Απάντηση κύκλων ΥΠΟΙΚ στην ΕΛ.Α.Σ.: Στη Wall Street και στο City δεν μπορείς να επιβάλεις «πατριωτικό φόρο»

«Η προσέλκυση επενδύσεων, κεφαλαίων και ανθρώπινου δυναμικού στη χώρα δεν είναι κομματική αλλά εθνική υπόθεση», επισημαίνουν κύκλοι του Υπουργείου Εθνικής Οικονομίας και Οικονομικών, ως απάντηση  στον τομεάρχη Οικονομικών της ΕΛ.Α.Σ., Φραγκίσκο Κουτεντάκη που κατηγορεί την Κυβέρνηση ότι «μετατρέπει την Ελλάδα σε φορολογικό θέρετρο των hedge funds και βαφτίζει το προνόμιο ανάπτυξη».

Στην απάντηση στον κ. Κουτεντάκη, αναφέρεται συγκεκριμένα ότι: Για έναν περίεργο «φορολογικό παράδεισο» που ανακάλυψε ο τομεάρχης Οικονομικών της ΕΛ.Α.Σ. Φραγκίσκος Κουτεντάκης, όπου άνθρωποι και εταιρείες που έως χθες δεν ήταν στην Ελλάδα, δεν επένδυαν, δεν δημιουργούσαν δουλειές και δεν πλήρωναν φόρους εδώ, τώρα έρχονται να κάνουν ακριβώς αυτά, κάνουν λόγο στελέχη του υπουργείου Εθνικής Οικονομίας και Οικονομικών.

Οι συγκεκριμένοι παράγοντες αναφέρουν ότι αντίθετα «εμείς θέλουμε να δημιουργήσουμε έσοδα εκεί όπου μέχρι χθες, αυτά ήταν στο μηδέν. Έσοδα που ενισχύουν τα δημόσια οικονομικά και δημιουργούν χώρο για χαμηλότερους φόρους και μεγαλύτερη στήριξη της κοινωνίας».

Η προσπάθειά μας, όμως, προσθέτουν οι ίδιοι, σηματοδοτεί και κάτι πολύ μεγαλύτερο από την είσπραξη φόρων. Χτίζουμε ένα νέο οικοσύστημα χρηματοοικονομικών υπηρεσιών: νέες εταιρείες, καλά αμειβόμενες θέσεις εργασίας, Έλληνες που επιστρέφουν και διεθνή στελέχη που επιλέγουν την Ελλάδα ως τόπο για να ζήσουν, να εργαστούν και να επενδύσουν.

«Σε αυτό το πλαίσιο φυσικά και συναντάμε επενδυτές και στο Λονδίνο και παντού. Φυσικά και τους διεκδικούμε. Αυτή είναι η δουλειά μας. Και μια σοβαρή αντιπολίτευση θα έπρεπε να θέλει και να πράττει το ίδιο. Γιατί η προσέλκυση επενδύσεων, κεφαλαίων και ανθρώπινου δυναμικού στη χώρα δεν είναι κομματική υπόθεση. Είναι εθνική», προσθέτουν.

Σύμφωνα επίσης με τα στελέχη του υπουργείου, στη Wall Street και στο City του Λονδίνου δεν μπορείς να επιβάλεις τον «πατριωτικό φόρο» που οραματίζεται η ΕΛ.Α.Σ. Για να φορολογήσεις αυτόν τον πλούτο, πρέπει πρώτα να καταφέρεις να τον φέρεις στην Ελλάδα. Και, δυστυχώς, αυτό που στην ΕΛ.Α.Σ γνωρίζουν από πρώτο χέρι είναι μόνο το τι σημαίνει να φεύγουν κεφάλαια από τη χώρα. Σε αυτό έχουν αξεπέραστο know- how. Και το κόστος αυτής της εμπειρίας το πλήρωσαν πολύ ακριβά όλοι οι Έλληνες.

Γι’ αυτό, αντί να επαναλαμβάνουν τα ίδια λάθη, τους καλούμε να συμβάλουν στην προσπάθεια. Ας συμφωνήσουμε, έστω και τώρα, σε ένα πράγμα: να μη διώξουμε ξανά αυτά που σήμερα αγωνιζόμαστε να φέρουμε στην Ελλάδα. Να μη γκρεμίσουμε όσα χτίζουμε, μέρα με τη μέρα, με κόπο».

Tι απαντά ο Φραγκίσκος Κουτεντάκης

«Οι ανώνυμοι κύκλοι του ΥΠΕΘΟΟ περιέγραψαν άθελά τους την πεμπτουσία ενός φορολογικού παραδείσου: ειδικοί, εξαιρετικά χαμηλοί συντελεστές για τον διεθνώς κινητικό πλούτο, οι οποίοι δεν ισχύουν για τους υπόλοιπους “ιθαγενείς” φορολογουμένους», τονίζει σε δήλωσή του ο τομεάρχης Οικονομικών της ΕΛ.Α.Σ., Φραγκίσκος Κουμεντάκης. «Και ας μην παίζουμε με τις λέξεις: η μεταφορά της φορολογικής κατοικίας του Κρις Ρόκος δεν σημαίνει ότι τα 22 δισ. δολάρια που διαχειρίζεται το fund του μεταφέρονται ή επενδύονται στην Ελλάδα. Άλλο τα κεφάλαια πελατών υπό διαχείριση και άλλο η πραγματική επένδυση στην ελληνική οικονομία», σημειώνει, σχολιάζοντας πως «το κυβερνητικό επιχείρημα “πρώτα φέρνεις τον πλούτο και μετά τον φορολογείς” είναι παραπλανητικό, γιατί το “μετά” έχει ήδη καταργηθεί νομοθετικά». «Ο νέος φορολογικός κάτοικος πληρώνει 100.000 ευρώ τον χρόνο για το εισόδημα αλλοδαπής, ανεξάρτητα από το αν αυτό είναι ένα ή εκατό εκατομμύρια. Το carried interest των νεοφερμένων στελεχών funds φορολογείται με 5% για επτά χρόνια, ενώ απαλλάσσεται από τον φόρο και το 50% του εργασιακού τους εισοδήματος. Τέλος, ο νόμος φροντίζει ώστε η δραστηριότητα στην Ελλάδα να μη φέρει αυτομάτως στην ελληνική φορολογία το ξένο fund. Δεν φέρνετε, λοιπόν, πρώτα τον πλούτο για να τον φορολογήσετε αργότερα. Υπόσχεστε προκαταβολικά ότι δεν θα τον φορολογήσετε κανονικά, για να έρθει ο κάτοχός του», εξηγεί ο ίδιος και συνεχίζει:

«Κανείς δεν αρνείται ότι πρέπει να δημιουργηθούν θέσεις εργασίας και πρόσθετα έσοδα. Μια σοβαρή κυβέρνηση, όμως, θα δημοσίευε μελέτη κόστους-οφέλους: πόσα φορολογικά προνόμια παραχωρούνται, πόσα κεφάλαια επενδύονται πραγματικά, πόσες μόνιμες θέσεις δημιουργούνται και πόσα καθαρά έσοδα μένουν στο Δημόσιο. Αντί γι’ αυτό, οι “κύκλοι” προσφέρουν συνθήματα και ξανασερβίρουν το φάντασμα του 2015».

«Κατανοούμε την ταραχή τους για την πατριωτική εισφορά: η απαίτηση να συνεισφέρει το πλουσιότερο 1% απειλεί να χαλάσει το deal που διαφημίζουν στο City. Δεν κινδυνεύει η Ελλάδα από τη φορολόγηση του μεγάλου πλούτου. Κινδυνεύει το κυβερνητικό επιχειρηματικό μοντέλο που βαφτίζει τη φορολογική ασυλία “εθνική πολιτική”», καταλήγει ο Φρ. Κουτεντάκης.

«Φορολογικός παράδεισος για τα hedge funds με κυβερνητική υπογραφή»

«Την ίδια ώρα που ο Πρωθυπουργός δεσμεύεται, από το βήμα της ΔΕΘ, να αυξήσει από 5% σε 15% τη φορολογία των υψηλών αμοιβών άνω των 60.000 ευρώ που λαμβάνουν στελέχη επιχειρήσεων από τη συμμετοχή τους στα διανεμόμενα κέρδη -χαρακτηρίζοντας την αλλαγή πράξη «φορολογικής δικαιοσύνης»- το πρόσφατο δημοσίευμα των Financial Times αποκαλύπτει την άλλη όψη της κυβερνητικής πολιτικής: Κυβερνητικοί εκπρόσωποι επισκέπτονται γραφεία hedge funds στο Λονδίνο για να διαφημίσουν τα ελληνικά φορολογικά προνόμια», αναφέρει ο κ. Κουτεντάκης και προσθέτει:

«Ο σύμβουλος του υπουργού Οικονομικών Βασίλης Καρατζάς προσέγγιζε επί μήνες τον Κρις Ρόκος, όσο εκείνος εξέταζε πού θα μεταφέρει τη φορολογική του κατοικία. Ο ίδιος ο Υπουργός Οικονομικών Κυριάκος Πιερρακάκης συναντήθηκε με τον Κρις Ρόκος λίγες μόλις ώρες πριν από την ανακοίνωση. Δεν πρόκειται, λοιπόν, για μια αυθόρμητη «ψήφο εμπιστοσύνης» στην ελληνική οικονομία, αλλά για οργανωμένο κυβερνητικό κυνήγι υπερπλουσίων με δόλωμα τη χαμηλή φορολογία.

Με τον ν. 5313/2026 η κυβέρνηση έστησε ένα ειδικό καθεστώς για στελέχη hedge funds και private equity. Το άρθρο 96 μειώνει από 15% σε μόλις 5% τη φορολογία του carried interest -της αμοιβής που εισπράττουν οι διαχειριστές ως ποσοστό από τα κέρδη των funds- για όσους μεταφέρουν τη φορολογική τους κατοικία στην Ελλάδα. Το προνόμιο διαρκεί επτά χρόνια και προστίθεται στο άρθρο 5Γ του Κώδικα Φορολογίας Εισοδήματος, το οποίο απαλλάσσει από τον φόρο και το 50% του εισοδήματός τους από εργασία.

Η πολυδιαφημισμένη προϋπόθεση των 3 εκατ. ευρώ για την ένταξη στο καθεστώς δεν αφορά φόρους ούτε υποχρεωτική παραγωγική επένδυση. Αρκεί η ελληνική εταιρεία που τους απασχολεί να πραγματοποιεί αντίστοιχες ετήσιες δαπάνες, όπως μισθούς, γραφεία και λειτουργικά έξοδα. Το άρθρο 97 συμπληρώνει το πακέτο: η διαχείριση ενός ξένου fund από την Ελλάδα δεν αρκεί για να αποκτήσει εδώ φορολογική κατοικία ή μόνιμη εγκατάσταση. Με απλά λόγια, ο διαχειριστής φορολογείται προνομιακά, ενώ η διεθνής δραστηριότητα του fund προστατεύεται από την ελληνική φορολογία.

Αυτό δεν είναι ουδέτερο «επενδυτικό κίνητρο», αλλά ειδική φορολογική μεταχείριση για μία από τις πλουσιότερες επαγγελματικές κατηγορίες στον κόσμο. Την ώρα που εργαζόμενοι και μικρομεσαίοι πληρώνουν τους κανονικούς συντελεστές, στελέχη που διαχειρίζονται δισεκατομμύρια αποκτούν φόρο 5% και πρόσθετες απαλλαγές. Η κυβέρνηση δεν προσελκύει παραγωγή με καλύτερους θεσμούς και υποδομές, αγοράζει φορολογικούς κατοίκους εκποιώντας τη φορολογική ισότητα. Μετατρέπει την Ελλάδα σε φορολογικό θέρετρο των hedge funds και βαφτίζει το προνόμιο «ανάπτυξη».

Καταλήγοντας, αναφέρει ότι: «Κατανοούμε, λοιπόν, την ταραχή της κυβέρνησης απέναντι στην «πατριωτική εισφορά». Η ιδέα ότι ο ακραίος πλούτος μπορεί να κληθεί να συνεισφέρει έστω και το 1% της καθαρής περιουσίας του απειλεί να χαλάσει τη βιτρίνα —και, ποιος ξέρει, ίσως και κανένα deal που έκλεινε μήνες στα υπουργικά γραφεία. Πώς θα συνεχίσουν να περιοδεύουν στα hedge funds του Λονδίνου πουλώντας φορολογικό παράδεισο, αν στην Ελλάδα ανοίξει σοβαρά η συζήτηση για φορολόγηση του μεγάλου πλούτου; Δεν κινδυνεύει η οικονομία τους, κινδυνεύει το προϊόν που πουλάνε. Και αυτό το προϊόν είναι η φορολογική ασυλία των ισχυρών».