Αν στο σπίτι σας ακουγόταν συχνά το «μην το πεις στον πατέρα σου» ή «μην το πεις στη μητέρα σου», είναι πολύ πιθανό να μεγαλώσατε μέσα σε μια συνθήκη της οποίας η δυναμική συνεχίζεται και στην ενήλικη ζωή σας. Σας συνοδεύει στις φιλίες, στις σχέσεις, στη δουλειά. Όχι επειδή το έχετε επιλέξει, αλλά επειδή έτσι μάθατε να υπάρχετε μέσα στις σχέσεις.
Αυτή η συμπεριφορά, ονομάζεται τριγωνοποίηση (triangulation): όταν ένα παιδί μπαίνει, άτυπα και αθόρυβα, ανάμεσα σε δύο ενήλικες που δεν θέλουν να επικοινωνήσουν άμεσα. Και παρότι φαίνεται «λειτουργικό» εκείνη τη στιγμή, αφήνει βαθιά ίχνη.
Γίνεστε αυτόματα οι διαμεσολαβητές
Στις συγκρούσεις νιώθετε σχεδόν αντανακλαστικά την ανάγκη να μπείτε στη μέση. Να ηρεμήσετε τα πνεύματα. Να μεταφράσετε προθέσεις. Να αποκαταστήσετε την επαφή. Αυτό δεν αφορά στο ότι είστε «καλοί με τους ανθρώπους». Αφορά στο ότι ο εγκέφαλός σας έμαθε νωρίς πως η ασφάλεια εξαρτάται από τη δική σας παρέμβαση. Δεν μάθατε ποτέ ότι οι ενήλικες μπορούν – και οφείλουν – να λύνουν μόνοι τους τις διαφωνίες τους.
Δυσκολεύεστε να εμπιστευτείτε
Όταν μεγαλώνετε μέσα σε μυστικά, η αλήθεια δεν είναι ποτέ ξεκάθαρη. Μετατρέπεται σε κάτι επιλεκτικό και κατακερματισμένο. Γίνεται εργαλείο. Έτσι, ως ενήλικες, δυσκολεύεστε να πιστέψετε ότι οι άνθρωποι εννοούν πραγματικά όσα λένε. Συνεχώς «σκανάρετε», φράσεις, τόνους, βλέμματα. Ψάχνετε ασυνέπειες όχι από καχυποψία, αλλά από την ανάγκη να ερμηνεύσετε την κατάσταση, ώστε να επιβιώσετε.
Νιώθετε υπερβολική ευθύνη για τα συναισθήματα των άλλων
Μάθατε να κουβαλάτε συναισθήματα που δεν ήταν δικά σας. Να παρηγορείτε, να απορροφάτε, να «κρατάτε» τον άλλον όρθιο. Αυτό οδηγεί σε συναισθηματική εμπλοκή (emotional enmeshment): δυσκολεύεστε να ξεχωρίσετε πού τελειώνουν τα δικά σας συναισθήματα και πού αρχίζουν των άλλων. Η δυσφορία γύρω σας βιώνεται σαν προσωπικό σας καθήκον προς επίλυση.
Δυσκολεύεστε να βάλετε όρια χωρίς ενοχές
Όταν η αγάπη στην οικογένεια ταυτίστηκε με το να σηκώνετε βάρη, το «όχι» μοιάζει προδοσία. Κάθε όριο συνοδεύεται από ντροπή και ενοχή, σαν να εγκαταλείπετε κάποιον. Χρειάζεται χρόνος για να συνειδητοποιήσετε ότι τα παιδιά δεν είναι οι συναισθηματικοί φροντιστές των γονιών τους.Και ότι αυτό το όριο έπρεπε να υπάρχει από την αρχή.
Βρίσκεστε σε διαρκή υπερ-επαγρύπνηση
Αναπτύξατε μια εξαιρετική ικανότητα να αντιλαμβάνεστε χώρους και ανθρώπους. Αναγνωρίζετε την ένταση πριν ειπωθεί, προβλέπετε συγκρούσεις από μικρές αλλαγές στη στάση του σώματος. Αυτό όμως δεν είναι υπερδύναμη· είναι υπερδιέγερση. Ένα νευρικό σύστημα που δεν χαλαρώνει ποτέ, γιατί είναι πάντα σε ετοιμότητα. Το αποτέλεσμα είναι βαθιά και χρόνια κόπωση.
Δυσκολεύεστε με τον δικό σας θυμό
Ο θυμός σας δεν είχε χώρο να εκδηλωθεί. Πώς να θυμώσετε όταν έπρεπε να είστε ουδέτεροι; Όταν σας χρειάζονταν και οι δύο πλευρές; Έτσι, ο θυμός μετατρέπεται σε λύπη, ενοχή, σιωπή. Κι όμως, ο θυμός είναι πληροφορία. Δείχνει πότε παραβιάζονται τα όριά σας. Δεν χρειάζεται διόρθωση ούτε απολογία.
Αναπαράγετε ασυνείδητα την ίδια δυναμική
Χωρίς να το καταλαβαίνετε, μπαίνετε ξανά στον ρόλο του συνδετικού κρίκου. Έλκεστε από σχέσεις όπου εσείς «κρατάτε» την επικοινωνία. Όχι επειδή κάτι πάει στραβά με εσάς, αλλά επειδή το οικείο μοιάζει ασφαλές, ακόμη κι όταν σας φθείρει.
Η αναγνώριση αυτών των συμπεριφορών δεν είναι εύκολη. Προκαλεί πόνο. Ωστόσο, η επίγνωση ανοίγει χώρο για επιλογή. Μπορείτε να πάψετε να είστε ο μεσολαβητής. Αφήστε τους ενήλικες ανθρώπους να αναλάβουν τον εαυτό τους και τις συγκρούσεις τους. Ήρθε η ώρα να νιώσετε ότι δεν χρειάζεται να κουβαλάτε μυστικά, για να αξίζετε αγάπη.
Δεν αλλάζουν όλα εύκολα.Ούτε γρήγορα. Αλλά δεν ήταν ποτέ δική σας δουλειά να κρατάτε την ισορροπία για όλους. Και σίγουρα δεν χρειάζεται να συνεχίσετε να το κάνετε.
Κάνε like στη σελίδα μας στο Facebook
Ακολούθησε μας στο Twitter
Κάνε εγγραφή στο κανάλι μας στο Youtube
Γίνε μέλος στο κανάλι μας στο Viber
– Αναφέρεται ως πηγή το ertnews.gr στο σημείο όπου γίνεται η αναφορά.
– Στο τέλος του άρθρου ως Πηγή
– Σε ένα από τα δύο σημεία να υπάρχει ενεργός σύνδεσμος
