Ο σκηνοθέτης Σαμ ΜακΚόνελ και ο σεναριογράφος και πρωταγωνιστής Μπροκ Γιούριχ μιλούν στον Αλέξανδρο Ρωμανό Λιζάρδο για την πίστη, τη μητρική αγάπη που γίνεται έλεγχος, το σώμα ως μέσο κερδοφορίας και την ανάγκη να αφηγηθείς την ιστορία σου με τους δικούς σου όρους.
Ο Έντι Όουενς έχει χτίσει ένα σώμα που δύσκολα περνά απαρατήρητο. Το τι αισθάνεται μέσα σε αυτό, ωστόσο, παραμένει λιγότερο ορατό. Στο «Test» του Σαμ ΜακΚόνελ, ένας νεαρός από το Οχάιο προσπαθεί να κατακτήσει μια θέση στο επαγγελματικό bodybuilding, έχοντας στο πλευρό του μια μητέρα που πιστεύει βαθιά στον Θεό και στον γιο της και δυσκολεύεται να του αφήσει χώρο να υπάρξει έξω από τη δική της προστασία.
Ο Μπροκ Γιούριχ υπογράφει το σενάριο και υποδύεται τον Έντι, έναν άνθρωπο του οποίου το σώμα αξιολογείται διαρκώς από τους ανθρώπους του αθλήματος, από όσους/ες τον επιθυμούν σεξουαλικά, από εκείνους που τον παρακολουθούν διαδικτυακά και, τελικά, από τον ίδιο και τη μάνα του. Η φιλοδοξία, η σεξουαλικότητα, η θρησκευτική ενοχή, οι οικογενειακοί δεσμοί και οι διαφορετικές μορφές εξάρτησης συνυπάρχουν σε μια ιστορία όπου η σωματική πειθαρχία δεν αρκεί για να βάλει σε τάξη τη ζωή του ήρωα.
Η σκέψη ενός «rainbow Rocky» προκύπτει σχεδόν αυθόρμητα [ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΔΩ], εδώ, όμως, το βάρος της αποδοχής μπορεί να αποδειχθεί δυσκολότερο από εκείνο της προπόνησης. Το ζητούμενο είναι και κατά πόσο ο Έντι μπορεί να αναγνωρίσει τις δικές του επιθυμίες, μέσα σε έναν κόσμο που του υποδεικνύει διαρκώς πώς πρέπει να δείχνει και να συμπεριφέρεται.
Με αφορμή την ταινία, ο ΜακΚόνελ και ο Γιούριχ μιλούν από το Φεστιβάλ της Βαρσοβίας για την ευάλλωτη (γνωστή και ως θηλυκή πλευρά) πίσω από τη μυϊκή δύναμη, τη λεπτή γραμμή ανάμεσα στην αγάπη και τον έλεγχο και τις επιλογές μιας κάμερας που παρατηρεί ένα εκτεθειμένο σώμα χωρίς να το αντιμετωπίζει διαρκώς ως θέαμα.
Μου είπατε ότι, μετά την πορεία της σε διαφορετικά φεστιβάλ, η ταινία θα παρουσιαστεί και στη χώρα μας (υπάρχει εμπάργκο για την ανακοίνωση του ονόματος του Φεστιβάλ). Τι θα θέλατε από το κοινό εκεί;
Σαμ ΜακΚόνελ: Ελπίζουμε οι θεατές να έρθουν με ανοιχτό μυαλό και ανοιχτή καρδιά, για να δουν μια καλή ιστορία. Είχαμε την ευκαιρία να παρουσιάσουμε το «Test» σε αρκετές χώρες και σε πολύ διαφορετικά κοινά. Μας έχει χαροποιήσει ιδιαίτερα το πόσο καλά έχει γίνει δεκτό. Ανυπομονούμε να έρθουμε στη χώρα σας. Οι προβολές μας είναι στις 11 και 12 Νοεμβρίου.
Μπροκ Γιούριχ: Δεν θα περίμενα κάτι από το κοινό, πέρα από το να απολαύσει μια δυνατή ταινία. Οι αντιδράσεις μέχρι τώρα είναι εξαιρετικές στα φεστιβάλ. Ελπίζω οι σινεφίλ στη χώρα σας να τη χαρούν όσο χαρήκαμε κι εμείς που τη φτιάξαμε.
Υπάρχει και μια μικρή λεπτομέρεια που μάλλον θα προσέξει το ελληνικό κοινό: ο Μάικ φορά μια μπλούζα με τη λέξη «Spartans». Ήταν συνειδητή επιλογή ή ένα αστείο που προκύπτει για όποιον κάνει τον συνειρμό;
Σαμ ΜακΚόνελ: (αστειευόμενος) Ναι, τη βάλαμε ειδικά για το ελληνικό κοινό και ελπίζουμε όλοι να τη δουν και να την εκτιμήσουν! [Γέλια.]
Όχι, νομίζω ότι είχε να κάνει με τους Spartans του Michigan State University, αν δεν κάνω λάθος. Ελπίζω πάντως να το χαρούν οι Έλληνες.
Μπροκ Γιούριχ: Θα πρέπει να ρωτήσετε την ενδυματολόγο μας. Έκανε εξαιρετική δουλειά.
Η ταινία συνδυάζει θέματα που συχνά αντιμετωπίζονται ως ταμπού: τη σχέση με τη μητέρα, τη θρησκεία, την ομοφυλοφιλία, μέσα στον κόσμο του bodybuilding. Πόσο δύσκολο ήταν να βρουν όλα αυτά τη θέση τους στην ίδια ιστορία;
Σαμ ΜακΚόνελ: Μην ξεχνάμε και τη χρήση ουσιών! Κάποια πράγματα προέκυψαν πολύ φυσικά, ενώ άλλα χρειάστηκαν πολλή δουλειά. Η δουλειά βρισκόταν κυρίως στη δομή: στο πώς θα κυλούσε σωστά η ταινία. Ήξερα, όμως, ότι όλα αυτά τα στοιχεία μπορούσαν να συνυπάρξουν, επειδή είναι και στοιχεία που με διαμόρφωσαν. […]
Μπροκ Γιούριχ: Πολλά από αυτά τα ζητήματα ανήκουν όχι μόνο στη δική μου ζωή, αλλά στη ζωή πολλών ανθρώπων. Ήθελα να γράψω την ταινία που θα ήθελα να δω και που πίστευα ότι είχαμε ανάγκη να δούμε. […]
Σαμ ΜακΚόνελ: Για μένα, ως σκηνοθέτη, ήταν πολύ σημαντικό να συνδεθεί ο θεατής με την υποκειμενική εμπειρία του Έντι, του χαρακτήρα που υποδύεται ο Μπροκ. Σχεδίασα τα πλάνα με αυτή τη σκέψη: να ακολουθούμε πραγματικά τη διαδρομή του σε αυτό το συγκεκριμένο διάστημα της ζωής του.
Αγγίζουμε πολλά θέματα, αλλά θεωρώ ότι λειτουργούν μαζί επειδή αποτελούν την πραγματικότητά του. Είμαστε δίπλα του καθώς προσπαθεί να τα εξερευνήσει.
Η θρησκεία στην ταινία συνδέεται συχνά με τον φόβο. Μου έμεινε η αναφορά ότι «ο Ιησούς είναι παντού, ακόμη και όταν πηγαίνεις στην τουαλέτα». Υπάρχει κάτι ειρωνικό σε μια υπόσχεση προστασίας που μπορεί ταυτόχρονα να σε κάνει να αισθάνεσαι ότι δεν έχεις ποτέ ιδιωτικότητα. Πώς το προσεγγίσατε;
Μπροκ Γιούριχ: Νομίζω ότι οι σκέψεις μου βρίσκονται σε όσα έγραψα στο σενάριο. Η θρησκεία διαπερνά κάθε πλευρά της ζωής μας, είτε μας αρέσει είτε όχι, και βρίσκω πολύ ενδιαφέρον να παρατηρώ πώς τη διαχειριζόμαστε.
Μου φάνηκε φυσικό να συμπεριλάβω διαφορετικές οπτικές: πώς βλέπει τη θρησκεία ο Έντι, πώς τη βλέπει η μητέρα του, τι πιστεύουν οι φίλοι του. Δεν ήθελα να κρίνω ή να καταδικάσω κάτι. Ήθελα να το κοιτάξω και να το εξετάσω.
Η μητέρα αγαπά τον γιο της, αλλά τον ελέγχει με έναν τρόπο που δεν του επιτρέπει να ανοίξει τα φτερά του. Πολλοί μπορούμε να αναγνωρίσουμε έναν δικό μας άνθρωπο σε αυτή τη συμπεριφορά. Πώς η αγάπη καταλήγει να γίνεται έλεγχος;
Μπροκ Γιούριχ: Όλοι γνωρίζουμε ανθρώπους που μπορεί να βρίσκονται σε σχέσεις συνεξάρτησης και δεν διαθέτουν υγιείς τρόπους να διαχειρίζονται όσα τους συμβαίνουν. Είχε μεγάλο ενδιαφέρον να γράψω την Τζοάν, μια τόσο σύνθετη γυναίκα που προσπαθεί να κάνει το καλύτερο που μπορεί.
Η Τάμι Μπλάντσαρντ ήταν εκπληκτική. Είναι μια ηθοποιός τεράστιας δύναμης και με εντυπωσίασε η καρδιά και η αγάπη που έφερε στον ρόλο. Η Τζοάν θα μπορούσε πολύ εύκολα να γίνει ένας χαρακτήρας με τον οποίο δεν θα ήθελες να ταυτιστείς. Πιστεύω, όμως, ότι πολλοί θεατές θέλουν να δουν εκείνη και τον Έντι να ξεπερνούν το ρήγμα στη σχέση τους.
Υπάρχουν πολλοί άνθρωποι, σε περιβάλλοντα σαν το δικό τους, που δεν έχουν τα εργαλεία για να εκφραστούν με υγιή τρόπο. Και αυτό μπορεί να γίνει τοξικό.
Σαμ ΜακΚόνελ: Η σχέση του Έντι με τη μητέρα του είναι ο πυρήνας της ταινίας. Ήταν μεγάλη χαρά να σκηνοθετώ τον Μπροκ και την Τάμι Μπλάντσαρντ. Οι ερμηνείες τους είναι, για μένα, βαθιά συγκινητικές.
Με πολλούς τρόπους ο Έντι έχει γίνει για την Τζοάν ένα υποκατάστατο συντρόφου στη ζωή. Υπάρχει πολλή αγάπη ανάμεσά τους, αλλά η σχέση τους είναι τελικά δυσλειτουργική. Για να μπορέσει εκείνος να εξελιχθεί, πρέπει να φύγει, να σπάσει αυτή τη σχέση όπως έχει διαμορφωθεί. Στην ταινία εξερευνούμε τον πόνο που συνεπάγεται αυτή η διαδικασία.
Το γυμνό έχει μια ιδιαίτερη θέση στην ταινία, χωρίς οι ερωτικές σκηνές να χάνουν την ευαισθησία και την κομψή αισθητική τους. Πώς δουλέψατε με τους ηθοποιούς και πώς συνδέσατε τη σωματική έκθεση με την εσωτερική έκθεση του χαρακτήρα;
Σαμ ΜακΚόνελ: Ήταν πολύ σημαντικό για μένα όλα όσα γυρίζαμε να έχουν σεβασμό και αισθητική φροντίδα. Η ταινία έχει πράγματι πολύ γυμνό. Το σώμα του Έντι εξετάζεται, κρίνεται, αγγίζεται, βάφεται από σχεδόν όλους τους χαρακτήρες.
Υπάρχουν σκηνές όπου το σώμα του εκτίθεται στους άλλους και στιγμές όπου είναι αποκλειστικά δικό του. Επειδή ακολουθούμε τόσο στενά την προσωπική του εμπειρία, βρισκόμαστε μαζί του και στον ιδιωτικό του κόσμο. Ήθελα να δείξω το σώμα του και σε μια στιγμή που δεν προορίζεται για κανέναν άλλο. Μόνο για εκείνον.
Όσο για τις ερωτικές σκηνές, η δουλειά μοιάζει με τη χορογραφία μιας σκηνής μάχης, μόνο που εδώ εμπλέκεται πολύ περισσότερο συναίσθημα. Οι σκηνές λειτουργούν όταν υπάρχει συναισθηματική σύνδεση, πέρα από τη σωματική κίνηση.
Συνεργαστήκαμε με συντονίστρια οικειότητας, η οποία μας βοήθησε να εξασφαλίσουμε ότι όλοι αισθάνονταν άνετα και ήξεραν ακριβώς τι θα συμβεί. Είχαμε υπέροχους, απολύτως επαγγελματίες ηθοποιούς, που έκαναν τη δουλειά πολύ εύκολη.
Μπροκ Γιούριχ: Και ο Σαμ δημιούργησε ένα πολύ ασφαλές περιβάλλον. Αισθανόμασταν ότι μπορούσαμε να φτάσουμε σε αυτές τις ευάλωτες περιοχές. Γνωρίζαμε όλοι ότι θα ήταν μια εμπειρία μεγάλης έκθεσης, ξέραμε τι απαιτούσε η δουλειά και την κάναμε.
Στον κόσμο του bodybuilding η σωματική σου διάπλαση είναι το νόμισμά σου. Ο Έντι στηρίζει μεγάλο μέρος της αυτοεκτίμησής του στην εμφάνιση και στη φυσική του κατάσταση. Ήξερα, λοιπόν, ότι θα υπήρχε πολύ γυμνό στην ταινία.
Κάποιος μου είπε ότι ο Έντι μοιάζει να αισθάνεται πιο άνετα χωρίς ρούχα παρά φορώντας τα. Το βρήκα πολύ ενδιαφέρον και σκέφτηκα ότι, ναι, κάπως έτσι είναι.
Εγώ το είχα γράψει, οπότε έπρεπε να υποστηρίξω στην πράξη όσα είχα βάλει στο χαρτί. Ήταν, πάντως, μια απελευθερωτική εμπειρία. Όταν βρίσκεσαι ολόγυμνος σε ένα δωμάτιο γεμάτο κόσμο, μικρόφωνα και κάμερες, πρέπει απλώς να μπεις στη διαδικασία και να το κάνεις.
Με ή χωρίς ρούχα, ο Έντι παραμένει εκτεθειμένος. Η ταινία αγγίζει και τη διαδικτυακή υπερέκθεση, το πόσο εύκολα κάποιος προσφέρει όλο και περισσότερα από τον εαυτό του για χρήματα ή επιδοκιμασία. Τι θέλατε να εξετάσετε μέσα από αυτή την πλευρά της ζωής του;
Μπροκ Γιούριχ: Και εδώ δεν ήθελα να κρίνω ή να καταδικάσω. Ήθελα να εξετάσω τι είναι αυτό που κάνουμε, γιατί το κάνουμε, ποια είναι τα θετικά και ποια τα αρνητικά του.
Θα ήθελα οι θεατές να πάρουν τις δικές τους αποφάσεις και να βγάλουν τα δικά τους συμπεράσματα. Πιστεύω, όμως, ότι αξίζει να ανοίξει αυτή η συζήτηση. Πολλοί άνθρωποι σε αυτό το άθλημα, σε αυτόν τον κόσμο, κάνουν πράγματα για τα οποία δεν μιλούν. Εγώ ήθελα να μιλήσω γι’ αυτά. Να ξεκινήσω μια συζήτηση, χωρίς να επιβάλω τη δική μου άποψη.
Σκηνοθετικά, έχει ενδιαφέρον ότι η δική σας κάμερα δεν ταυτίζεται με εκείνη του υπολογιστή του (σ.σ. στην οποία μπροστά κάνει «χάρες» έναντι ανταλλαγμάτων). Πώς αποφασίσατε τι θα δείχνετε και τι όχι;
Σαμ ΜακΚόνελ: Ήμασταν πολύ συγκεκριμένοι στον τρόπο που καδράραμε τις σκηνές όπου ο Έντι αλληλεπιδρά με τους ανθρώπους στο chat room. Εκείνοι τον ενθαρρύνουν να προχωρήσει, του δίνουν χρήματα, θέλουν να δουν περισσότερα. Το σώμα του μετατρέπεται σε νόμισμα.
Δεν ήθελα, όμως, να σεξουαλικοποιήσω τον Έντι με τον ίδιο τρόπο για τη δική μας κάμερα.
Υπάρχει μια σκηνή όπου ανακαλύπτει, ίσως για πρώτη φορά, τη δική του απόλαυση. Είναι ένα από τα αγαπημένα μου πλάνα. Εστιάζουμε κυρίως στο πρόσωπό του και του επιτρέπουμε να κρατήσει μεγάλο μέρος αυτής της στιγμής ιδιωτικό.
Υπάρχει διαφορά ανάμεσα σε όσα συμβαίνουν για την κάμερα του υπολογιστή και σε όσα συμβαίνουν για τη δική μας.
Ο τίτλος επιδέχεται πολλές αναγνώσεις. Μετά την προβολή, αισθάνεσαι ότι ολόκληρη η ταινία είναι μια δοκιμασία από το πρώτο μέχρι το τελευταίο λεπτό. Γιατί επιλέξατε το «Test»;
Μπροκ Γιούριχ: Τον σκέφτηκα πολύ νωρίς στη συγγραφή και ήξερα εξαρχής ότι αυτός έπρεπε να είναι ο τίτλος. Φίλοι πρότειναν άλλες ιδέες, αλλά επέμενα: πρέπει να λέγεται «Test».
Πιστεύω ότι ένας δυνατός τίτλος έχει περισσότερες από μία σημασίες. Στην αργκό αυτού του κόσμου το «test» παραπέμπει στην τεστοστερόνη και στη χρήση αναβολικών. Παράλληλα, ο Έντι δοκιμάζεται. Κάθε χαρακτήρας δοκιμάζεται με τον δικό του τρόπο.
Μου αρέσει επίσης ότι ο Έντι αυτολογοκρίνεται, παραμένει σχετικά σιωπηλός, αμφισβητεί τον εαυτό του και μιλά με σύντομες, κοφτές φράσεις. Νομίζω ότι αυτό αντανακλάται στη συντομία του τίτλου.
Σαμ ΜακΚόνελ: Πάντα αγαπούσα τον τίτλο που βρήκε ο Μπροκ. Η αναφορά στην τεστοστερόνη συνδέεται και με την οργή, με την υπερβολική αρρενωπότητα που υπάρχει στον χαρακτήρα και στον κόσμο του.
Για τον Έντι είναι μια δοκιμασία πίστης, χαρακτήρα, ατομικότητας. Μια δοκιμασία της επιθυμίας, της απόλαυσης και της αγάπης του.
[…] Αφήνουμε επίσης σκόπιμα ανοιχτό το τέλος. Για εμάς λειτουργεί κάπως σαν τεστ Ρόρσαχ: έχει ενδιαφέρον να βλέπουμε πώς το ερμηνεύει ο καθένας.
Στο «I Play Rocky» υπάρχει μια σκηνή όπου πιέζουν τον Σταλόνε να συνεχίσει να γράφει σενάρια, αλλά να μην πρωταγωνιστήσει ο ίδιος. Εσύ έκανες και τα δύο. Μετά την παρουσίαση του «Test», νιώθεις ότι σε αναγνωρίζουν περισσότερο ως ηθοποιό ή ως σεναριογράφο;
Μπροκ Γιούριχ: Δεν ξέρω τι μου επιτρέπεται να αποκαλύψω! Είναι πολύ όμορφο, πάντως, να αναγνωρίζομαι και για τα δύο.
Μου αρέσει όταν οι άνθρωποι βλέπουν τι κάνω στην ταινία και ύστερα εκπλήσσονται μαθαίνοντας ότι την έγραψα κιόλας. Έχουν προκύψει κάποια πράγματα, αλλά αυτό που ελπίζω κυρίως είναι να συνεχίσω να δουλεύω.
Θα ήμουν πολύ τυχερός αν μπορούσα να συνεχίσω να γράφω και να παίζω, γιατί αγαπώ και τα δύο εξίσου. Είμαι ανοιχτός σε όσα φέρει το μέλλον. Ήμουν ήδη πολύ χαρούμενος που καταφέραμε να κάνουμε αυτή την ταινία. Ό,τι ακολουθήσει θα είναι καλοδεχούμενο.
Σαμ ΜακΚόνελ: Εγώ θα προσθέσω ότι είναι ένας εκπληκτικός σεναριογράφος. Και όποιος δει την ταινία θα καταλάβει ότι κανένας άλλος δεν θα μπορούσε να παίξει αυτόν τον ρόλο. Ελπίζω να συνεργαστώ μαζί του όσο περισσότερο γίνεται.
Η αναφορά στο «I Play Rocky» ήρθε αυθόρμητα στη συζήτηση πάνω στο «Test» καθώς το είχα παρακολουθήσει λίγες μέρες πριν και μπορούν να αναγνωριστούν συγγένειες, όχι με την ταινία αυτή καθ’ αυτή αλλά με το Q&A μετά την πρώτη προβολή στη Βαρσοβία. Η επιστροφή στην ιστορία της δημιουργίας του «Rocky» μάς θυμίζει την επιμονή ενός δημιουργού να διεκδικήσει και τη θέση μπροστά στην κάμερα. Ο Γιούριχ, από τη δική του αφετηρία, γράφει έναν χαρακτήρα και αναλαμβάνει να τον ενσαρκώσει με όλη τη σωματική και συναισθηματική έκθεση που αυτό απαιτεί.
Οι ταινίες της αθλητικής υπέρβασης έχουν συχνά οργανώσει τη συγκίνησή μας γύρω από την αντοχή: πόσο θα παλέψει ο ήρωας, πόσο θα πονέσει, αν θα σηκωθεί όταν πέσει. Το «Test» προσθέτει ερωτήματα που προηγούνται της επιτυχίας και επιμένουν μετά από αυτήν. Σε ποιον ανήκει το σώμα που όλοι αξιολογούν; Πόσο ελεύθερος είναι ένας άνθρωπος όταν η αξία του εξαρτάται από το βλέμμα των άλλων; Και πώς ξεχωρίζει τη δική του επιθυμία από όσα έμαθε ότι πρέπει να επιθυμεί;
Εδώ βρίσκεται και η σημασία της παρουσίας LGBTQ θεμάτων σε χώρους που η κινηματογραφική αφήγηση έχει συχνά συνδέσει με άκαμπτα πρότυπα ανδρισμού. Η queer εμπειρία αποτελεί μέρος της ζωής αυτών των χώρων. Η ορατότητά της επιτρέπει να δούμε περισσότερα πίσω από τις πόζες, την πειθαρχία και τη σωματική δύναμη: την αμηχανία, την ανάγκη τρυφερότητας, τον φόβο της απόρριψης, ακόμη και τις αντιφάσεις ενός ανθρώπου που δεν έχει έτοιμες απαντήσεις για τον εαυτό του.
Οι δημιουργοί επανέρχονται στην επιθυμία τους να εξετάσουν χωρίς να καταδικάσουν. Αυτή η στάση αφήνει στον ήρωά τους χώρο να είναι σύνθετος, να κάνει λάθη, να διεκδικεί και να διστάζει. Η παρουσία του διευρύνει και τη δική μας εικόνα για το ποιος μπορεί να σταθεί στο κέντρο μιας αθλητικής ιστορίας. Το αν θα κατακτήσει την κορυφή παραμένει ένα ερώτημα. Το αν θα μπορέσει να ζήσει με τους δικούς του όρους αποδεικνύεται τουλάχιστον εξίσου σημαντικό.
Και αν κάτι από τα παραπάνω σας κέντρισε το ενδιαφέρον… σε λιγότερο από ένα μήνα η ταινία θα κάνει πρεμιέρα φεστιβαλική και στη χώρα μας, παρουσία του σκηνοθέτη.
Κάνε like στη σελίδα μας στο Facebook
Ακολούθησε μας στο Twitter
Κάνε εγγραφή στο κανάλι μας στο Youtube
Γίνε μέλος στο κανάλι μας στο Viber
– Αναφέρεται ως πηγή το ertnews.gr στο σημείο όπου γίνεται η αναφορά.
– Στο τέλος του άρθρου ως Πηγή
– Σε ένα από τα δύο σημεία να υπάρχει ενεργός σύνδεσμος
