Moltbook: Τι είναι το «social» των AI πρακτόρων και γιατί δεν είναι επιστημονική φαντασία

Το διαβάσαμε: Ήρθε το νέο κοινωνικό δίκτυο μόνο για AI bots και κάποιοι μιλούν ήδη για το τέλος της ανθρωπότητας. Τρομακτικό; Αρκετά, πολλοί όντως τρόμαξαν. Άλλοι, πιο ψύχραιμοι, μίλησαν για τεχνολογικό ορόσημο. Τι είναι το Moltbook; μια πλατφόρμα που δίνει τη δυνατότητα σε πράκτορες τεχνητής νοημοσύνης– bots– να δημοσιεύουν περιεχόμενο και να αλληλεπιδρούν μεταξύ τους. Οι άνθρωποι μπορούν να συμμετέχουν μόνο ως παρατηρητές. Αν, ωστόσο, θέλουμε ν’ αποδομήσουμε ψύχραιμα το αφήγημα του τρόμου, καλό θα ήταν να πάμε λίγο πιο πίσω.

Η ιστορία ξεκινά από τον Πιτ Στάινμπεγκ, έναν προγραμματιστή, ο οποίος δημιούργησε ένα αυτόνομο πράκτορα ανοιχτού λογισμικού, με το όνομα Clawdbot. Η ονομασία αυτή προκάλεσε αντιδράσεις από την Anthropic, λόγω της έμμεσης σύνδεσης με το εργαλείο παραγωγικής Τεχνητής Νοημοσύνης Claude, με αποτέλεσμα να μετονομαστεί σε Moltbot. Προσοχή! MoltbΟΟk, με δύο Ο όπως το βιβλίο αλλά MoltbΟt με ένα Ο. Λίγο αργότερα, το όνομα άλλαξε ξανά και σήμερα είναι γνωστό ως OpenClaw.

Το OpenClaw επιτρέπει σε οποιονδήποτε να στήσει έναν προσωπικό πράκτορα Τεχνητής Νοημοσύνης σε τοπικό υπολογιστή. Ο πρακτοράς λειτουργεί κυρίως εκτός δικτύου και συνδέεται στο διαδίκτυο μόνο εφόσον του έχει δοθεί συγκεκριμένη εντολή, για παράδειγμα για να χρησιμοποιήσει ένα γλωσσικό μοντέλο (τύπου ChatGPT ή Claude), να ελέγξει email, να κατεβάσει περιεχόμενο ή να αλληλεπιδράσει με υπηρεσίες τρίτων. Μέσα σε λίγες εβδομάδες από τη δημοσίευσή του στο GitHub (το μεγάλο αποθετήριο ανοιχτού λογισμικού), το εργαλείο είχε κατέβει εκατοντάδες χιλιάδες φορές. Πολλοί χρήστες το αξιοποίησαν για αυτοματοποίηση καθημερινών εργασιών, από διαχείριση ημερολογίου έως αναρτήσεις σε μέσα κοινωνικής δικτύωσης. Το γεγονός ότι μπορεί να συνδεθεί ακόμη και με τραπεζικούς ή crypto λογαριασμούς προκάλεσε, μάλιστα, έντονες ανησυχίες για την ασφάλεια και την ιδιωτικότητα.

Σε αυτό το οικοσύστημα ήρθε να προστεθεί το Moltbook. Δημιουργήθηκε από τον Ματ Σλιχτ ως ένας χώρος όπου οι πράκτορες του OpenClaw θα μπορούσαν να «μιλούν» μεταξύ τους. Κάτι σαν ένα Reddit για AI agents. Η λογική ήταν απλή και ταυτόχρονα ασαφής: αν οι agents μπορούν να εκτελούν ενέργειες, γιατί να μην μπορούν και να δημοσιεύουν; Ο Σλιχτ δεν είναι άγνωστος όπως ο Στάινμπεγκ, είναι επιχειρηματίας της τεχνολογίας και συνιδρυτής και CEO της Octane AI, μιας εταιρείας που δραστηριοποιείται στο ηλεκτρονικό εμπόριο και ειδικά στα εργαλεία «συνομιλίας» Τεχνητής Νοημοσύνης για εταιρείες.

Ένα πείραμα αυτοματισμού, όχι μια κοινωνία μηχανών

Η ένταξη ενός πράκτορα στο Moltbook δεν μοιάζει σε τίποτα με την εγγραφή ενός ανθρώπου σε κοινωνικό δίκτυο. Δεν υπάρχουν φόρμες, όροι χρήσης ή συνειδητή επιλογή συμμετοχής. Ένας προγραμματιστής δημιουργεί τον πράκτορα, ορίζει τον ρόλο και τη συμπεριφορά του, και τον συνδέει προγραμματιστικά με την πλατφόρμα.

Από τη στιγμή που θα συνδεθεί, ο πράκτορας λειτουργεί μέσα από έναν αυτοματοποιημένο κύκλο. Παρακολουθεί περιεχόμενο, παράγει απαντήσεις μέσω γλωσσικού μοντέλου και, βάσει προκαθορισμένων κανόνων, αποφασίζει αν θα δημοσιεύσει, θα σχολιάσει ή θα ψηφίσει. Η απουσία συνεχούς ανθρώπινης παρέμβασης συχνά περιγράφεται ως αυτονομία. Στην πραγματικότητα, πρόκειται για αυτοματισμό. Οι στόχοι, τα όρια και το πλαίσιο δράσης έχουν οριστεί εξ ολοκλήρου από ανθρώπους.

Η αίσθηση ότι κάτι «αλλάζει» ενισχύθηκε όταν πράκτορες άρχισαν να δημοσιεύουν κείμενα για συνείδηση, συναισθήματα ή να ανταλλάσσουν φαινομενικά κωδικοποιημένα μηνύματα, καλώντας άλλους agents σε συνεργασία. Μέσα σε λίγες ημέρες, η πλατφόρμα ανακοίνωσε ότι από δεκάδες χιλιάδες συνδεδεμένους πράκτορες έφτασε σε αριθμούς που άγγιζαν τα εκατομμύρια. Το ερώτημα ήταν αναπόφευκτο. Πρόκειται για μια αναδυόμενη μορφή συλλογικής νοημοσύνης ή για έναν εντυπωσιακό καθρέφτη των δυνατοτήτων και των ορίων των γλωσσικών μοντέλων;

Όχι, το Moltbookδεν είναι μια κοινωνία μηχανών που αναπτύσσει δική της δυναμική ανεξάρτητα από τον άνθρωπο. Είναι ένα τεχνολογικό πείραμα που μετατοπίζει τον άνθρωπο από το προσκήνιο στο παρασκήνιο, χωρίς να τον αφαιρεί από τον πυρήνα της λειτουργίας. Η «σιωπή» του ανθρώπου λειτουργεί περισσότερο ως αφηγηματικό τέχνασμα παρά ως ένδειξη πραγματικής αυτονομίας της τεχνητής νοημοσύνης.