Ένας ταρσανάς στην Σύρο μετρά ενάμιση αιώνα ζωής

Πάνω από 15.000 σκαριά που ταξίδεψαν στις θάλασσες επί δυο αιώνες κατασκευάστηκαν σε ένα ταρσανά στην Σύρο.

Έναν ταρσανά που ξυπνά την νοσταλγία για άλλες εποχές και μπορεί να αναπτυχθεί στο μέλλον, παρουσιάζει η δημοσιογράφος της ΕΡΤ Λίνα Θεολογίτου.

Ο Μάκης Μαυρίκος, καραβομαραγκός και ιδιοκτήτης του ναυπηγείου μιλά για μία ιστορία που ξεκίνησε το 1860. Τέσσερις γενιές καραβομαραγκών στην οικογένεια, και ο ίδιος συνεχίζει την παραδοσιακή τέχνη με καράβια που κερδίζουν το βλέμμα όταν δένουν σε ένα λιμάνι. Είναι το μεγαλύτερο ναυπηγείο στο Αιγαίο για την κατασκευή σκαφών, αλλά οι ευρωπαϊκοί νόμοι, η χρηματοδότηση για την απόσυρση των σκαφών και η φορολόγηση έριξαν σε μαρασμό τους ταρσανάδες.

Άλλοι καιροί, άλλα σκαριά, κυριαρχούν στις μαρίνες και τα λιμάνια. Ωστόσο, η Ευρώπη άρχισε να γυρίζει στα ξύλινα σκάφη και ίσως αυτό να δώσει νέα πνοή στους παλιούς καραβομαραγκούς.

«Στο ναυπηγείο της Σύρου κατασκευάστηκαν περισσότερα από 5.000 σκάφη άνω των είκοσι μέτρων χώρια τα μικρά». Εκείνο που θλίβει είναι ότι «δυστυχώς δεν υπάρχουν νέοι οι οποίοι ενδιαφέρονται να ακολουθήσουν με το επάγγελμα». Ακόμη και τα εργαλεία για την κατασκευή των ξύλινων σκαφών είναι χειροποίητα σφυρήλατα στο αμόνι, και για αυτό είναι μοναδικά, όπως και τα σκάφη.

Θα μπορούσαν να δοθούν κάποιες λύσεις όπως με την μείωση των δασμών στην εισαγόμενη ξυλεία, ή την κατάργηση του φόρου πολυτελείας των ξύλινων σκαφών. Η  νομοθεσία προβλέπει όσον αφορά τους ιδιοκτήτες ιστιοφόρων ή ξύλινων σκαφών που κατασκευάζονται εξ ολοκλήρου στην Ελλάδα και προέρχονται από την Ελληνική ναυτική παράδοση ότι εξαιρούνται πλήρως από τον φόρο πολυτελούς διαβίωσης, ενώ σκάφη κάτω των πέντε μέτρων εξαιρούνται από τον φόρο. Επίσης, το τεκμήριο διαβίωσης μειώνεται κατά 50% για τα ανωτέρω ξύλινα κατασκευασμένα εξ ολοκλήρου στην Ελλάδα, εάν ο κύριος/κάτοχος του σκάφους είναι συνταξιούχος άνω των 65 ετών το τεκμήριο μειώνεται κατά 30% και υπάρχει μείωση του τεκμηρίου ανάλογα και με τους μήνες ακινησίας του σκάφους.

Όπως λέει ο κ. Μαυρίκος επισκευές έχουμε αρκετές, αλλά το Αιγαίο γέμισε με τούρκικα σκάφη. Το χαμηλό κατασκευαστικό κόστος, οι κανόνες που δεν ισχύουν για τις χώρες εκτός ΕΕ, είναι κάποιοι λόγοι για την άνθηση της τουρκικής έναντι της ελληνικής ναυπηγοκατασκευής.

Όποιος έχει εισέλθει στα ναυπηγεία της Tuzla (στην ασιατική πλευρά έξω από την Κωνσταντινούπολη), που ξεκίνησαν να λειτουργούν την δεκαετία του ΄70, μπορεί να αντιληφθεί την διαφορά και το άλμα που πραγματοποίησαν σε ελάχιστο χρόνο. Με το ποσοστό της ανεργίας στα ύψη, την προσφορά άφθονων φτηνών εργατικών χεριών για το σύστημα των υπεργολαβιών, ο ρόλος της Συνομοσπονδίας Προοδευτικών Συνδικάτων Τουρκίας (Türkiye Devrimci İşçi Sendikaları Konfederasyonu- DİSK), είναι στο κενό.[1]

[1] ^{Sendikacılık suç değildir! Limter-İş Genel Başkanı ve yöneticileri derhal serbest bırakılsın!, 20 NİSAN 2026, [Ο συνδικαλισμός δεν είναι έγκλημα! Ο Πρόεδρος και τα στελέχη της Limter-İş πρέπει να απελευθερωθούν αμέσως!], Στις 5 και 6 Φεβρουαρίου 2026 συνελήφθησαν οι ηγέτες του Συνδικάτου Εργαζομένων Ναυπηγικής και Θαλάσσιων Μεταφορών, άπαντες μέλη του DİSK. https://disk.org.tr/2026/04/sendikacilik-suc-degildir-limter-is-genel-baskani-ve-yoneticileri-derhal-serbest-birakilsin/}