Πολλοί θεωρούν ότι ο Δρόμος του Μεταξιού από την Κίνα προς την Ευρώπη ήταν μια σχετικά πρόσφατη διαδρομή κατά τον μεσαίωνα. Ουδέν αναληθέστερο. Το ταξίδι των Ελλήνων προς την αχανή χώρα και η επικοινωνία μεταξύ των δυο λαών ανάγεται σε βάθος χρόνου και ουδέποτε διεκόπη.
Η σημερινή διπλωματική αποστολή είναι διαφορετικού επιπέδου και αποτελεί προσωπική επιλογή, από την ανάγκη της εξερεύνησης και της αναζήτησης της γνώσεως για άλλους πολιτισμούς. Αυτό αναφέρει ο Μανώλης Σπανάκης, λέκτορας της Νέας Ελληνικής Γλώσσας και Λογοτεχνίας στο Πανεπιστήμιο του Πεκίνου.
Ο νέος εκπρόσωπος του ελληνικού πολιτισμού, αναφέρεται στην πρώτη του επαφή με τους φοιτητές. «Δεν είναι μόνο η διαφορετική γλώσσα, αλλά και ο διαφορετικός τρόπος σκέψεως των Κινέζων, και προσπάθησαν να γίνω όχι μόνο καθηγητής, αλλά και μαθητής για να επικοινωνήσω».
Οι Κινέζοι από το δημοτικό μαθαίνουν το δωδεκάθεο, γνωρίζουν για τον Σωκράτη τον οποίο συνδέουν με τον Κομφούκιο, ενώ τους ενδιαφέρει ιδιαίτερα ο Πελοποννησιακός πόλεμος και προφανώς μελετούν τον Θουκυδίδη. «Γενικά τους ενδιαφέρει να γνωρίσουν τον πολιτισμό μας από την αρχή, για να κατανοήσουν πως διαμορφώθηκε και εξελίχθηκε η δημοκρατία».
Σε συνεργασία με το πανεπιστήμιο Κρήτης, ο κ. Σπανάκης έδωσε την δυνατότητα στους φοιτητές του να επισκεφτούν το νησί, γεγονός που τους βοήθησε στην γλώσσα και στην αντίληψη που διαμόρφωσαν για τον ελληνικό κόσμο, τον πολιτισμό.
Αναγκαίο συμπλήρωμα στην εκπαίδευση για τον κ. Σπανάκη είναι η εκμάθηση ελληνικών τραγουδιών και χορών, στα οποία επιδεικνύουν ιδιαίτερη κλίση.
Διαβάζοντας τις κινεζικές πηγές, η πρώτη καταγεγραμμένη επαφή υπήρξε το 138 π.Χ. με το ελληνιστικό βασίλειο της Βακτριανής. Επρόκειτο για μία διπλωματική και εμπορική αποστολή του αυτοκράτορα Wu (Γου) της δυναστεία των Han (Χάν), ο οποίος ήταν στον θρόνο από το 141 π.Χ έως το 87 π.Χ..
Αυτό επισήμως, γιατί οι Έλληνες προφανώς από την εποχή του Μ. Αλεξάνδρου και των διαδόχων του συνάντησαν τους Κινέζους και αυτό αποτυπώνεται στα αγάλματα του Βούδα με απολλώνια χαρακτηριστικά, αλλά και στον στρατό από τερακότα, που συνόδευσε στην τελευταία του κατοικία τον πρώτο αυτοκράτορα της Κίνας Qin Shi Huang (259 – 210 π.Χ.) και ιδρυτή της δυναστείας των Τσίν (Qín). Σύμφωνα με την εργαστηριακή αρχαιολογική έρευνα ανακαλύφθηκε ευρωπαϊκό DNA σε σκελετούς που είχαν ταφεί στην επαρχία Σιντζιάνγκ, ενώ παραδόξως τα μικρά ειδώλια, ύψους έως και 20 εκατοστών, τα οποία έως τότε αναπαριστούσαν ανθρώπους στην Κίνα αντικαταστάθηκαν από αγάλματα σε φυσικό μέγεθος.
Οι ερευνητές υπέθεσαν επίσης ότι Έλληνες καλλιτέχνες θα μπορούσαν να ήταν παρόντες όταν κινέζοι εργάτες κατασκεύασαν τους πήλινους στρατιώτες, ενώ ο καθηγητής ασιατικών σπουδών στο πανεπιστήμιο της Βιέννης Lukas Nickel, θεωρεί ότι πιθανόν κάποιος Έλληνας γλύπτης παρίστατο στην κατασκευή. «Γλυπτά κατασκευασμένα με ελληνικό τρόπο χρησιμοποιώντας ελληνικές τεχνολογίες παράγονταν σε πολλά εργαστήρια της Κεντρικής Ασίας εκείνη την εποχή. Οι τεχνίτες σίγουρα ήταν εκπαιδευμένοι στην ελληνιστική καλλιτεχνική παράδοση… ειδικά για τους λεγόμενους «ακροβάτες», χάλκινες φιγούρες που βρέθηκαν στον τάφο και ήταν κατασκευασμένες με έναν εξαιρετικά προηγμένο τύπο χύτευσης με κερί, σχεδόν συγκρίσιμο με την χύτευση χάλκινων μορφών στην Ελλάδα και την Ρώμη. Η εξωτερική εμφάνιση έργων τέχνης αντιγράφεται, όχι μια τόσο πολύπλοκη τεχνολογία. Με την ρεαλιστική τους απόδοση που πλησιάζει πολύ σε αυτό που είχε κατασκευαστεί στα ελληνιστικά εργαστήρια γλυπτικής σε όλη την Ασία εκείνη την εποχή, πιστεύω ότι είναι πολύ πιο πιθανό ένα εργαστήριο γλυπτικής από την ελληνιστική Κεντρική Ασία να είχε μεταναστεύσει στην Κίνα για να προσφέρει τις δεξιότητές του στον πιο εύπορο πολιτισμό της Ανατολής».[1]
Θέση την οποία αρχικά είχε διατυπώσει ο καθηγητής αρχαιολογίας, προϊστορίας και τέχνης στην Χαϊδελβέργη Georg Ferdinand Hans Hafner, ο οποίος είπε πως η ασυνήθιστη επίδειξης νατουραλισμού σε διάφορα αγάλματα για την γλυπτική της εποχής Qin δείχνει σύνδεση με την ελληνιστική περίοδο.
Ο καθηγητής Li Xiuzhen επικεφαλής αρχαιολόγος στο μουσείο του τάφου, συμφώνησε ότι η Αρχαία Ελλάδα είχε επηρεάσει τα γεγονότα στην αχανή επικράτεια της Κίνας.[2]
Παραδόξως ο Κομφούκιος (551-479 π.Χ., ο Βούδας (563 – 483 π.Χ.) και οι Έλληνες φιλόσοφοι της Ιωνίας συναντήθηκαν πνευματικά στον ίδιο περίπου χρόνο τον 6ο και 5ο αιώνα π.Χ., διατυπώνοντας τους δικούς τους κώδικες φιλοσοφικών αρχών.
Πολλές είναι οι θεωρίες για την ετυμολογία του ονόματος της Κίνας, το οποίο δεν ήταν ανέκαθεν το μόνο σε χρήση. Τζονγκγκούο, Σίνα ή Τσάινα (China) επί το νεότερο λατινικό, ενώ κάποιοι θεωρούν ότι πήρε το όνομά της από την δυναστεία των Τσίν.
Sina ή Serica αποκαλούσαν την Κίνα οι αρχαίοι Έλληνες και ακολούθως οι Ρωμαίοι, που σημαίνει «γη του μεταξιού». Σήρος/Σήρις στα αρχαία ελληνικά σημαίνει μεταξοσκώληκας, ενώ η σηροτροφεία παραμένει μια επίκαιρη λέξη στην καθομιλουμένη.
Υπολογίζεται ότι 1.500 χρόνια προτού ο Μάρκο Πόλο φτάσει στην αυλή του Μογγόλου αυτοκράτορα της Κίνας Κουμπλάι-Χαν, εάν όντως πήγε, οι Ευρωπαίοι Έλληνες του αρχαίου κόσμου είχαν ήδη ανοίξει τον Δρόμο του Μεταξιού.
[1] Professor Lukas Nickel on the Terracotta Army’s cultural connections, Minerva Magazine, March 29, 2017, https://the-past.com/feature/the-terracotta-armys-cultural-connections-an-interview-with-professor-lukas-nickel/,
[2] Ancient Greeks may have built China’s famous Terracotta Army – 1,500 years before Marco Polo, by Ian Johnston, Independent, 13 October 2016, https://www.independent.co.uk/news/science/china-terracotta-army-ancient-greek-sculptors-alexander-the-great-marco-polo-a7357606.html
Κάνε like στη σελίδα μας στο Facebook
Ακολούθησε μας στο Twitter
Κάνε εγγραφή στο κανάλι μας στο Youtube
Γίνε μέλος στο κανάλι μας στο Viber
– Αναφέρεται ως πηγή το ertnews.gr στο σημείο όπου γίνεται η αναφορά.
– Στο τέλος του άρθρου ως Πηγή
– Σε ένα από τα δύο σημεία να υπάρχει ενεργός σύνδεσμος
