Ο Αϊ-Γιάννης ήταν γνωστός με πολλά προσωνύμια. Σε διάφορες περιοχές του Πόντου τον αποκαλούσαν Κλήδονα, Λαμπαδιάρη, Λαμπαδιστή, Φανιστή, Ριγανά ή Αγιλουτρούπη. Οι ονομασίες αυτές δεν ήταν τυχαίες, αντανακλούσαν τα έθιμα που συνόδευαν τη γιορτή του και ιδίως δύο από τις σημαντικότερες λαϊκές τελετουργίες του καλοκαιριού: τις φωτιές του Αϊ-Γιάννη και τον Κλήδονα.
Το άναμμα των φωτιών την παραμονή της γιορτής αποτελούσε ένα από τα πιο χαρακτηριστικά έθιμα. Στα ποντιακά χωριά, κυρίως στα παράλια, τα παιδιά και οι νέοι συγκέντρωναν από τα σπίτια παλιά αντικείμενα, ξύλα, ψάθες και κόσκινα. Όλα στοιβάζονταν στην πλατεία, όπου άναβαν οι μεγάλες φωτιές. Γύρω τους συγκεντρωνόταν ολόκληρο το χωριό.
Οι νέοι πηδούσαν πάνω από τις φλόγες. Σε ορισμένες περιοχές έλεγαν:
«Εξέβαμεν ασ’ σο κακόν καιρόν και εσέβαμεν ‘ς σον καλόν»,
δηλαδή «Βγήκαμε από τον κακό καιρό και μπαίνουμε στον καλό».
Κάνε like στη σελίδα μας στο Facebook
Ακολούθησε μας στο Twitter
Κάνε εγγραφή στο κανάλι μας στο Youtube
Γίνε μέλος στο κανάλι μας στο Viber
– Αναφέρεται ως πηγή το ertnews.gr στο σημείο όπου γίνεται η αναφορά.
– Στο τέλος του άρθρου ως Πηγή
– Σε ένα από τα δύο σημεία να υπάρχει ενεργός σύνδεσμος
