Από την Γερμανία καλλιεργητής στον Λευκότοπο

Σε μία κοινότητα 120 κατοίκων από όπου η φυγή κατά το παρελθόν ήταν κανόνας για τους νέους επέστρεψε ένας πολυταξιδεμένος αγρότης.

Το ρεπορτάζ της δημοσιογράφου της ΕΡΤ Λένιας Ιωαννίδου δείχνει ότι η ευημερία βρίσκεται στην γη, η οποία προσφέρει την ικανοποίηση της δημιουργίας.

Ως ανήσυχος νέος ο Γιάννης Παπαδόπουλος, πρόεδρος των βιοκαλλιεργητών Σερρών έκανε τον κύκλο του, και ενώ όπως λέει σε ηλικία δεκαοκτώ ετών είχε ρίξει  μαύρη πέτρα πίσω του, κατάλαβε πως η Ιθάκη του τον περίμενε στον Λευκότοπο Σερρών.  

Οι μεγαλουπόλεις δεν τον κράτησαν, ούτε η Γερμανία τον ικανοποίησε. Και αυτό γιατί σκεφτόταν με ποιο τρόπο θα είναι αυτόνομος, το γνωστό ελληνικό μότο «να μην έχω αφεντικό στο κεφάλι μου». Ξανάπιασε την πέτρα που έριξε φεύγοντας. Έτσι, έπειτα από δώδεκα χρόνια περιπέτειας ένα πρωί ξύπνησε και διερωτήθη: «θα δουλεύω για τον Α και τον Β;». Η απάντηση ήταν αυτονόητη.

Η πρώτη παρορμητική σκέψη, τον έσπρωξε μακριά από το χωριό του. Η δεύτερη που είναι πάντα η πιο σωστή, τον οδήγησε πίσω. Το 1999 σε ηλικία 30 ετών επέστρεψε στον Λευκότοπο και αν υπάρχει κάτι για το οποίο μετανιώνει είναι το ότι δεν το έκανε νωρίτερα. Στην γενέτειρά του βρήκε την ευκαιρία να αξιοποιήσει την πατρική περιουσία και να την μεγαλώσει. Από 800 δέντρα που είχε από τον πατέρα του, με πολύ δουλειά τα αύξησε στα 7.000, εκ των οποίων 4.000 είναι ελιές, ενώ τα υπόλοιπα 3.000 είναι καρυδιές, αμυγδαλιές, αραχίδες και φιστικιές Αιγίνης. Όλα βιολογικά, μια δύσκολη αρχή με πολύ δουλειά, «γιατί άλλο να το λές και άλλο να το κάνεις».

Ωστόσο, το παρελθόν του στο χωριό βοήθησε, καθώς η μνήμη από την γη παρέμεινε ζωντανή. «Επτά χρονών πηγαίναμε στο καπνό. Είμαστε ψημένα παιδιά. Τότε δεν μας άρεσε, που οι γονείς μας ήταν πολύ αυστηροί αλλά τώρα είμαστε ευγνώμονες για όσα μάθαμε».

Όπως λέει ο κ. Παπαδόπουλος ξεκινάς κάτι από το τίποτα και παίρνεις το ρίσκο γιατί η ζωή είναι ένα ρίσκο και χωρίς αυτό δεν υπάρχει επιτυχία, η οποία ήρθε με κόπο και δουλειά. «Το πιο δύσκολο είναι που θα δώσεις το προϊόν σου. Και δεν βρίσκεις εύκολα πρόσβαση εάν έχεις μόνο δυο- τρία προϊόντα». Ακολουθώντας την εξέλιξη πέρασε στην τυποποίηση των προϊόντων του, στην δημιουργία αλειμμάτων, ενώ παράγει ακόμη και λούφες το φυτικό σφουγγάρι λουτρού.