Το πιο διάσημο σήμα κινδύνου στον κόσμο, το SOS, παραμένει ένα παγκόσμιο σύμβολο βοήθειας, 120 χρόνια από τη γέννησή του σε διεθνές συνέδριο στο Βερολίνο στις 3 Νοεμβρίου 1906.
Στις αρχές του 20ού αιώνα, δεν υπήρχε διεθνώς αποδεκτό κοινό σήμα έκτακτης ανάγκης στη θάλασσα. Τα πλοία που βρίσκονταν σε κίνδυνο κατέφευγαν σε διάφορες μεθόδους για να επικοινωνήσουν με άλλα πλοία, από πυρά κανονιών ως σειρήνες καπνού.
Με την ανάπτυξη της ασύρματης τηλεγραφίας, τα πλοία απέκτησαν τη δυνατότητα να στέλνουν κλήσεις κινδύνου από μεγάλες αποστάσεις και σε συνθήκες περιορισμένης ορατότητας, όπως τη νύχτα ή στην ομίχλη. Ωστόσο, η χρήση διαφορετικών σημάτων από διαφορετικές χώρες και εταιρείες ασύρματων επικοινωνιών προκάλεσε σοβαρά προβλήματα στη διεθνή επικοινωνία.
Από τον κώδικα Μορς στον ψηφιακό κόσμο
Για να βρεθεί λύση σε αυτό το πρόβλημα, εκπρόσωποι από 27 χώρες συναντήθηκαν στο Βερολίνο τον Οκτώβριο του 1906, κατόπιν πρόσκλησης της Γερμανίας.
Τότε στο γερμανικό κοινοβούλιο, συζητήθηκε η θέσπιση κοινών κανόνων για τις διεθνείς θαλάσσιες ραδιοεπικοινωνίες.
Η Συνθήκη του Βερολίνου, που υπογράφηκε στις 3 Νοεμβρίου 1906, όρισε ότι οι κλήσεις κινδύνου θα έπρεπε να έχουν προτεραιότητα από όλους τους ραδιοφωνικούς σταθμούς. Σε αυτό το πλαίσιο, το διεθνές σήμα έκτακτης ανάγκης σε κώδικα Μορς αποτελούνταν από τρία σύντομα σήματα που αντιπροσώπευαν το γράμμα “S” και τρία μακρά σήματα που αντιπροσώπευαν το γράμμα “O”.Έτσι, δημιουργήθηκε το σήμα SOS. Ο συμφωνημένος κανονισμός τέθηκε σε ισχύ την 1η Ιουλίου 1908.
Με την πρόοδο της τεχνολογίας, η χρήση του SOS στις θαλάσσιες μεταφορές έχει αλλάξει. Το Παγκόσμιο Σύστημα Θαλάσσιου Κινδύνου και Ασφάλειας (GMDSS), το οποίο τέθηκε σε ισχύ το 1999, κατέστησε δυνατή την αποστολή κλήσεων κινδύνου από διαφορετικά μέρη του κόσμου μέσω δορυφόρων και σύγχρονων ραδιοτεχνολογιών.
Έτσι, οι τρεις τελείες και οι τρεις παύλες που χρησιμοποιούνταν κάποτε στον κώδικα Μορς για την αποστολή μηνυμάτων πέρα από τους ωκεανούς έχουν αντικατασταθεί σε μεγάλο βαθμό από ψηφιακά συστήματα επικοινωνίας. Το SOS εξακολουθεί πάντως, να αποτελεί μέρος της καθημερινής ζωής και της κοινής πολιτιστικής μνήμης.
Πηγή: Anadolu
Κάνε like στη σελίδα μας στο Facebook
Ακολούθησε μας στο Twitter
Κάνε εγγραφή στο κανάλι μας στο Youtube
Γίνε μέλος στο κανάλι μας στο Viber
– Αναφέρεται ως πηγή το ertnews.gr στο σημείο όπου γίνεται η αναφορά.
– Στο τέλος του άρθρου ως Πηγή
– Σε ένα από τα δύο σημεία να υπάρχει ενεργός σύνδεσμος