όπου η ΕΡΤ συνεχίζει το οδοιπορικό στο νησί, με το ντοκιμαντέρ «Το Νησί που την Θάλασσα Ταξίδεψε».   

Δεν είναι τυχαίο ότι στις Οινούσσες λειτουργεί ΕΠΑΛ Ναυτικής Κατεύθυνσης ενώ εκεί έχει και την έδρα της μία από τις εννέα Ακαδημίες Εμπορικού Ναυτικού της χώρας. Σύμφωνα με τον Ματθαίο Παριάρο, Πλωτάρχη ΛΣ Διοικητής ΑΕΝ, η Α.Ε.Ν./Π. Οινουσσών είναι μία από τις παλαιότερες ακαδημίες εμπορικού ναυτικού της Ελλάδας με συνεχή λειτουργία από το 1965, και από την οποία έχουν αποφοιτήσει πάνω από 1.700 αξιωματικοί του Εμπορικού Ναυτικού.

Φέτος η σχολή φιλοξενεί 161 σπουδαστές εκ των οποίων τριάντα οκτώ είναι γυναίκες. Και μολονότι πρόκειται για μία Σχολή σε έναν ακριτικό τόπο, πολλοί είναι οι νέοι που την επιλέγουν για να σπουδάσουν το ναυτικό επάγγελμα, αναγνωρίζοντας το άριστο επίπεδο της παρεχόμενης εκπαίδευσης και διοικητικής υποστήριξης προς τους σπουδαστές/σπουδάστριες. «Οι Οινούσσες είναι ναυτομάνα και το κατεξοχήν επάγγελμα των κατοίκων είναι η ναυτοσύνη. Πολλοί καπετάνιοι και εφοπλιστές ξεκίνησαν από αυτόν τον μικρό τόπο και τον ανέδειξαν σε μέγα, αν και οι κάτοικοί του τον χειμώνα δεν φτάνουν τους 1.000». Ένας καλός καπετάνιος, ένας αξιωματικός δεν αρκεί να έχει την τεχνική επάρκεια του ρόλου που καλείται να παίξει. Η σχολή δίνει βαρύτητα στις αξίες και το ήθος, ανατρέχει στο ριζωμένο έθος της αγωνιστικής και ενάρετης φύσεως.[1]

Οι σπουδαστές αποφασίζουν την φοίτηση στις Οινούσσες για την τεχνολογική εκπαίδευση, το διδακτικό προσωπικό και την εκπαίδευση σχεδόν επί του πεδίου. Ο Πέτρος Παπαζής Διευθυντής ΑΕΝ, ετοιμάζει ένα πρόγραμμα στον προσομοιωτή για να διαβούν οι σπουδαστές από το στενό του Γιβραλτάρ, αποφεύγοντας μια τυχόν σύγκρουση, χρησιμοποιώντας μηχανήματα τα οποία θα έχουν στην διάθεσή τους επάνω σε ένα πλοίο.

Οι σπουδαστές προετοιμάζονται σαν να βρίσκονται επάνω στην γέφυρα ενός πλοίου, αντιμετωπίζοντας αντίξοες καιρικές συνθήκες και κάποιες φορές χωρίς να πιάσουν λιμάνι για πολλές ημέρες. Αν και δεν κατάγεται από ναυτική οικογένεια η Καλλιόπη Χάψια, σπουδάστρια της σχολής ένιωσε την έλξη για θάλασσα και είναι έτοιμη για μπάρκο.

Για τον Χρήστο Καρπέτη από την Μαγνησία ήταν μια συνειδητή επιλογή η σχολή των Οινουσσών, προκειμένου να προετοιμαστεί κατάλληλα για την ζωή που επέλεξε, επάνω σε ένα πλοίο. Ήδη έχει περάσει δυο φορές από την διώρυγα του Παναμά, διέσχισε το ακρωτήριο Καλής Ελπίδος στην Νότιο Αφρική και το ακρωτήριο Χόρν, στο Πέρασμα Ντρέικ στην Νότιο Αμερική. Ίσως το πιο ταραχώδες ταξίδι.       

Μπορεί κάποιοι επιστήμονες να λένε ότι πριν από ~32 -35 εκατ. χρόνια μία ομάδα πιθήκων έγινε πλήρωμα επάνω σε έναν κορμό και ταξίδεψε από την Αφρική προς την Νότιο Αμερική, διασχίζοντας τον Ατλαντικό ωκεανό (1500 – 2000 χλμ),[2] αλλά το μόνο που προκαλούν είναι το γέλιο όταν χρησιμοποιούν την λέξη ράφτινγκ για να περιγράψουν ένα τέτοιο εγχείρημα. Οι λεπτομέρειες αφήνονται στην θυμηδία και ξεπερνούν ακόμη και ταινίες επιστημονικής φαντασίας στον «πλανήτη των πιθήκων».

Αυτό για να δικαιολογήσουν το πως οι πίθηκοι υπήρχαν μόνο στην Αφρική και μάλλον για να δημιουργήσουν θόρυβο γύρω από το όνομά τους ή για να είναι αποδεκτοί από ένα σύστημα συγκεκριμένων απόψεων. Το βέβαιο προς το παρόν είναι ότι οι πρώτες πλοηγήσεις ξεκίνησαν από το Αιγαίο και προφανώς δεν ήταν εκατομμυρίων, ούτε 120.000- 130.000 ετών, όπως κάποιοι θεωρούν, προκειμένου να δικαιολογήσουν την παρουσία Νεάντερνταλ στην Κρήτη, η οποία τα τελευταία πέντε εκατ. χρόνια είναι αποκομμένη από την στεριά και πλέει στο βαθύ πέλαγος.   

[1] ^{Θουκυδίδου, Ἱστορίαι, Βιβλίο Δ, 32.1, «οἰομένων αὐτῶν τὰς ναῦς κατὰ τὸ ἔθος ἐς ἔφορμον τῆς νυκτὸς πλεῖν», [νομίζοντας ότι τα καράβια είχαν βγει για την συνηθισμένη νυχτερινή περιπολία].}

[2] ^{Erik R. Seiffert, Marcelo F. Tejedor, John G. Fleagle, A parapithecid stem anthropoid of African origin in the Paleogene of South America, SCIENCE 10 Apr 2020 Vol 368, Issue 6487 [pp. 194-197], https://www.science.org/doi/10.1126/science.aba1135}