«Ο πιο ισχυρός άνθρωπος που περπάτησε στη Γη»: Η μεγαλεπήβολη ιδέα του Τραμπ σύγκριση με Μέγα Αλέξανδρο, Ναπολέοντα, Στάλιν και Μάο

Ένα βιβλίο που πρόκειται να κυκλοφορήσει αποκαλύπτει μία μεγαλεπήβολη ιδέα που έχει ο πρόεδρος των ΗΠΑ, Ντόναλντ Τραμπ ότι ίσως είναι ο πιο ισχυρός άνθρωπος στην ιστορία.

Συγκεκριμένα, όταν ο Ντόναλντ Τραμπ παραχώρησε συνέντευξη τον Μάρτιο στους δημοσιογράφους των New York Times Μάγκι Χάμπερμαν και Τζόναθαν Σουάν για το νέο τους βιβλίο, τους έδειξε ένα έγγραφο, το οποίο υποστήριζε ότι ήταν πιο ισχυρός από μερικούς από τους πιο σπουδαίους αλλά και τρομακτικούς ηγέτες της ιστορίας, μεταξύ των οποίων ο Αττίλας ο Ούννος, ο Τζένγκις Χαν, ο Ναπολέων, ο Στάλιν, ο Μάο και ο Χίτλερ.

Ο Τραμπ είχε ερωτηθεί από τη Χάμπερμαν και τον Σουάν σχετικά με την εξουσία που ασκούσε ως πρόεδρος κατά τη δεύτερη θητεία του και τη θέση του στην ιστορία, κάτι που τον ώθησε να διηγηθεί την ιστορία ενός εγγράφου δύο σελίδων που είχε λάβει από «έναν ιστορικό» κατά τη διάρκεια μιας εκδήλωσης προς τιμήν του γκολφέρ του Hall of Fame, Γκάρι Πλέιερ.

Ο Τραμπ ζήτησε με υπερηφάνεια από έναν βοηθό του να φέρει ένα αντίγραφο του εγγράφου, το οποίο υποστήριζε ότι καθένας από τους άλλους ηγέτες, «όσο τρομακτικός κι αν ήταν στην εποχή του, δεν είχε παγκόσμια εμβέλεια. Η εξουσία τους ήταν τοπική. Αλλά αυτή (του Τραμπ) δεν ήταν».

Ο πρόεδρος των ΗΠΑ τους έδειξε με υπερηφάνεια την επιστολή, γράφουν οι Χάμπερμαν και Σουάν, «απαγγέλλοντας τα ονόματα μερικών από τις πιο ισχυρές προσωπικότητες της ιστορίας, εξηγώντας πώς ο καθένας από αυτούς υστερούσε σε σχέση με τη δική του εξουσία ως πρόεδρος των ΗΠΑ».

Αυτοί οι ηγέτες «διατήρησαν την εξουσία μέσω του φόβου», είπε ο Τραμπ, σύμφωνα με το βιβλίο. «Ποιος θα έκανε ποτέ κάτι τέτοιο; Σωστά;», διερωτήθηκε.

«Δεν είχαν αεροπλάνα, σωστά; Δεν μπορούσες να ταξιδέψεις», είπε ο Τραμπ αναφερόμενος στον Μέγα Αλέξανδρο, τους Καίσαρες και τον Γουλιέλμο τον Κατακτητή. «Ο Ναπολέων», πρόσθεσε «με ευχαρίστηση», σύμφωνα με τους συγγραφείς.

Οι Χάμπερμαν και Σουάν γράφουν ότι το αποκαλυπτικό στοιχείο ήταν «η προφανής ευχαρίστηση που έδειχνε όταν βρισκόταν στην παρέα του Μάο, του Χίτλερ και του Στάλιν» — καθώς και «η ατάραχη άνεση με την οποία αποδέχτηκε να καταλάβει μια θέση ανάμεσα σε άνδρες που είχαν αναδιαμορφώσει τον κόσμο μέσω της κατάκτησης και του φόβου».

Όταν όμως ο Σουάν και η Χάμπερμαν προσπάθησαν να εντοπίσουν τον συγγραφέα, αποδείχθηκε ότι δεν ήταν ιστορικός, αλλά στην πραγματικότητα ήταν ο επί χρόνια προσωπικό βοηθός και έμπιστος του Πλέιερ. Ο ίδιος είπε στη Χάμπερμαν και στον Σουάν ότι «είχε μοιραστεί αρχικά την εκτίμησή του για τη δύναμη του Τραμπ με τον Πλέιερ και αργότερα την εξήγησε απευθείας στον Τραμπ ενώ έπαιζαν γκολφ στη Φλόριντα».

Ο Τραμπ δημοσίευσε το έγγραφο στο Truth Social λίγο μετά τα μεσάνυχτα της Πέμπτης — μια ενδιαφέρουσα σύμπτωση που, όπως ανέφερε μια πηγή στο CNN, ενδέχεται να ήταν μια προσπάθεια να προλάβει την κυκλοφορία του βιβλίου. Ο Τραμπ χαρακτήρισε μάλιστα τον συγγραφέα ως «ιστορικό της προεδρίας».

Το έγγραφο που συγκρίνει τον Τραμπ με Μέγα Αλέξανδρο, Ναπολέοντα, Στάλιν και Μάο

«Ο Ντόναλντ Τραμπ είναι, χωρίς αμφιβολία, ο πιο ισχυρός άνθρωπος που γνώρισε ποτέ ο πλανήτης — και μάλιστα με μεγάλη διαφορά. Ιστορικά, οι ισχυροί άνθρωποι χαρακτηρίζονταν από βίαιες κατακτήσεις και από τον φόβο που ενέπνεαν στους πληθυσμούς που έπεφταν υπό την επιρροή τους. Κοινά ονόματα που έρχονται στο μυαλό είναι ο Μέγας Αλέξανδρος, οι Καίσαρες, ο Τζένγκις Χαν, ο Αττίλας ο Ούννος, ο Ταμερλάνος, ο Ναπολέων και, πιο πρόσφατα, ο Χίτλερ, ο Μάο και ο Στάλιν. Η συντριπτική διαφορά μεταξύ καθενός από τους παραπάνω, σε σύγκριση με τον πρόεδρο Τραμπ, είναι η έλλειψη παγκόσμιας εμβέλειας. Η δύναμή τους περιοριζόταν σε συγκεκριμένες τοπικές περιοχές (παρόλο που ορισμένες από αυτές τις περιοχές ήταν αρκετά εκτεταμένες σε τοπικό πλαίσιο). Δεν είχαν ούτε κατά διάνοια τον έλεγχο της σύγχρονης εφοδιαστικής αλυσίδας, του ανθρώπινου δυναμικού, της τεχνολογίας και της παγκόσμιας οικονομικής δύναμης που μπορεί να ασκήσει ο πρόεδρος Τραμπ», ανέφερε αρχικά ο Τραμπ στην επιστολή του.

«Ο Μέγας Αλέξανδρος και οι Καίσαρες περιορίζονταν στη Μεσόγειο και σε μικρά τμήματα της Βόρειας Αφρικής, της Ευρώπης και της Ινδίας. Ο Τζένγκις Χαν, ο Ταμερλάνος και ο Αττίλας ο Ούννος ήταν σφαγείς που κατέστρεψαν κυρίως μικρά χωριά σε περιοχές της Ασίας που σήμερα ανήκουν σε μεγάλο βαθμό στη Ρωσία. Ήταν τρομοκράτες — και μοιάζανε περισσότερο με τους Ταλιμπάν παρά με ανθρώπους που διέθεταν πραγματική εξουσία. Ο Ναπολέων είχε παρόμοια τοπική επιρροή — κυρίως σε περιοχές της Ευρώπης και της Βόρειας Αφρικής. Όμως, απέτυχε παταγωδώς όταν κινήθηκε εναντίον της Ρωσίας. Παρόλο που η Ρωσία ήταν μια υπανάπτυκτη χώρα, το μέγεθός της έκανε τη στρατιωτική εφοδιαστική αλυσίδα υπερβολικά δύσκολη, με αποτέλεσμα την πλήρη αποτυχία του Ναπολέοντα. Ο Χίτλερ επανέλαβε το λάθος του Ναπολέοντα στη Ρωσία. Ο Μάο και ο Λένιν διέθεταν τεράστια εξουσία στους λαούς της Κίνας και της Ρωσίας, καθώς και σε ορισμένα από τα δορυφορικά τους κράτη. Διατήρησαν αυτή την εξουσία μέσω του φόβου και τον αυταρχισμό. Ωστόσο, δεν διέθεταν τους οικονομικούς και τεχνολογικούς πόρους της νέας βιομηχανικής δύναμης, των ΗΠΑ, γεγονός που οδήγησε στον Ψυχρό Πόλεμο και τους εμπόδισε να αποκτήσουν ποτέ ουσιαστική παγκόσμια επιρροή», προσθέτει.

«Η κατάρρευση του κομμουνισμού (παρόλο που η Ρωσία και η Κίνα δεν υπήρξαν ποτέ πραγματικά κομμουνιστικές χώρες) οδήγησε τις ΗΠΑ να αναδειχθούν ως η πρώτη πραγματικά παγκόσμια υπερδύναμη. Επιπλέον, ο πρόεδρος Τραμπ είναι ο πρώτος ηγέτης που είναι πρόθυμος να χρησιμοποιήσει αυτή τη δύναμη σε παγκόσμια κλίμακα. Αυτό τον καθιστά μακράν τον πιο ισχυρό άνθρωπο που έχει περπατήσει ΠΟΤΕ σε αυτόν τον πλανήτη. Τέλος, θα αναφερθώ στην αναφορά του προέδρου στον Γουλιέλμο τον Κατακτητή. Ο Γουλιέλμος, που καταγόταν από τη Νορμανδία της Γαλλίας, κατέκτησε μόνο μία χώρα, την Αγγλία (το 1066) και στη συνέχεια η αγγλική αριστοκρατία μιλούσε γαλλικά ως πρώτη γλώσσα για τους επόμενους αιώνες. Όμως, ο Γουλιέλμος δεν κατέκτησε ποτέ ούτε τη Σκωτία ούτε την Ιρλανδία, οπότε δεν έχει καμία σημαντική ιστορική αξία εκτός της Αγγλίας. Αν ο πρόεδρος Τραμπ είναι ο Αμερικανικός Αετός, τότε ο Γουλιέλμος ο Κατακτητής ήταν απλώς ένα σπουργίτι», καταλήγει το έγγραφο, το οποίο υπογράφει ο Ντέιβ Κινγκ.

Το περιστατικό αυτό είναι μία από τις πολλές εντυπωσιακές σκηνές που καταγράφονται στο νέο βιβλίο των Χάμπερμαν και Σουάν, «Regime Change» (Αλλαγή καθεστώτος), το οποίο έλαβε το CNN πριν από την κυκλοφορία του την Τρίτη(23/6). Το βιβλίο παρουσιάζει μια άμεση, παρασκηνιακή εικόνα των πρώτων 14 μηνών της δεύτερης θητείας του Τραμπ, κατά τη διάρκεια των οποίων ο πρόεδρος άσκησε την εξουσία του χωρίς περιορισμούς — συχνά με τρόπο τυχαίο και αυτοσχέδιο — για να εκφοβίσει τους εχθρούς του, να ταράξει τις παγκόσμιες αγορές και να κηρύξει πόλεμο στο εξωτερικό.

Οι Χάμπερμαν και Σουάν αποτυπώνουν στιγμές μεγάλες και μικρές, συμπεριλαμβανομένης της αδέξιας αντίδρασης της κυβέρνησης στο σκάνδαλο των φακέλων του Έπστιν και της απόφασης του Τραμπ να κηρύξει πόλεμο στο Ιράν. Σε όλο το βιβλίο, καταδεικνύουν πώς η δεύτερη θητεία του Τραμπ είναι ακόμη πιο ανεξέλεγκτη από την πρώτη, απεικονίζοντας την προθυμία του να παραβιάζει μακροχρόνιες νόρμες και προσφέροντας μια εικόνα για τις συχνά καυστικές και αμείλικτες απόψεις του Αμερικανού προέδρου για άλλους ηγέτες του κόσμου, αλλά και για μέλη της ίδιας του της ομάδας.

Με βάση περισσότερες από 1.000 συνεντεύξεις που πραγματοποιήθηκαν σε διάστημα τριών ετών, το βιβλίο των Χάμπερμαν και Σουάν περιέχει άμεσες αναφορές, οι οποίες, όπως εξηγούν οι συγγραφείς, προέρχονται είτε από τον ίδιο τον ομιλητή, είτε από κάποιον που τις άκουσε απευθείας, είτε από «συγχρόνες σημειώσεις, ηχογραφήσεις ή μεταφράσεις».

Και οι δύο μίλησαν με τον Τραμπ αρκετές φορές στο πλαίσιο της καθημερινής δημοσιογραφικής τους κάλυψης, πέραν της ωριαίας συνάντησής τους με τον Τραμπ τον Μάρτιο.

«Εγώ είμαι το αφεντικό»

Αυτή τη μεγαλεπήβολη ιδέα του Τραμπ ότι είναι ο «πιο ισχυρός άνθρωπος που περπάτησε στη Γη» αποτυπώνεται και σε συνέντευξη που έδωσε στην εκπομπή «The Axios Show».

Ο Τραμπ δήλωσε ότι δεν έχει ανακαλύψει «κανένα όριο» στην εξουσία του από τότε που κήρυξε πόλεμο στο Ιράν. Σε μια εκτενή, 45λεπτη συνέντευξη με τον Μαρκ Καπούτο του Axios, η οποία δεν έχει ακόμα δημοσιευθεί, ο Τραμπ μέτρησε επανειλημμένα τη δύναμη με βάση την υποταγή.

«Οι ηγέτες της G7 τον πίστεψαν όταν αστειεύτηκε λέγοντας “Εγώ είμαι το αφεντικό”», είπε, ενώ το Ισραήλ έχει «μεγάλο σεβασμό για μένα» και θα «κάνει ό,τι λέω».

Στοιχεία αυτής της μεγαλομανικής θεωρίας της εξουσίας εμφανίστηκαν καθ’ όλη τη διάρκεια της συνέντευξης του Τραμπ στο Axios, λίγες ώρες μετά την επιστροφή του από τη σύνοδο κορυφής της G7 στη Γαλλία, την οποία χαρακτήρισε «πολύ κυρίαρχη».

Ο Τραμπ ανέφερε τον Σι Τζινπίνγκ της Κίνας και τον Ναρέντρα Μόντι της Ινδίας ως τους παγκόσμιους ηγέτες που θαυμάζει περισσότερο, εκθειάζοντας τον Σι ως «απόλυτα επαγγελματία» και τον Μόντι ως «πολύ σκληρό καρύδι».

Αρνήθηκε να κατονομάσει τους ηγέτες που θεωρεί τους πιο αδύναμους — και στη συνέχεια στράφηκε στο να εκφράσει τη λύπη του για την απουσία του Βλαντιμίρ Πούτιν από τη σύνοδο κορυφής της G7, η οποία ήταν η G8 πριν από την αποβολή της Ρωσίας μετά την προσάρτηση της Κριμαίας το 2014.

Ο Τραμπ επέμεινε στην απόφαση του Γάλλου προέδρου, Εμανουέλ Μακρόν να τον τιμήσει με δείπνο στις Βερσαλλίες, το είδος της αυτοκρατορικής σκηνής που ο Τραμπ χαρακτήρισε ως «την αδυναμία μου».

Οι σύμμαχοι, σύμφωνα με τον Τραμπ, έχουν σημασία μόνο όταν αναγνωρίζουν ποιος κατέχει την πραγματική εξουσία.

«Αν δεν ήμουν εγώ, το Ισραήλ δεν θα υπήρχε σήμερα», δήλωσε ο Τραμπ στο Axios, προσθέτοντας ότι η σχέση του με τον πρωθυπουργό Μπενιαμίν Νετανιάχου είναι «καλή, αλλά πρέπει να τον κρατάμε λίγο λογικό».

Ο Τραμπ υιοθέτησε παρόμοιο τόνο απέναντι στους «γεράκια» των Ρεπουμπλικάνων που είναι εξοργισμένοι με τη συμφωνία του για το Ιράν: «Μερικούς ανθρώπους που κάποτε σεβόμουν, δεν τους σέβομαι πια. Είναι σκληροπυρηνικοί», είπε.

Όταν πιέστηκε να εξηγήσει γιατί η συμφωνία δεν ανταποκρίνεται στις αρχικές του απαιτήσεις, ένας προκλητικός Τραμπ επέλεξε τη δική του εκδοχή της πραγματικότητας — επιμένοντας ότι το αποτέλεσμα ισοδυναμεί, στην πραγματικότητα, με «άνευ όρων παράδοση» εκ μέρους του Ιράν, καθώς και με «αλλαγή καθεστώτος».

Παρά τις δηλώσεις του Τραμπ για απεριόριστη εξουσία, αναγνώρισε ότι υπάρχει μια δύναμη που εξακολουθεί να τον περιορίζει — η οικονομία.

Υποστήριξε ότι η επέκταση του πολέμου για να ικανοποιηθούν οι σκληροπυρηνικοί θα μπορούσε να είχε προκαλέσει μια «παγκόσμια ύφεση». Επισήμανε την πτώση των τιμών του πετρελαίου και την άνοδο της χρηματιστηριακής αγοράς ως απόδειξη ότι πήρε τη σωστή απόφαση να υποστηρίξει μια συμφωνία που θα μπορούσε να τερματίσει τον πόλεμο με το Ιράν.

«Έχω μια πρωταρχική επιθυμία ως πρόεδρος… Δεν θέλω ποτέ να γίνω ο αείμνηστος, μεγάλος Χέρμπερτ Χούβερ», δήλωσε ο Τραμπ, αναφερόμενος στον 31ο πρόεδρο, ο οποίος συνδέεται για πάντα με τη Μεγάλη Ύφεση.

Άλλες σημαντικές στιγμές από το βιβλίο «Regime Change»

Το προσωπικό «χρυσό άγγιγμα» του Τραμπ

Οι Χάμπερμαν και Σουάν περιγράφουν στο βιβλίο τους ένα περιστατικό από το Οβάλ Γραφείο που αποκαλύπτει πόσο αφοσιωμένος είναι ο Τραμπ στη χρυσή ανακαίνιση του γραφείου του στον Λευκό Οίκο.

Κάποιο πρωί, η εκπρόσωπος Τύπου του Λευκού Οίκου, Καρολάιν Λέβιτ, μπήκε στο Οβάλ Γραφείο και βρήκε τον Τραμπ «να κρατάει σφιχτά ένα σωληνάριο κόλλας και να προσπαθεί να κολλήσει χρυσές διακοσμήσεις στο μαρμάρινο περβάζι του τζακιού», σύμφωνα με το βιβλίο.

«Καθώς ήταν γνωστό ότι προτιμούσε τα δικά του χειροποίητα έργα τέχνης από οτιδήποτε άλλο, η εικόνα του προέδρου να απλώνει κόλλα σε επιχρυσωμένα διακοσμητικά στοιχεία και να τα τοποθετεί ο ίδιος στον τοίχο δεν εξέπληξε κανέναν από τον στενό του κύκλο», γράφουν οι Χάμπερμαν και Σουάν.

Αφού ανέλαβε ξανά τα καθήκοντά του πέρυσι, ο Τραμπ μεταμόρφωσε γρήγορα την εμφάνιση του Οβάλ Γραφείου, προσθέτοντας χρυσό παντού, συμπεριλαμβανομένων νέων χρυσών ειδωλίων από βερμέιλ πάνω στο τζάκι και μενταγιόν πάνω στο τζάκι, χρυσών αετών στα βοηθητικά τραπεζάκια, επιχρυσωμένων καθρεφτών ροκοκό στις πόρτες καθώς και μικροσκοπικών χρυσών χερουβείμ που είχαν σταλεί από το Μαρ-α-Λάγκο στα αετώματα πάνω από τις εισόδους.

Ο «απατεώνας» Νετανιάχου

Κυρίαρχη θέση στην εξωτερική πολιτική του Τραμπ κατά τη δεύτερη θητεία του αποτελεί την απόφασή του να εμπλακεί σε πόλεμο με το Ιράν στο πλευρό του Ισραήλ.

Οι Χάμπερμαν και Σουάν αποτυπώνουν τα αντιφατικά συναισθήματα του Τραμπ απέναντι στον πρωθυπουργό του Ισραήλ, Μπενιαμίν Νετανιάχου, συμπεριλαμβανομένης της αρχικής του διστακτικότητας όσον αφορά τον πόλεμο με το Ιράν. Αναφέρουν ότι ο Τραμπ είπε σε έναν σκεπτικιστή ως προς το Ισραήλ, κατά τους πρώτους μήνες της θητείας του, ότι δεν ήθελε να έχει «καμία ανάμειξη» σε έναν πόλεμο του Νετανιάχου με το Ιράν.

Ο Τραμπ είπε σε έναν άλλο σύμβουλο ότι ο Νετανιάχου ήταν «απατεώνας», σύμφωνα με τους συγγραφείς, οι οποίοι αναφέρουν ότι αυτή είναι μία από τις χειρότερες προσβολές στο λεξιλόγιο του Τραμπ.

Σε ένα απόσπασμα του βιβλίου που δημοσίευσε η εφημερίδα «The New York Times» τον Απρίλιο, οι Χάμπερμαν και Σουάν περιγράφουν μια συνάντηση που πραγματοποιήθηκε τον Φεβρουάριο στην Αίθουσα Επιχειρήσεων του Λευκού Οίκου, στην οποία συμμετείχαν ο Τραμπ, ο Νετανιάχου και λίγοι κορυφαίοι αξιωματούχοι των ΗΠΑ και του Ισραήλ. Στη συνάντηση, ο Νετανιάχου παρουσίασε τα επιχειρήματα του Ισραήλ υπέρ της κήρυξης πολέμου κατά του Ιράν, τα οποία ο Τραμπ τελικά αποφάσισε να υποστηρίξει.

Οι Χάμπερμαν και Σουάν έγραψαν επίσης για τον σκεπτικισμό του Τραμπ απέναντι στην Ουκρανία και τον ηγέτη της, Βολοντίμιρ Ζελένσκι, καθώς ο πόλεμος της Ρωσίας στην Ουκρανία συνεχίστηκε και κατά το δεύτερο έτος της θητείας του Τραμπ, παρά την προεκλογική του υπόσχεση να τον επιλύσει εντός 24 ωρών.

Μετά από μια δυναμική αντιπαράθεση στο Οβάλ Γραφείο μεταξύ του Τραμπ, του Ζελένσκι και του αντιπροέδρου Τζέι Ντι Βανς τον περασμένο Φεβρουάριο, οι Χάμπερμαν και Σουάν γράφουν ότι ο Τραμπ θεώρησε την αντιπαράθεση εξαιρετική.

«Καλύτερη από το “The Apprentice”», έλεγε σε έναν σύμβουλό του σύμφωνα με το βιβλίο.

«Ξέρεις τι είσαι; Είσαι ένας χέστης»

Οι Χάμπερμαν και Σουάν αποτυπώνουν μέρος της αθυροστομίας, των λεκτικών επιθέσεων και της κριτικής του Αμερικανού προέδρου προς το ίδιο του το υπουργικό συμβούλιο, συμπεριλαμβανομένου του υπουργού Εμπορίου, Χάουαρντ Λούτνικ, ενός μακροχρόνιου συνεργάτη του Τραμπ που διαδραμάτισε καθοριστικό ρόλο στην εφαρμογή των δασμών του Τραμπ πέρυσι.

Οι συγγραφείς περιγράφουν ένα περιστατικό τον Απρίλιο του 2025, όπου ο Λούτνικ προσπαθούσε να πείσει τον Τραμπ ότι οι δασμοί δεν θα έθεταν τις αμερικανικές αυτοκινητοβιομηχανίες σε σημαντικό μειονέκτημα.

Ο Τραμπ είπε ότι ο Λούτνικ «παλιά ήταν σκληρός», αλλά είχε γίνει «αδύναμος» μετά την άφιξή του στην Ουάσινγκτον, έγραψαν οι Χάμπερμαν και Σουάν.

«Κάποτε ήσουν φοβερός, Χάουαρντ», είπε ο Τραμπ, σύμφωνα με τους συγγραφείς. «Θυμάμαι όταν ήσουν 35, ήσουν φοβερός. Και τώρα έχεις την όμορφη γυναίκα σου, το μεγάλο σου σπίτι, και έχεις απλώς μαλακώσει. Και είσαι χέστης. Ξέρεις τι είσαι; Είσαι χέστης».

Μήνες αργότερα, καθώς άρχισαν να εισρέουν τα έσοδα από τους δασμούς, οι συγγραφείς γράφουν ότι ο Λούτνικ απάντησε στην προσβολή του Τραμπ με ένα δικό του πνευματώδες σχόλιο, λέγοντας στον πρόεδρο ότι ήταν «ο δικός σου χέστης των 25 δισεκατομμυρίων δολαρίων το μήνα».

«Θα σε τσακίσω»

Το βιβλίο εμβαθύνει σε ένα όριο που ο Τραμπ επέλεξε να μην ξεπεράσει κατά τη δεύτερη θητεία του, το οποίο ήταν η απόπειρα απόλυσης του τότε προέδρου της Ομοσπονδιακής Τράπεζας των ΗΠΑ, Τζέρομ Πάουελ.

Αντίθετα, ο Τραμπ ξεκίνησε πέρυσι μια εκστρατεία με στόχο να κάνει τη ζωή του Πάουελ μίζερη. Ένας συνεργάτης είχε πει στους συγγραφείς εκείνη την εποχή ότι ο Τραμπ δεν επρόκειτο να απολύσει τον Πάουελ, απλώς θα τον βασάνιζε.

Οι Χάμπερμαν και Σουάν περιγράφουν πώς ο διευθυντής του Γραφείου Διαχείρισης και Προϋπολογισμού (OMB), Ρας Βόουτ, παρουσίασε στον Τραμπ ένα σχέδιο για να επιτεθεί στον Πάουελ σχετικά με τις ανακαινίσεις του κτηρίου της Ομοσπονδιακής Τράπεζας, κάτι που οδήγησε σε μια έκτακτη επίσκεψη του προέδρου για να περιηγηθεί στον χώρο τον περασμένο Ιούλιο.

«Θέλω να τον τσακίσω, ειλικρινά», είπε ο Τραμπ για τον Πάουελ κατά τη διάρκεια μιας συνεδρίασης του προσωπικού τον Ιούλιο, σύμφωνα με το βιβλίο. «Τι γίνεται με αυτό το γ@μ@@@νο κτήριο; Μπορούμε να το σταματήσουμε; Μπορούμε να σταματήσουμε την κατασκευή; Απλά θέλω να τον τσακίσω. Να πάει να γ@@@θει.»

Ο Τραμπ ρώτησε αν μπορούσαν να σταματήσουν τις κατασκευές. «Θα το εξετάσω», απάντησε ο Βόουτ.

«Όχι, μην το εξετάσεις», απάντησε ο Τραμπ. «Φέρε μου ένα σχέδιο», προσέθεσε.

Ο νομικός σύμβουλος του Βόουτ στο OMB, Μαρκ Παολέτα, επινόησε το σχέδιο να διοριστούν σύμμαχοι του Τραμπ στην Εθνική Επιτροπή Σχεδιασμού της Πρωτεύουσας, ένα άγνωστο συμβούλιο που ασχολούνταν με τις κατασκευές στην περιοχή της Ουάσιγκτον.

Ο Τραμπ είπε στον τότε αναπληρωτή επικεφαλής του προσωπικού του, Τζέιμς Μπλερ, να ενταχθεί στο συμβούλιο. «Είναι σαν μια εκστρατεία δύο εβδομάδων. Ξέρεις τι πρέπει να κάνεις. Μόλις σε έβαλα στο συμβούλιο. Διασκέδασε, γίνε αδίστακτος, κάνε τη δουλειά σου», είπε ο πρόεδρος, σύμφωνα με τους συγγραφείς.

Μετά τη συνάντηση, ο Μπλερ πήγε στον Γουίλ Σαρφ, τον γραμματέα προσωπικού του Τραμπ και τον έπεισε να ενταχθεί και αυτός στο διοικητικό συμβούλιο. Ο Σαρφ προήδρευσε μίας συνεδρίασης την επόμενη κιόλας μέρα, όπου ο Μπλερ διέταξε μια «πλήρη επανεξέταση» του έργου ανακαίνισης της Ομοσπονδιακής Τράπεζας.

«Ποιος ήταν αυτός;» Πώς ο Τραμπ εντόπισε τους στόχους που θα ερευνούσε

Τον Απρίλιο του 2025, ο Τραμπ εξέδωσε εκτελεστικά διατάγματα με τα οποία έδωσε εντολή στο υπουργείο Δικαιοσύνης να διερευνήσει διάφορους φερόμενουςεχθρούς, μεταξύ των οποίων και τον Κρις Κρεμπς, τον πρώην επικεφαλής της υπηρεσίας Κυβερνοασφάλειας και Υποδομών του υπουργείου Εσωτερικής Ασφάλειας (DHS), ο οποίος απολύθηκε τον Νοέμβριο του 2020 αφού δήλωσε δημοσίως ότι οι εκλογές του 2020 ήταν «οι πιο ασφαλείς στην αμερικανική ιστορία».

Οι Χάμπερμαν και Σουάν αποκαλύπτουν ότι η έρευνα ξεκίνησε αφότου ο Τραμπ δεν μπορούσε να θυμηθεί το όνομα του Κρεμπς.

Σύμφωνα με το βιβλίο, ο Τραμπ «άρχισε να αναπολεί παλιά παράπονα» κατά τη διάρκεια μιας συνάντησης με διάφορα μέλη του προσωπικού του, μεταξύ των οποίων ο ισχυρός αναπληρωτής επικεφαλής του γραφείου του για θέματα πολιτικής, Στίβεν Μίλερ, και ο Μπόρις Επστέιν, μακροχρόνιος συνεργάτης του Τραμπ.

«Θυμάμαι ότι υπήρχε ένας δικηγόρος στην κυβέρνηση που είπε ότι οι εκλογές ήταν δίκαιες και ότι δεν υπήρξε καμία απάτη. Ποιος ήταν αυτός;» ρώτησε ο Τραμπ.

«Α, νομίζω ότι μιλάς για τον τύπο από το υπουργείο Εσωτερικής Ασφάλειας», απάντησε ο Μίλερ. «Ξέχασα το όνομά του», προσέθεσε.

Ο Επστέιν έψαξε τότε στο Google το όνομα του Κρεμπς. «Ναι, ο Κρις Κρεμπς», είπε ο Τραμπ, σύμφωνα με το βιβλίο. «Τι απέγινε; Ήταν κακός τύπος. Ρίξτε μια ματιά πάνω σε αυτόν», συμπλήρωσε.

Οι Χάμπερμαν και Σουάν γράφουν ότι ο Μίλερ προχώρησε στη συνέχεια στη σύνταξη ενός προεδρικού υπομνήματος, «απελευθερώνοντας τους πόρους της ομοσπονδιακής κυβέρνησης εναντίον ενός ανθρώπου του οποίου το μοναδικό αδίκημα έναντι του Τραμπ ήταν ότι είχε πιστοποιήσει την ασφάλεια και την εγκυρότητα των εκλογών του 2020».

«Μπορείς να μου υπογράψεις;» – Η συνομιλία Γουίτκοφ – Πούτιν

Οι Χάμπερμαν και Σουάν δημοσιεύουν επίσης νέες πληροφορίες σχετικά με τις προσπάθειες του ειδικού απεσταλμένου του Τραμπ, Στιβ Γουίτκοφ, να κερδίσει την εμπιστοσύνη του Ρώσου προέδρου Βλαντιμίρ Πούτιν και να τερματίσει τον πόλεμο στην Ουκρανία.

Ο Τραμπ ανέθεσε στον Γουίτκοφ, έναν μακροχρόνιο φίλο και επιχειρηματία ακινήτων της Νέας Υόρκης, το ρόλο του επικεφαλής διαπραγματευτή του για μια σειρά διπλωματικών κρίσεων, συμπεριλαμβανομένων της Γάζας και της Ουκρανίας.

Ο Γουίτκοφ επιδίωξε μια σημαντική πρόοδο στις σχέσεις με τον Πούτιν βασιζόμενος στην προσωπική χημεία μεταξύ τους, γράφουν οι συγγραφείς, προσθέτοντας ότι ο Πούτιν «φάνηκε να ανταποκρίνεται σε αυτό», χωρίς όμως να κάνει καμία παραχώρηση στο πεδίο της μάχης.

Οι Χάμπερμαν και Σουάν γράφουν ότι κατά τη διάρκεια μιας συνάντησης πέρυσι στο Κρεμλίνο, ο Πούτιν έκανε σκίτσα στο προσωπικό του χαρτί αλληλογραφίας. Ο Γουίτκοφ ρώτησε τι ήταν αυτό και ο Πούτιν σήκωσε το χαρτί, στο οποίο αναγραφόταν «3+2», που ήταν η συντομογραφία για το εδαφικό πλαίσιο που ο Γουίτκοφ είχε συζητήσει μαζί του για να σταματήσουν οι μάχες.

«Μπορείς να μου το υπογράψεις και να το πάρω σπίτι;», ρώτησε ο Γουίτκοφ, σύμφωνα με το βιβλίο.

Ο Πούτιν υπέγραψε το σχέδιο και ο Γουίτκοφ το έβαλε σε μαύρο πλαίσιο με γκρι-καφέ πάσο, γράφουν οι Χάμπερμαν και Σουάν.

Πηγές: CNN, Axios