Δεν είναι η απιστία: Οι μικρές καθημερινές πράξεις διαλύουν μια σχέση

Οι περισσότεροι άνθρωποι θεωρούν ότι η απιστία είναι το μεγαλύτερο πλήγμα σε έναν γάμο. Στην πράξη συμβαίνει κάτι διαφορετικό. Σπάνια ο δεσμός διαλύεται από ένα μεγάλο γεγονός. Φθείρεται μέσα από μικρές, καθημερινές πράξεις αδιαφορίας που συσσωρεύονται.

Σχετικό θέμα: Η απιστία στη σύγχρονη εποχή: Παράλληλη σχέση ή εξωσυζυγικό σεξ;

Αυτές οι συμπεριφορές είναι τόσο συνηθισμένες, που συχνά δεν αναγνωρίζονται ως πρόβλημα. Κι όμως, είναι αυτές που απομακρύνουν σταδιακά τους ανθρώπους, μέχρι που καταλήγουν να νιώθουν ξένοι μέσα στην ίδια τους τη σχέση.

Όταν ο άλλος προτιμάει το κινητό του (phubbing)

Η αδιαφορία λόγω κινητού (phubbing, από τις λέξεις phone και snubbing), περιγράφει τη στιγμή που κάποιος δίνει προτεραιότητα στο κινητό αντί στον άνθρωπο που έχει απέναντί του.
Ό,τι συμβαίνει στην οθόνη αποκτά μεγαλύτερη σημασία από την παρουσία του άλλου, με αποτέλεσμα αυτή η συμπεριφορά να γίνεται συχνή αιτία καυγάδων. Έρευνες δείχνουν ότι 7 στους 10 ανθρώπους δηλώνουν πως η αδιαφορία λόγω κινητού (phubbing) επηρεάζει σοβαρά τη σχέση τους.

Συναισθηματική απαξίωση μεταμφιεσμένη σε θετικότητα

Φράσεις όπως «μην το σκέφτεσαι», «δες τη θετική πλευρά» ή «άλλοι περνούν χειρότερα» μοιάζουν υποστηρικτικές, αλλά συχνά αφήνουν τον άλλον με την αίσθηση ότι δεν τον καταλαβαίνουν. Αντί για συμπαράσταση, περνά ένα μήνυμα υποβάθμισης. Όταν κάποιος μιλά για φόβο, απογοήτευση ή λύπη, αυτό που χρειάζεται είναι να ακουστεί, όχι να του εξηγήσουν πώς πρέπει να αισθάνεται. Και όταν η συζήτηση αλλάζει γρήγορα και κατευθύνεται αλλού, ο άλλος μένει με την αίσθηση ότι δεν τον άκουσαν πραγματικά.

Συχνά αυτό συμβαίνει γιατί ο άλλος, την ώρα που μας ακούει:

• στρέφεται σε λύσεις πριν αναγνωρίσουν το συναίσθημα μας,
• συγκρίνει τη δυσκολία μας με άλλους,
• χαρακτηρίζει την αντίδραση μαςυπερβολική,
• αλλάζει θέμα για να ελαφρύνει την ατμόσφαιρα.

Οι άνθρωποι χρειάζεται να νιώσουν ότι κάποιος τους ακούει και αναγνωρίζει αυτό που νιώθουν, και μετά μπορούν να το διαχειριστούν.

Περιφρόνηση μέσα από μικρές κινήσεις

Η περιφρόνηση είναι ένας από τους πιο ισχυρούς δείκτες ότι μια σχέση οδηγείται σε διάλυση. Δεν εμφανίζεται μόνο σε έντονες συγκρούσεις. Κρύβεται σε μικρές, καθημερινές αντιδράσεις που δείχνουν έλλειψη σεβασμού. Σε αυτές τις στιγμές, ο ένας δείχνει ότι δεν υπολογίζει τον άλλον. Με τον χρόνο, αυτές οι συμπεριφορές φθείρουν τη σχέση και δημιουργούν απόσταση.

Όταν η σχέση γίνεται λογαριασμός

Η σκέψη ότι όλα στη σχέση πρέπει να μοιράζονται απόλυτα οδηγεί συχνά σε κράτημα λογαριασμού. Ποιος έκανε τι, ποιος πρόσφερε περισσότερο, ποιος «χρωστάει». Αυτή η λογική μοιάζει δίκαιη, αλλά αλλάζει τη δυναμική. Οι σύντροφοι παύουν να λειτουργούν ως ομάδα και αρχίζουν να λειτουργούν ως αντίπαλοι.

Οι σχέσεις δεν είναι μαθηματική εξίσωση. Υπάρχουν περίοδοι που ο ένας μπορεί να προσφέρει περισσότερα και άλλες που ο άλλος καλύπτει το κενό. Όταν το επίκεντρο γίνεται η καταγραφή, χάνεται η ουσία της στήριξης.

Προσποίηση ανικανότητας (weaponized incompetence)

Η προσποίηση ότι κάποιος δεν μπορεί ή «δεν τα καταφέρνει», ώστε να το κάνει ο άλλος, είναι πιο συχνή απ’ όσο φαίνεται. Εκφράζεται με φράσεις όπως «δεν το έχω με αυτά» ή «εσύ το κάνεις καλύτερα». Αυτή η στάση δεν είναι αθώα. Ρίχνει την ευθύνη στον άλλον.
Με τον χρόνο, ο ένας από τους δύο αναλαμβάνει σχεδόν τα πάντα. Αυτό κουράζει και φθείρει τη σχέση.

Σχετικό θέμα: Δε θέλει να κάνει τις δουλειές του σπιτιού;

Δημόσια υποτίμηση ως χιούμορ

Τα «αστεία» σε βάρος του συντρόφου μπροστά σε άλλους, μπορεί να φαίνονται αθώα, αλλά αφήνουν αποτύπωμα. Όταν ο ένας εκθέτει τον άλλον για να γελάσουν οι άλλοι, η εμπιστοσύνη κλονίζεται.
Σε μια σχέση χρειάζεται να είναι ξεκάθαρο ότι ο ένας είναι με το μέρος του άλλου. Όταν αυτό «σπάει» μπροστά σε ξένους, κάτι αλλάζει ανάμεσά τους.

Όταν αποφεύγουν τη συζήτηση

Η σιωπή συχνά φαίνεται σαν λύση για να μην υπάρξει ένταση. Στην πράξη όμως τα θέματα μένουν ανοιχτά. Όταν κάποιος αποσύρεται, τίποτα δεν λέγεται και όλα συσσωρεύονται.
Η αποφυγή δεν προστατεύει τη σχέση. Την αποδυναμώνει. Οι δύσκολες συζητήσεις είναι συνήθως εκείνες, που χρειάζεται να γίνουν.

Αυτές οι συμπεριφορές δεν φαίνονται σημαντικές τη στιγμή που συμβαίνουν. Με τον χρόνο όμως είναι αυτές που καθορίζουν πώς θα εξελιχθεί η σχέση. Δεν είναι τα μεγάλα που διαλύουν μια σχέση. Είναι όσα συμβαίνουν κάθε μέρα.

---