Την Τετάρτη 1 Απριλίου, αμέσωςμετά την ολοκλήρωση της παράστασης «Λαχταρώ»της Sarah Kane θα πραγματοποιηθεί ανοικτή συζήτηση με το κοινό, με τη συμμετοχή της σκηνοθέτιδας Χριστίνας Χατζηβασιλείου και των ηθοποιών της παραγωγής.
Η εκδήλωση εντάσσεται στο πλαίσιο των πρωτοβουλιών εξωστρέφειας του ΚΘΒΕ, αποσκοπώντας σε έναν ουσιαστικό και γόνιμο διάλογο γύρω από το σύγχρονο θέατρο. Τον συντονισμό της εκδήλωσης, η οποία θα πραγματοποιηθεί στo Φουαγιέ του Θεάτρου Εταιρείας Μακεδονικών Σπουδών, θα έχει η θεατρολόγος Στέλλα Παπαδημητρίου, από το Γραφείο Δραματολογίου του ΚΘΒΕ.
Η συζήτηση θα επικεντρωθεί στη σκηνοθετική προσέγγιση, στη διαδικασία της δραματουργικής ανάγνωσης, στη διερεύνηση των βασικών θεματικών του έργου και της ιδιαίτερης γραφής της Sarah Kaneπου συνεχίζει να προκαλεί και να συγκινεί.
Γραμμένο λίγους μήνες πριν την αυτοχειρία, το Λαχταρώ (Crave, 1998), είναι η τολμηρή απόπειρα της ίδιας της Κέιν να βυθιστεί στα μύχια των φόβων της και να τους καταγράψει μέσα από ένα παλίμψηστο δραματουργικών μοτίβων και προσωπικές της εξομολογήσεις.
Τέσσερις φωνές αλληλοσυμπληρώνονται σε μια ιδιότυπη αφήγηση -μετέωρη στον χρόνο και στον χώρο σε ένα κείμενο που μιλάει για τις επώδυνες διαδρομές διαφυγής του μυαλού από τα τραύματα.
Η ανοικτή συζήτηση λειτουργεί ως πεδίο θεωρητικού προβληματισμού και ανταλλαγής σκέψεων & απόψεων, μέσα από έναν ανοιχτό διάλογο που ενισχύει τη διασύνδεση του σύγχρονου θεάτρου με το κοινό.
Πως μπορείς να τιθασεύσεις τη μνήμη που επιστρέφει ξανά και ξανά;
«Tο Crave παραμένει το πιο ερμητικό, μηδενιστικό και σκοτεινό έργο της Κέιν, η οποία λαχταρά να αγαπηθεί και να αγκιστρωθεί από κάπου μέχρι και την ύστατη στιγμή. Λιτό, με μια οδυνηρή, ασάλευτη ησυχία σε σχέση με τα προηγούμενα έργα της και μια μοναξιά που γιγαντώνεται φράση τη φράση μέχρι που ο θάνατος να μοιάζει βάλσαμο». (Χριστίνα Χατζηβασιλείου, Σύγχρονη Βρετανική Δραματουργία: Το θέατρο στα μούτρα ως ανάγνωση της κοινωνικής τοπογραφίας του 1990, ΕΠΙΚΕΝΤΡΟ, Θεσσαλονίκη 2020, σ. 298).
*Kατάλληλο άνω των 16 ετών
Σημείωση περιεχομένου: η παράσταση αγγίζει ζητήματα ψυχικής υγείας και σεξουαλικής, σωματικής και αυτοστρεφούς βίας.
Σημείωμα της σκηνοθέτριας
Οι λέξεις, οι λέξεις , οι λέξεις.
Οι λέξεις που την κρατούν στην ζωή είναι το καταφύγιό της, αν πάψει να γράφει θα πάψει να υπάρχει, εκείνη τις κατευθύνει, τις ειρωνεύεται, τις απαγχονίζει, τις ανασταίνει. Οι λέξεις μετουσιώνονται σε φωνές: Α (Αuthor, συγγραφέας) γιατί εν αρχή είναι ο λόγος και αν πάψει ο Α (ΣΥΝΕΧΙΣΕ) Β: γιατί αν είχε γεννηθεί αγόρι (Βoy) η ζωή της θα ήταν σίγουρα αλλιώς σαν του αδελφού Βrother) ΣΚΑΤΩΣΕ ΤΟ ΑΥΤΟ ΜΕ ΤΗ ΔΙΑΘΗΚΗ ΜΟΥ ΚΑΙ ΘΑ ΣΕ ΣΤΟΙΧΕΙΩΝΕΙ ΓΙΑ ΠΑΝΤΑ καμία βιογραφία μου να μη γραφτεί, κανένα ντοκιμαντέρ, καμία μεταφορά έργου μου σε ταινία, τίποτα δικό μου στα δόντια τους, ΜΕ ΣΚΟΤΩΣA μόνο σε ένα κίτρινο postit στο δωμάτιο (θέλει οργάνωση δεν είναι εύκολο πράγμα τονίζει ο Ψ), Μ: γιατί η μαμά της δεν ποτέ γιατί δεν ξέρει αν μπορεί, αν θέλει αν είχε γίνει μαμά για μένα είσαι νεκρή τρία καλοκαίρια πριν είχα πένθος δεν πέθανε κανένας αλλά έχασα τη μητέρα μου με ακολουθεί να μπορούσα να γλυτώσω από σένα χωρίς να σε χάσω.
Bubbles ροζ που σκάνε και ανθίζουν.
Μόνο η αγάπη μπορούσε να με σώσει και η αγάπη με ρήμαξε.
Ευχαριστώ για τις λέξεις σου.
Δεν βρίσκω δικές μου.
Χριστίνα Χατζηβασιλείου
Φεβρουάριος 2026
ΣΥΝΤΕΛΕΣΤΕΣ
Μετάφραση: Αντώνης Γαλέος, Σκηνοθεσία- Δραματουργική επεξεργασία: Χριστίνα Χατζηβασιλείου, Σκηνικά- Κοστούμια: Αλεξάνδρα Μπουσουλέγκα, Ράνια Υφαντίδου, Ηχοτοπία: Φίλιππος Θεοχαρίδης, Φωτισμοί: Δήμητρα Αλουτζανίδου, Βοηθός σκηνοθέτριας: Αλεξία Παραμύθα, Οργάνωση παραγωγής: Φιλοθέη Ελευθεριάδου, Φωτογραφίες: MikeRafail | Thatlongblackcloud
Διανομή:
Β: Ιωάννης Αθανασόπουλος, Μ: Μομώ Βλάχου, Γ: Άννα Ευθυμίου, Α. Γιάννης Παρασκευόπουλος
Κάνε like στη σελίδα μας στο Facebook
Ακολούθησε μας στο Twitter
Κάνε εγγραφή στο κανάλι μας στο Youtube
Γίνε μέλος στο κανάλι μας στο Viber
– Αναφέρεται ως πηγή το ertnews.gr στο σημείο όπου γίνεται η αναφορά.
– Στο τέλος του άρθρου ως Πηγή
– Σε ένα από τα δύο σημεία να υπάρχει ενεργός σύνδεσμος
