Η Άριελ, η «τετράποδη βοηθός» που μειώνει το οδοντιατρικό άγχος στη Θεσσαλονίκη

Λίγο πριν τις 10 το πρωί, σε ένα οδοντιατρείο στο κέντρο της Θεσσαλονίκης, η χειρουργός οδοντίατρος Ζωή Μποζαγλυκίδου φορά την ποδιά και τη μάσκα της και ετοιμάζει τα εργαλεία της για το πρώτο ραντεβού. Στο διπλανό δωμάτιο, η «βοηθός» της προετοιμάζεται κι εκείνη: φορά το δικό της γιλέκο και τον σκούφο της και περιμένει να αναλάβει… υπηρεσία.

Δεν πρόκειται όμως για άνθρωπο, αλλά για την Άριελ, μια γλυκύτατη και πλήρως εκπαιδευμένη σκυλίτσα θεραπευτικής υποστήριξης, η μοναδική στη Θεσσαλονίκη με επίσημη πιστοποίηση στον συγκεκριμένο ρόλο.

Η ίδια η γιατρός εξηγεί πως, όταν ο ασθενής καθίσει στην καρέκλα και τοποθετηθεί το προστατευτικό κάλυμμα, τότε η Άριελ «μπαίνει στο πρόγραμμα». Η παρουσία της λειτουργεί καταπραϋντικά για όσους αγχώνονται με τον ήχο του τροχού, τις ενέσεις ή ακόμη και την ίδια την αίσθηση της οδοντιατρικής καρέκλας.

Σύμφωνα με την κ. Μποζαγλυκίδου, η θεραπευτική υποστήριξη με σκύλο έχει βοηθήσει πολλούς ανθρώπους που μέχρι πρότινος δυσκολεύονταν να επισκεφτούν οδοντίατρο. Οι ασθενείς αισθάνονται πιο ήρεμοι, συνεργάζονται καλύτερα και αντιμετωπίζουν τη διαδικασία με μεγαλύτερη άνεση. Μέχρι σήμερα, περισσότεροι από 200 άνθρωποι έχουν ήδη περάσει από το ιατρείο και έχουν αγκαλιάσει την Άριελ κατά τη διάρκεια της θεραπείας.

Η οδοντίατρος έχει λάβει ειδική εκπαίδευση για να συνεργάζεται σωστά με σκύλο θεραπείας, διαθέτοντας πτυχία και πιστοποιήσεις από επίσημους φορείς, ενώ η ειδίκευσή της συνδέεται και με μεταπτυχιακές σπουδές στη νοσοκομειακή οδοντιατρική. Η κοινή εκπαίδευση για εκείνη και την Άριελ έγινε στη Γαλλία, στο Ινστιτούτο Ζωοθεραπείας, καθώς στην Ελλάδα δεν υπάρχει ακόμη αντίστοιχος επίσημος φορέας με την πιστοποίηση της European Society of Animal Assisted Therapy.

Πώς λειτουργεί στην πράξη

Η γιατρός αναλαμβάνει την οδοντιατρική εργασία και η Άριελ τον δικό της ρόλο. Μόλις ο ασθενής καθίσει, η σκυλίτσα πλησιάζει, μυρίζει το χέρι του και στέκεται δίπλα του, ζητώντας να ανέβει στην αγκαλιά του. Από τη στιγμή που θα καθίσει πάνω του, μένει ακίνητη σε όλη τη διάρκεια της διαδικασίας, όσο κι αν αυτή κρατήσει.

Η κ. Μποζαγλυκίδου τονίζει ότι, παρότι εκτός ιατρείου η Άριελ μπορεί να είναι πιο συγκρατημένη, μέσα στον χώρο αντιλαμβάνεται αμέσως ότι «δουλεύει» και ακολουθεί μόνη της το πρωτόκολλο. Μόλις ολοκληρωθεί η θεραπεία, είτε με το λεκτικό σήμα της γιατρού είτε όταν αφαιρεθεί το προστατευτικό κάλυμμα, κατεβαίνει μόνη της και επιστρέφει στη θέση της.

Ο ασθενής μπορεί να τη χαϊδεύει ή απλώς να την ακουμπά, ανάλογα με το τι τον βοηθά περισσότερο. Όπως εξηγεί η οδοντίατρος, κάθε άνθρωπος αγχώνεται διαφορετικά: άλλος με την ένεση, άλλος με τον τροχό, άλλος ακόμη και με την κίνηση της καρέκλας.

Υπάρχουν μάλιστα περιπτώσεις όπου το άγχος δεν είναι εμφανές, όμως η Άριελ το αντιλαμβάνεται. Τότε ξεκινά να γλείφει συγκεκριμένα σημεία, όπως τον καρπό ή τον αγκώνα, και σταματά όταν διαπιστώσει ότι ο ασθενής έχει ηρεμήσει.

Από αδέσποτη… σε πολύτιμη συνεργάτιδα

Το οδοντιατρείο λειτουργεί εδώ και περίπου 20 χρόνια, όμως η συνεργασία με σκύλο θεραπευτικής υποστήριξης ξεκίνησε πριν από τρία χρόνια, στο πλαίσιο των σπουδών της γιατρού.

Η ιστορία της Άριελ ξεκινά από τον δρόμο. Η σκυλίτσα είχε εγκαταλειφθεί σε αμαξοστάσιο κοντά σε κάδο απορριμμάτων, μέχρι που τη βρήκε ο σύζυγος της οδοντιάτρου στη Σταυρούπολη. Ήταν περίπου πέντε μηνών και το microchip της δεν ήταν καταχωρημένο, ενώ κανείς δεν εμφανίστηκε να τη διεκδικήσει. Έτσι, έγινε μέλος της οικογένειας.

Χρόνια αργότερα, όταν έκλεισε τα οκτώ της χρόνια, ξεκίνησε η εντατική εκπαίδευση ώστε να αποκτήσει τον ρόλο της σκυλίτσας θεραπευτικής υποστήριξης.

Επιστημονική έρευνα σε εξέλιξη

Σήμερα, η παρουσία της Άριελ δεν περιορίζεται μόνο στο οδοντιατρείο. Η κ. Μποζαγλυκίδου συμμετέχει σε προγράμματα στο Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης, καθώς βρίσκεται σε εξέλιξη η πρώτη φάση διδακτορικής έρευνας με θέμα τη συμβολή των σκύλων θεραπευτικής διαμεσολάβησης στη διαχείριση του οδοντιατρικού άγχους στους ενήλικες.

Η έρευνα περιλαμβάνει δύο ομάδες: μία με παρουσία σκύλου και μία χωρίς. Σύντομα αναμένεται να ολοκληρωθεί η πρώτη φάση και να ακολουθήσει δημοσίευση των αποτελεσμάτων. Στη δεύτερη φάση, ο ίδιος ασθενής θα συμμετέχει σε δύο συνεδρίες – μία με σκύλο και μία χωρίς – ώστε να υπάρχει πιο ξεκάθαρη σύγκριση.

Κατά τη διαδικασία καταγράφονται δείκτες όπως αρτηριακή πίεση, οξυγόνωση αίματος και αποτελέσματα ψυχομετρικών τεστ, ενώ στη συνέχεια προβλέπεται να γίνεται και λήψη σάλιου για μέτρηση ουσιών όπως η κορτιζόλη.

Όπως λέει η ίδια, στόχος είναι να αποδειχθεί επιστημονικά αυτό που παρατηρεί καθημερινά στην πράξη: ότι η παρουσία ενός σκύλου μπορεί να μειώσει ουσιαστικά το άγχος και να κάνει την εμπειρία στον οδοντίατρο πολύ πιο ανθρώπινη.

Η ίδια, μάλιστα, ήδη σκέφτεται να αποκτήσει και δεύτερο τετράποδο «συνεργάτη», ώστε η Άριελ να μπορεί να ξεκουράζεται και να παίρνει τα απαραίτητα… ρεπό της.

Πηγή: ΑΠΕ-ΜΠΕ