H μαμά χρειάζεται μια στιγμή!

Το μικρό σας παιδί γκρινιάζει επειδή θέλει χυμό.Το μεγαλύτερο δεν θέλει να φύγει μπροστά από την τηλεόραση. Το αφεντικό σας στέλνει μήνυμα με μια απαίτηση της τελευταίας στιγμής. Και τότε νευρικό σας σύστημα απορρυθμίζεται και είστε έτοιμοι να εκραγείτε. Είναι ένα συναίσθημα που νιώθουν πολλοί γονείς κα κυρίως μαμάδες.

Εάν αισθάνεστε ότι χάνετε την ψυχραιμία σας με την οικογένειά σας συχνότερα απ’ όσο θα θέλατε, υπάρχει τρόπος να πατήσετε φρένο και να ξαναβρείτε την ισορροπία σας.

Το μυστικό είναι να βρίσκετε λίγο χώρο για τον εαυτό σας στα μικρά κενά της ημέρας. Ένα απλό «δώστε μου μια στιγμή» μπορεί να είναι το καλύτερο που θα πείτε λίγο πριν από την έκρηξη. Αυτή η μικρή παύση επιτρέπει στους γονείς να ρυθμίσουν τα συναισθήματά τους και να ανταποκριθούν καλύτερα στις ανάγκες τόσο τις δικές τους όσο και της οικογένειάς τους.

Σχετικό θέμα: Οκτώ γονεϊκές συμπεριφορές που δημιουργούν κακομαθημένα παιδιά

Και αυτό δεν είναι εύκολο για τους σημερινούς εξουθενωμένους γονείς. Στις ΗΠΑ, από το 1985 έως το 2022, οι ώρες αμειβόμενης εργασίας αυξήθηκαν κατά 28% για τις μητέρες και κατά 4% για τους πατέρες. Την ίδια περίοδο, ο χρόνος άμεσης φροντίδας των παιδιών αυξήθηκε κατά 40% για τις μητέρες και κατά 154% για τους πατέρες. Το τίμημα, σύμφωνα με την έκθεση, είναι λιγότερος ύπνος, λιγότερος ελεύθερος χρόνος και λιγότερος ποιοτικός χρόνος με τον σύντροφο.

Πώς μπορούν οι γονείς να κρατήσουν την ψυχραιμία τους σε τρεις δύσκολες, αλλά πολύ συνηθισμένες, στιγμές της καθημερινότητας.

Η κατάσταση: Είστε αγχωμένοι σήμερα το πρωί. Το μεγαλύτερο παιδί σας έχει αργήσει για το σχολείο, το μικρό χρειάζεται αλλαγή πάνας και… πού είναι τα κλειδιά;

Η λύση: Βάλτε το χέρι σας στο στήθος ως υπενθύμιση ότι πρέπει να επανέλθετε και πάρτε μια βαθιά ανάσα.

Σε μια στιγμή έντασης, ακόμη και μια τόσο απλή κίνηση όπως το να βάλετε το χέρι στο στήθος μπορεί να σας βοηθήσει να σταματήσετε για λίγο. Πάρτε μερικές αργές αναπνοές, αφήνοντας την εκπνοή να διαρκεί λίγο περισσότερο. Αυτά τα λίγα δευτερόλεπτα μπορεί να είναι αρκετά για να πέσει η ένταση και να μην ξεσπάσετε. Όταν περάσει η ένταση, σκεφτείτε τι ήταν αυτό που σας έκανε πραγματικά να θυμώσετε. Πολλές φορές πίσω από τον θυμό κρύβεται κάτι άλλο: κούραση, πίεση, άγχος ή η αίσθηση ότι κανείς δεν σας ακούει.

Μπορεί, για παράδειγμα, να μην έχετε θυμώσει επειδή το παιδί αργεί να ετοιμαστεί για το σχολείο, αλλά επειδή αγχώνεστε ότι θα αργήσει και ότι οι άλλοι θα σας κρίνουν γι’ αυτό. Όταν καταλάβετε τι πραγματικά σας έχει αναστατώσει, είναι ευκολότερο να διαχειριστείτε την επόμενη παρόμοια στιγμή.

Η κατάσταση: Θέλετε πραγματικά να πάτε στη συνάντηση με τους συναδέλφους σας μετά τη δουλειά, αλλά γίνεται το μοναδικό βράδυ της εβδομάδας που θα μπορούσατε να είστε στο σπίτι την ώρα που το παιδί σας πηγαίνει για ύπνο. Τι να κάνετε;

Η λύση: Δώστε στον εαυτό σας την ίδια συμβουλή που θα δίνατε στην καλύτερή σας φίλη.

Όταν δεν ξέρετε τι να κάνετε, δοκιμάστε κάτι απλό: σκεφτείτε τι θα λέγατε στην καλύτερή σας φίλη εάν βρισκόταν ακριβώς στην ίδια θέση. Πολλοί γονείς δυσκολεύονται να κρατήσουν λίγο χρόνο για τον εαυτό τους και αισθάνονται ενοχές όταν κάνουν κάτι χωρίς τα παιδιά τους. Αξίζει όμως να αναρωτηθείτε τι ακριβώς σας λένε αυτές οι ενοχές. Είναι λάθος ή απλώς αισθάνεστε ότι ένας καλός γονιός πρέπει να είναι συνεχώς διαθέσιμος;

Το να βγείτε ένα βράδυ με φίλους ή να αφιερώσετε χρόνο σε κάτι που σας ευχαριστεί δεν σημαίνει απαραίτητα ότι στερείτε κάτι από τα παιδιά σας. Μπορεί, αντίθετα, να τους δείχνετε ότι οι φιλίες και οι προσωπικές ανάγκες εξακολουθούν να έχουν θέση στη ζωή ενός γονιού. Δείξτε, λοιπόν, στον εαυτό σας την ίδια κατανόηση που θα δείχνατε στην καλύτερή σας φίλη.

Η κατάσταση: Σας έχει απομείνει μία τελευταία δουλειά για να τελειώσετε όσα είχατε προγραμματίσει, αλλά τα παιδιά δεν σας αφήνουν ούτε λεπτό στην ησυχία σας. Κάποια στιγμή ξεσπάτε και αμέσως μετά αισθάνεστε ο χειρότερος γονιός στον κόσμο.

Η λύση: Παραδεχτείτε ότι δεν συμπεριφερθήκατε καλά  και μιλήστε  με τα παιδιά σας.

Όλοι οι γονείς κάποια στιγμή χάνουν την ψυχραιμία τους. Αυτό που έχει σημασία είναι τι θα κάνουν μετά.

Μιλήστε στο παιδί σας με τρόπο που ταιριάζει στην ηλικία του. Πείτε του ότι ξεσπάσατε, ότι δεν έφταιγε εκείνο και αναλάβετε την ευθύνη για τη συμπεριφορά σας. Έτσι το παιδί βλέπει ότι και οι γονείς κάνουν λάθη, μπορούν να τα παραδεχτούν και να προσπαθήσουν να τα διορθώσουν.

Τα παιδιά μαθαίνουν ακόμη να διαχειρίζονται τα δικά τους έντονα συναισθήματα και οι σχέσεις τους θα περάσουν αναπόφευκτα από δύσκολες στιγμές. Βλέποντας έναν γονιό να ζητάει συγγνώμη και να προσπαθεί να επανορθώσει, μαθαίνουν ότι ένα ξέσπασμα δεν χρειάζεται να αφήσει μια σχέση πληγωμένη. Μπορούμε να επιστρέψουμε σε αυτό που συνέβη, να το συζητήσουμε και να ξαναβρούμε ο ένας τον άλλον.