1ο φεστιβάλ παιδικού βιβλίου στο Ναύπλιο

Πόσο δύσκολο είναι τα σημερινά να ανοίξουν ένα βιβλίο, να μάθουν να διαβάζουν λογοτεχνία, να φαντάζονται τον κόσμο μέσα από λέξεις και εικόνες;

Σε αυτή την διαδρομή κάποιοι άνθρωποι καταβάλουν μεγάλες προσπάθειες για να κερδίσουν μικρούς αναγνώστες.

Από το Μουσείο Παιδικής Ηλικίας στο Ναύπλιο, η Μαντώ Χριστοπούλου υπεύθυνη εκπαιδευτικού προγράμματος, μιλά για την σημερινή γιορτή της παγκόσμιας ημέρας παιδικού βιβλίου. Η βιβλιοθήκη που λειτουργεί στον χώρο γίνεται τόπος φαντασίας, παιχνιδιού και δημιουργικής εκφράσεως.

Τα παιδιά άνοιξαν παλιά βιβλία, διάβασαν ιστορίες, είδαν εικόνες, ενθουσιάστηκαν με παραμύθια από το 1929, είδαν διαφορετικούς τρόπους εικονογράφησης και ιστοριών από αυτά που υπάρχουν σήμερα. Μπήκαν στον μαγικό του κόσμο των βιβλίων, ενώ οι υπεύθυνοι προσδοκούν ότι κέρδισαν τους μελλοντικούς βιβλιόφιλους. «Η θεματολογία των παλαιών βιβλίων ήταν διαφορετική από τα σημερινά αναγνώσματα και αυτό παρατήρησαν τα παιδιά», λέει η κ. Χριστοπούλου.

Κατά την διάρκεια του φεστιβάλ η πρόκληση αφορά τους μικρούς αναγνώστες, που θα ξεφυλλίσουν τις σελίδες και θα επιλέξουν ποιο ή ποια ανταποκρίνεται στην δική τους ιδιοσυγκρασία.

Ο Γεροστάθης- ή Αναμνήσεις της παιδικής μου ηλικίας, του Λέοντος Μελά, έκτισε τις γενιές των σημερινών 60ριδων, ενώ ο Hans Christian Andersen άγγιξε τις ευαίσθητες χορδές της ευρωπαϊκής κοινωνίας του 19ου αιώνος με τα Παραμύθια (Fairy Tales) και τις Θαυμαστές ιστορίες για παιδιά (Wonderful Stories for Children).

Βιβλία διδακτικά, εκπαιδευτικά με χρώματα, με τους πρωταγωνιστές των οποίων τα παιδιά ταυτίζονταν. Σήμερα, τα περισσότερα παιδικά βιβλία είναι μία βίαιη προσαρμογή στον κόσμο, όπως θέλουν να τον φαντάζονται κάποιοι μεγάλοι. Έτσι, τα παιδιά, αλλάζουν πρότυπα, χάνουν την παιδικότητά τους και εξελίσσονται σε δύστροπους, καχύποπτους και επιθετικούς εφήβους.