Εσάς σας αγαπούν ή απλώς σας έχουν ανάγκη;

Δεν θέλω να σας στενοχωρώ. Με όλα όσα συμβαίνουν γύρω μας, όλοι ψάχνουμε κάπου να πιαστούμε για να νιώσουμε ότι ζούμε και όχι απλώς ότι επιβιώνουμε. Ωστόσο, το να ξέρουμε ποιοι είμαστε και τι πραγματικά χρειαζόμαστε, μπορεί να μας βοηθήσει να ζήσουμε πιο ουσιαστικά.

Έχετε σκεφτεί ποτέ εάν σας αγαπούν ή απλώς σας έχουν ανάγκη;

Ίσως η σκέψη έρθει ήσυχα, ένα απόγευμα, χωρίς προειδοποίηση. Κάθεστε με τον καφέ σας στο χέρι και ξαφνικά κάτι μέσα σας αλλάζει θέση. Συνειδητοποιείτε ότι για χρόνια, ίσως για δεκαετίες, μπερδεύατε δύο πράγματα που μοιάζουν πολύ αλλά δεν είναι το ίδιο. Το να σας χρειάζονται και το να σας αγαπούν.

Και τώρα αρχίζουν τα δύσκολα. Διότι, εάν αυτά τα δύο δεν πήγαιναν μαζί, τι σημαίνει αυτό για τις σχέσεις σας;

Πώς αρχίζουμε να μπερδεύουμε την αγάπη με την ανάγκη

Συνήθως αρχίζει πολύ νωρίς. Σε σπίτια γεμάτα ένταση, πολλές ευθύνες ή απλώς καθημερινή πίεση, δεν υπάρχει χώρος για συναισθήματα. Υπάρχει όμως χώρος για να είστε χρήσιμοι. Μπορεί να μάθατε ότι όταν βοηθάτε, όταν είστε «το καλό παιδί», όταν δεν δημιουργείτε προβλήματα, σας προσέχουν. Και αυτή η προσοχή μοιάζει με αγάπη. Έτσι αρχίζει να χτίζεται μέσα σας μια εξίσωση. Αξίζω όταν με χρειάζονται.

Σχετικό θέμα: Το σύνδρομο του «καλού παιδιού» και πώς να το ξεπεράσετε

Αυτός ο τρόπος που μάθατε, δεν μένει στην παιδική ηλικία. Σας ακολουθεί στις σχέσεις, στη δουλειά, στην οικογένεια. Γίνεστε ο άνθρωπος που όλοι θα πάρουν τηλέφωνο όταν κάτι πάει στραβά. Ο άνθρωπος που βρίσκει λύσεις. Αυτός που αντέχει. Και για χρόνια, αυτό σας φαίνεται σωστό.

Όταν η αξία σας χτίζεται με το να είστε απαραίτητοι

Εάν έχετε περάσει πολλά χρόνια σε ένα περιβάλλον που επιβραβεύει την προσφορά, είναι εύκολο να ενισχυθεί αυτή η ταύτιση. Να μάθετε ότι όσο περισσότερα δίνετε, τόσο περισσότερο αξίζετε. Αλλά δεν είναι έτσι. Αναλαμβάνετε περισσότερα από όσα αντέχετε. Δεν λέτε εύκολα «όχι». Είστε πάντα διαθέσιμοι. Στηρίζετε τους άλλους, καθοδηγείτε, διαχειρίζεστε κρίσεις.

Και κάπου εκεί, χωρίς να το καταλάβετε, αρχίζετε να τρέφετε μια βαθύτερη ανάγκη. Να είστε απαραίτητοι. Να μην μπορούν οι άλλοι χωρίς εσάς.

Τι συμβαίνει όμως όταν αυτό σταματήσει. Όταν δεν σας χρειάζονται πια με τον ίδιο τρόπο. Όταν αλλάξει η δουλειά, ο ρόλος, η καθημερινότητα. Και τότε αρχίζει να φαίνεται τι δεν πάει καλά. Γιατί η ανάγκη σας δεν φεύγει, απλώς δεν έχει πού να στραφεί.

Μήπως το κάνετε κι εσείς;

Αξίζει να σταθείτε λίγο εδώ και να ρωτήσετε τον εαυτό σας ειλικρινά:

• σας είναι πιο εύκολο να είστε δίπλα σε κάποιον όταν σας ζητά κάτι, παρά απλώς να είστε εκεί χωρίς λόγο,
• νιώθετε μια αόριστη ανησυχία όταν όλα φαίνονται ήρεμα και κανείς δεν χρειάζεται τη βοήθειά σας,
• λέτε «ναι» ενώ μέσα σας θέλετε να πείτε «όχι», επειδή το ότι σας ζήτησαν κάτι σας κάνει να νιώθετε σημαντικοί.

Εάν αναγνωρίζετε κάπου τον εαυτό σας, δεν σημαίνει ότι υπάρχει κάτι «λάθος» με εσάς. Σημαίνει ότι μάθατε νωρίς ότι η αγάπη έχει όρους και προσπαθείτε συνεχώς να ανταποκρίνεστε σε αυτούς.

Και ίσως υπάρχει και κάτι πιο βαθύ. Ότι οι άλλοι δεν σας έβλεπαν πραγματικά. Έβλεπαν αυτό που μπορούσατε να κάνετε για εκείνους.

Η μοναξιά μέσα σε μια σχέση

Υπάρχει μια λεπτή αλλά κρίσιμη διαφορά. Το να είστε παρόντες στη ζωή κάποιου και το να σας βλέπει πραγματικά. Το κενό ανάμεσα σε αυτά τα δύο είναι από τις πιο μοναχικές εμπειρίες που μπορεί να έχει ένας άνθρωπος. Μπορεί να έχετε γύρω σας ανθρώπους που βασίζονται σε εσάς, που σας ζητούν, που σας έχουν ανάγκη. Και παρ’ όλα αυτά, να νιώθετε μοναξιά.

Αυτή η συνθήκη επηρεάζει και τις πιο κοντινές σχέσεις. Ακόμη και έναν γάμο. Οι ρόλοι παγιώνονται. Ο ένας χρειάζεται, ο άλλος προσφέρει. Ο ένας νιώθει χρήσιμος, ο άλλος στηρίζεται σε αυτόν. Υπάρχει σύνδεση, αλλά όχι πάντα πραγματική επαφή.

Σχετικό θέμα: Η Πολυάννα και το «παιχνίδι» της συνεξάρτησης

Ακόμη και όταν υπάρχει προσπάθεια, ακόμη και όταν έχετε δουλέψει τον εαυτό σας, μπορεί να παραμένει κάτι που δεν έχετε καταλάβει ακόμα. Ότι συνεχίζετε να συνδέετε την αγάπη με τη χρησιμότητά σας.

Η διαφορά ανάμεσα στην αγάπη και την ανάγκη

Η αγάπη δεν λειτουργεί με όρους απόδοσης. Δεν χρειάζεται να αποδεικνύετε συνεχώς την αξία σας. Δεν εξαφανίζεται όταν λυθεί ένα πρόβλημα. Το να σας χρειάζονται έχει μια λογική ανταλλαγής. Κάποιος χρειάζεται κάτι, το προσφέρετε, νιώθει ανακούφιση. Αυτό είναι χρήσιμο, αλλά δεν είναι αγάπη.

Η αγάπη είναι σχέση. Είναι παρούσα χωρίς προϋποθέσεις. Δεν ενεργοποιείται μόνο όταν υπάρχει κρίση. Δεν απαιτεί ρόλους για να υπάρξει.

Τι μπορείτε να κάνετε με αυτή τη συνειδητοποίηση

Το πρώτο βήμα δεν είναι να αλλάξετε τα πάντα. Είναι να σταθείτε σε αυτό που νιώθετε. Να αναγνωρίσετε την κατάσταση, χωρίς να σπεύσετε να τη διορθώσετε. Μόνο και μόνο που το αναγνωρίζετε, σημαίνει ότι έχετε ήδη βγει λίγο έξω από αυτό.

• παρατηρείστε πότε προσφέρετε επειδή το θέλετε και πότε επειδή έχετε ανάγκη να νιώσετε απαραίτητοι,
• δοκιμάστε να είστε με τους ανθρώπους σας χωρίς σκοπό, χωρίς να χρειάζεται να κάνετε κάτι,
• αφήστε τους άλλους να σας αγαπούν χωρίς να χρειάζεται να αποδείξετε κάτι.

Ίσως αυτό είναι και το πιο δύσκολο. Να δεχτείτε την αγάπη χωρίς να τη «κερδίζετε».

Και εάν αυτή η συμπεριφορά σας συνοδεύει χρόνια, να θυμάστε κάτι σημαντικό. Δημιουργήθηκε για κάποιο λόγο. Σας προστάτευσε. Το να την αφήσετε πίσω, δεν γίνεται από τη μια μέρα στην άλλη. Τώρα, σημασία έχει, ποιος μένει δίπλα σας όταν δεν έχετε κάτι να δώσετε.

Μείνετε λίγο σε αυτό.