Οι Λουξεμβούργιοι μυούνται σε ελληνικές γεύσεις

Ένας βαρύς ουρανός μονίμως με μολύβδινες ανταύγειες, ακόμη και τις καλές ημέρες δεν προδιαθέτει για μια καλή διάθεση. Κάτι άλλο χρειάζεται για να χαμογελούν οι κάτοικοι του Λουξεμβούργου και να ξεπερνούν την καταθλιπτική ατμόσφαιρα. Αυτό που μπορεί να ανεβάσει την διάθεση στον “έβδομο ουρανό” φαίνεται πως το προσφέρει ένα κατάστημα με γλυκίσματα, ιδιοκτησίας του Δημήτρη Φίστα από την Θεσσαλονίκη.

Όπως αναφέρει, μοιράζει πλέον τον χρόνο του μεταξύ Θεσσαλονίκης και Λουξεμβούργου. Και αυτό γιατί κατά τις συχνές του επισκέψεις στον γιό του ο οποίος διαμένει εκεί, διαπίστωσε ένα κενό στον τομέα των γλυκισμάτων. Τα άγλυκα γλυκά που συνηθίζουν οι κάτοικοι ελάχιστα ικανοποιούν την γεύση και αυτό ισχύει σε όλο τον αγγλοσαξονικό κόσμο.

«Υπάρχει μία μεγάλη κοινότητα Ελλήνων στην χώρα οι οποίοι ανέρχονται στις 8.000 και χάρηκαν με το άνοιγμα του καταστήματος». Όσον αφορά τους ξένους, αυτό που παρατήρησε ο κ. Φίστας είναι πως στην αρχή έπαιρναν δειλά ένα κομμάτι, έτρωγαν το μισό και ασυνήθιστοι στην γλύκα άφηναν το υπόλοιπο. Σύντομα άρχισαν να απολαμβάνουν τα κομμάτια και τώρα τα αγοράζουν με τα κουτιά.

Σχεδόν όλα έχουν την υπογραφής της Θεσσαλονικιώτικης συνταγής, από τα τρίγωνα Πανοράματος, το γαλακτομπούρεκο, τα σιροπιαστά και φυσικά την μπουγάτσα.

Όσον αφορά τους καφέδες που πωλεί το κατάστημα, όπως λέει ο κ. Φίστας “γίνεται λαϊκό προσκύνημα”. Αυτό δείχνει πως οι ευρηματικότητα των Ελλήνων με τα διαφορετικά είδη που δημιουργούν να κερδίζουν γευστικά την προτίμηση σε σχέση με τους υπάρχοντες καφέδες. Φυσικά χρειάζεται και η ανάλογη παρέα, το περιβάλλον, γενικά η ατμόσφαιρα για να απολαύσει κάποιος έναν καφέ “διαρκείας”, όχι στο πόδι αλά ιταλικά. Αν και δύσκολοι στις αλλαγές οι Λουξεμβούργιοι κάπου θα βρούν την λύση για να γεμίζουν με τραπεζάκια και καθίσματα τους εξωτερικούς παγωμένους χώρους στις πλατείες του Μεγάλου Δουκάτου.