MCTVF26: Ο Κερτ Ράσελ στην Ελλάδα και το ΕΡΤnews.gr

«Η Ελλάδα έγινε μέρος της ζωής μας […] επιστρέφουμε κάθε χρόνο για τους ανθρώπους της». Αυτό υπογράμμισε ο σημαντικός Αμερικανός ηθοποιός στην αποκλειστική συνέντευξη που έδωσε στην ΕΡΤ και το ΕΡΤnews.gr  Στο 64ο Monte-Carlo Television Festival, όπου τιμήθηκε με το βραβείο καριέρας «Κρυστάλλινη Νύμφη» για τη συνολική προσφορά του στην τηλεόραση και τον κινηματογράφο, ο Kurt Russell απέδειξε για ακόμη μία φορά γιατί παραμένει μία από τις πιο αγαπητές προσωπικότητες του Χόλιγουντ.

Με περισσότερα από έξι δεκαετίες μπροστά από την κάμερα, συνεργασίες που έχουν γράψει ιστορία και μια φιλμογραφία που εκτείνεται από την «Απόδραση στη Νέα Υόρκη» και το «Η Απειλή» (The Thing) μέχρι τις πρόσφατες τηλεοπτικές παραγωγές του, ο Ράσελ μίλησε για τη νέα σειρά «The Madison», τη συνεργασία του με τη Michelle Pfeiffer, τη φιλία του με τον John Carpenter, τη μακρόχρονη σχέση του με την Goldie Hawn, αλλά και για την ιδιαίτερη αγάπη που τρέφει για την Ελλάδα, την οποία επισκέπτεται ανελλιπώς εδώ και περισσότερα από είκοσι χρόνια. Ήδη βρίσκεται στη χώρα μας και θα αποχωρήσει στα τέλη του μήνα.

[Η συνέντευξη έχει υποστεί επεξεργασία για την καλύτερη κατανόηση των νοημάτων]

Αλέξανδρος Ρωμανός Λιζάρδος:

Πώς νιώθετε λαμβάνοντας αυτό το βραβείο σε ένα φεστιβάλ που αγκαλιάζει την τηλεόραση σε μια εποχή όπου οι τηλεοπτικές σειρές έχουν αποκτήσει τόσο μεγάλη βαρύτητα;

Κερτ Ράσελ:

Είναι μια πολύ ενδιαφέρουσα παρατήρηση, γιατί έχεις δίκιο. Λίγο πριν από την πανδημία, οι πλατφόρμες streaming είχαν αρχίσει να γίνονται ιδιαίτερα αποδεκτές και πολλοί εξαιρετικοί σεναριογράφοι στρέφονταν προς αυτές. Όταν ήρθε η Covid, αυτό το μοντέλο έγινε σχεδόν τα πάντα.

Ο κινηματογράφος εξακολουθεί να προσπαθεί να ανακάμψει, ενώ η τηλεόραση και το streaming δυνάμωσαν ακόμη περισσότερο. Εκεί πήγαν οι ηθοποιοί για να βρουν καλύτερο υλικό, καλύτερους ρόλους και καλύτερες ιστορίες.

Εγώ πάντα ήμουν άνθρωπος του κινηματογράφου. Για περισσότερα από πενήντα χρόνια δεν είχα κάνει πραγματική τηλεοπτική δουλειά, όμως σειρές όπως το «Monarch» και το «The Madison» διατηρούν μια κινηματογραφική αίσθηση. Έχουν κλίμακα, εικόνα και φιλοδοξία που θυμίζουν μεγάλες κινηματογραφικές παραγωγές. (σ.σ. Στην Ελλάδα οι σειρές αυτές προβάλλονται στο Cosmote TV και Apple TV+).

Αλέξανδρος Ρωμανός Λιζάρδος:

Στο «The Madison» ο χαρακτήρας σας είναι ουσιαστικά παρόντας μόνο στην αρχή της ιστορίας, όμως η παρουσία του παραμένει καθοριστική σε όλη τη σειρά. Πώς προσεγγίσατε έναν χαρακτήρα που είναι ταυτόχρονα απών και πανταχού παρών;

Κερτ Ράσελ:

Για μένα ήταν σχεδόν η ιδανική συνθήκη. Ήμουν πολύ χαρούμενος που καταφέραμε να συντονίσουμε τα γυρίσματα με το υπόλοιπο πρόγραμμά μου.

Αυτό που με γοήτευσε ήταν η ιδέα ενός ανθρώπου που δεν μπορεί να ξεχαστεί, επειδή η γυναίκα του δεν μπορεί να τον ξεχάσει. Όλη η ιστορία περιστρέφεται γύρω από τη διαδικασία του πένθους και της απώλειας.

Η σειρά είναι πολύ ώριμη θεματικά. Συνεχώς πάω να τη χαρακτηρίσω ταινία αντί για σειρά, γιατί ακόμη προσπαθώ να συνηθίσω τη διαφορετική διαδικασία παραγωγής. Όμως η ουσία παραμένει η ίδια: η αφήγηση μιας βαθιά ανθρώπινης ιστορίας.

Αλέξανδρος Ρωμανός Λιζάρδος:

Πώς ήταν να συνεργάζεστε ξανά με τη Michelle Pfeiffer έπειτα από τόσα χρόνια από το «Tequila Sunrise»;

Κερτ Ράσελ:

Υπέροχα. Νομίζω ότι είχαν περάσει περίπου τριάντα επτά χρόνια.

Δεν είχαμε χαθεί εντελώς, αλλά είχαμε συναντηθεί ελάχιστες φορές όλα αυτά τα χρόνια. Όταν όμως ξαναβρεθήκαμε στο πλατό, ήταν σαν να μην είχε περάσει ούτε μια μέρα.

Αυτό είναι ένα από τα ωραιότερα πράγματα στη δουλειά μας. Μερικές φορές έχεις την ευκαιρία να ξανασυνεργαστείς με ανθρώπους που αγαπάς και εκτιμάς. Δεν ξέρεις αν αυτό θα συμβεί σε έναν μήνα, σε έναν χρόνο ή, όπως εδώ, μετά από σχεδόν τέσσερις δεκαετίες. Όταν συμβεί όμως, είναι κάτι πολύ ιδιαίτερο.

Αλέξανδρος Ρωμανός Λιζάρδος:

Επιστρέφετε συχνά στην Ελλάδα για τις διακοπές σας. Τι είναι αυτό που έχει η χώρα μας και κατέχει τόσο ξεχωριστή θέση στην καρδιά σας;

Κερτ Ράσελ:

Πρωτοήρθαμε στην Ελλάδα πριν από πολλά χρόνια για να επισκεφθούμε φίλους που είχαν συνταξιοδοτηθεί σε ένα μικρό νησί.

Αυτό που μου άρεσε περισσότερο ήταν ότι γνωρίσαμε την πραγματική ελληνική ζωή. Όχι την τουριστική εκδοχή της, αλλά την καθημερινότητα των ανθρώπων.

Από τότε αποφασίσαμε ότι θα επιστρέφουμε κάθε χρόνο. Μένουμε για εβδομάδες (σ.σ. φέτος για τρεις συνολικά εβδομάδες). Οι φίλοι που μας έφεραν αρχικά εδώ δεν βρίσκονται πια στη ζωή, όμως έχουμε αποκτήσει νέους φίλους και συνεχίζουμε να τους επισκεπτόμαστε.

Τα τελευταία είκοσι τρία ή είκοσι τέσσερα χρόνια η Ελλάδα έχει γίνει μέρος των ετήσιων ταξιδιών μας. Επιστρέφουμε κυρίως για τους ανθρώπους. Και φυσικά τα νερά του Αιγαίου δεν είναι καθόλου άσχημα!

Αλέξανδρος Ρωμανός Λιζάρδος:

Αναφέρατε τη θάλασσα και δεν μπορώ να μη σκεφτώ το «Overboard» (στην ελλάδα είχε αποδοθεί ως «Γυναίκα στη Θάλασσα»), μία από τις πιο αγαπημένες συνεργασίες σας με τη Goldie Hawn. Ποιες αναμνήσεις κρατάτε από εκείνη την ταινία;

Κερτ Ράσελ:

Θυμάμαι ότι διάβασα πρώτος το σενάριο και αμέσως σκέφτηκα ότι ήταν απόλυτα ταιριαστό στη Goldie.

Μέχρι τότε είχαμε συμφωνήσει πως δεν χρειαζόταν να δουλεύουμε μαζί μόνο και μόνο επειδή ήμασταν ζευγάρι. Κάναμε διαφορετικά είδη ταινιών.

Όμως αυτή η ιστορία ήταν ιδανική και για τους δυο μας. Το πιο ξεχωριστό ήταν ότι στα γυρίσματα είχαμε μαζί και τα παιδιά μας. Ήταν πραγματικά μια οικογενειακή εμπειρία. Ακόμη και ο σκηνοθέτης, ο Garry Marshall, είχε την οικογένειά του εκεί. Ήταν μια πολύ ιδιαίτερη περίοδος της ζωής μας.

Δείτε το τρέιλερ ΕΔΩ

Αλέξανδρος Ρωμανός Λιζάρδος:

Ποια είναι εκείνη η ιδιότητα της Goldie Hawn που ίσως δεν γνωρίζει ο κόσμος και την κάνει τόσο ξεχωριστή για εσάς;

Κερτ Ράσελ:

Ειλικρινά δεν νομίζω ότι υπάρχει κάτι που ο κόσμος δεν γνωρίζει για τη Goldie.

Αυτό που βλέπεις είναι αυτό που παίρνεις. Η ζεστασιά, η αισιοδοξία και η ενέργειά της είναι αληθινές.

Έχω γνωρίσει ελάχιστους ανθρώπους στη ζωή μου που να είναι τόσο ακαταμάχητοι σε κάθε επίπεδο. Θα μπορούσα να μιλάω για εκείνη για ώρες, αλλά προτιμώ να αφήνω τους άλλους να το κάνουν. Εμείς απλώς είχαμε μια υπέροχη ζωή μαζί.

Αλέξανδρος Ρωμανός Λιζάρδος:

Με αφορμή τις ρετροσπεκτίβες στο έργο του John Carpenter σε όλο τον κόσμο, πώς θυμάστε τη συνεργασία σας μαζί του;

Κερτ Ράσελ:

Γνωριστήκαμε όταν ετοιμάζαμε το «Elvis» (σ.σ. τηλεοπτική σειρά στα τέλη του ‘70). Εκείνος ήταν ένας νεαρός σκηνοθέτης που μόλις είχε κάνει το «Halloween» και εγώ είχα επιλεγεί για να υποδυθώ τον Elvis Presley.

Ταιριάξαμε αμέσως. Μετά το «Elvis» θέλαμε και οι δύο να συνεργαστούμε ξανά και έτσι ήρθαν το «Escape from New York», το «The Thing», το «Big Trouble in Little China» και αργότερα το «Escape from L.A.».

Κάθε συνεργασία μαζί του ήταν σπουδαία εμπειρία. Είναι ένας πραγματικά μοναδικός σκηνοθέτης. Βλέπει τον κόσμο με τον δικό του τρόπο και διαθέτει τεράστιο ταλέντο, όχι μόνο στη σκηνοθεσία αλλά και στη μουσική.

Αλέξανδρος Ρωμανός Λιζάρδος:

Το «The Madison» πραγματεύεται έντονα την απώλεια και το πένθος. Ποια είναι η δική σας αντίληψη για την απώλεια; Είναι ο θάνατος ένας καθολικός φόβος;

Κερτ Ράσελ:

Πιστεύω ότι όλοι οι άνθρωποι γεννιούνται με τον φόβο του θανάτου. Αν δεν υπήρχε αυτό το ένστικτο, δεν θα παλεύαμε τόσο σκληρά για να επιβιώσουμε.

Το ζήτημα είναι πώς διαχειρίζεται κανείς αυτόν τον φόβο.

Όταν χάνεις κάποιον με τον οποίο έχεις πραγματικά στενή σχέση, η απώλεια σε χτυπά βαθιά. Υπάρχει μια φυσική σειρά πραγμάτων: οι παππούδες, οι γονείς, έπειτα εμείς. Κάθε φορά που κάποιος φεύγει πριν από εμάς, συνειδητοποιούμε ότι πλησιάζουμε κι εμείς περισσότερο προς το τέλος.

Όταν όμως αυτή η σειρά διαταράσσεται, όταν χάνεται κάποιος πρόωρα ή απροσδόκητα, τότε γίνεται πολύ πιο δύσκολο να συμφιλιωθείς με την πραγματικότητα.

Αλέξανδρος Ρωμανός Λιζάρδος:

Σύντομα θα συμμετάσχετε για πρώτη φορά σε μεγάλη διοργάνωση θαυμαστών και συλλεκτών. Πώς αισθάνεστε γι’ αυτή την εμπειρία;

Κερτ Ράσελ:

Δεν το έχω κάνει ποτέ στη ζωή μου.

Συζήτησα γι’ αυτό με τον γιο μου, τον Wyatt Russell, και μου είπε πως ίσως ήρθε η ώρα να γνωρίσω από κοντά τους ανθρώπους που αγαπούν τις ταινίες και τους χαρακτήρες που έχω υποδυθεί στην τηλεόραση.

Έτσι αποφάσισα να το δοκιμάσω. Ειλικρινά δεν ξέρω τι να περιμένω, αλλά ανυπομονώ να δω πώς είναι να συναντάς ανθρώπους που έχουν συνδέσει κάποιο κομμάτι της ζωής τους με τη δουλειά σου.

Διαβάστε περισσότερα ΕΔΩ

Σε μια εποχή όπου οι σταρ του παλιού Χόλιγουντ γίνονται ολοένα και πιο σπάνιοι, ο Κερτ Ράσελ παραμένει εντυπωσιακά γειωμένος. Είτε μιλά για τη συνεργασία του με τη Michelle Pfeiffer, είτε για τη δημιουργική του σχέση με τον John Carpenter, είτε για τα καλοκαίρια που περνά στην Ελλάδα με τη Goldie Hawn, οι απαντήσεις του αποπνέουν την ηρεμία ενός ανθρώπου που δεν έχει τίποτα να αποδείξει.

Και ίσως αυτό να είναι το μεγαλύτερο μυστικό της μακροχρόνιας πορείας του: η ικανότητα να αντιμετωπίζει κάθε νέα εμπειρία, από μια τηλεοπτική σειρά μέχρι μια συνάντηση με θαυμαστές, με την ίδια περιέργεια και τον ίδιο ενθουσιασμό που είχε όταν ξεκινούσε. Στο Μόντε Κάρλο, το βραβείο «Κρυστάλλινη Νύμφη» δεν τίμησε απλώς μια σπουδαία καριέρα. Τίμησε έναν καλλιτέχνη που εξακολουθεί να κοιτάζει το μέλλον με το βλέμμα ενός ανθρώπου που αγαπά πραγματικά την αφήγηση ιστοριών.