Ο Γιάννης Οικονομίδης και οι διάλογοι που άλλαξαν το ελληνικό σινεμά

Το 5ο Διεθνές Φεστιβάλ Ταινιών Μικρού Μήκους Αιγίου «Θόδωρος Αγγελόπουλος» φέρνει φέτος στο επίκεντρο μία από τις πιο ακατέργαστες, αληθινές και ασυμβίβαστες φωνές του σύγχρονου ελληνικού σινεμά. Και κάπως έτσι, το Αίγιο ετοιμάζεται να γεμίσει με διαλόγους που κόβουν σαν γυαλί, βλέμματα γεμάτα καταπίεση και εκείνη τη γνώριμη ηλεκτρισμένη ένταση που μόνο ο κινηματογραφικός κόσμος του Οικονομίδη ξέρει να δημιουργεί.

Με άξονα το φετινό θέμα του φεστιβάλ «Φωτίζοντας τον διάλογο» η παρουσία του σκηνοθέτη μοιάζει σχεδόν προορισμένη. Γιατί αν υπάρχει ένας δημιουργός που κατάφερε να μετατρέψει την ελληνική καθημερινή γλώσσα σε πεδίο εκρηκτικής δραματουργίας, είναι αυτός. Οι φράσεις στις ταινίες του δεν λειτουργούν απλώς ως ατάκες· λειτουργούν σαν εκρήξεις χαρακτήρων, κοινωνικών αδιεξόδων και συσσωρευμένης απόγνωσης.

Ο σκηνοθέτης θα βρίσκεται καθ’ όλη τη διάρκεια του φεστιβάλ στο Αίγιο, συμμετέχοντας σε προβολές, ανοιχτές συζητήσεις και ένα ιδιαίτερα αναμενόμενο masterclass γύρω από τη σκηνοθεσία, τη δημιουργία κινηματογραφικών διαλόγων και τη δουλειά με τους ηθοποιούς δηλαδή γύρω από τον ίδιο τον πυρήνα του «οικονομιδικού» σύμπαντος.

Το πρόγραμμα μοιάζει σχεδόν με βουτιά μέσα στη φιλμογραφία και τη σκοτεινή ανθρωπογεωγραφία του δημιουργού: από το εμβληματικό Σπιρτόκουτο, που παραμένει δύο δεκαετίες μετά ένα από τα πιο επιδραστικά ελληνικά φιλμ του 21ου αιώνα, μέχρι τη μεταμεσονύχτια προβολή της Μπαλάντας της Τρύπιας Καρδιάς — μιας ταινίας που κοιτά τον έρωτα σαν πληγή που δεν λέει να κλείσει.

Η αυλαία θα πέσει με την τιμητική βράβευση του σκηνοθέτη και την προβολή της τελευταίας του ταινίας, Σπασμένη Φλέβα. Ένας τίτλος που ακούγεται σχεδόν σαν σύνοψη ολόκληρου του κινηματογραφικού του κόσμου.

Γιατί ο κινηματογράφος του Γιάννη Οικονομίδη ποτέ δεν ενδιαφέρθηκε να χαϊδέψει το κοινό. Προτίμησε να το ταρακουνήσει. Και ίσως γι’ αυτό εξακολουθεί να μένει τόσο βαθιά χαραγμένος μέσα του.