Ανακοινώθηκαν οι 32 ταινίες του Φεστιβάλ Νέας Υόρκης

Με νέες ταινίες των Πέδρο Αλμοδόβαρ (σ.σ. εμείς την είδαμε ήδη στην Ελλάδα), Τζέιμς Γκρέι, Μάικ Λι, Ριγιούσουκε Χαμαγκούτσι, Λι Τσανγκ-ντονγκ και Αντρέι Ζβιάγκιντσεφ θα πραγματοποιηθεί το 64ο Φεστιβάλ Κινηματογράφου της Νέας Υόρκης, από τις 25 Σεπτεμβρίου έως τις 12 Οκτωβρίου 2026.

Το Film at Lincoln Center ανακοίνωσε τις 32 μεγάλου μήκους ταινίες του κεντρικού προγράμματος, το οποίο περιλαμβάνει παραγωγές και συμπαραγωγές από 31 χώρες, τρεις παγκόσμιες πρεμιέρες, επτά πρεμιέρες Βόρειας Αμερικής και 13 πρεμιέρες στις Ηνωμένες Πολιτείες.

Η φετινή διοργάνωση στρέφει το βλέμμα της στις πολιτικές, κοινωνικές και οικονομικές εντάσεις της εποχής. Η διάβρωση των δημοκρατικών θεσμών, ο πόλεμος, η μετανάστευση, η ταξική ανισότητα, η εργασία, η φροντίδα, η έμφυλη ταυτότητα και η προσωπική ελευθερία επανέρχονται σε μεγάλο μέρος των επιλεγμένων ταινιών. «Είναι δύσκολο να θυμηθεί κανείς προηγούμενο κεντρικό πρόγραμμα στο οποίο η κατάσταση του κόσμου να αντανακλάται με τόση επιτακτικότητα και με τόσους διαφορετικούς δημιουργικούς τρόπους», σημείωσε ο καλλιτεχνικός διευθυντής του φεστιβάλ, Ντένις Λιμ.

Ο Τζέιμς Γκρέι ανοίγει το φεστιβάλ

Ταινία έναρξης είναι το «Paper Tiger» του Τζέιμς Γκρέι, ένα αστυνομικό δράμα που εκτυλίσσεται το 1986 στο Κουίνς και το Μπρούκλιν. Ο Μάιλς Τέλερ υποδύεται έναν οικογενειάρχη και μηχανικό, ο οποίος παρασύρεται από τον αδελφό του, έναν πρώην αστυνομικό με το πρόσωπο του Άνταμ Ντράιβερ, σε μια παράνομη συμφωνία με Ρώσους εγκληματίες. Όταν το σχέδιο εκτροχιάζεται, απειλείται ολόκληρη η οικογένεια, καθώς ο ήρωας βρίσκεται παγιδευμένος ανάμεσα στην αφοσίωση προς τον αδελφό του και στην προστασία της συζύγου του, την οποία ερμηνεύει η Σκάρλετ Τζοχάνσον. Ο Γκρέι επιστρέφει σε ένα γνώριμο γι’ αυτόν κινηματογραφικό περιβάλλον, όπου το αμερικανικό όνειρο συγκρούεται με την κοινωνική πραγματικότητα. Η μόλυνση του περιβάλλοντος λειτουργεί παράλληλα ως εικόνα μιας βαθύτερης ηθικής και οικογενειακής διάβρωσης.

Ο Πέδρο Πασκάλ σε μιούζικαλ του Τόνι Γκιλρόι

Η παγκόσμια πρεμιέρα του «Behemoth!» του Τόνι Γκιλρόι, δημιουργού του «Michael Clayton» και βασικού αρχιτέκτονα της σειράς «Andor» είναι γεγονός. Ο Πέδρο Πασκάλ υποδύεται ένα πρώην μουσικό (κατηγορίας παιδί-θαύμα), ο οποίος εγκαταλείπει την ορχήστρα του στο Σικάγο και επιστρέφει στο Λος Άντζελες. Εκεί εργάζεται ως τσελίστας σε κινηματογραφικές παραγωγές και επιχειρεί να ξαναχτίσει την προσωπική και οικογενειακή ζωή του. Η μουσική στην ταινία λέγεται ότι δεν λειτουργεί απλώς ως φόντο, αλλά ως βασικός αφηγηματικός μηχανισμός, σχολιάζοντας τις αναμνήσεις, τις αποτυχίες και την αναζήτηση μιας δεύτερης ευκαιρίας. Στο καστ συμμετέχουν επίσης οι Ολίβια Γουάιλντ, Εύα Βίκτορ, Χανκ Αζάρια και Γουίλ Αρνέτ.

Η Άβα ΝτιΒερνέ επιστρέφει… στο αμερικανικό Σύνταγμα

Η αυλαία του φεστιβάλ θα πέσει με την παγκόσμια πρεμιέρα του «14th» της Άβα ΝτιΒερνέ. Δέκα χρόνια μετά το ντοκιμαντέρ «13th», το οποίο εξέταζε τη σύνδεση ανάμεσα στην κατάργηση της δουλείας και στη μαζική φυλάκιση Αφροαμερικανών, η δημιουργός στρέφεται στη 14η Τροπολογία του Συντάγματος των Ηνωμένων Πολιτειών. Η ΝτιΒερνέ εξετάζει ζητήματα όπως η εκ γενετής απόκτηση της αμερικανικής υπηκοότητας, η ίση προστασία από τον νόμο, η δίκαιη δικαστική διαδικασία και η απαγόρευση συμμετοχής σε εξέγερση για όσους κατέχουν δημόσια αξιώματα. Ανάμεσα στα πρόσωπα που εμφανίζονται στο ντοκιμαντέρ βρίσκονται η Αλεξάντρια Οκάσιο-Κορτέζ, η Στέισι Έιμπραμς, ο Χασάν Πάικερ και πολιτικοί τόσο των Δημοκρατικών όσο και των Ρεπουμπλικανών.

Ο Αλμοδόβαρ ανάμεσα στη ζωή και στη μυθοπλασία

Στο «Πικρές Γιορτές», ο Πέδρο Αλμοδόβαρ επιστρέφει στο αγαπημένο του θέμα: στις γυναίκες, στους καλλιτέχνες και στις ιστορίες που καταβροχθίζουν την πραγματική ζωή. Η Μπάρμπαρα Λένι ερμηνεύει μια διάσημη ηθοποιό που υποφέρει από έντονες ημικρανίες και επιχειρεί να γράψει ένα νέο σενάριο, αντλώντας υλικό από τις ζωές των φίλων της. Σύντομα, όμως, αποκαλύπτεται ότι και η δική της ιστορία αποτελεί μέρος μιας ταινίας που γράφει ένας άλλος σκηνοθέτης. Ο Αλμοδόβαρ συνδυάζει τη σαρκαστική διάθεση των πρώτων ταινιών του με το πιο μελαγχολικό ύφος της ώριμης περιόδου του, εξετάζοντας το τίμημα της καλλιτεχνικής δημιουργίας και τον τρόπο με τον οποίο οι άνθρωποι χρησιμοποιούν τη μυθοπλασία για να διορθώσουν όσα δεν μπορούν να αλλάξουν στη ζωή. Φήμες θέλουν ότι αυτή η ταινία είναι το “συγχωροχάρτι” του από την επί χρόνια συνεργάτη του γιατί προσπάθησε να της “κλέψει” σε ένα σενάριο μια προσωπική της ιστορία.

Ο Χαμαγκούτσι στον χώρο της φροντίδας

Με διάρκεια 196 λεπτών, το «All of a Sudden» του Ριγιούσουκε Χαμαγκούτσι αποτελεί μία από τις πιο φιλόδοξες παραγωγές του προγράμματος. Η Βιρζινί Εφιρά υποδύεται τη νέα διευθύντρια ενός γηροκομείου στο Παρίσι, η οποία προσπαθεί να εφαρμόσει ένα πρόγραμμα βασισμένο στον σεβασμό και στην ενσυναίσθηση αντί για το κέρδος. Εκεί γνωρίζει μια Ιαπωνίδα σκηνοθέτρια θεάτρου με καρκίνο σε τελικό στάδιο, την οποία ερμηνεύει η Τάο Οκαμότο. Η φιλία των δύο γυναικών εξελίσσεται σε μια ιστορία αγάπης, αλληλεγγύης και αντίστασης απέναντι στην εμπορευματοποίηση της υγείας. Οι δύο πρωταγωνίστριες μοιράστηκαν το βραβείο γυναικείας ερμηνείας στο Φεστιβάλ Καννών.

Η τελευταία -επίσημα πλέον- ταινία του Μάικ Λι

Το «Tender Loving Care» παρουσιάζεται ως η πιθανώς τελευταία ταινία του Μάικ Λι (καθώς ο ίδιος δήλωσε ότι δεν τον κρατούν πιά τα πόδια του). Ο Βρετανός σκηνοθέτης παρακολουθεί εργαζομένους στον χώρο της κοινωνικής πρόνοιας στη μετα-Brexit Αγγλία. Στο κέντρο βρίσκεται μια υπάλληλος προστασίας ανηλίκων που επιστρέφει στο σπίτι της καλύτερής της φίλης μετά τη διάλυση μιας σχέσης, ενώ παράλληλα οι ηλικιωμένοι γονείς της αντιμετωπίζουν τη δική τους κρίση. Με το γνώριμο μείγμα κοινωνικού ρεαλισμού, χιούμορ και ανθρωπιάς, ο Λι καταγράφει έναν κατακερματισμένο και υποχρηματοδοτούμενο μηχανισμό φροντίδας, αλλά και τους ανθρώπους που συνεχίζουν να εργάζονται μέσα σε αυτόν.

Ο Λι Τσανγκ-ντονγκ επιστρέφει

Στο «Possible Love», ο Λι Τσανγκ-ντονγκ αφηγείται την ιστορία δύο παντρεμένων ζευγαριών από διαφορετικές κοινωνικές τάξεις. Ένας απολυμένος εργάτης και η σύζυγός του γίνονται το αντικείμενο ενός ντοκιμαντέρ που γυρίζει μια εύπορη κινηματογραφίστρια για τις εργασιακές απολύσεις. Η σχέση ανάμεσα στα δύο ζευγάρια πυροδοτεί συγκρούσεις, ερωτικές εντάσεις και ερωτήματα γύρω από την εκμετάλλευση της πραγματικής ζωής από τον κινηματογράφο. Ο Νοτιοκορεάτης δημιουργός των «Secret Sunshine» και «Burning» επιστρέφει στη μεγάλη οθόνη με ένα δράμα για την οικονομική ανασφάλεια, τη συσσωρευμένη οργή και την ηθική της καταγραφής.

Ο Ζβιάγκιντσεφ στη Ρωσία του πολέμου

Ο Αντρέι Ζβιάγκιντσεφ, ο οποίος ζει πλέον εξόριστος, τοποθετεί το «Minotaur» στη Ρωσία του 2022. Ένας εύπορος επιχειρηματίας καλείται από τον δήμαρχο της περιοχής του να επιλέξει εργαζομένους που θα σταλούν στον πόλεμο στην Ουκρανία. Την ίδια στιγμή, η υποψία ότι η σύζυγός του τον απατά τον οδηγεί σε ακραίες αντιδράσεις. Ο σκηνοθέτης συνδέει την κρατική βία με την πατριαρχική εξουσία και την προσωπική διαφθορά, σε ένα σκοτεινό δράμα που απέσπασε το Μεγάλο Βραβείο στις Κάννες.

Ο Ράμι Μάλεκ στην εποχή του AIDS

Στο «The Man I Love» του Άιρα Σακς, ο Ράμι Μάλεκ ερμηνεύει έναν τραγουδιστή καμπαρέ και περφόρμερ που ζει με AIDS στη Νέα Υόρκη της δεκαετίας του 1980. Αντί να περιοριστεί στην ασθένεια και στον φόβο του θανάτου, η ταινία καταγράφει μια κοινότητα που συνεχίζει να ερωτεύεται, να δημιουργεί και να διεκδικεί χώρο μέσα στην κρίση. Μαζί με τον Μάλεκ εμφανίζονται οι Τομ Στάριτζ, Ρεμπέκα Χολ και Λούθερ Φορντ.

Ο Κρις Ροκ (μετά το χαστούκι πάει) πίσω από την κάμερα

Το «Misty Green», σε σενάριο και σκηνοθεσία Κρις Ροκ, ακολουθεί μια βραβευμένη με Emmy ηθοποιό που έχει πλέον δυσκολία ακόμη και να εξασφαλίσει τα προς το ζην. Μέσα σε επτά ημέρες πρέπει να εγκαταλείψει το σπίτι του νεκρού πρώην συντρόφου της και να βρει δουλειά σε ένα Χόλιγουντ γεμάτο ταπεινωτικές οντισιόν, προκαταλήψεις και παλιές έχθρες. Πρωταγωνιστεί η Ρόζαλιντ Ελεάζαρ, με τους Άνταμ Ντράιβερ, Ντάνιελ Καλούγια, Άννα Κέντρικ και Άντονι Άντερσον.

Το Χάρλεμ του 1920 μέσα από εικόνες του 1972

Ιδιαίτερη θέση στο πρόγραμμα κατέχει το «Once Upon a Time in Harlem», μια “δημιουργία” ζωής του πρωτοπόρου δημιουργού Ουίλιαμ Γκριβς, το οποίο ολοκλήρωσε μετά τον θάνατό του ο γιος του, Ντέιβιντ Γκριβς. Το υλικό γυρίστηκε το 1972, όταν ο σκηνοθέτης συγκέντρωσε στο διαμέρισμα του Ντιουκ Έλινγκτον καλλιτέχνες, συγγραφείς, φωτογράφους και διανοούμενους που είχαν συνδεθεί με την Αναγέννηση του Χάρλεμ. Η ταινία αποτελεί ταυτόχρονα μαρτυρία για τη δεκαετία του 1920 και αποτύπωση των κοινωνικών αλλαγών της δεκαετίας του 1970.

Οι υπόλοιπες ταινίες του κεντρικού προγράμματος

«9 Temples to Heaven» του Σόμποτ Τσιντγκασορνπονγκσε: Μια οικογένεια ταξιδεύει σε εννέα βουδιστικούς ναούς μέσα σε μία ημέρα, ελπίζοντας ότι το προσκύνημα θα προσφέρει καλό κάρμα στην ηλικιωμένη μητέρα της.

«Clarissa» των Άρι και Τσούκο Εσίρι: Σύγχρονη μεταφορά της «Κυρίας Ντάλογουεϊ» στη Νιγηρία, με τη Σόφι Οκονέντο, τον Ντέιβιντ Ογιέλοουο και την Άγιο Εντέμπιρι.

«Dao» του Αλέν Γκομίς: Δύο οικογενειακές τελετές, ένα μνημόσυνο στη Γουινέα-Μπισάου και ένας γάμος στο Παρίσι, συνδέουν τις παραδόσεις της αφρικανικής διασποράς.

«The Day She Returns» του Χονγκ Σανγκ-σου: Μια ηθοποιός επιστρέφει στο προσκήνιο έπειτα από χρόνια απουσίας και αποκαλύπτεται μέσα από τρεις φαινομενικά παρόμοιες συνεντεύξεις.

«I Deserve a Lover Whose Every Rise Sets Fiery Dooms Raging Across the Skies» του Μάνι Χαγκίγκι: Πορτρέτο ενός Ιρανού καλλιτέχνη και συλλέκτη, του οποίου το αρχείο λειτουργεί ως εναλλακτική καταγραφή της ιστορίας της χώρας.

«The Diary of a Chambermaid» του Ράντου Ζούντε: Μια Ρουμάνα εργάζεται ως οικιακή βοηθός στη Γαλλία, ενώ περιμένει να επιστρέψει στην κόρη της για τα Χριστούγεννα.

«Double Freedom» του Λισάντρο Αλόνσο: Ένας ξυλοκόπος στην Αργεντινή αναγκάζεται να αναλάβει τη φροντίδα της ψυχικά ευάλωτης αδελφής του.

«The Dreamed Adventure» της Βαλέσκα Γκρίζεμπαχ: Μια ιστορία μεταναστών στα σύνορα Ανατολικής και Δυτικής Ευρώπης μετατρέπεται σταδιακά σε αστυνομικό δράμα.

«Everything Else Is Noise» του Νικολάς Περέδα: Μια τηλεοπτική συνέντευξη σε ένα διαμέρισμα αποκαλύπτει τις εντάσεις μιας οικογένειας μουσικών και τον σεξισμό του επαγγελματικού χώρου.

«Everytime» της Σάντρα Βόλνερ: Μια οικογένεια προσπαθεί να διαχειριστεί τον θάνατο μιας έφηβης μέσα σε ένα τοπίο πένθους, ονείρου και διαταραγμένης πραγματικότητας.

«Fatherland» του Πάβελ Παβλικόφσκι: Ο Τόμας Μαν και η κόρη του, Έρικα, ταξιδεύουν το 1949 σε μια Γερμανία που προσπαθεί να αποφύγει την ευθύνη για το ναζιστικό παρελθόν της. (σ.σ. θα το δούμε νωρίτερα στην Ελλάδα στο πλαίσιο των προβολών από τις Νύχτες Πρεμιέρας).

«La Gradiva» της Μαρίν Ατλάν: Μια σχολική εκδρομή στη Νάπολη και στην Πομπηία μετατρέπεται σε πεδίο ερωτικών εντάσεων, κοινωνικών διαφορών και ενηλικίωσης.

«I Rarely Wake Up Dreaming» της Ιζαμπέλ Στέβερ: Ένα queer ζευγάρι προσπαθεί να εγκαταλείψει το Κίεβο εν μέσω της ρωσικής εισβολής και της θεσμικής τρανσφοβίας.

«The Loneliest Man in Town» των Τίτσα Κόβι και Ράινερ Φρίμελ: Ένας ηλικιωμένος Αυστριακός μουσικός των μπλουζ καλείται να εγκαταλείψει το σπίτι και το αρχείο αναμνήσεών του.

«A Long Winter» του Άντριου Χέιγκ: Στην Αμερική της δεκαετίας του 1950, μια μητέρα εξαφανίζεται μέσα σε χιονοθύελλα, αφήνοντας την οικογένειά της αντιμέτωπη με τις σιωπηλές επιθυμίες και τα τραύματά της.

«A Man of His Time» του Εμανουέλ Μαρ: Ένας συντηρητικός δημόσιος υπάλληλος στη Γαλλία του Βισί αρχίζει να αντιλαμβάνεται τη συμμετοχή του κρατικού μηχανισμού στη συνεργασία με τους Ναζί.

«My Undesirable Friends: Part II – Exile» της Τζούλια Λόκτεφ: Εξάωρο ντοκιμαντέρ για Ρώσους δημοσιογράφους που συνεχίζουν να εργάζονται από την εξορία μετά τη δίωξή τους από το καθεστώς Πούτιν.

«My Wife Cries» της Άνγκελα Σάνελεκ: Μια απρόσμενη εξομολόγηση σε ένα παγκάκι δοκιμάζει τα όρια ενός γάμου και τις αντιλήψεις των δύο συντρόφων για την αγάπη και το τραύμα.

«Nowhere To Lay My Eyes» του Χονγκ Σανγκ-σου: Μια κινηματογραφίστρια επισκέπτεται την αποξενωμένη μητέρα της και αναμετριέται με τη σύγκρουση ανάμεσα στη δημιουργία και στην οικογενειακή ευθύνη.

«Rose» του Μάρκους Σλάιντσερ: Η Σάντρα Χίλερ υποδύεται μια γυναίκα του 17ου αιώνα που ζει μεταμφιεσμένη σε άνδρα και έρχεται αντιμέτωπη με τη θρησκευτική και κοινωνική μισαλλοδοξία.

«The Unknown» του Αρτίρ Αραρί: Μετά από μια ερωτική συνάντηση, ένας φωτογράφος ανακαλύπτει ότι έχει ανταλλάξει σώμα με μια άγνωστη γυναίκα, την οποία υποδύεται η Λεά Σεϊντού.

Οι προβολές θα πραγματοποιηθούν στο Lincoln Center και σε χώρους σε ολόκληρη τη Νέα Υόρκη, μεταξύ των οποίων η Brooklyn Academy of Music, το Museum of the Moving Image στο Κουίνς, το Alamo Drafthouse Cinema στο Στάτεν Άιλαντ και το AMC Bay Plaza Cinema στο Μπρονξ.

Τα εισιτήρια για το κοινό θα τεθούν σε κυκλοφορία στις 15 Σεπτεμβρίου.