«Βιολάντα»: «Οι σωληνώσεις θα έπρεπε να είναι υπέργειες», ποια γεγονότα πέρασαν «κάτω από τα ραντάρ» – Τι λένε οι ειδικοί στο ΕΡΤnews

Για το πόρισμα των ερευνών της πυροσβεστικής, καθώς και τις συνθήκες κάτω από τις οποίες έγινε το εργατικό δυστύχημα στο εργοστάσιο «Βιολάντα», που είχε ως συνέπεια να βρουν τραγικό θάνατο οι πέντε εργαζόμενες γυναίκες, μίλησαν στο ΕΡΤnews ο διορισμένος πραγματογνώμονας, της Διεύθυνσης Αντιμετώπισης Εγκλημάτων Εμπρησμού (ΔΑΕΕ) , Ξενοφών Τσότρας, ο αναπληρωτής καθηγητής Χημείας Μιχάλης Χάλαρης, ο πυροτεχνουργός – αξιωματικός ΕΛ.ΑΣ, Γιώργος Τσαπάρας, καθώς και η πρόεδρος του ΔΣ ΕΛΙΝΥΑΕ, Ρένα Μπαρδάνη.

Σχετικά με το εάν η επιθεώρηση μπορεί όντως να εντοπίσει εάν υπάρχει διαρροή αερίου, η πρόεδρος του ΔΣ ΕΛΙΝΥΑΕ, Ρένα Μπαρδάνη, δήλωσε ότι αυτό που πρέπει να κρατήσουμε είναι ότι είναι το σύστημα γενικότερα αποδεικνύεται ότι είναι ανεπαρκές, διευκρινίζοντας ότι δεν αναφέρεται μόνο στην επιθεώρηση εργασίας, αλλά σ΄ ένα σύνολο φορέων, οι οποίοι πρέπει να κάνουν συγκεκριμένες δράσεις.

Επιπλέον, η κ. Μπαρδάνη διευκρίνισε ότι η επιθεώρηση εργασίας είναι υπεύθυνη με βάση το νόμο να κάνει επιτόπιους ελέγχους και να ελέγχει τους χώρους εργασίας και όταν γίνονται ατυχήματα να κάνει την ανάλυση ώστε να μπορεί να βρει τα αίτια, τονίζοντας ότι μέσα στους ρόλους της είναι να κάνει απόλυτο έλεγχο των χώρων εργασίας από κάθε άποψη, ακόμα και σε θέματα πιο άυλα, που έχουν να κάνουν με του ψυχοσωματικούς κινδύνους των εργαζομένων.

Ο Μιχάλης Χάλαρης τόνισε, από την πλευρά του, ότι αρχικά πρέπει να αντιλαμβάνονται οι εργαζόμενοι το όποιο πρόβλημα, οι οποίοι στη συνέχεια πρέπει να ενημερώνουν τον υπεύθυνο βάρδιας και σε δεύτερο χρόνο σημαντικές είναι οι περιοδικές επισκέψεις που κάνει ο τεχνικός ασφαλείας της επιχείρησης. Διευκρίνισε δε, ότι τεχνικός ασφαλείας είναι θεσμοθετημένο πρόσωπο, έχει συμβουλευτικό χαρακτήρα στην επιχείρηση και πρέπει να έχουν όλες οι επιχειρήσεις ακόμα και αν έχουν ένα εργαζόμενο.

Διορισμένος πραγματογνώμονας ΔΑΕΕ, Ξενοφών Τσότρας: Eφόσον υπήρχε οσμή προπανίου θα μπορούσε να εντοπιστεί η διαρροή

Στην εκπομπή Newsroom του ΕΡΤnews μίλησε για εργατικό ατύχημα στο εργοστάσιο «Βιολάντα» ο διορισμένος πραγματογνώμονας, της Διεύθυνσης Αντιμετώπισης Εγκλημάτων Εμπρησμού (ΔΑΕΕ), Ξενοφών Τσότρας.

«Οι έρευνες θα συνεχιστούν», ανέφερε αρχικά ο κ. Τσότρας, επεξηγώντας ότι «έχουμε να δούμε πράγματα ακόμη, γιατί στο σημείο που συνέβη η έκρηξη δεν έχουμε εύκολη πρόσβαση ακόμη, καθώς υπάρχουν υλικά από το κομμάτι του κτιρίου που έχει καταρρεύσει»

«Περιμένουμε να καθαριστεί ο χώρος και ένα σημείο που ξεκίνησε κάποια διερεύνηση για να δούμε αν υπάρχει διαρροή υλικού προπανίου. Θα συνεχιστεί η εκσκαφή για να βρούμε αν ο σωλήνας που βρίσκεται εκεί από κάτω έχει κάποια ρωγμή ή κάτι τέτοιο», πρόσθεσε.

Επιπλέον, ο κ. Τσότρας ανέφερε ότι το προπάνιο γενικά είναι βαρύτερο από τον αέρα και συνήθως πηγαίνει προς τα κάτω, ενώ εκτίμησε ότι για να συμβεί ότι συνέβη προφανώς δεν ήταν κάτι που έγινε σε δύο ημέρες, αλλά ότι η διαρροή πρέπει να ήταν μεγάλο χρονικό διάστημα.

Ως προς το εάν θα μπορούσε να ανιχνευθεί, ο κ. Τσότρας απάντησε «Ναι, υπάρχουν ανιχνευτές, αυτή τη στιγμή όμως εγώ δεν γνωρίζω αν υπήρχαν στο συγκεκριμένο εργοστάσιο, γιατί αυτό είναι κάτι που χρίζει περαιτέρω διερεύνησης».

Πυροτεχνουργός – αξιωματικός ΕΛ.ΑΣ: Σε εγκαταστάσεις τέτοιου τύπου οι δεξαμενές θα πρέπει να είναι σε εξωτερικό χώρο

Ο πυροτεχνουργός – αξιωματικός ΕΛ.ΑΣ, Γιώργος Τσαπάρας μίλησε στο «Newsroom» για την έκρηξη στο εργοστάσιο στα Τρίκαλα.

«Απ ό, τι γνωρίζω, σε εγκαταστάσεις τέτοιου τύπου και ειδικά στη βιομηχανία, οι δεξαμενές θα πρέπει να είναι σε εξωτερικό χώρο και όχι στον εσωτερικό του εργοστασίου και οι σωληνώσεις θα πρέπει να είναι υπέργειες κι όχι υπόγειες. Αυτό είναι το πρώτο σημείο που πρέπει να προσεχθεί, γιατί οι σωληνώσεις μπήκαν υπόγεια και ο λόγος για τον οποίον μπαίνουν υπέργεια είναι προκειμένου να αποφευχθεί αν υπάρξει οποιαδήποτε διαρροή, να διαχυθεί στο περιβάλλον και να μην υπάρχει περίπτωση μέσω της ροής να να εισέλθει στο χώρο του εργοστασίου, όπως και έγινε», τόνισε αρχικά ο κ. Τσαπάρας.

Ως προς το εάν αυτό θα μπορούσε να εντοπιστεί από τους ελέγχους που είχαν γίνει το προηγούμενο διάστημα, ο κ. Τσαπάρας σημείωσε ότι «κανονικά σε τέτοια εγκατάσταση θα έπρεπε ακόμη και αν έγινε υπόγεια η εγκατάσταση και στην πορεία αλλά και κατά την είσοδο των σωληνώσεων στον υπόγειο χώρο όπου υπάρχουν ειδικές συνθήκες και διαδικασίες, όπως να υπάρχουν ειδικοί εξαερισμοί ή αισθητήρες ώστε να χτυπήσει ο συναγερμός και να ανοίξουν και να ανοίξουν τα συστήματα προκειμένου να μειωθεί το ποσοστό αυτό».

Επιπλέον, ο κ. Τσαπάρας ανέφερε ότι εφόσον οι εργαζόμενοι είχαν διαμαρτυρηθεί ότι υπήρχε οσμή προπανίου θα έπρεπε να φωνάξουν τον τεχνικό, τον εγκαταστάτη ή όποιον κάνει συντήρηση και με ένα ειδικό μηχάνημα να ελέγξει από που είναι η διαρροή.

Αναφορικά με τις έρευνες, ο κ. Τσαπάρας δήλωσε ότι η προανάκριση συνεχίζεται, καθώς σε ένα τέτοιο δυστύχημα δεν γίνεται μέσα μια μέρα να βγουν όλα τα πορίσματα, σημειώνοντας ότι αυτή τη στιγμή υπάρχει μόνο μια πρώτη εκτίμηση.

Μ. Χάλαρης, Αντιστράτηγος ε.α. Π.Σ. στο ΕΡΤnews Radio 105,8: Υπήρξε μια αλληλουχία γεγονότων που πέρασαν «κάτω από τα ραντάρ»

Επιβεβαιώθηκε το ένα από τα δύο σενάρια που επικράτησαν τις πρώτες ημέρες μετά την τραγωδία, όπως ανέφερε ο Αντιστράτηγος εν αποστρατεία Πυροσβεστικού Σώματος, Αναπληρωτής Καθηγητής Χημείας Δημοκρίτειου Πανεπιστημίου Μιχάλης Χάλαρης στο ΕΡΤnews Radio 105,8 και στην εκπομπή «Πρωινές Διαδρομές» με τον Βασίλη Αδαμόπουλο και την Μαρία Γεωργίου, δηλαδή υπήρξε διαρροή προπανίου στο υπόγειο δίκτυο που συνέδεε τις εξωτερικές δεξαμενές με την βιομηχανική εγκατάσταση, σε μια απόσταση χονδρικά κοντά στα 10 μέτρα.

Για τις προδιαγραφές του εργοστασίου, τις αιτίες που οδήγησαν στο τραγικό δυστύχημα και το αν και πώς θα μπορούσε να είχε αποτραπεί, μίλησε ο κ. Χάλαρης, περιγράφοντας αρχικά την εγκατάσταση.

«Οι δεξαμενές, από τον χώρο που έρχεται από το εξωτερικό τοιχίο ήταν περίπου στα 10 μέτρα και το δίκτυο αυτό ήταν υπογειοποιημένο περίπου στο μισό μέτρο, 50 εκατοστά κάτω από το έδαφος. Εκεί πέρα, προφανώς με αστοχία υλικού, γιατί δεν μπορεί να υπάρξει κάτι άλλο, ξεκίνησε μία διαρροή. Ήταν τόσο ανεπαίσθητη η αστοχία υλικού για να σας το περιγράψω, είχε μία οπή όσο είναι το μάτι μιας καρφίτσας, το λέω έτσι για να γίνει αντιληπτό ότι είχαμε πολύ μικρή διαρροή που δεν γινόταν αισθητό και προχώραγε με τον χρόνο.

Άρα, αυτό που διαπιστώθηκε ότι ήταν πολύμηνη διαρροή, ήταν πολύμηνη και ήταν κάτω από τα ραντάρ της πτώσης πίεσης της δεξαμενής για να ενεργοποιηθεί η ανακουφιστική βαλβίδα και να σταματήσει να σταματήσει η παροχή του προπανίου».

Απαντώντας στο αν τελικά δεν θα μπορούσε να εντοπιστεί, είπε χαρακτηριστικά «αυτό καταλήγουμε. Επειδή ήταν πολύμηνη, δεν ήταν σε μεγάλη ένταση, εννοώ και ήταν στο έδαφος. Και η αρνητική συγκυρία για να οδηγηθούμε σε δυστύχημα είναι ότι βρήκε δίοδο διαφυγής. Ας το πω, σαν να βρήκε υπόγειο ρυάκι και μετακινήθηκε και δεν φθάνει ότι βρήκε υπόγειο ρυάκι να μετακινηθεί το προπάνιο, βρήκε δίοδο μέσα στον υπόγειο κλειστό χώρο» συνέχισε.

Ως προς το αν θα μπορούσε να διαπιστωθεί αυτή η μικρή διαρροή, ανέφερε «επειδή σύμφωνα με τις πληροφορίες είχαν συνεχείς πληρώσεις κάθε εβδομάδα και γέμιζαν τις δεξαμενές τους η συγκεκριμένη εταιρεία, άρα δεν μπορούσε να διαπιστωθεί. Δεν μπορούσε να διαπιστωθεί από την ασφαλιστική δικλείδα που έχουν οι δεξαμενές».

Ερωτηθείς αν υπάρχουν και άλλοι μηχανισμοί για την ανίχνευση διαρροής, σημείωσε ότι υπάρχουν αλλά «μπαίνουν στις δεξαμενές, δηλαδή στο σημείο που είναι οι εγκαταστάσεις των δεξαμενών και στο τελικό σημείο που καταλήγει η χρήση του προπανίου, δηλαδή, γι’ αυτό θα δείτε ότι υπήρχαν ανιχνευτές εκρηκτικών αερίων και στη δεξαμενή και στον χώρο, στον φούρνο, μέσα στην εγκατάσταση».

«Οι ανιχνευτές λειτουργούσαν και δεν μπορούσαν να είναι ανιχνευτές στο έδαφος, στον εξωτερικό χώρο. Δηλαδή, η διαρροή γινόταν στον εξωτερικό χώρο 50 εκατοστά κάτω από το έδαφος και γινόταν με πάρα πολύ αργό ρυθμό. Γιατί εγώ να σας πω χονδρικά με τις πληροφορίες που έχουν διαρρεύσει στο διαδίκτυο κτλ και έναν πολύ σύντομο υπολογισμό για να δω ποια ήταν η ελάχιστη ποσότητα που θα χρειαζόταν για να δώσει εκρηκτικό μίγμα στον υπόγειο χώρο., αυτό είναι για να φτάσουμε στα 35 με 40 κιλά πρέπει να μπήκαν στον χώρο αυτό, αυτό είναι τουλάχιστον ένα πεντάμηνο, εξάμηνο».

Με την ιδιότητα του ειδικού γραμματέα Επιθεώρησης Εργασίας για τρία χρόνια το 2009, ο κ. Χάλαρης έριξε φως σε πολλά ερωτήματα που έχουν προκύψει αυτές τις ημέρες, πριν και μετά την επιβεβαίωση της διαρροής.

Ερωτηθείς εάν η αιτία του δυστυχήματος μπορεί να οφείλεται στην κατασκευή της εγκατάστασης, είπε «έχει γίνει από αδειοδοτημένο μελετητή εγκαταστάτη, πληροί τις προδιαγραφές και η δεξαμενή, ό,τι έχω δει, ό,τι έχω ενημερωθεί, η δεξαμενή πληροί, έχει γίνει στην κατάλληλη απόσταση απ’ τη βιομηχανική μονάδα, έχει το τοιχίο που προβλέπεται σε περίπτωση που ο μη γένοιτο, γινόταν έκρηξη στις δεξαμενές να προστατεύσει την εγκατάσταση. Έχουμε το τραγικό γεγονός, το οποίο έγινε και πολύ μακριά από την εγκατάσταση. Αυτό είναι το άλλο.

Άρα η εγκατάσταση έτσι όπως έχει γίνει, πληροί τις προδιαγραφές. Ο εξωτερικός χώρος ήταν σε θαμμένο, προσβάσιμο μεν, αλλά σε εξωτερικό χώρο κάτω από τα 50 εκατοστά. Με τις φωτογραφίες που είδα, είχαν χρησιμοποιήσει το προστατευτικό υλικό πάνω κάτω, δηλαδή εννοώ σαν χαλί να είναι ή να λειτουργεί σαν απορροφητικό, σαν σφουγγάρι.

Για μένα είναι ξεκάθαρη αστοχία υλικού στη σωλήνωση που συνέδεε τη δεξαμενή. Έχουμε μια ρωγμή. Αυτή η ρωγμή δεν μπορεί να προκληθεί στα 50 εκατοστά από κάτι άλλο, για να είμαστε ειλικρινείς. Δηλαδή 50 εκατοστά δεν είναι ούτε δολιοφθορά».

«Οι σωληνώσεις πρέπει να είναι προσβάσιμες, έτσι λέει η νομοθεσία. Στον εξωτερικό χώρο πρέπει να είναι υπογειοποιημένες γιατί δεν μπορείς να την αφήσεις να είναι εκτεθειμένη στις καιρικές συνθήκες, στους κεραυνούς, να είναι επιρρεπείς σε οποιοδήποτε ατύχημα περνάει, περνάει ένας εργαζόμενος, δεν προσέχει, την κλοτσάει, τη σπάει. Είναι συνήθη αυτά που σας λέω, έτσι; Περνάει κάποιο μηχάνημα, κάποιο κλαρκ που είναι στη βιομηχανία κτλ. πάλι δημιουργεί προβλήματα. Άρα ήταν τόσο όσο αυτά τα 50 εκατοστά που προβλέπει η κοινή λογική, η κοινή πρακτική» συμπλήρωσε.

Σε ό,τι αφορά το τι επιδέχεται βελτίωσης, ανέφερε «είναι ξεκάθαρο ότι θα έπρεπε να εφαρμόζουμε πρότυπα ποιότητας ακόμα και για την εγκατάσταση και να κάνουμε περιοδικούς ελέγχους. Νομίζω με τους περιοδικούς ελέγχους ίσως να το πιάνανε λίγο καλύτερα» ενώ στη συνέχεια ρωτήθηκε εάν οι ελεγκτές σε περίπτωση που γίνονταν πιο συστηματικοί έλεγχοι μπορούσαν να έχουν διαπιστώσει το πρόβλημα.

«Είναι δύο διακριτά. Δύο είναι οι άνθρωποι που θα μπορούσαν να ελέγξουν τις εγκαταστάσεις. Αφενός είναι αν τηρεί τα μέτρα πυροπροστασίας, που έτσι όπως εξελίχθηκε θα έβαζαν να δουλέψει η ασφαλιστική βαλβίδα, θα έβλεπαν ότι δουλεύει άρα δεν θα το πιάνανε. Και οι Επιθεωρητές Εργασίας, προσέξτε τώρα γιατί υπάρχει και μια παραπλάνηση, έχουμε δυο κατηγορίες Επιθεωρητές Εργασίας. Είναι οι Επιθεωρητές Εργασίας Εργασιακών Σχέσεων που δεν έχουν αρμοδιότητα και είναι Επιθεωρητές Εργασίας, που είναι οι επιθεωρητές της Υγείας και Ασφάλειας Εργασίας που αυτοί είναι που ελέγχουν τις εγκαταστάσεις. Τώρα, αυτή η συγκεκριμένη κατηγορία επιθεωρητών έχει την εμπειρία, αλλά για να κάνεις έλεγχο σε μια τέτοια βιομηχανική εγκατάσταση προφανώς δεν φτάνει μία μέρα, θα πρέπει να αφιερώσουν 2 και 3 μέρες. Άρα, έτσι όπως έχει εξελιχθεί με την έλλειψη προσωπικού κτλ.»  ανέφερε ο κ. Χάλαρης, ωστόσο προσέθεσε «δεν θεωρώ ότι θα το πιάνανε ούτε αυτοί γιατί θα κοιτάζανε, τηρεί τις προδιαγραφές…».

Αναφορικά με τις καταγγελίες που υπήρξαν από εργαζόμενους για δυσοσμία η οποία υπήρχε στο εργοστάσιο, εξήγησε ότι σε όλα αυτά τα υλικά βάζουν μια οργανική ουσία που έχει θείο και μυρίζει λίγο άσχημα. Δύο είναι οι τεχνικές που χρησιμοποιούν. Ενίοτε, όχι τόσο πολύ στην Ευρώπη χρησιμοποιούν και χρώμα μέσα. Βάζουν χρώματα, κυρίως κόκκινο ώστε να φαίνεται ο ατμός, το υγροποιημένο αέριο δηλαδή.

Σίγουρα από ένα σημείο και ύστερα θα πρέπει να έχει φτάσει στο κρίσιμο σημείο να βγαίνει οσμή, σημείωσε πάντως ο κ. Χάλαρης. Απαντώντας στο κατά πόσο αν είχε δοθεί η απαραίτητη σημασία στις καταγγελίες των εργαζόμενων ίσως να είχε προληφθεί το δυστύχημα, είπε χαρακτηριστικά

«Ενημερώθηκα ότι έκαναν πληρώσεις κάθε εβδομάδα γιατί είχαν κατανάλωση, η συγκεκριμένη επιχείρηση σε προπάνιο. Άρα σκεφτείτε, όταν πηγαίνετε στο βενζινάδικο δεν σας μυρίζει; Σας μυρίζει. Αν είχε πλήρωση κάθε εβδομάδα την ημέρα της πλήρωσης και την επομένη, χονδρικά σας, ψυχολογικά θα έλεγαν οκέυ, μας λένε ότι μυρίζει, αλλά ήταν από την πλήρωση.

Σας λέω, πέσαμε σε αλληλουχία πραγμάτων έξω από το ραντάρ. Δηλαδή το να γίνει αστοχία υλικού είναι κάτι το οποίο είναι ένα από τα σημεία τα οποία γίνονται λάθη. Συμβαίνουν. Τα ατυχήματα συνήθως από αυτά οφείλονται. Αλλά να μην δουλέψει η ασφαλιστική βαλβίδα της δεξαμενής σημαίνει να είναι τόσο μικρή η διαφορά που να μην πιάνει την πτώση πίεσης και να βρει, για μένα αυτό ήταν, να βρει δίοδο το υγροποιημένο αέριο μέσα στο έδαφος και να μετακινηθεί 30 μέτρα, αυτό δεν είναι εύκολο, δηλαδή να βρει δίοδο όχι μόνο να μετακινηθεί 30 μέτρα προς το υπόγειο και να βρει και εκεί δίοδο να μπει μέσα.

Είχαμε τρία γεγονότα που τώρα γίνανε, θα πρέπει να δούμε, να πάρουμε τα μαθήματά μας και να αλλάξουν τα πρότυπα, να αλλάξουν οι συνθήκες, να δούμε τι τροποποιούμε πλέον γιατί ουαί και αλίμονο, έγινε. Να μην ξαναγίνει».

Σε ό,τι αφορά τους ελέγχους που γίνονται σε βιομηχανικές εγκαταστάσεις τέτοιου είδους, ερωτηθείς εάν γίνονται ικανοποιητικά και επαρκώς, απάντησε ως εξής:

«Όχι. Και όχι, δεν φταίνε οι Επιθεωρητές Εργασίας. Το λέω ξεκάθαρα. Δεν φταίνε οι Επιθεωρητές Εργασίας. Οι Επιθεωρητές Εργασίας θα έπρεπε να έχουν ένα συγκεκριμένο αριθμό, μιλάω για τους Επιθεωρητές Υγείας και Ασφάλειας Εργασίας. Σας το λέω, γιατί είχαμε πέσει σε μια δύσκολη περίοδο όταν ήμουν εγώ, ήταν τα χρόνια των μνημονίων. Οπότε, είχαμε κάνει μια μελέτη, έπρεπε να διασώσουμε αυτό το κομμάτι και είχαμε κάνει μια μελέτη, πόσοι Επιθεωρητές Εργασίας χρειάζονται ακριβώς. Χονδρικά έπρεπε να είναι γύρω στους 500 Επιθεωρητές Εργασίας πανελλαδικά για τα θέματα Υγείας και ασφάλειας εργασίας. Αυτή τη στιγμή είναι 233.

Και αυτό τον αριθμό τον είχαμε συνδυάσει με πληροφοριακό σύστημα πού πώς τους βοηθούσε  να γλιτώσουν την γραφειοκρατία, τους έκανε εκτίμηση κινδύνου στις εγκαταστάσεις. Τους έλεγε παραδείγματος χάριν, αν ακολουθούσαν αυτό το σύστημα εκτίμησης κινδύνου, θα έπρεπε να τους την είχαν δώσει αυτή την επιχείρηση να πάνε να κάνουν έλεγχο και να τη δουν. Θα έπρεπε να ήταν στα ραντάρ τους.

Δεν ξέρω αυτή τη στιγμή αν ακολουθείται αυτό το risk εργαλείο που είχε θεωρητικά γίνει, έχει παραδοθεί, για να είμαι ειλικρινής και εγώ ξέρετε, έχω μια αρχή, όταν φεύγω από κάπου δεν συνεχίζω να ασχολούμαι. Αλλά η αλήθεια είναι ότι δεν είχαν οχήματα για μεγάλο χρονικό διάστημα δεν είχαν οχήματα και μετακινούνταν με τα αστικά λεωφορεία, τα τρένα κτλ. Είναι πράγματα τα οποία μπορεί να σας φαίνονται περίεργα τώρα, αλλά όλα αυτά οδηγούν σε αδυναμία ουσιαστικών ελέγχων. Δηλαδή όταν η εγκατάσταση είναι εκτός πόλης και δεν σου καλύπτονται τα οδοιπορικά δεν γίνεται. Και επίσης στα θέματα υγείας και ασφάλειας αυτό που σας είπα, οι αυτοψίες θα πρέπει να κρατάνε αρκετές μέρες. Δεν είναι να κάνω να πάω να γράψω τις τυπικές παρατηρήσεις και να φύγω. Θα έπρεπε να κρατάνε γιατί είναι βιομηχανική εγκατάσταση μεγάλη. (…)

Και να αξιοποιηθούν τα σύγχρονα εργαλεία. Δηλαδή όταν τότε είχαμε αποφασίσει να κάνει από μόνο του το εργαλείο την ανάλυση κινδύνου και σας λέει ότι αυτή η επιχείρηση είναι υψηλής επικινδυνότητας, πρέπει με κάποιο τρόπο να την ελέγξεις. Και το άλλο που είχα σαν πάγια αρχή και νομίζω είναι καλό, για τα θέματα υγείας και ασφάλειας, η Επιθεώρηση Εργασίας δεν έχει νόημα να ξεκινάει αμέσως τον κυρωτικό χαρακτήρα της. Δηλαδή ήρθα σε είδα, πάρε πρόστιμα επειδή δεν τα κάνεις αυτά. Είχαμε εφαρμόσει μια άλλη πολιτική. Τους δίναμε εύλογο χρονικό διάστημα να τα καλύψουν γιατί η άποψή μας ήταν χίλιες φορές να πληρώσουν το πρόστιμο στο να κάνουν τις επενδύσεις στην εγκατάστασή τους και να σωθούν, παρά να πάρει κάποιο πρόστιμο η ελληνική πολιτεία. Και μετά, προφανώς μετά το εύλογο χρονικό διάστημα αν πάλι δεν ανταποκρίνονταν στις υποδείξεις των επιθεωρητών εργασίας, τότε άρχιζε ο κυρωτικός χαρακτήρας της επιθεώρησης».