Απόψε στο Λος Άντζελες, οι συντελεστές της ταινίας «Συγγνώμη Βρίζω» (αγγλικός τίτλος I, Swear), συναντήθηκαν με σκοπό να παρουσιάσουν την ταινία τους σε δημοσιογράφους. Η βασισμένη στην αληθινή ιστορία του John Davidson που κατάφερε να εκπαιδεύσει τους Βρετανούς για τη ζωή με σύνδρομο Tourette, συγκινεί και ψυχαγωγεί με ρεαλισμό και ανθρωπιά. Στη συζήτηση συμμετείχαν ο σκηνοθέτης Kirk Jones και ο ηθοποιός Robert Aramayo, οι οποίοι μίλησαν για τη δημιουργία της ταινίας, τη συνεργασία με τον πραγματικό John και την προσέγγιση ενός τόσο ευαίσθητου θέματος. Το ΕΡΤnews ήταν εκεί.
Ερώτηση: Πώς ξεκίνησε η ιδέα για την ταινία «Δυστυχώς Βρίζω»;
Kirk Jones: Η ιδέα ξεκίνησε όταν είδα πριν από δεκαετίες το ντοκιμαντέρ John’s Not Mad. Από τότε μου μπήκε στο μυαλό η ιστορία του John Davidson. Όταν αργότερα τον βρήκα μέσω Facebook και μιλήσαμε, κατάλαβα ότι αυτή ήταν η ταινία που ήθελα να κάνω.
Ερώτηση: Πώς καταφέρατε να κερδίσετε την εμπιστοσύνη του John Davidson;
Kirk Jones: Ήταν σημαντικό να καταλάβει ότι δεν θα τον χρησιμοποιούσαμε. Ο John είχε εμπειρίες όπου τα media τον είχαν πληγώσει. Του υποσχέθηκα ότι θα έχει λόγο σε όλα και τον έκανα executive producer ώστε να έχει πραγματική συμμετοχή.
Ερώτηση: Πώς προέκυψε η επιλογή του Robert Aramayo για τον ρόλο;
Kirk Jones: Η casting director μου πρότεινε τον Robert. Όταν είδα τη δουλειά του, ένιωσα ότι έχει βάθος και ειλικρίνεια στην ερμηνεία του. Δεν ήταν η «προφανής» επιλογή που ζητούν τα στούντιο (σ.σ. δηλαδή ένας διάσημος), αλλά ήταν η σωστή.
Ερώτηση: Πώς ήταν η πρώτη σας επαφή με τον Kirk Jones;
Robert Aramayo: Από την πρώτη στιγμή ένιωσα ότι είχε απόλυτα ξεκάθαρο όραμα για την ταινία. Αυτό για έναν ηθοποιό είναι πολύ σημαντικό, γιατί ξέρεις ότι υπάρχει κατεύθυνση και αλήθεια στο πρότζεκτ.
Ερώτηση: Πώς ήταν η πρώτη συνάντηση με τον πραγματικό John Davidson;
Robert Aramayo: Ήταν μια πολύ δυνατή εμπειρία. Ο John είναι εξαιρετικά ανοιχτός άνθρωπος, με χιούμορ και βαθιά καλοσύνη. Μου μίλησε με ειλικρίνεια και αυτό με βοήθησε να καταλάβω καλύτερα τον ρόλο.
Ερώτηση: Πόσο συμμετείχε πραγματικά ο John Davidson στην παραγωγή της ταινίας;
Kirk Jones: Συμμετείχε σε πολλά στάδια. Διάβαζε το σενάριο ανά 20 σελίδες γιατί ήθελα να έχει περιθώριο να συμμετέχει στην εξέλιξή του, είχε ενημέρωση για το casting, βοήθησε στις επιλογές τοποθεσιών και είδε την τελική εκδοχή της ταινίας πριν κυκλοφορήσει. Ήταν παρών σε όλη τη διαδικασία, με τον τρόπο που μπορούσε.
Ερώτηση: Τι μάθατε για το Tourette μέσα από αυτή την εμπειρία;
Robert Aramayo: Έμαθα ότι το Tourette δεν είναι ίδιο για όλους. Είναι κάτι πολύ προσωπικό και διαφορετικό σε κάθε άνθρωπο. Το πιο σημαντικό όμως ήταν ο ίδιος ο John, η ανθρωπιά και το πόσο ανοιχτός ήταν σε κάθε συζήτηση.
Ερώτηση: Δουλέψατε μαζί στην ερμηνεία του ρόλου;
Kirk Jones: Όχι άμεσα. Έδωσα στον Robert χώρο να ερευνήσει και να ανακαλύψει τον χαρακτήρα μόνος του. Δεν ήθελα να τον περιορίσω με οδηγίες. Για αυτό και δεν κάναμε πρόβες. Πήγαμε και βγάλαμε την ερμηνεία «μια και έξω»!
Ερώτηση: Ποια ήταν η πιο δύσκολη σκηνή της ταινίας;
Kirk Jones: Δεν υπήρξαν μεγάλες δυσκολίες στην ερμηνεία. Οι μεγαλύτερες δυσκολίες ήταν πρακτικές, όπως ο καιρός στη Σκωτία και ο περιορισμένος χρόνος γυρισμάτων.
Robert Aramayo: Διαφωνώ. Ήταν η σκηνή με τον σκύλο (σ.σ. δε λέμε περισσότερα για να μην δώσουμε spoilers). Τη γυρίσαμε 6 φορές.
Ερώτηση: Πόσο σημαντική ήταν η μουσική στην ταινία;
Kirk Jones: Η μουσική ήταν βασικό εργαλείο για να δείξουμε το πέρασμα του χρόνου. Χρησιμοποιήσαμε τραγούδια της εποχής. Το τέλος με τους Oasis μπήκε σχεδόν τυχαία στο μοντάζ, αλλά τελικά έγινε το ιδανικό φινάλε. Ευτυχώς οι συνεργάτες μας στη μουσική παραγωγή αγνόησαν το πόσο δύσκολο ήταν να πάρουμε τα δικαιώματα. Τα εύσημα επίσης τα δίνω στην ομάδα των Oasis που τους συγκίνησε το θέμα και μας έδωσαν τη χρήση του κομματιού σε εξευτελιστικά χαμηλή τιμή καθώς ήμασταν μια περιορισμένη σε μπάτζετ παραγωγή.
Ερώτηση: Πώς νιώσατε για την επιτυχία στα BAFTA;
Robert Aramayo: Δεν το περίμενα καθόλου. Αυτό που με συγκινεί περισσότερο είναι ότι η ταινία άνοιξε συζητήσεις και βοήθησε ανθρώπους να καταλάβουν καλύτερα την Tourette. Ακόμα όμως δεν μπορώ να το πιστέψω.
Ερώτηση: Πώς πετύχατε την ισορροπία δράματος και χιούμορ;
Kirk Jones: Δεν την “κατασκεύασα”. Είναι κάτι που υπάρχει ήδη στη ζωή του John. Η ταινία απλώς το κατέγραψε με ειλικρίνεια.
Ερώτηση: Πώς βλέπετε τη σχέση κινηματογράφου και κοινωνικής ευαισθησίας σήμερα;
Kirk Jones: Ο κινηματογράφος αλλάζει μαζί με την κοινωνία. Παλιά υπήρχε άγνοια και στερεότυπα. Σήμερα υπάρχει περισσότερη προσπάθεια κατανόησης και σεβασμού προς τη νευροδιαφορετικότητα.
Ερώτηση: Σε ποιους «χρεώνετε» την ευαισθησία σας με ένα τόσο ευαίσθητο θέμα;
Kirk Jones: Στη γιαγιά μου! Robert Aramayo: Στους γονείς μου.
Η ταινία «Συγγνώμη Βρίζω» (I, Swear) προβάλλεται ήδη στους ελληνικούς κινηματογράφους εδώ και τέσσερις εβδομάδες και συνεχίζει την πορεία της με μεγάλη ανταπόκριση από το κοινό. Η συζήτηση των δημιουργών αναδεικνύει ότι η ταινία δεν είναι απλώς μια βιογραφική αφήγηση, αλλά μια προσπάθεια κατανόησης και αποδοχής της διαφορετικότητας μέσα από τον κινηματογράφο.
Κάνε like στη σελίδα μας στο Facebook
Ακολούθησε μας στο Twitter
Κάνε εγγραφή στο κανάλι μας στο Youtube
Γίνε μέλος στο κανάλι μας στο Viber
– Αναφέρεται ως πηγή το ertnews.gr στο σημείο όπου γίνεται η αναφορά.
– Στο τέλος του άρθρου ως Πηγή
– Σε ένα από τα δύο σημεία να υπάρχει ενεργός σύνδεσμος
